Eerdere verslagen
Seizoen 22-23 zit erop
Ja, afgelopen zaterdag was de afsluiting van dit seizoen. We gaan nu uitrusten, bijkomen, vakantie vieren, voetbalschoenen poetsen en ons weer opladen voor het seizoen 23-24 wat gaat beginnen op 9 september 2023. Laten we eerst even stilstaan bij enkele bijzonderheden van het afgelopen seizoen. Op de eerste plaats is dat natuurlijk het wegvallen van Jacques, of Sjaak zoals hij zich liever liet noemen. Bescheidenheid, rust en weinig woorden sierden Sjaak. Bijna altijd stond hij op doel, als een rots in de branding en het leek wel of ieder schot op doel afketste ergens op zijn lichaam zonder dat hij daar last van scheen te hebben. Ook stond hij lange tijd, ook na zijn overlijden, op plek 1 met het hoogste gemiddelde van 2.00. Dit bleef lang staan totdat Henk de weg naar Larix gelukkig weer had gevonden. Met 7 wedstrijden wist hij een gemiddelde van 2.14 te behalen. Sjaak had zijn gemiddelde behaald met 8 wedstrijden. Maar eigenlijk zijn 7 en 8 wedstrijden wat weinig in verhouding tot het totaal aantal wedstrijden van dit seizoen. Daarmee rekening houdend gaat de eer absoluut naar Frans die met 36 wedstrijden een gemiddelde scoorde van 1.81. De absolute topscorer van het seizoen is Mario met 79 doelpunten. Voor hem waren 50 goals al een begerenswaardige mijlpaal maar daar ging hij dus nog ruim overheen. Reinier verzamelde de meeste winnaarpunten met 75, direct gevolgd door Frans (65), Hans (62) en Karel jr (60). Ik hoor u alweer denken. Ja, hij maakt ook vaak de partijtjes, zie je wel, in zijn eigen voordeel. Dat beeld wil ik enigszins nuanceren door te wijzen op het feit dat er qua gemiddelde zeven spelers boven hem staan, dus van enige eigen partijdigheid kan volgens mij geen sprake zijn. Natuurlijk mogen we ook de jeugd niet vergeten. Daar staat Finn fier bovenaan met 6 doelpunten en 13 winnaarpunten. Het gemiddelde is in handen van Wout die mede door zijn laatste performance het hoogste gemiddelde heeft van 2.00 uit 5 wedstrijden. Wellicht duizelt het u een beetje van de namen en de getallen, laten we daarom kijken hoe de laatste speeldag verliep.
We zijn met 7 man. Het weer is heerlijk, perfect voetbalweer, zeker na de laatste paar warme zaterdagen. Jasper, Hans, Frans en Karel sr beginnen tegen Simon, Douwe en Reinier. Er wordt al een signaal gegeven van wisselen na half-time. Ja, de mannen voelen blijkbaar haarfijn aan hoe het spelletje gaat lopen. Team Jasper is inderdaad vaker in de aanval en regelmatig ook gevaarlijk. Toch weet team Simon af en toe ook kansjes te creëeren. Maar het is Jasper die de eerste goal binnen knalt, op zijn bekende wijze. Vanaf rechts een harde pegel die onhoudbaar in het doel vliegt: 1-0. Het spel blijft redelijk in evenwicht maar de kenner voelt aan dat de score van team Jasper verhoogd gaat worden. Die eer valt te beurt aan Hans die zich fraai door de verdediging speelt en dan met een geplaatst tikkie de bal in de hoek van het doel plaatst langs doelman Simon. Het is 2-0, maar nog geen kwart over tien. Beide teams proberen nog iets aan de stand te doen, maar deze blijft ongewijzigd tot half-time. Nu gaat Frans team Simon versterken. Deze keer zijn de rollen duidelijk omgedraaid. Team Simon heeft nu de bovenhand. Team Jasper blijft ook regelmatig de aanval zoeken met het risico van balverlies. Dat gebeurt. Reinier weet de bal te onderscheppen en rent naar het lege doel. Hij heeft een kopbal in gedachten maar voelt Karel sr dicht achter hem aan rennen. Dus geen kopbal maar een rustig tikkie in het lege doel: 1-0. Met enige regelmaat weet team Simon de score uit te bouwen. Douwe heeft de bal op rechts op een behoorlijke afstand van het lege doel. Een verdediger zit hem op de huid en Douwe besluit tot een afstandsschot die schitterend tussen de palen van het doel verdwijnt: 2-0. Douwe krijgt de smaak te pakken. Hij heeft zijn oude voetbalschoenen weer aan, geen twee verschillende, maar dat deert niet, hij gaat weer hattricken. Bij een aanval krijgt hij dichtbij het doel de bal aangespeeld en tikt deze keurig tussen een aantal verdedigersbenen in het doel: 3-0. Nadat Reinier al vallend een aanval onderschept kan hij net een tikkie geven naar Douwe die nu alleen op het lege doel af rent en zijn hat-trick completeert: 4-0. Tenslotte is het Frans die op professionele wijze doelman Karel sr op het verkeerde been zet en de bal daarna perfect in het doel tikt: 5-0. De eindstand is bereikt, het waren twee heerlijke spelletjes, het seizoen zit erop. Rest mij nog te zeggen dat Hans een lekker partijtje speelde en mooi scoorde, hopend dat de rustperiode hem goed zal doen, dat hij wat extra zakgeld krijgt van zijn vrouw om nieuwe voetbalschoenen te kopen en dat wij hem op zaterdag 9 september weer mogen begroeten op het Larixveld.
Ik wens u allen een fijne vakantie.
Wout, Max en Hans
We beginnen met Max. Nee, niet onze Max, maar onze F1 Max. Hij is echt een waar talent. Straks, op zondag 27 augustus kunnen de F1 liefhebbers vast weer van hem gaan genieten in Zandvoort. Met een beetje geluk komt hij dan in de statistieken gelijk aan Sebastian Vettel met 9 overwinningen op rij. De echte F1 statistiek liefhebbers kunnen zich alvast verlustigen in de volgende serie statistieken: https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_Formule_1-records. Maar genoeg daarover. Niet al onze Larix maatjes lopen nu eenmaal warm voor de F1. Tot zover nummer twee in de titel van dit verslag. Nu dan nummer één, Wout, een waar talent in wording. Hij speelde afgelopen zaterdag met zijn vader Rens met ons mee. Hij was overal, hij was vlindervlug, hij zat vol energie, hij pakte zes winnaarpunten en hij scoorde twee minuten voor tijd het winnende doelpunt. Een prachtige performance. Dan als derde Hans. Hans schreef mij deze week de volgende mail met als onderwerp "Doorgaan ter inspiratie":
Mijn vrouw let nooit zo op mij. Nou let ik ook nooit op mijn vrouw, maar
dat terzijde. Maar deze week had ze toch wat in de gaten: "Wat ben je
toch stil en down sinds zaterdag. Ben je soms niet lekker of zo?"
Ja, en toen moest ik wel met mijn billen bloot. "Morgen komt het verslag
van afgelopen zaterdag van Reinier weer met de mail en ik ben bang
dat
ik er niet al te genadig van af kom want het ging zaterdag voor geen
meter. Ik was alleen maar moe, moe en moe. En omdat a.s. zaterdag
waarschijnlijk ook nog de laatste wedstrijd van het seizoen is,
vroeg ie
ook nog of iedereen volgend jaar wel door gaat met voetballen.
En ik
weet het antwoord daarop nog niet".
Zoals altijd reageerde ze zeer begrip- en liefdevol en met een
hoopvolle
gezichtsuitdrukking zei ze: "Tja, dat is jouw pakkie an.
Maar als je
stopt met voetballen kunnen we eindelijk zaterdagochtend gewoon
gaan
winkelen; hoef je je 's middags niet eerst aan je "bankzaken"
te wijden
en ben je de zaterdagavonden misschien ook wat - hoe zal ik het
zeggen -
wat actiever als je begrijp wat ik bedoel en dan kunnen we ............."
Maar ik luisterde al niet meer. Het angstzweet brak mij al
uit:
zaterdagochtend of wat voor ochtend dan ook WINKELEN!!! Ik
moet er niet
aan denken!! Dan zoek ik wel een andere sport voor zaterdagochtend.
Misschien wel rolstoeldammen- ook niet slecht voor mijn knieën.
Maar goed, ik weet nog steeds niet wat te doen. Als ik
doorga met mijn
wrakke knieën moet ik ook nog een investering plegen want
mijn huidige
voetbalschoenen hebben het Van Hanegemstadium bereikt.
Al met al denk ik dat het beter voor mij is als ik gewoon
stop na zo'n
13 jaar trouwe dienst. Het spelniveau gaat dan wel terug
natuurlijk naar
het niveau van toen maar daar hoef ik mij dan niet meer
druk over te maken.
Dus ik stop maar
Ik weet het zeker.........
denk ik..........
of.......
Hopelijk doen nu een aantal weken rust Hans goed. Hij is één van onze trouwe spelers en heeft altijd een rechtvaardig oordeel op momenten van die heerlijke Larix discussies - u kent ze vast wel. Aanstaande zaterdag, de laatste keer voor de zomerstop, is hij gewoon present.
Nu dan de details van afgelopen zaterdag. We zijn met 11 man. Weer een mooie opkomst. Rens en zoon Wout zijn al ruim voor negen uur present en zijn lekker aan het intrappen. Als iedereen aanwezig is en de inleidende wetenswaardigheden zijn uitgewisseld worden de teams samengesteld. Wout wil bij zijn vader in het team en zo beginnen Wout, Rens, Karel jr, Frans, Jasper en Simon tegen Hans, Douwe, Henk, Karel sr en Reinier. Zes tegen vijf. Team Wout begint direct aanvallend. Wout is overal aanwezig, voor, achter, daar waar de bal komt, hij is gretig in de aanval en doet regelmatig een doelpoging. Toch valt het doelpunt aan de andere kant. Bovendien is het een zeer fraaie goal. Een aanval van team Wout wordt afgeslagen met een kopbal van Reinier naar voren, Hans vangt de bal op en tikt hem direct door. Het doel is leeg, de bal rolt rustig richting het doel en komt tenslotte tegen de touwen tot rust: 0-1. Een prachtige actie van Hans. Maar team Wout blijft gevaarlijk en team Hans heeft daar meer moeite mee. Met name Wout stoort voortdurend de sporadische aanvalletjes van team Hans en bouwt voortdurend mee met de aanvallen van zijn team. Een tegengoal kan dan ook niet uitblijven. Team Hans werkt de bal niet goed weg, hij komt voor de voeten van Karel jr die met een hard en gericht schot de gelijkmaker binnenschiet: 1-1. Enige tijd blijft het gelijk maar dan verliest team Hans de bal in een aanval, Wout, Rens, Jasper en Karel jr snellen naar voren, combineren fraai met snelle tikkie-takkies waarbij Karel jr tenslotte van dichtbij onhoudbaar de 2-1 binnen tikt. Een mooi en terecht doelpunt gezien de spelverhouding. Het is kwart over tien. Team Hans vraagt om een wissel, enigszins tot verwondering van team Wout. Team Hans wil graag dat Wout hen gaat versterken en zijn team gaat schoorvoetend akkoord. Team Hans is wat blij met deze versterking, team Rens (nu) moet even wennen. Waren zij eerst voortdurend in de aanval, nu moeten ze opeens voortdurend in de verdediging. Dat gaat een tijdje zo door, er vallen geen doelpunten, team Rens herpakt zich wat en de tweede wedstrijd lijkt in een gelijkspel te eindigen. Maar dan slaat het noodlot toe voor team Rens. Jasper speelt de bal terug op Frans maar zijn pass is te zacht. Wout ziet het gebeuren en snelt naar de teruggespeelde bal. Net voordat Frans de bal krijgt is Wout er al. Met een fraaie actie gaat Wout Frans voorbij, het doel is leeg, Simon ziet het en rent terug naar het doel, Wout rent zo snel mogelijk naar het lege doel en net voordat Simon kan ingrijpen tikt Wout de bal in het doel en zet zijn team op een 1-0 voorsprong. Een schitterende actie van Wout, zijn team juicht, team Rens kijkt beteuterd, het is twee minuten voor elf. Team Rens probeert nog een moedeloze aanval die direct wordt onderschept en dan klinkt het eindsignaal: "Tijd!" Het waren twee partijtjes waar Wout zijn stempel op drukte en die hij met twee welverdiende overwinningen en zes winnaarpunten afsloot. Bovendien leidt hij nu het jeugdklassement met het hoogste gemiddelde!
De schoenen van Douwe
Douwe speelde prima. Hij scoorde ook de meeste doelpunten. Er was iets bijzonders aan Douwe. Nou, eigenlijk niet aan Douwe, maar aan zijn schoenen. Hij had namelijk twee verschillende schoenen aan, een zwarte en een wit/zwarte. Al dagen puzzelt het in mijn hoofd hoe dat kon gebeuren. Er zijn natuurlijk legio mogelijkheden, maar het blijft apart. Kijk, vaak gaat na een tijd één van je schoenen kapot. Oké, dan gooi je ze beide weg. Je zou natuurlijk de ene schoen die nog goed is kunnen bewaren en de kapotte weggooien. Je koopt nieuwe en dan zou als eerste de schoen kapot moeten gaan die van je eerdere paar nog goed is. Dan krijg je twee verschillende goede schoenen. Of je koopt twee paar en voor de grap doe je de rechter van het ene paar en de linker van het andere paar aan. Maar daar zie ik eerlijk gezegd Douwe niet voor aan. Of Douwe is slordig, heeft diverse paren schoenen thuis liggen maar kan de bij elkaar horende schoenen niet vinden, hij is al laat en pakt de dichtstbijzijnde schoenen die dan maar niet bij elkaar horen. Ook dat lijkt mij niet passen bij Douwe. Of misschien zei zijn vrouw Ria: "Joh, doe eens wat geks!" U begrijpt het, het blijft een groot vraagstuk. Genoeg over de schoenen. Wat wel zeker is dat hij zaterdagmorgen helemaal natgeregend arriveerde. Ook Karel senior was gelukkig weer present en had genoten van een welverdiende vakantie. Vrijdagavond thuisgekomen, zaterdagmorgen op het Larixveld. Dat is de spirit! Als vanouds verdedigde hij zijn doel met verve, kon niet betrapt worden op een Kareltje en werd slechts éénmaal verschalkt door een ongelooflijk harde poeier. Laten we nu dan de bijzondere prestatie van beide heren en de overige spelers uit de doeken doen.
We zijn met acht man. Toch een mooie opkomst, gegeven ook het feit dat het nog behoorlijk regende rond de klok van negen uur. Maar de buienradar zei dat het droog zou worden kort na negen uur en gelukkig klopte dat. Wel had Douwe al fietsend naar Larix de volle laag gekregen, hij was kletsnat maar dat kon hem niet deren. Zo beginnen Douwe, Karel sr, Henk en Karel jr tegen Simon, Hans, René en Reinier. Simon is een beetje huiverig over de krachtverdeling. Hij is nog herstellende van ruim een jaar niet voetballen en is nog behoorlijk stram. Maar zijn team gaat het proberen. Simon heeft gelijk. Team Douwe speelt beter. De mannen zijn snel, vinden elkaar goed, zijn voortdurende gevaarlijk en achter houdt Karel sr zijn doel potdicht. Team Simon probeert af en toe ook een aanval maar deze komt slechts langzaam tot stand en eindigt gevaarloos of wordt onderschept door team Douwe waarna meteen een gevaarlijke uitval volgt. Na een klein kwartiertje is het raak. Team Douwe valt snel aan, Henk tikt naar Karel jr, Karel jr tikt meteen door naar Douwe en Douwe tikt de bal meteen in het doel. Het is zonder meer een zeer fraaie aanval: 1-0. Niet lang daarna krijgt Douwe een assist van Karel jr of Henk die hij meteen in het doel schiet: 2-0. Team Simon herpakt zich. Lange tijd blijft de stand gelijk. Team Douwe blijft gevaarlijk maar team Simon verdedigt goed en weet soms ook wat kansjes te creëeren maar zonder succes. Na lange tijd valt de derde goal. Karel jr is doorgebroken en scoort fraai de 3-0. Het is blijkbaar het sein voor een nieuwe serie doelpunten. De eerste komt van Simon. Met een onnoemelijke harde pegel verrast hij vanaf rechts doelman Karel sr: 3-1. Was er een beetje hoop bij team Simon, deze wordt teniet gedaan door een wonderbaarlijke assist van Hans aan Henk die nu vrij baan krijgt naar het doel en de 4-1 binnenschiet. Hans laat het er niet bij zitten en schiet van afstand in het lege doel dat Karel sr in een onbewaakt ogenblik even alleen heeft gelaten. Het is 4-2. Douwe heeft de eerste twee goals gemaakt en gaat nu zijn hattrick scoren. Het wordt een enigszins wonderbaarlijk doelpunt. Douwe probeert een voorzet, schiet de bal een beetje omhoog, de bal aait de voetbalbroek van Reinier, verandert daardoor van richting en valt pal naast de verbouwereerde Simon in het doel: het is 5-2. Het is mooi geweest, team Douwe speelde een prima pot, team Simon kwam een beetje terug maar moest toch het onderspit delven, misschien zelfs onbewust gehypnotiseerd door de wonderbaarlijke schoenen van Douwe.
Topsporters
Wat hebben we deze dagen weer kunnen genieten van topsport. Schitterend dat mensen in sport het uiterste kunnen geven, elkaar maximaal uitdagen, de grootste strijd aangaan en na afloop de winnaar feliciteren, soms wel eens met een zuur gezicht. Wat leverden bijvoorbeeld Djokovic en Alcaraz een geweldige strijd. Ik zat regelmatig op het puntje van mijn stoel. De 36 jarige met 23 grand slam titels op zak speelt tegen de pas 20 jarige Spanjaard en moet in een weergaloos gevecht toch het onderspit delven. En wat te denken van de strijd tussen Vingegaard en Pogacar. Leek het eerst een bloedspannend secondenspel te worden totdat Vingegaard toesloeg in een individuele tijdrit en pal daarna in de koninginnenrit naar La Loze en daarmee zeven en een halve minuut voorsprong pakt op Pogacar. Absoluut topklasse en een schitterende strijd. Wij bij Larix leveren al meer dan 45 jaar topsport. Wekelijks strijd, wekelijks helden, wekelijks goals en wekelijks veel plezier. Deze week waren Mario en Hans onze helden. Mario zorgde voor een doelpunten festijn, Hans scoorde er ook lekker op los en gaf ook enkele wonderbaarlijke assists. Graag licht ik dat nader toe.
We zijn met zes man. Gelukkig is Simon opnieuw van de partij. De vorige week is hem goed bevallen en hij heeft er weer zin in. Mario, Douwe en Simon nemen het op tegen Hans, Jasper en Reinier. In het begin gaat het redelijk gelijk op. Het is nog een beetje aftasten, af en toe probeert Mario een afstandsschot maar het blijft voorlopig 0-0. Dan opent Mario de score: 1-0, maar niet lang daarna scoort Hans de gelijkmaker. Simon houdt weer op zijn bekende wijze het doel dicht en zijn team krijgt langzamerhand een beetje overwicht. Mario scoort de 2-1 en dan geeft Hans een assist, niet aan een teamgenoot maar aan Douwe. Douwe kan nu rustig naar het lege doel rennen en de 3-1 scoren. Dat was even zuur. Maar team Hans herpakt zich. Eerst knalt Jasper de 3-2 binnen en heel snel daarna maakt Hans de gelijkmaker. Het is 3-3. Maar de goaltjes blijven snel vallen en nu meer in het voordeel van team Mario. Hij scoort zelf de 4-3 en krijgt daarna opnieuw een sympathieke assist van Hans. Het doel is leeg. Hij heeft alle tijd om te scoren. Zijn teammaatjes roepen: "Met je hoofd, met je hoofd!" Mario zijgt ter aarde en duwt het balletje rustig met zijn hoofd over de doellijn: 6-3. Hans laat het er niet bij zitten en scoort de 6-4. Maar opnieuw treft Mario het doel, nu met een hard schot dat doelman Reinier half mist wat de stand op 7-4 zet. Korte tijd later vallen Mario en Douwe samen aan, Mario geeft een perfecte pass naar Douwe die de bal direct in het doel schiet. Een mooie combinatie met een mooie goal: 8-4. Het is bijna elf uur. "Laatste aanval, laatste aanval" klinkt het uit verschillende monden. Team Mario valt aan, team Hans onderschept, Jasper krijgt de bal en schiet van afstand de 8-5 in het lege doel. Het is de eindstand, team Mario was sterker, het spel ging toch wel redelijk gelijk op, Mario scoort zes (!) keer, Hans drie keer en hij geeft twee wonderbaarlijke (!) assists. Na de nabeschouwing keren de zes Larix topsporters tevreden huiswaarts.
Simon, Poly, Stephan en Bryan
Het was een week van grote gebeurtenissen. Wie zal zich deze week niet herinneren. Het begon met Poly. Maar de grootste gebeurtenis was de terugkeer van Simon. Rond 10 uur schreed hij met zijn witte shirt en zwarte voetbalbroek het Larixveld op. Hij maakte direct het verschil en was voor het ene team meteen de reddende engel. Natuurlijk was iedereen blij Simon weer te zien. Ook blij waren we over de aanwezigheid van Stephan en Bryan, vader en zoon en voormalige buren van Ary. Zij waren op bezoek bij de ouders van Stephan en hadden zin om een balletje te trappen op het Larixveld. Natuurlijk werden zij door ons uitgenodigd om met ons mee te voetballen, ze zijn een ware aanwinst, hopelijk zijn ze nu verknocht aan het Larixspelletje, en zien we ze aanstaande zaterdag opnieuw. Zoals gezegd kwam de aankondiging van de grote gebeurtenissen van Poly. Poly raasde over Noord-Holland, velde bomen onder andere in Alkmaar en Heerhugowaard, helaas ook met een dodelijk slachtoffer in Haarlem. Hoge bomen knakten als luciferhoutjes. Hoge bomen vangen veel wind en hoge bomen sneuvelen soms. Was het een aankondiging van Poly? Binnen enkele dagen sneuvelden Mark Rutte, Wopke Hoekstra en Pieter Heerma. Sigrid Kaag staat nog te wankelen (inmiddels ook gevallen). Wie had dat allemaal gedacht? Had het land genoeg van Rutte, of had Rutte genoeg van het land? Hoe het ook zij, we zijn in een nieuwe politieke fase beland. Hopelijk met meer saamhorigheid en minder gezeik. Bij Larix staan alle bomen nog recht overeind en wij gaan gewoon lekker door. Maar waarom was Simon de reddende engel? En waarom was er sprake van een beetje oude glorie. Ik doe het voor u uit de doeken.
We beginnen met zes man, Tigo, Jasper en Karel jr tegen Hans, Frans en Reinier, dan komen Stephan en Bryan, Stephan bij team Tigo, Bryan bij team Hans en tenslotte komt Simon en versterkt team Hans. We beginnen achterin het Larixveld, nog profiterend van de ochtendschaduw van de bomen. Het belooft immers weer een warme ochtend te worden maar achteraf gezien viel het mee. Het is drie tegen drie. Team Tigo is sterker. Een klein kwartiertje blijft het 0-0 maar dan komt Tigo alleen voor doelman Frans. Tigo aarzelt niet, maakt een schijnbeweging, zet Frans op het verkeerde been en tikt de bal beheerst in het doel: 1-0. Team Hans valt regelmatig aan, maar een tegengoal maken lukt niet. Integendeel, nu is het Jasper die met een strak schot de 2-0 binnen schiet. Daar komen Stephan en zijn zoon Bryan aangelopen. "Mannen, kom bij ons spelen" roepen wij uitnodigend. Het is niet tegen dovemansoren gezegd. Stephan versterkt team Tigo, Bryan versterkt team Hans. Nu is het vier tegen vier. Team Hans blijft aanvallen, wil de hatelijke nul kwijt maar krijgt de deksel op zijn neus. Stephan heeft de bal, het doel is leeg en hij schiet prachtig en gericht van afstand de 3-0 binnen. Het ziet er niet goed uit voor team Hans, totdat.......... Ja, inderdaad totdat Simon het Larixveld betreedt. Logisch dat hij aansluit bij team Hans met hun 3-0 achterstand. Simon blijkt echter een grote aanwinst voor het team, nee wat heet, hij blijkt de reddende engel. Eerst verplaatst het veld zich nog van oost-west richting naar noord-zuid om beter te profiteren van de schaduw. Maar dan begint het. Simon passt de bal perfect naar Reinier die de bal meteen op zijn slof neemt en de 3-1 scoort. Kort daarna is het opnieuw Reinier die nu de bal na een perfecte assist van Bryan in het doel tikt: 3-2. Team Hans gaat gewoon door. Simon houdt achter zijn doel op slot, Stephan probeert te scoren maar loopt telkens vast op de verdediging. Ook Bryan breekt af en toe gevaarlijk door maar krijgt de bal net niet in het doel. Dan schiet Simon de bal hoog naar voren, Reinier plukt de bal hoog uit de lucht, de bal blijft nog eventjes hangen, valt naar beneden en Reinier knalt de neergaande bal direct met zijn wreef in het doel, een ware beauty, een "Bergkampje". De stand is 3-3. Het overwicht van team Hans is duidelijk. Natuurlijk, een mannetje extra telt, zeker als dat mannetje Simon heet. Nu is het Hans die uit een vrije positie de bal hard in het doel schiet en de 4-3 scoort. Team Tigo probeert het tij nog te keren maar laten het doel bij een aanval onbeheerd. Het is Reinier die hiervan profiteert en de bal van afstand in het doel schiet en de eindstand op 5-3 brengt. Team Tigo begon sterker, bleef ook sterker met Stephan erbij maar zou toch het onderspit delven toen Simon als reddende engel team Hans ging versterken. En wat was dan dat beetje oude glorie, wellicht raadt u het al, het waren de vier goals van Reinier.
Complimenten en MBS
Als ik wakker word hoor ik de regen op het raam tikken. Even de buienradar checken. Gelukkig, het regent nog tot een uur of negen, daarna wordt het droog. Aangekomen op het Larixveld komt ook Henk aanfietsen, kletsnat maar geheel beschermd door een regenpak. Hoe zou de opkomst worden? Dan komt Mario, gevolgd door Frans en Hans en tenslotte Tigo als zesde man. Dat wordt drie tegen drie en langzamerhand trekt de regen zich terug. Na afloop krijgen we complimenten van Frans. Zijn team heeft weliswaar verloren, maar hij complimenteert het winnende team met hun speelwijze. Het is zijn favoriete speelwijze. Tikkie, takkie, vlakbij het doel, iemand handig vrij spelen en scoren. Voordat ik de details uit de doeken doe, moet ik u eerst op de hoogte brengen van een bijzonder telefoontje dat ik zaterdagmiddag kreeg. "Hallo, je spreekt met MBS", hoorde ik. "Sorry, MBS, zegt me niets" Ik zag wel dat het een buitenlands nummer was. Maar de beller maakt zich kenbaar. "Ja, je spreekt met Mohammed bin Salman uit Saoudi-Arabië". Dat was een verrassing. "Ik luister, wat wilt u weten?". Nou, dat werd inderdaad een bijzonder telefoontje. "Ja, zoals je wellicht gehoord heb willen wij het voetballen internationaal maar ook in ons land meer op de kaart zetten. Nu heb ik gehoord dat jullie al meer dan 45 jaar iedere zaterdag een partijtje voetballen, dat een aantal van jullie al een gerespecteerde leeftijd heeft en dat het jullie gezond, fris en sportief houdt. Kijk, dat willen wij nu ook graag in Saoudi-Arabië introduceren, juist om de voetbalsport onder onze mannen van middelbare leeftijd te promoten - en straks misschien ook onder onze vrouwen. Daarom doe ik jullie het volgende voorstel. Jullie komen vijf jaar in Saoudi-Arabië wonen, jullie krijgen ieder een riant huis, drie dure auto's, vijf bedienden, 5 miljoen euro per jaar, vijf gratis retourvluchten per jaar naar Nederland en jullie betalen geen belasting. Als tegenprestatie vraag ik jullie om iedere zaterdag te blijven voetballen en wij zullen onze Saoudi mannen gaan stimuleren om met jullie mee te doen. Denk er rustig over na, gooi het in de groep en na de zomer bel ik je weer en gaan jullie hopelijk akkoord. Nog een fijn weekend". Nou, daar was ik even stil van. Dus mannen, wat doen we? Laat maar even bezinken, maar eerst nog even het verloop van de wedstrijd.
Frans, Hans en Mario spelen tegen Henk, Tigo en Reinier. De regen is gestopt, het spel kan beginnen. Team Henk valt regelmatig aan met het risico van een leeg doel. Mario loert daarop en krijgt soms de kans op een afstandsschot maar hij krijgt de bal niet tussen de palen. Team Henk valt aan. Henk kijkt, wikt en puntert de bal langs het verdedigend drietal in het doel: 1-0. Een fraai en onverwacht doelpunt. Tigo, Henk en Reinier blijven lekker tikken, vinden elkaar makkelijk en na een prima assist van Tigo scoort Henk de 2-0. Dan schiet Frans een hoge bal naar voren, Mario vangt de bal op, hij staat met zijn rug naar het doel, hakt de bal direct door, verschalkt zo doelman Reinier en de bal eindigt in het doel: 2-1, ook een zeer fraaie goal. Team Henk gaat door met hun tikkie takkie spel en nu geeft Henk een perfecte assist aan Tigo die de 3-1 scoort. Het kan niet op. Weer valt team Henk aan en nu krijgt Reinier een perfecte assist van Tigo waaruit hij de 4-1 scoort. Team Frans geeft zich niet zomaar gewonnen. Mario gaat richting het doel, Henk verdedigt maar Mario weet via het been van Henk de bal in het doel te tikken: 4-2. Maar team Henk zit in de winning mood. Nu is het Henk die op aangeven van Tigo de 5-2 scoort en zo zijn hattrick pakt. Ook Mario maakt zijn hattrick, nu met een snel en hard afstandsschot, doelman Reinier kijkt nog of hij goed voor zijn doel staat maar de bal vliegt al ziedend langs hem heen in het doel: 5-3. Tenslotte snellen Henk en Tigo naar het doel, Henk passt perfect naar Tigo die de 6-3 scoort. Het is de eindstand. Team Henk speelde mooi, kon elkaar goed vinden, maakt mooie goals en kreeg terecht de complimenten van Frans.
Hoge bomen
Hoge bomen beschermen aan het begin van de morgen tegen een warme zon. Ook deze zaterdagmorgen gaan de temperaturen weer flink omhoog. We zijn met zes man en al snel besluiten we om de goaltjes achter in het Larixveld tussen de hoge bomen te plaatsen. In het begin heeft dat nog een enigszins verkwikkend effect maar al snel stijgt de zon en wordt de schaduw korter. Het openingsgesprek voordat we begonnen ging ook al over hoge bomen. Dat waren niet de hoge bomen van het Larixplantsoen maar - u raadt het al - dat ging over hoge bomen die veel wind vangen en soms ook omkukelen. Waren het in onze jonge jaren nog gerespecteerde hoge bomen die toch sneuvelden (bv Willem Aantjes, Prins Bernhard), tegenwoordig is de tijd van hoge bomen voorbij - wellicht terecht - maar slaat de balans door en en daalt het respect voor onze politici zienderogen, niet in de laatste plaats ook door soms hun eigen gedrag. Helaas! Sommige politici zijn misschien te voortvarend en proberen met boosheid en onbetamelijk gedrag hun zin door te drijven. Dit gebeurde ook met Dennis Wiersma die deze week het veld moest ruimen. Wellicht liep hij te hard van stapel en mist hij duidelijk de kwaliteit om met gerespecteerd gezag zijn plannen ten uitvoer te brengen. Hij dramde door en maakte slachtoffers, fraai gevisualiseerd door Collignon in de Volkskrant.
Blijkbaar kan Dennis een balletje trappen en moeten we hem bij ons uitnodigen voor een partijtje voetbal, dan kunnen we hem meteen zijn mond snoeren en hem weer op het rechte pad krijgen. Ik heb hem al gebeld maar hij nam niet op. Misschien dat Karel jr een poging kan wagen. Enfin, laten wij ons beperken tot de strijd op het Larixveld.
Zoals gezegd zijn we met zes man en nemen Hans, Mario en Frans het op tegen Tigo, Karel jr en Reinier. Team Tigo zoekt regelmatig de aanval en laat zijn doel dan onbewaakt. Mario probeert daarvan te profiteren maar hij krijgt de bal van afstand niet tussen de palen. Van dichtbij lukt het wel. Hij speelt zich vrij, komt alleen voor doelman Reinier en prikt de bal behendig door de benen van Reinier: 1-0. Team Hans is lekker bezig. Nu is het Hans die van dichtbij de bal hard en geplaatst in het doel schiet en de stand op 2-0 brengt. Het spel gaat op en neer. Team Tigo blijft aanvallen en probeert een tegengoal te scoren. En ze hebben succes. Vanaf links dribbelt Reinier naar het doel, zet doelman Frans op het verkeerde been en tikt de bal beheerst in het doel: 2-1. Maar team Hans loopt opnieuw uit. Nu pakt Hans zijn kans. Team Tigo is in de aanval, het doel is leeg, Hans verovert de bal en schiet zeer fraai van afstand de 3-1 binnen. Opnieuw weet team Tigo de achterstand te verkleinen uit een fraaie aanval. Tigo geeft een perfecte assist aan Karel jr, die de bal onhoudbaar in het doel schiet. De stand is 3-2 en de mannen nemen een drink- en zitpauze in de schaduw. Het gesprek vliegt weer alle kanten op, onder andere over seksuele oriëntatie van jonge mensen, met name op de middelbare school. Een hot topic deze dagen, zo lijkt het. We gaan weer verder. Opnieuw vinden Tigo en Karel jr elkaar in een fraaie combinatie en weer geeft Tigo een perfecte assist aan Karel jr die nu de gelijkmaker scoort: 3-3. Wordt dit de eindstand of komt er nog een winnaar? Leek team Hans aanvankelijk de sterkere partij en telkens een voorsprong te pakken, het wordt team Tigo die met de overwinning naar huis gaat. Reinier heeft de bal, Tigo rent mee, Hans staat op doel, Frans en Mario kunnen alleen nog toekijken, Hans moet balanceren tussen de aanvallende Tigo en Reinier. Reinier maakt daar perfect gebruik van door de bal langs Hans in de hoek van het doel te schieten en zo de stand naar 3-4 te brengen. We spelen nog even door maar dan is het genoeg. Het wordt te warm, het was een mooie pot, lekker gelijk op met toch net een winnaar.
Het A-team
Leek er enige tijd terug sprake te zijn van de Larix wijsheid dat een viertal vaak met een overwinning naar huis gaat, deze wijsheid werd deze zaterdag naar het rijk der fabelen verwezen. We waren met zeven man. Mario had zijn voetbalvriend Niels meegenomen en liet zich enigszins mysterieus uit over diens voetbalkwaliteiten. "Beter dan jij?" "Nouuw?" "Minder dan Jij?" "Nouuw?" "Ongeveer gelijk aan jou?" "Nouuw?" Er kwam geen helder antwoord op deze vragen. Gelukkig was Henk ook weer van de partij. Zonder de voetbalkwaliteiten van Niels nog te kennen leek het een redelijke verhouding om het drietal Niels, Mario en Henk te laten spelen tegen de vier andere spelers. Zoals al gezegd ging de vlieger van een winnend viertal deze zaterdag dus niet op. In tegendeel, het viertal werd bijna overklast. Er stond een A-team op het veld waar je U tegen zegt. De wedstrijd was nauwelijks een minuut oud of Niels had de eerste goal al gescoord. En met Henk voornamelijk als doelman was zijn doel bijna een onneembare vesting. Maar ik begrijp dat u niet zit te wachten op zo'n hap snap verslag, daarom zal ik dit zo goed mogelijk in chronologische volgorde uiteen zetten.
Niels, Mario en Henk spelen tegen René, Hans, Karel jr en Reinier. Een redelijk viertal zou je zeggen, maar het bleek niet opgewassen tegen het drietal. We zijn nauwelijks begonnen of Niels heeft de bal, speelt zich bekwaam vrij, doelman Reinier rent terug naar zijn doel, kijkt of hij goed staat maar de bal is al met een knal van Niels langs de benen van Reinier in het doel verdwenen: 1-0. Niels blijkt een zeer behendige voetballer te zijn en samen met Mario zetten ze het viertal regelmatig onder druk met gevaarlijke aanvallen. Zo scoort Niels opnieuw de 2-0 en Mario zorgt voor de 3-0. Team René valt ook regelmatig aan maar Henk verdedigt zijn doel met verve en is nauwelijks te passeren. René probeert het diverse keren met een afstandsschot vanaf links - zijn bekende specialiteit - maar de meeste van zijn schoten verdwijnen naast. Toch lukt het één keer wel en René brengt met zijn schot de stand op 3-1. Team René maakt echter af en toe een foutje, verspeelt onnodig de bal en dit wordt dan direct afgestraft. Nu is het Mario die profiteert van een foutje en scoort de 4-1. Karel jr gaat een paar keer alleen op doelman Henk af maar Henk staat als een huis en is niet te passeren. Toch lukt het Karel één keer, hij passeert Henk knap en tikt de 4-2 binnen. Team René hoopt nog op vermoeidheidsverschijnselen bij team Niels maar die zijn er niet. Integendeel, team Niels gaat gewoon door en Niels en Mario weten in het laatste kwartier ieder nog te scoren en brengen zo de eindstand op 6-2. Werd team René overklast? Nou nee. Hebben zij verdiend verloren? Zeker. Speelde team Niels een klasse wedstrijd? Absoluut, het was een topklasse A-team.
Max, Paul en de Piraat
Negen uur. Er is niemand. Vijf over negen. Nog steeds niemand. Zou ik dan toch onverrichter zaken huiswaarts moeten keren, het partijtje Larixvoetbal moeten missen. Nee gelukkig, daar komen Douwe en Karel jr. Karel is laat, want hij had pas laat door dat de benzine in zijn motor bijna op was en besloot toch eerst nog even te gaan tanken. Drie man is echter weinig, maar daar komt Jasper aanfietsen. Niet lang daarna zien we tot onze blijdschap een rode auto arriveren met Max en Paul. Zes man, dat kan. Het is wel flink warm maar dat mag de voetbalpret niet drukken. Max in het ene team, Paul in het andere, gegarandeerd een mooie strijd tussen beide mannen. Tijdens de wedstrijd kwam ook nog de piraat van de Waard ter sprake. Volgens Jasper zou het direct een bekende Nederlander worden als hij bij Jinek aan tafel zou komen. Het schijnt dat hij ook nog van voetballen houdt dus misschien zien we hem nog eens keer op het Larixveld. U begrijpt dat mijn nieuwsgierigheid was gewekt en dat ik graag een foto van deze piraat in handen zou krijgen. Dus na afloop even naar het politiebureau waar men mij zeer ten dienste was en waar ik onderstaande foto kreeg. Volgens de politie is hij niet gevaarlijk, staat hij inderdaad bekend als de Piraat van de Waard, houdt hij bovendien van voetbal maar of hij bij Jinek op bezoek komt wisten ze niet. Nou, als hij aanstaande zaterdag mee wil doen mag hij van mij komen. Maar laten we eerst verslag toen van de twee drietallen.
De twee drietallen zijn Max, Karel jr en Douwe tegen Paul, Jasper en Reinier. Het wordt een waar doelpuntenfestijn. Bovendien vielen de goaltjes over en weer en lange tijd was het niet duidelijk of er een winnaar uit de bus zou komen. In totaal zou er 14 keer gescoord worden. De score wordt geopend door Max (1-0) maar niet veel later maakt Jasper de gelijkmaker (1-1). Opnieuw scoort Max (2-1) en opnieuw scoort Jasper de gelijkmaker (2-2). Door de veelheid van doelpunten ben ik niet zeker wie wanneer scoort maar het scoreverloop is mij helder bijgebleven. Nu komt team Paul op voorsprong (2-3) en trekt team Max de score weer gelijk (3-3). Inderdaad gaat de strijd gelijk op maar daar komt nu een kleine verandering in. Team Paul scoort de (3-4) en weet daarna de score uit te breiden naar (3-5). Toch houdt dit verschil van twee niet lang stand. Team Max scoort de 4-5 en heel kort daarna de 5-5. Eén van deze doelpunten komt uit een fraaie aanval waarbij Max een perfecte assist geeft aan Douwe die van dichtbij onhoudbaar scoort. Team Paul pakt weer de voorsprong, de stand is nu 5-6. Deze score houdt een tijdje stand totdat Karel jr van dichtbij een punter geeft richting doel die de benen van Jasper aait en vervolgens in het doel belandt. De stand is weer gelijk (6-6). Zoals al gemeld gaan er 14 goals vallen, dus het wordt 7-7, 8-6 of 6-8. In ieder geval gaat doelpunt zeven vallen. Deze komt uit een combinatie van Paul en Reinier. Paul zet de bal mooi voor en Reinier neemt de bal direct op zijn slof en scoort de 6-7. Het wordt geen gelijkspel. Kort voor het einde bezegelt Paul de wedstrijd met een fraaie actie en en scoort de 6-8. Het was warm weer, het was een lekkere pot, het ging mooi gelijk op, we hielden het vol tot elf uur en de doelpuntenmakers waren Max (4), Paul (4), Jasper (3), Karel jr, Douwe en Reinier ieder 1.
Marc
Het had gekund, een "hattrick" titelverslag van Henk, maar Henk had deze zaterdag andere bezigheden. Dus misschien Jasper in het zonnetje zetten. Hij had immers vorige week een hattrick gescoord en deze zaterdag vond hij opnieuw het doel, nu twee keer. Of wat te denken van Mario, die was weer volledig op dreef als goalgetter. Ja, vijf keer scoorde hij, daar is zelfs geen begrip voor dus dat zullen we hier introduceren als een Mario-trick. Waarom dan toch Marc als titel. Deze zaterdag had hij niet eens gescoord en zijn zoon Finn wel. Wel met een een beetje hulp van Reinier, maar een doelpunt is een doelpunt. Waarom dan toch Marc. Wel Marc deed zijn uiterste best om te scoren, probeerde regelmatig zijn zoon Finn in scoringspositie te brengen maar was zelf ook gebrand om het net te laten bollen. En dat lukte maar niet. Toch verdient hij een pluim. Hoe zit dat dan? Wel, dat heeft te maken met lege flesjes bier. Het wordt nu wel een beetje mysterieus, vandaar dat ik nu snel ter zake kom. Uw schrijver bracht deze week zijn lege flesjes bier naar Albert Heijn. Tot zijn verrassing zag hij daar de volgende aankondiging:
Je hebt bij AH de keuze om je statiegeld te cashen of te doneren voor de jeugdtrainers van SVW. Natuurlijk doneer je. Eén van deze jeugdtrainers is Marc en daarvoor verdient hij alle lof. Dus bij mijn volgende bezoek aan AH had ik al mijn statiegeld flesjes meegenomen en het bedrag met liefde geschonken aan deze spaaractie. Heeft u thuis ook nog lege flessen met statiegeld, schroom niet, ga naar Appie Heijn en doneer aan de jeugdtrainers van SVW. Vandaar dat we Marc even in het zonnetje zetten, hoewel hij niet scoorde en helaas verloor. Hoe verliep dan de wedstrijd van afgelopen zaterdag?
Wel, we zijn met acht man. Finn, Marc, Jasper en Tigo spelen tegen Mario, Karel jr, Frans en Reinier. De verdeling is wat lastig en dat wordt waarschijnlijk wisselen op half-time. Maar het lijkt wel een herhaling van vorige week met de merkwaardige tactiek van Reinier: eerst op achterstand komen, half-time wissel voorkomen en op het einde toeslaan. We zijn tien minuten bezig, doelman Reinier speelt de bal in het veld, probeert Jasper te passeren, dat lukt totaal niet, hij verspeelt de bal en Jasper kan de buitgemaakte bal rustig in het lege doel schieten: 1-0. Een kwartiertje later knalt Jasper de bal prachtig en onhoudbaar in het doel: 2-0. Mario blijft voorin, Reinier schiet de bal uit, Mario vangt de bal op, draait om zijn as en wipt de bal over de verdediging direct in het doel, een ware beauty. De stand is 2-1. Ook zorgt hij voor de gelijkmaker en brengt de score op 2-2. Toch komt team Mario weer op achterstand wanneer Finn dichtbij het doel de bal voorzet, Reinier wil de bal wegtikken maar de bal belandt via zijn voet langs doelman Frans in het doel. Team Finn staat weer voor met 3-2. Inmiddels is half-time al een tijdje gepasseerd. Hoe zou deze wedstrijd aflopen? Team Mario blijft op dezelfde manier spelen. Mario blijft in de voorhoede, zijn maatjes proberen achter de boel dicht te houden. Dat gaat nu goed lukken. Team Finn komt niet meer door de verdediging en Mario benut regelmatig zijn kansjes aan de andere kant. Eerst scoort hij de gelijkmaker 3-3, dan de 3-4 en tenslotte de 3-5. Met vijf goals mogen wij spreken van een ware Mario-trick. Achteraf gezien was de teamsamenstelling niet geheel in balans, team Finn stond lang op voorsprong, hield goed stand maar moest toch de winst uit handen geven. En nogmaals, vergeet niet uw flessen met statiegeld deze maand in te leveren bij AH en te doneren aan de jeugdtrainers van SVW. Zij verdienen het en Marc is één van hen.
Opnieuw Henk
Jazeker, opnieuw Henk. Vorige week liet hij direct zijn talent zien als geduchte aanvaller en goaltjesmaker, deze week zagen wij zijn kwaliteiten als doelman. Na afloop vertelde hij dat hij bij het zaalvoetballen juist als verdediger telkens zijn mannetje staat. Dus de conclusie is gerechtvaardigd dat Henk een all round voetballer is want afgelopen zaterdag liet hij een sterk staaltje als doelman zien. Zijn doel werd regelmatig onder vuur genomen maar de bal wilde er maar niet in. Aan de andere kant was het andersom. Daar stond Reinier op doel. Hij liet er twee gaan en beide waren het zeer schlemielige goaltjes. Zijn maatjes waren terecht verbaasd dat hij tweemaal zo simpel werd gepasseerd. Hij had echter een weerwoord dat ik hier bijna niet durf te herhalen. Hij had namelijk een zogenaamde theorie. Marc had aan het begin geprotesteerd dat de teamverdeling niet geheel evenwichtig was. Achteraf klopte dat en Reinier zag dat waarschijnlijk ook. Zijn theorie was als volgt. Om te voorkomen dat er half time gewisseld zou worden liet hij de andere partij eerst op voorsprong komen zodat zijn team later toe kon slaan. Ik durf het bijna niet te vermelden, vandaar dat ik het moeilijk leesbaar heb gemaakt. Nu wilt u natuurlijk zo snel mogelijk weten wat er zoal gebeurde afgelopen zaterdag op het Larixplantsoen.
Wel, we zijn met 11 man. Henk, Mario, Marc, Selwyn en Finn nemen het op tegen Jasper, Max, Karel jr, Hans, Tigo en Reinier. Het protest van Marc is dat zij met vijf spelers zijn tegen zes met ook nog een jonge speler, zoonlief Finn. Het tegenargument is dat zij alle vijf uitstekende en gevaarlijke voetballers zijn. Het argument wordt geslikt en het lijkt erop dat team Henk een goed resultaat gaat boeken. We spelen met de grotere goals, Henk staat meestal op doel en hoe team Jasper ook probeert, Henk houdt alle ballen eruit. Eén keer lukt het niet wanneer Jasper bij een aanval de bal krijgt en met een gericht schot de stand op 1-0 brengt. Zou Marc toch gelijk krijgen? Nu valt team Henk aan. Mario heeft de bal op rechts, hij tikt bijna vanaf de achterlijn een zacht balletje richting doel. Doelman Reinier probeert de bal tegen te houden maar het zachte balletje raakt een graspolletje, verandert iets van richting en verdwijnt tussen de paal en een voet van Reinier in het doel. Het is 1-1 en Reinier wordt vermanend toegesproken door zijn teamgenoten. De wedstrijd gaat door. Henk laat opnieuw een paar hoogstandjes als doelman zien, team Jasper komt niet tot scoren. Team Henk wel. Nu is het Marc die een zacht schot richting het doel van Reinier schiet. Er is geen aanvaller in de buurt, de bal rolt zachtjes richting het doel, Reinier probeert de bal te pakken maar op een onnavolgbare en stuntelige manier pakt hij mis en de bal rolt langzaam maar zeker in het doel. Het is 2-1 voor team Henk, team Jasper is not amused met de tweede schlemielige actie van hun doelman Reinier. Inmiddels is half time al een tijdje gepasseerd en zet team Jasper alles op alles om de onnodige achterstand om te buigen. Dat gaat ook lukken ondanks klasse keepers werk van Henk. Eerst speelt Max zich vrij met een mooie actie en scoort onhoudbaar de gelijkmaker: 2-2. Uiteraard geeft team Henk niet op maar nu houdt doelman Reinier het doel dicht, zelfs éénmaal met het puntje van zijn schoen waardoor hij de bal net nog naast tikt. Aan de andere kant volgt een fraaie actie van Karel jr. In een snelle aanval met Max geeft hij een perfecte assist die Max onhoudbaar in het doel tikt. De stand is nu 2-3. Team Henk begint wat tekenen van vermoeid te tonen, Reinier durft zelfs zijn theorie in de oren van zijn teammaatjes te fluisteren. Zij krijgen nu wat meer overwicht. Max houdt de bal ludiek hoog, de bal blijft hoog en gaat richting Jasper die vlakbij het doel de bal rustig met zijn hoofd binnen kan koppen. Het is 2-4. Kort voor tijd krijgt Jasper dichtbij het doel opnieuw de bal, nu laag en hij hoeft de bal alleen even aan te raken om de stand op 2-5 te brengen. Het zit erop. Marc had gelijk, de theorie van Reinier kan de prullenmand in, maar het was toch weer een lekker partijtje voetbal, met Henk in een glansrol als doelman en nu terecht bekend als all round voetballer.
Henk
Jazeker, Henk was weer van de partij. Het bloed kruipt misschien toch waar het niet kan gaan. De zaalvoetbal competitie is afgelopen en Henk wil toch graag blijven voetballen, dus kwam hij weer bij zijn maatjes van het Larixplantsoen, waar hij uiteraard met open armen werd ontvangen. Voordat de bal gaat rollen op het Larixplantsoen worden eerst de belangrijkste gebeurtenissen van afgelopen week besproken. Deze keer was dat natuurlijk het totaal onacceptabele gedrag van een kleine groep AZ hooligans. Was ik twee geleden nog getuige geweest van de vriendelijke en sportieve sfeer in het AZ stadion, deze keer tegen West Ham liep het volledig uit de hand, totaal on-AZ. Inmiddels zijn een achttal hooligans aangehouden, mannen van tussen de 30 en 50. Hoe is het mogelijk, denk je dan. Mannen uit Alkmaar en omstreken, normaal gesproken nuchtere Noord-Hollanders, maar deze keer gingen de mannen volledig door het lint. Hopelijk is het een eenmalige uitwas die zich niet meer gaat herhalen. Laten we ons nu maar richten op de sportieve prestaties in het Larix stadion.
We zijn met acht man. Blij en verrast zien we dat Henk weer van de partij is. Henk speelt samen met Max, Hans en Frans tegen Mario, Karel jr, Douwe en Reinier. De eerste minuut is nog niet voorbij of het staat al 1-0 voor team Henk. Zijn team valt direct aan, Max schiet op doel, doelman Reinier keert de bal, deze kaatst direct terug via de benen van Douwe in het doel. Maar team Mario komt snel terug. Mario staat dichtbij het doel, Reinier trapt op maat uit naar Mario, de bal gaat al richting het doel en Mario geeft de bal net het nodige tikje mee om de 1-1 op het scorebord te zetten. Toch is team Henk wat gevaarlijker. Uit een mooie aanval geeft Henk een geplaatste assist naar Max die de bal meteen onhoudbaar binnentikt. De stand is 2-1. Niet veel later verspeelt Reinier de bal aan Henk die beheerst vanaf afstand de bal perfect in het lege doel schiet en zo de stand op 3-1 brengt. Team Mario geeft niet op. Mario blijft voorin zijn kansjes zoeken, hij komt in een schermutseling met Frans, Frans valt, Mario blijft op de been en scoort de 3-2. Opnieuw weet team Henk de score te vergroten met twee goals. Nu is het Douwe die de bal verspeelt aan Henk en opnieuw krijgt Henk de kans voor een afstandschot op een leeg doel. Hij verzaakt niet en schiet de bal perfect binnen en brengt de stand op 4-2. Het blijft spannend. Team Mario weet de achterstand nog terug te brengen en het is weer Mario die rustig de verdediging passeert en beheerst de 4-3 scoort. Team Henk wordt nu wat nerveus. Zouden zij de voorsprong vast weten te houden. De vermoeidheid lijkt hun al parten te spelen. Gesuggereerd wordt om kwart voor elf te stoppen. Het wordt ietsje later maar er vallen geen doelpunten meer en team Henk is toch de verdiende winnaar in een heerlijk en sportief partijtje voetbal zonder idiote hooligans.
Zes doelpunten en je wieg
Ja, een enigszins verwarrende titel. Ik zal het proberen uit te leggen. Laten we beginnen met de zes doelpunten. Tot mijn aangename verrassing word ik uitgenodigd door mijn lieve familie om een wedstrijd van AZ mee te maken. Nu ben ik niet zo van zulke brullende en schreeuwende voetbalstadions maar met mijn close family ligt dat toch even anders. Dus ik zat afgelopen zondag op de tribune van het AZ stadion, vak U, rij 39, stoel 40, met zoonlief, kleinzoonlief, schoonzoonlief, zijn broer en kinderen - een waarlijk familie feestje - en was getuige van de wedstrijd AZ - Emmen. Na de bekerfinale Ajax - PSV echt een verademing. Een zeer sportieve wedstrijd met bovendien veel goals, jawel 6 doelpunten. Trouwe AZ supporters weten natuurlijk al dat AZ won met 5 tegen 1. Alle doelpunten van AZ vielen in de eerste helft, Emmen scoorde nog één keertje in de tweede helft. Eén van die trouwe AZ supporters zat ook vlakbij vak U en wij ontmoetten elkaar toevallig in de rust, beiden met een biertje in de hand. U begrijpt het al, ik heb het over Karel jr, één van de trouwste AZ fans die deze avond met trouwe vrienden genoot van zijn cluppie. Ook wij scoorden 6 doelpunten afgelopen zaterdag in het Larix stadion. Wij deden dat in twee potjes, één met 3-1 en de tweede met 2-0. Daarover later meer. Na afloop van ons Larix spel passeerden lokaal en internationaal nieuws. Natuurlijk het aanstaande kampioenschap van Feyenoord - bingo - en het verlies van Erdogan in de Turkse presidentsverkiezingen - geen bingo bleek later. Over dit laatste onderwerp ontspon zich een interessante en geopolitieke discussie. Het ging over Turkije, Armenië, Azerbeidzjan, Rusland en Oekraïne. U begrijpt het al, een actueel onderwerp met diverse invalshoeken. Wat bleek is dat de plek waar je wieg staat van invloed is op je zienswijze. Laten we hopen dat - one day - het niet meer uitmaakt waar je wieg staat en dat je overal in pais en vree kunt leven in harmonie met elkaar. Een beetje 'wishful thinking' denk ik, maar wie weet. Maar even weer terug met beide benen op de grond en laten we uit de doeken doen hoe de 6 doelpunten in het Larix stadion tot stand kwamen.
Wij zijn met 7 man. Vier tegen drie. We beginnen met Selwyn, Sepouh en Karel sr tegen Hans, Frans, Karel jr en Reinier. Eventueel wisselen op half-time. Het viertal blijkt sterker. Een doelpuntje kan dan ook niet uitblijven. Hans opent de score met een mooi strak schot op doel en brengt de stand op 1-0. Ook de 2-0 komt van Hans wanneer hij in een aanval van zijn team opnieuw de bal langs doelman Karel sr weet te plaatsen. Team Selwyn laat het er niet bij zitten. Team Hans is regelmatig met z'n allen in de aanval, hun doel is verlaten en Karel sr profiteert van deze situatie met een prachtig en geplaatst afstandschot op het lege doel. Hij brengt de stand op 2-1. Maar niet voor lang. Nu is het Karel jr die de score naar 3-1 tilt en in een snelle aanval de bal fraai in het doel schiet. Tijd om te wisselen. Nu gaan Sepouh, Selwyn en Karel jr spelen tegen Frans, Hans, Karel sr en Reinier. De openingstreffer is een cadeautje. Hans vermoedt nog dat Karel jr zijn medespeler is, tikt de bal naar hem, Karel jr tikt de bal door naar Sepouh die vervolgens makkelijk kan scoren in het lege doel. Aanvankelijke protesten om het doelpunt af te keuren vinden geen gehoor. Het is 1-0 voor team Sepouh. Het drietal kan elkaar goed vinden, zij houden de verdediging op slot en blijven gevaarlijk in de aanval. In één van die aanvallen passeert Selwyn op een kapotte schoen de volledige verdediging, scoort en brengt de stand op 2-0. Dat wordt ook de eindstand. Het is kwart voor elf, het weer is warm geworden, het is een aanslag op de conditie, de schoen van Selwyn is kapot, Sepouh heeft last van blaren en speelt op blote voeten, kortom het is tijd om te stoppen.
Helaas vertelde Hans ons dat zijn dochter een ongeluk heeft gekregen. Bij een file in verband met werkzaamheden knalde een achterligger op haar stilstaande auto. Zij is weer thuis maar heeft diverse klachten waaronder gebroken rugwervels. Wij wensen haar een volledig herstel.
Een verrassend kwartiertje
Ja, het leek allemaal te gebeuren in dat ene kwartiertje. Natuurlijk speelden we een hele wedstrijd, maar één kwartiertje deed de wedstrijd bijna kantelen. Bovendien was het niet echt duidelijk wie of wat nu precies de oorzaak was van de gebeurtenissen in het bewuste kwartiertje. Laten we in ieder geval proberen om het te duiden - ja, zo'n lekker woord dat tegenwoordig in is. Wel, was het misschien Hans? Hij opperde om toch te gaan ruilen. Niks hoor, was het commentaar van Mario. Was het Reinier? Hij stond al een tijdje op het doel en wilde nu ook zelf spelen. Was het Selwyn? Hij nam het doel over. Waren het misschien Marc en Mario? Zij kregen het even op hun heupen. Waren het de benen van Karel jr? Of was het gewoon een verrassing die het voetballen zo leuk en spannend kan maken. Laten we maar eens ter zake komen, U zit ongetwijfeld niet te wachten op dit onsamenhangende gegis.
Wel, we zijn met 12 man. 10 volwassenen en twee jeugdspelers. Marc was gekomen met Finn en Wout. Zij willen aanvankelijk bij elkaar spelen maar dat gaat niet door. We streven immers altijd naar evenwichtige partijen. Zo spelen Finn, Marc, Mario, Hans, Douwe en Karel sr tegen Wout, Max, Selwyn, Karel jr, Jasper en Reinier. Het lijkt of team Wout de overhand pakt. Het team vindt elkaar gemakkelijk, er komen kansen, er hoeft niet vaak verdedigd te worden en er komen doelpunten. Team Finn vindt elkaar wat moeilijker, het moet letten op de verdediging, met name moet Marc af en toe een forse sprint trekken om een gevaarlijke aanval te neutraliseren en het komt op achterstand. De eerste goal komt van Max. Met een hard en gericht schot passeert hij doelman Karel sr en scoort zo de 1-0. Niet veel later zorgt hij voor een ware beauty. Team Finn is in de aanval, doelman Karel sr staat een stukje van zijn goal af, Max krijgt de bal en lobt de bal over Karel sr heen en ieder is getuige van het neerdalen van de bal die keurig in het doel belandt, een ware beauty en 2-0. Team Wout voelt dat er meer in zit, team Finn wordt wat somber. Dan oppert Hans voorzichtig: "Zullen we niet wisselen?" "Geen sprake van", is het antwoord van Mario, "we blijven zo staan". Zou dit nu het begin van het kwartiertje zijn? Of komt het door Reinier die zijn doelman rol wil achterlaten en gaat voetballen. Of komt het door Selwyn, die nu de keepers rol overneemt. Of ligt het aan Mario en Marc die een korte opleving laten zien. Of is het Karel jr die een schot van Mario door zijn benen ziet gaan. Wie zal het zeggen. Feit is dat er min of meer opeens meer aanvalsdrift te bespeuren is bij team Finn. Mario heeft de bal, hij speelt zich min of meer vrij, komt in een redelijke schietpositie en knalt de bal door de benen van Karel jr in het doel en brengt de stand op 2-1. Kort hierna, in hetzelfde kwartiertje, sprinten Mario en Marc naar het doel, Mario geeft vanaf links dichtbij het doel een perfecte assist aan Marc die in hetzelfde tempo is meegehold en die de bal meteen perfect in het doel knalt. De stand is 2-2. Het kwartiertje is weer voorbij. Dacht team Wout dat het op weg was naar een eenvoudige overwinning, de gedachte werd in het verrassende kwartiertje gesmoord door met name Mario en Marc. De wedstrijd valt weer terug in een langzamer ritme. Beide partijen proberen nog wel te scoren maar dat gaat niet meer lukken. Tot 11 uur blijft de stand 2-2. Achteraf gezien een terechte uitslag en een lekkere pot met een verrassend kwartiertje dat toch zorgde voor een zekere omwenteling. De vraag 'Wie of wat hiervan de oorzaak was' laat ik graag over aan U, beste lezer.
Ed en Max
Afgelopen week ontvingen wij het droevige bericht over het overlijden van Jacques. In het vorige seizoen (21-22) kwam Jacques bij ons voetballen. Hij speelde ook bij de mannen en vrouwen van het walking voetbal, maar vond het 'echte werk' toch leuker. Aanvankelijk stelde hij zich voor als Sjaak maar later begrepen we dat hij een chiquere voornaam had, namelijk Jacques. Zo zal hij ook bekend blijven in de Larix annalen. Jacques stond altijd op doel. Ofschoon hij de soepelheid van de jeugd enigszins was kwijtgeraakt bleek hij moeilijk te passeren. Op de een of andere manier stond hij bijna altijd in de baan van het schot en hield zo zijn doel redelijk potdicht. Dit moge ook blijken uit het feit dat hij het hoogste gemiddelde heeft, namelijk 16 winnaarpunten uit 8 wedstrijden dit seizoen. Dat geeft Jacques het gemiddelde van 2,00. Dat pakt niemand hem meer af. Het was ook fijn en zeer attent dat zijn zoon Ed rond 9 uur bij ons kwam en ons vertelde over de laatste periode van zijn vader. Wij wensen Ed, zijn moeder Anneke, zijn broers en familie veel sterkte bij het dragen van het verlies van Jacques. Voor ons blijft hij de bijzondere en lastig te passeren doelman.
Deze zaterdag was Selwyn weer present en had ook zijn zoon Max meegenomen. Voorzichtig informeerde Selwyn ons dat Max net een paar weken op voetbal zat en of we daar rekening mee wilde houden. Omdat we met negen man waren leek het logisch dat Max bij het vijftal zou spelen. Achteraf bleek dit een listige actie van vader Selwyn te zijn. Max opende zowaar de score, pakte ook de winst, kwam na half-time bij de andere partij en pakte daar ook de winst. Ik denk zomaar dat er in de auto onderweg naar huis door vader en zoon Jonges met een voldane glimlach werd gegniffeld over de behaalde resultaten, vooral die van zoonlief. Laten we kijken hoe de beide wedstrijden verliepen.
We zijn met negen man. Het vijftal Max, Selwyn, Karel sr, Jasper en Douwe bindt de strijd aan met het viertal Sepouh, Hans, René en Reinier. Ja, u leest het goed. Na enkele jaren afwezigheid mochten we ons verheugen in de aanwezigheid van Sepouh. Hij ging er meteen vol tegenaan, inderdaad zoals wij hem al kenden. Tot het eindsignaal bleef hij gaan maar zal waarschijnlijk wel wat last houden van de voetbalnaweeën. Hopelijk blijft hij regelmatig komen. Selwyn is snel, Max is af en toe gevaarlijk. Absoluut geen makkie voor het viertal. Integendeel. Na een foutje van doelman Reinier bij het uitspelen ontfutselt Max de bal en deponeert deze perfect in het lege doel en brengt de stand op 1-0. Het vijftal is sterker. Het viertal doet zijn best maar kan de verdedigingsmuur van de vijf niet doorbreken. Dan is het Selwyn die van een korte afstand in een goede positie komt om de bal richting het doel te poeieren. Het is een hard en onhoudbaar schot waarmee Selwyn de stand op 2-0 voor zijn team brengt. Het is kwart over tien. Inmiddels zijn de kwaliteiten van Max bekend en hij gaat nu het viertal van Sepouh versterken. De wedstrijd gaat nu iets meer gelijk op en lange tijd wordt er niet gescoord. We zijn al in het laatste kwartier wanneer René de bal krijgt, richting het doel van Karel sr spurt, met volle snelheid achterna gezeten wordt door Selwyn maar op het laatste moment al vallend de bal nog net langs doelman Karel sr in het doel schiet: 1-0 voor team Sepouh. Het wordt ook de eindstand. Twee lekkere potjes, redelijk gelijkopgaand en met de glorieuze winnaar Max van de twee wedstrijden die bij zijn eerste optreden meteen met 6 winnaarpunten huiswaarts keert.
De mijlpaal van Mario
Mario heeft zijn mijlpaal gehaald. Vorige week was hij er al op gebrand om zijn vijftigste goal van dit seizoen te maken maar toen bleef hij steken op 49. Afgelopen zaterdag ging hij er dik overheen. Was het weer zo'n monsterscore, waarbij één team volledig de bietenbrug opgaat. Nee, dat was niet het geval. Toch vielen de goaltjes als rijpe appelen uit de boom. De echte Larixkenner begrijpt het natuurlijk al. Gewoon een kwestie van één plus één is twee. Immers was het al bekend dat de opkomst laag zou zijn, diverse trouwe spelers genoten van hun welverdiende vakantie, dus het was spannend of we nog wel zouden kunnen voetballen. Gelukkig tikte het quorum de vijf aan en dat geeft natuurlijk volop gelegenheid op een goaltjesregen. Immers gaan we dan over tot het 3-2-3-2-3-2 systeem en dan scoort het makkelijk, zeker voor Mario. Maar liefst zeven keer noteerde hij een doelpunt zodat zijn seizoensscore nu op 56 staat. Ook uw schrijver was lekker op dreef, weliswaar één of twee keer geholpen door een assist van Mario die heel collegiaal de bal overtikte naar uw schrijver waar hij zelf ook had kunnen scoren. Zo werd het saldo van uw schrijver 5 doelpunten. Frans, Hans en Jasper maakten het vijftal compleet. Zowel Frans als Jasper scoorde ieder 3 keer en Hans trof het doel éénmaal. Dat bracht het totaal aantal doelpunten op 7+5+3+3+1 = 19. Verder waren we getuige van een nieuwe Larixregel tijdens het 3-2-3-2-3-2 systeem, geopperd door Frans, dat het drietal niet van afstand mag scoren. Een speler moet eerst de middellijn zijn gepasseerd voordat hij kan scoren. U ziet, onze Larixregels zijn flexibel en gaan met de tijd mee. Rest mij nog te vermelden dat het afgelopen zaterdag heerlijk voetbalweer was, dat Mario blij was met het behalen van zijn mijlpaal en dat wij besloten om rond half elf met ons goaltjesfestijn te stoppen. Hopelijk krijgen we aanstaande zaterdag weer een hogere opkomst.
Droom-overwinning
Het zou een lastige wedstrijd worden. Max, Mario en Frans gaan spelen tegen beide Karels, Jasper en Reinier. Team Karel mompelt al in het begin "Dat wordt een zwaar potje". Jawel, deze vrees lijkt al snel bewaarheid te worden. Max is op dreef en heeft er na een halfuurtje al twee ingeschoten. Team Karel laat het er niet bij zitten. De mannen houden goed stand en zijn af en toe ook gevaarlijk. Dan komt er een hoogtepunt. Karel jr staat op links, hij schiet de bal hoog voor, doelman Frans staat een paar meter voor zijn doel, Reinier rent richting doel waar de voorzet van Karel aan het dalen is en net voordat de bal de grond raakt neemt Reinier de bal op zijn slof en schiet van dichtbij in het lege doel. Hij stond al een tijdje droog, is verrukt over zijn doelpunt, dankt Karel voor zijn mooie voorzet, Karel ziet weer kansen en het spel gaat door. Team Max is een beetje beduusd door de tegengoal, maar gaat vol goede moed op de ingeslagen weg door. Maar kijk, wat gebeurt er nu. Karel sr heeft de bal, Max denkt dat Karel de bal afgeeft, Mario denkt hetzelfde, en Karel sr glipt tussen beide mannen door, komt alleen voor doelman Frans en tikt de bal geraffineerd door de benen van Frans in het doel. De stand is 2-2. Team Karel is opgetogen. Maar dat duurt niet lang. Kort daarna is Mario meedogenloos en knalt de 3-2 binnen. Het blijft bloedspannend. Team Karel zet een mooie aanval op, Karel sr passt naar Reinier, die tikt de bal direct door naar Karel jr, Jasper snelt richting doel, Karel jr geeft een perfecte assist en Jasper poeiert de bal langs doelman Frans. De stand is weer gelijk: 3-3. De klok is dichtbij elf uur. Beide teams krijgen kansen op de winnende treffer. Het is Karel jr die het Salomonsoordeel velt. In de laatste minuut gebeurt het. Mario staat nog voor, hij heeft de bal net naast geschoten. De bal wordt snel in het veld gebracht, Karel jr passeert Max, komt alleen op doelman Frans af, omspeelt Frans met een prachtige beweging en tikt de winnende goal in het doel. Het net beweegt nog na terwijl wij de torenklok elf uur horen slaan. Team Karel gaat uit zijn dak. Max, Mario en Frans geklopt met 4 tegen 3. Wie had dat gedacht. Eigenlijk was het onmogelijk, en ja dus, het was onmogelijk want bovenstaand verslag van een zinderende ontknoping is pure fantasie, jawel pure fantasie. De wedstrijd verliep anders, de werkelijkheid is hard.
De werkelijkheid
De teams kloppen. Het bovenstaande verslag klopt tot en met de mooie voorzet van Karel die Reinier prachtig afmaakt. De stand is dus 2-1. Karel en Reinier genieten aan de zijkant van het veld nog even na van de mooie actie en ziet, wat doet team Max. Vliegensvlug brengen zij de bal terug in het veld, snellen naar de andere goal waar Max de 3-1 scoort. Team Karel protesteert maar dergelijke acties zijn in het verleden wel vaker vertoond, zo beweert team Max. Team Karel gaat tandenknarsend akkoord. Ze hebben toch een tikkie gehad. Het wordt 4-1, 5-1, 6-1. Telkens vindt Max het doel. Eenmaal - dat moet gezegd worden - schiet hij praktisch vanaf de rechter achterlijn de bal toch vlijmscherp in het doel, zonder meer een zeer fraai doelpunt. Een andere keert schiet Max hard richting doel, Frans staat in de baan van het schot, laat de bal door zijn benen gaan, doelman Karel sr is verrast en de bal zit. Mario hoopt nog zijn 50 doelpuntensaldo vol te maken maar hij komt niet verder dan 2 treffers en brengt de stand op 8-1. Eenmaal profiteert hij daarbij van een bal die door de lichtgeblesseerde Karel jr van ver achter het doel terug in het veld wordt getikt naar zijn maatjes, alleen Mario ziet deze actie, pikt de bal op en schiet hem in het lege doel. Opnieuw protesten van team Karel, opnieuw berusten zij, tot zichtbaar ongenoegen van Karel jr. Enfin, het spel gaat door en kort voor elven schiet Max de 9-1 binnen. Het was een pot voor team Karel om snel te vergeten, het had een droom-overwinning kunnen zijn maar het werd een confrontatie met de harde werkelijkheid.
Dertig punten
Iedereen deze zaterdag ging met drie punten naar huis. Behalve Jasper, die pakte zowaar 6 puntjes mee. Dat allemaal dankzij die bijzondere flexibele Larixregels, al sinds tijden opgetekend in het Larixreglement. Jazeker, de Larixregels gaan met de tijd mee en worden zelfs tijdens een wedstrijd al aangepast. Een voorbeeld. Wanneer we met de kleine doelen spelen is het de keeper niet geoorloofd om de bal met de hand te spelen. Dat is nog steeds zo bij het verdedigen maar is pas zonder hoegenaamd protest aangepast bij het uitschieten. Enerzijds door enig ongemak van de leeftijd anderzijds door het fraaie opvangen op de borst van Mario, die dan een halve pirouette maakt en regelmatig meteen scoort. Dus met de hand een hoge bal uittrappen is nu een valide Larixhandeling. Ook een snelle teamwissel gebeurde deze zaterdag zonder voorafgaande afspraak. Deze keer was het Karel sr die halverwege de wedstrijd pardoes op Jasper afliep, hem verzocht zijn gele hesje uit te doen en zich bij de partij van Karel sr te voegen. Zijn team stond met 3-1 achter en Karel sr wilde waarschijnlijk zijn eerste positie in het winnaarpuntenklassement consolideren. Dat lukte hem en bovendien werd de wissel van Jasper zonder morren geaccepteerd. Zo ging Jasper van het team met een 3-1 voorsprong naar het team van Karel sr. Bovendien werd overeengekomen met een schone lei te beginnen, dus opnieuw 0-0. Dat pakte goed uit want het nieuwe team van Karel sr won met 1-0 waarmee Jasper tweemaal 3 winnaarpunten incasseerde. Ja, die Larixregels zijn zo gek nog niet. Maar laten we kijken hoe het spelverloop verliep.
We zijn met 9 man. Allereerst spelen Mario, Karel sr, Hans en René tegen Tigo, Karel jr, Jasper, Douwe en Reinier. Het vijftal bouwt een licht overwicht op. Er wordt goed samengespeeld, de verdediging blijft dicht en af en toe creëert het vijftal kansen. Reinier gaat mee in een aanval, passt naar Jasper, die de bal meteen doortikt en het doel treft: 1-0. Team Mario kan niet echt zijn draai vinden en team Tigo blijft gevaarlijk. Nu geeft Tigo een mooie assist aan Karel jr die meteen de 2-0 scoort. Maar zoals altijd blijft Mario gevaarlijk. Hij breekt door, doelman Karel jr onderschept de aanval, de bal komt weer voor de voeten van Mario die nu de bal met een kort tikkie in het doel schiet. Het is 2-1. Team Tigo laat zich niet kisten en korte tijd later is het Tigo zelf die de bal in het doel schiet en de stand op 3-1 brengt. Het ziet er goed uit voor team Tigo, maar plotseling grijpt Karel sr in door Jasper mede te delen zijn hesje uit te doen en zich te voegen bij het team van Karel sr. Met een lichte verbazing maar zonder protest wordt de nieuwe situatie geaccepteerd. Wel wordt bedongen om met de stand 0-0 te beginnen. Lange tijd blijft deze stand ongewijzigd. Het lijkt erop dat de tweede partij gaat eindigen in een gelijkspel. Maar dan geeft Tigo een ongelukkige terugspeelbal die alert wordt onderschept door Mario en door hem eenvoudig wordt afgerond door de 1-0 in het lege doel te tikken. Deze stand zal niet meer veranderen ondanks enkele kansjes op de gelijkmaker van team Tigo. Zo pakt tweemaal het team van vijf de overwinning met tien keer drie is dertig winnaarpunten. Het waren weer twee heerlijke potjes waarbij Jasper ongetwijfeld bij thuiskomst vol trots aan zijn eega meedeelde dat hij 6 winnaarpunten had gescoord.
De reacties:
Karel sr:
Hulde aan onze secretaris en wedstrijdverslaggever Reinier.
Ik zeg: komende zaterdag iedereen aanwezig om 07:00uur om deze kwestie te debatteren
Karel sr:
Maar Mario je hebt een heel
seizoen om op 50 doelpunten te komen hoor.
Hans:
a.s. zaterdag kan er niets beslist worden over reglementen of wat dan ook
want ik ben er niet!
Marc en oliebollen van Finn
Deze keer krijgt u een wat kortere versie van het voetbalverslag. De reden is dat ik vandaag flink onderhanden ben genomen door de tandarts en nog last heb van enige napijn. Uiteraard weerhoudt mij dat niet om relaas te doen van afgelopen zaterdag met ook een welkome aanvulling van Karel sr. Ik moest namelijk om half elf huiswaarts keren vanwege kleinkinderen-verplichtingen en ook Hans moest op dat moment stoppen vanwege lichamelijke ongemakken. Ja, de leeftijd slaat soms toe. Hans ging met drie punten naar huis, uw schrijver had er nul. Dat zat zo.
We zijn met 8 man, iets later met negen omdat ook Finn mee gaat doen. Marc, Karel sr, Douwe en Hans beginnen tegen Tigo, Frans, Karel jr en Reinier. Marc heeft er zin in, Douwe trouwens ook. Marc rent van voor naar achter, en van achter naar voor. Douwe is scherp aan de bal en heeft twee keer zoveel energie als vorige week. Na een minuut of tien komt Finn. Het is duidelijk dat team Douwe sterker is dus komt Finn bij team Tigo. Uit een snelle en mooie aanval geeft Marc een assist aan Douwe die van dichtbij de bal meteen in het doel schiet en daarmee de stand op 1-0 zet. Team Tigo krijgt geen grip op de wedstrijd. Dan blundert nota bene Reinier wanneer hij een terugspeelbal niet onder controle krijgt en snelle Marc direct profiteert, de bal ontfutselt en deze vervolgens rustig in het lege doel tikt. Het is 2-0. Dat gaat nog even door. Nu komt Marc alleen voor doelman Reinier en schiet de bal beheerst door de benen in het doel: 3-0. Toch valt er een goaltje aan de andere kant. Finn heeft de bal, tikt deze naar Tigo die de bal nog net in het doel weet te frutselen: 3-1. Om half elf keren Hans en Reinier huiswaarts. De teams blijven verder ongewijzigd. Er wordt nog een kwartiertje doorgespeeld waarin Marc nogmaals twee fraaie doelpunten scoort en zo de eindstand op 5-1 brengt. Terecht is Marc 'the man of the match'. Het is kwart voor elf en oliebollentijd. Finn heeft heerlijke oliebollen meegebracht die nog over waren van een feestje. Volgens Karel sr smaakten ze voortreffelijk.
Lentekriebels
Ja, iedere Larix voetballer en oud-voetballer kent ze wel, de Larixkriebels. Ze beginnen al vrijdagavond bij de gedachte "ha, lekker morgenochtend voetballen" en zijn de volgende morgen bij het wakker worden nog sterker aanwezig. Wat misschien niet iedereen weet is dat de Larixkriebels ook vier fasen kennen. Jawel, de lentekriebels die we nu ervaren dat het weer warmer wordt en de korte broeken te voorschijn komen, straks de zomerkriebels waarin we echt genieten van prachtig weer en het soms zelfs te warm wordt en we de schaduw van de bomen opzoeken of zelfs eerder ophouden, de herfstkriebels wanneer een ieder voldaan terug is van vakantie en we gaan genieten van het nieuwe voetbalseizoen met nieuwe kansen en tenslotte de winterkriebels waarbij we ieder jaar hopen om acht weken lang op een besneeuwd veld te kunnen spelen zoals we dat een jaar of vijf geleden nog meemaakten. Dus wie schetst mijn verbazing dat het woord lentekriebels zomaar recent de publiciteit haalde. Bovendien bleek het niets te maken te hebben met onze Larix lentekriebels. Integendeel, het gaat over een programma op basisscholen dat al 25 jaar wordt gegeven en dat gaat over weerbaarheid, relaties en seksualiteit. Gewoon een goed programma wat mannen als Karel jr en Nick waarschijnlijk zullen kunnen beamen. In onze 'jeugd', heel veel jaren geleden, moest je zelf maar achter het verhaal komen van de 'birds' en de 'bees', en naarmate je ouder werd was het aldoende leert men. Van je ouders hoorde je niet veel, laat staan op school. Dus een prima programma lijkt mij. Maar kijk eens wat er dit jaar gebeurde. Onze twitterende complotdenkers kwamen erachter en opeens rolde de een na de ander over elkaar heen met allerlei beschuldigingen over seksualisering en indoctrinatie van onze kinderen, waarbij onze oppercomplotman Thierry Baudet natuurlijk weer de kroonde spande door nota bene in de Tweede Kamer te beweren dat op duizenden basisscholen de kinderen worden aangespoord tot denken over geslachtsverandering, anale seks, trio's en dragqueens. Arme Thierry, net bijna al zijn zetels verloren in de Eerste Kamer, voelt zich waarschijnlijk moederziel alleen en een roepende in de woestijn. Misschien moeten we hem een keertje uitnodigen voor een voetbalpartijtje om hem met gezonde noordhollandse nuchterheid met beide benen op de aarde te laten terugkeren. Zeer waarschijnlijk 'mission impossible'. Laten we nu maar eens kijken hoe het deze zaterdagmorgen met onze lentekriebels ging.
We zijn met acht man. Frans, Mario, Hans en Karel sr gaan spelen tegen Douwe, Jasper, Karel jr en Reinier. Frans doet flink zijn best om zijn favoriete team te krijgen waar de tegenpartij na enig protest toch mee akkoord gaat. Het beeld van de wedstrijd blijft een beetje hetzelfde. Mario is vaak voorin te vinden, kansjes afwachtend, Frans, Hans en Karel sr houden achter de boel dicht en team Douwe probeert met regelmatige aanvallen de bal in het doel te krijgen. U voelt het al aan, team Frans opent de score. Mario heeft de bal, hij geeft een hard schot richting doel, de bal schampt het been van Karel jr waardoor de bal een beetje van richting verandert en doelman Reinier deze niet meer kan stoppen: 1-0. Team Douwe blijft aandringen, probeert de gelijkmaker te scoren, doelman Reinier gaat regelmatig mee in de aanval, en jawel, u voelt het alweer aan, het doel is leeg, Mario krijgt de bal en schiet van afstand perfect de 2-0 binnen. De verdediging van team Frans is solide. Er is geen doorkomen aan. Toch lukt het team Douwe om de stand naar 2-1 te krijgen, maar het is wel een echt mazzelgoaltje. Douwe tikt de bal in de doelmond, Hans probeert de bal weg te tikken, raakt de bal half en via zijn hand valt de bal net in het doel. Team Douwe krijgt weer wat vertrouwen om de stand gelijk te trekken, maar dat gaat niet lukken. Mario gaat zijn hattrick maken. Opnieuw geeft hij een hard schot op doel, nu verdedigt door Jasper, die zich verkijkt op de bal die vervolgens achter hem in het net ploft. Het is 3-1 voor team Frans. Het wordt ook de eindstand. Frans heeft zijn drie puntjes weer te pakken, ieder genoot van de Larix- en lentekriebels en ging met een tevreden lentegevoel naar huis.
Rots in de branding
Alles hield hij eruit. Nou ja, bijna alles dan. Sommige van die pegels waren gewoon onhoudbaar. Maar hij voorkwam telkens dat zijn team op achterstand zou komen. Nee sterker gezegd, hij zorgde ervoor dat de voorsprong van zijn team telkens een voorsprong bleef. Hij was echt "the man of the match". We zijn wel eens een slippertje van hem gewend maar dat zat er deze keer niet in. Ja, de goede lezer en de Larixkenner begrijpt dat wij het over Karel sr hebben. Hij verdedigde zijn doel met verve en maakte zijn tegenstander ook niet blij met een Kareltje. Ik denk dat ik de loftuiting nu maar zal stoppen, anders gaat hij aanstaande zaterdag nog naast zijn schoenen lopen. Wel neem ik aan dat hij zo direct een heerlijke beloning krijgt als hij dit relaas aan zijn eega voorleest. Daar twijfel ik overigens geen moment aan. Maar laten we het wedstrijdverloop nu onder de loep nemen.
We zijn met zeven man. Karel sr, Karel jr, René en Tigo binden de strijd aan met Max, Frans en Reinier. U begrijpt het al, Karel sr zal de gevreesde doelman worden. Reinier heeft wat last van zijn knie maar naarmate de wedstrijd vordert gaat het beter. Het drietal moet in ieder geval op hun qui vive zijn, het viertal zoekt natuurlijk de aanval, terwijl Karel sr zijn doel blijft beschermen en ook het drietal zorgt regelmatig voor gevaarlijke aanvallen. Gevaarlijk vanwege de keiharde en gerichte pegels van Max. Maar het is team Karel sr dat voor de 1-0 zorgt. René valt aan, hij schiet de bal gericht en hard door de benen van Reinier, doelman Frans wordt verrast en de bal verdwijnt in het doel. Max trekt de stand weer gelijk met een loeiharde en onhoudbare poeier: 1-1. Max zorgt regelmatig voor harde schoten richting doel. Het is altijd Karel sr die in de weg staat of de ballen van Max gaan naast of over. Het tweede doelpunt voor team Karel sr wordt voorbereid door Tigo. Hij geeft een perfecte assist aan Karel jr die de bal van dichtbij onhoudbaar in het doel tikt: 2-1. Het wordt ook 3-1 wanneer het doel van het drietal er verlaten bij ligt en René van afstand keurig en beheerst scoort. Het drietal combineert goed en zodra Max kan probeert hij de bal in het net te jagen. Maar het is telkens doelman Karel sr die in de weg staat of de bal gaat naast of over. Toch weet Max de achterstand te verkleinen naar 3-2 met een afstandsschot op een leeg doel toen Karel sr meeging in een aanval. Maar opnieuw vergroot het viertal de voorsprong. Tigo staat vlak voor het doel, Karel jr zet de bal halfhoog voor en Tigo duwt met zijn buik de bal in het doel. Ja, zo kan het ook. De stand is 4-2. Max verruilt zijn zwarte voetbalschoenen voor felblauwe met oranje strepen. Ze zien er gevaarlijk uit. Maar zijn eerste knallen treffen geen doel of worden gewoon weer door Karel sr gestopt. Max wordt er soms een beetje depri van. Maar dan haalt hij met zijn snelle schoenen weer meedogenloos uit en de bal verdwijnt onhoudbaar in het doel. De stand is nu 4-3. Team Max gaat op zoek naar de gelijkmaker, team Karel sr maakt zich een beetje zorgen, Karel sr niet - hij stopt gewoon iedere bal - en het is daarentegen Karel jr die zijn team weer twee punten voorsprong geeft met een strak en hard schot: 5-3. Nog eenmaal knalt Max met zijn felblauwe schoenen de bal in de touwen. De stand wordt 5-4. Team Karel sr houdt de boel dicht tot het eindsignaal. Het was een lekkere pot, met harde knallen van Max, met een licht overwicht van het viertal en met Karel sr als rots in de branding, die daarmee een grote bijdrage leverde aan de overwinning van zijn team.
Verdeling
De titel van het verslag had ook kunnen zijn "De speech van Karel". Verklaar u nader. De verdeling betreft uiteraard de teamsamenstelling. We zijn met tien man en zoals vaak verdelen de spelers zich in groepjes bij ieder doel hopend dat dat ook de teamsamenstelling gaat worden. Zo ook deze zaterdagmorgen. Er hadden zich bij ieder doel groepjes van vijf spelers gevormd. Het ene team vond het prima, het andere team was in conclaaf. Toen verhief zich de stem van Karel jr. Een lange speech volgde. We waren al voorbereid op de aankondiging van een spelers staking, een ultimatum, een andere samenstelling en wachtten rustig de gloedvolle speech van Karel af. Het betoog van Karel werd krachtiger en krachtiger. Toen wij dachten, "Nu komt het", sprak Karel de strijdvaardige woorden: "Mannen, het wordt zeker moeilijk, maar wij gaan er gewoon tegenaan! Kom laten we beginnen". Geen voorstel dus voor half-time, nee een krachtdadige speech, overtuigend en vol verve gebracht die alle lof verdient. De strijd begon en de mannen van Karel stonden al vrij snel met twee-nul achter maar wisten de score weer gelijk te trekken. Hoe zou dat aflopen? Dat leest u hierna in detail.
We zijn dus met tien man. Karel jr, Karel sr, Frans, Tigo en Jasper staan bij het ene doel, Mario, Marc, Finn, René en Reinier bij het andere doel. Dat worden ook de partijen, met de blessing van Karel jr. Vijf volwassenen tegen vier volwassenen met een jongeman. Op papier ziet de combinatie Mario en Marc er toch gevaarlijk uit en dat blijkt. Team Mario valt regelmatig aan, team Karel jr concentreert zich op de verdediging. Marc geeft een pass richting doel, Mario staat vlakbij het doel, ontvangt de bal en hakt de bal door in het doel: 1-0. Niet veel later geeft Mario een fraaie assist vanaf links, die Marc meteen binnen tikt en zo de stand verhoogt naar 2-0. Oeps, was de speech van Karel toch te overmoedig? Wellicht niet. Nu breekt Karel jr zelf door, hij komt alleen voor doelman Reinier en schiet de bal hard door de benen van Reinier in het doel. De stand is 2-1. Dan komt misschien wel de mooiste goal van de wedstrijd. Team Mario wordt een beetje overmoedig, iedereen valt aan, het doel is helemaal leeg, de aanval wordt onderschept, Tigo staat halverwege het veld, hij krijgt de bal aangespeeld, maakt met de bal een draaiend beweging en tikt de bal direct rechtdoor naar het lege doel. De bal belandt keurig in de touwen en de stand is 2-2. Krijgt team Karel toch de overhand? Gaan ze verder met scoren en pakken ze de overwinning? Nee helaas, ondanks de gloedvolle speech van Karel jr aan het begin, weet team Mario de score weer op te voeren. Allereerst scoort Mario met een bekeken afstandsschot de 3-2 en kort daarna scoort hij ook de 4-2. Finn voelt zich al een tijdje niet helemaal lekker, heeft wat last van zijn buik maar gaat toch telkens door. Maar nu gaat het niet meer en hij wordt door zijn moeder opgehaald. Hopelijk is hij er snel weer bovenop. Team Mario is nu met vier man. Gaat het team Karel weer lukken om gelijk te maken? Geeft de speech van Karel zijn team vleugels. Nee helaas, team Mario gaat door met scoren. Nu is het René die vanaf zijn favoriete linkerzijde de bal hard in het doel schiet en de 5-2 optekent. Tenslotte is het Mario die zich vrij speelt en een leeg doel voor zich ziet. Hij laat zich op tijd ter aarde vallen en kopt de bal binnen en brengt de eindscore zo met een tweepunter op 7-2. Het was toch een lekkere pot met een enigszins geflatteerde uitslag, de verdeling was niet echt evenwichtig en de gloedvolle speech van Karel jr kon daar geen verandering in brengen maar verdient alle lof.
Vaders en Zonen
Het was een pot van vaders en zonen. Nou ja, eigenlijk zijn we natuurlijk allemaal vaders en of zonen. Dat is nou ook weer niet zo bijzonder. Toch was het deze zaterdagmorgen wel bijzonder. Twee specifieke vaders en twee specifieke zonen sprongen er toch uit. Beide koppels - al ik ze zo even mag noemen - waren gebrand op scoren en winnen. Maar zoals het gelukkig meestal gaat met sporten kan er maar één winnen. Nou ja, gelijk kan natuurlijk ook, maar liever wordt er gewonnen. Dat gebeurde ook deze zaterdagmorgen. De eerste vader gaf al binnen één minuut een perfecte pass aan zijn zoon die geen ogenblik twijfelde en de bal meteen doorknalde in het doel. Binnen één minuut één nul. De tweede vader met zijn zoon was gebrand op een revanche. Hij veranderde zelfs de tactiek van zijn team. Hij kwam ook soms dichtbij het doel, kwam zelfs een keer alleen voor de keeper maar het lukte niet om dat verdomde goaltje erin te krijgen. Ja zelfs, het omgekeerde ging gebeuren. Nu was het zoonlief van de andere vader die in de doelmond een hoog balletje gaf richting zijn vader die al vallende nota bene de twee nul in de touwen joeg. Dat maakte een deel van de andere vaders weer blij en een deel van de anderen enigszins somber. Nou ja, somber is eigenlijk niet het juiste woord want het was toch weer een heerlijk partijtje voetbal afgelopen zaterdagmorgen. Genoeg over vaders en zonen, nu graag gewoon het wedstrijdverslag.
We zijn met elf man. Een mooie opkomst. Het wordt natuurlijk dan wel zes tegen vijf. Finn, Marc, Tigo, Jasper, Douwe en Karel sr spelen met zes tegen de vijf van James, Willem, Hans, Frans en Reinier. Het fluitsignaal klinkt. Team James valt meteen aan. Willem heeft de bal, passt perfect naar zijn zoon James die meteen de bal onhoudbaar in het doel jaagt. Een supersnelle goal binnen één minuut. Misschien dat doelman Karel sr nog niet rekent op zo'n snelle knal op zijn goal, hoe het ook zij, hij zit er gewoon puntgaaf in: 1-0. Lang gaat de strijd nu gelijk op, hoewel het vijftal toch wat gevaarlijker is dan het zestal. Het zestal is soms wat slordig met de bal, het vijftal vindt elkaar goed, maakt geen fouten en houdt de verdediging dicht. Toch blijft de 1-0 lang staan. Maar dan gaat de stand veranderen. Het vijftal is in de aanval. James krijgt de bal vlakbij het doel. Overal verdedigers. James tikt de bal omhoog richting zijn vader Willem. De bal daalt, de verdediging mist, Willem laat zich richting de neerkomende bal vallen en scoort prachtig al vallend de 2-0. Vader Marc besluit de tactiek te veranderen. Tot dan toe valt zijn team regelmatig aan en krijgt team James meer ruimte om uit te breken. Nu trekt Marc zijn team terug en hoopt zo meer ruimte te krijgen met het aanvallen. Maar team James houdt de boel gewoon dicht en langzamerhand verandert de tactiek weer. Team Finn valt weer meer aan, team James krijgt meer ruimte maar de stand zal niet meer veranderen. Eenmaal komt Marc nog alleen op doelman Reinier af, hij schiet hard richting het doel maar de bal ketst af op de half gesloten benen van Reinier. Het blijft gewoon 2-0. Het was een lekkere pot van vele vaders en zonen.
James
Wat een voetballer. Hij passt, hij passeert, hij onderschept, hij kijkt, hij scoort, hij is een geduchte tegenstander en aanvaller geworden. Tussen zoveel voetbalervaring staat hij zijn mannetje. Wat heet, hij overklast soms de oudere generatie, een generatie met ruim zestig jaar ervaring. Zelfs zorgt hij voor een teamwisseling, omdat de tegenstander bang wordt weggespeeld te worden. Samen met zijn vader zijn ze een gevaarlijk duo dat af en toe met hoogstandjes de tegenstander het nakijken geeft. Dan kan zo niet doorgaan, daar moet verandering in komen, vindt de tegenstander. Dus vader en zoon uit elkaar. Maar beiden gaan onverdroten verder. Nu komt het gevaar aan beide kanten en opnieuw drukt zoonlief een stempel op het spel. Een genot voor het oog van de voetballiefhebber. Laten we eens wat meer in detail bekijken wat zich afgelopen zaterdagmorgen zoal afspeelde op het Larixveld.
We zijn met tien man. Na afwezigheid van ruim een jaar is Kevin gelukkig weer van de partij. Hij voetbalt direct als vanouds mee, een ware aanwinst. De teams worden Tigo, Frans, Hans, Karel jr en Karel sr. Zij spelen tegen James, Willem, Kevin, Jasper en Reinier. Het is direct duidelijk dat James en vader Willem er zin in hebben. Zij vinden elkaar makkelijk en leggen regelmatig mooie en snelle combinaties op de grasmat. Maar het is team Tigo die de score gaat openen. Vanaf links zet Tigo de bal hoog voor in de doelmond, Karel sr lijkt de bal door te gaan tikken, doelman Reinier verkijkt zich daarop en zonder dat iemand de bal raakt ploft hij in het doel: 1-0. De combi James en Willem gaat onverstoorbaar verder. Een doelpunt kan niet uitblijven. Het is Willem die met een strak schot het doel treft en zorgt voor de gelijkmaker: 1-1. Team James blijft gevaarlijk en blijft op zoek naar een volgend doelpunt. En die komt. En hoe. Willem tikt dichtbij het doel de bal hoog richting James die de bal meteen vanuit de lucht richting het doel tikt en jawel, daarmee de 1-2 scoort. Team Tigo begint te twijfelen. Het voetbalgeweld van vader en zoon vinden zij te dreigend. De score gaat vast oplopen. Voordat dat gebeurt grijpen ze in. Er moet gewisseld worden. Vader en zoon moeten uit elkaar. Team James berust. Team Tigo wil James, en krijgt James. Karel sr neemt zijn plaats in. Team James is nu team Kevin. Hoe zou dat verder gaan? Wel het spelbeeld verschuift nadrukkelijk. Team Tigo valt veel vaker aan, daarbij voortgestuwd door James. Maar het geeft ook kansen voor team Kevin. Er komt meer vrije ruimte voor het team. In een uitbraak rennen Reinier en Willem richting het doel van Hans. Reinier heeft de bal, doelman Hans komt uit, Reinier tikt handig de bal naar Willem die een leeg doel voor zich heeft en rustig kan scoren: 1-3. Team Tigo laat het er niet bij zitten. James geeft een prima assist aan Karel jr die handig doelman Karel sr verschalkt en de 2-3 scoort. Zou de gelijkmaker er nog inzitten? Nee dus. Opnieuw krijgt Willem veel ruimte, omspeelt doelman Hans en scoort de 2-4. Toch is de tweede helft een evenwichtiger partij geworden, voor een groot gedeelte op het conto van James. Weer breekt Willem uit, opnieuw lijkt hij doelman Hans te omspelen maar voordat hij kan scoren roept Hans: "Tijd!" De bal verdwijnt alsnog in het doel maar telt niet meer mee in de eindscore. Het was weer een heerlijk partijtje voetbal met extra hulde voor James, de jeugdige stervoetballer.
Een zespunter
Ja, na een lange tijd spelen we weer twee potjes afgelopen zaterdagmorgen. De reden waarom is vaak minder plezierig, hoewel het natuurlijk ook mogelijk is dat er voor een speler andere verplichtingen zijn. Deze zaterdagmorgen was de oorzaak dat Hans de strijd moest staken. Hij kreeg te veel last van spieren rond zijn knie en vond het terecht verstandiger om zijn knie rust te geven. Hopelijk kan hij daarom weer snel van de partij zijn, wie weet alweer aanstaande zaterdag. We begonnen met zeven man, Hans speelde bij het drietal, dus na zijn vertrek moest er wisseling plaatsvinden. Dat werd redelijk snel beklonken. Het viertal had de winst al op zak, en met algemene stemmen werd besloten dat Karel sr de oversteek van het viertal zou maken en daarmee van het tweetal weer een drietal maakte. Ook werd besloten om met een blanco stand van 0-0 te beginnen. Dat pakte goed uit voor onze Karel sr. Hij had de eerste partij al gewonnen en zou nu ook de tweede partij gaan winnen al dreigde dat nog even een gelijkspel te worden. Zo ging Karel sr blij naar huis met twee overwinningen, volgens hem ook dik verdiend, en ik hoor hem alweer vol trots dit relaas aan zijn vrouw voorlezen. Ongetwijfeld wordt zijn beloning een lieflijke glimlach van zijn eega, een heerlijk extra kopje koffie en zes punten extra op de scorekaart. Het is hem gegund.
We beginnen dus met zeven man. Hans, Frans en Karel jr bijten de spits af tegen Jasper, Douwe, Karel sr en Reinier. Team Jasper blijkt sterker. Team Hans vindt elkaar goed in de combinaties maar team Jasper is gevaarlijker en creëert meer kansen. Het is Jasper die de score opent voor zijn team. Vanaf een meter of vijf schiet hij gericht op doel en passeert doelman Frans. De 1-0 staat op het scoreboard. Het spelbeeld verandert niet. Uit een aanval op links weet Douwe de bal praktisch vanaf de achterlijn toch tussen doelman Karel jr en de paal in het doel te schieten en zo voor de 2-0 te zorgen. Later komt ook de 3-0. Het is Karel sr die op zijn bekende slepende manier de bal meeneemt tussen de verdedigers door en gewoon doorgaat totdat hij de bal over de doellijn weet te frommelen zonder dat iemand hem heeft kunnen stoppen. Hans krijgt steeds meer last van zijn knie en besluit huiswaarts te keren. Nu gaat Karel sr het tweetal Frans en Karel jr versterken. Dit nieuwe drietal blijkt de sterkere partij. Al vrij snel krijgt Karel je een schietkans. Hij haalt hard uit richting doel, de bal verdwijnt door de benen van doelman Reinier en de stand wordt 1-0. Beide teams zoeken regelmatig de aanval, beide teams laten daarbij hun doel leeg en beide teams proberen daarvan te profiteren. Allereerst lukt dat voor team Frans. Karel jr heeft de bal, het doel is leeg, hij schiet van afstand de bal met een listige draai om Reinier heen richting doel en scoort op deze fraaie wijze de 2-0. Ook team Jasper krijgt af en toe zo'n kans. Eenmaal schiet Reinier van afstand richting het lege doel, maar de bal gaat net naast. Jasper heeft meer geluk en hij schiet kort voor het einde van afstand de 2-1 binnen. Team Jasper probeert de stand nog gelijk te maken maar team Frans houdt dat vakkundig tegen. De eindstand blijft 2-1 en Karel sr gaat met twee overwinningen, dus een zespunter, dus straks ook een tevreden vrouw, vol goede moed naar huis.
Een bijna kopbalgoal
Het had de wedstrijd kunnen doen kantelen. Het zag er ook heel mooi uit. De soms onnavolgbare speler sprint alleen op het doel af, hij omspeelt de doelman die nog enkele meters voor zijn doel staat, de speler gaat alleen op het lege doel af, tikt de bal voor zich uit richting het doel, bedenkt zich op het laatste moment, oeps ik moet de bal koppen over de doellijn, dat zijn twee punten in plaats van één, hij laat zich vallen, probeert met een uiterste krachtsinspanning de bal nog met het hoofd te raken, maar de bal rolt net over de doellijn en hij mist de bal op enkele centimeters met zijn hoofd. Wel een doelpunt maar geen twee punten. Het doelpuntenverschil zou één doelpunt zijn geworden. Wellicht had het er in kunnen zitten om de wedstrijd dan te doen kantelen. Het gebeurde een kwartier voor tijd. Onze onnavolgbare speler had zich al meer op de aanval gestort. Een tweepuntengoal had ongetwijfeld zijn aanvalskunsten een boost gegeven en wie weet wat de eindstand zou gaan worden. We zullen het nooit weten. De stand bleef zoals hij was na het bijna-kopbal-doelpunt.
We zijn met negen man. Gelukkig mochten we Tigo weer verwelkomen na een aantal weken afwezigheid. De teams worden Mario, Douwe, Tigo, Jasper en Karel sr tegen Hans, Karel jr, Frans en Reinier, met eventueel een wissel na half-time maar dat zou niet nodig zijn. Team Hans begint meteen lekker te tikken. Frans en Reinier wisselen elkaar regelmatig af op het doel. Team Mario komt niet lekker in zijn spel. Na een klein halfuurtje tikt Hans de bal hoog richting doel, Karel sr raakt de bal met zijn hoofd, de bal daalt richting Karel jr die met een vloeiend vallende beweging de bal direct in de touwen jaagt. Een schitterende goal, zowaar nog fraaier dan de 2-0 van Jesper Karlssen van AZ tegen Excelsior. 1-0 voor team Hans. Zijn team blijft elkaar makkelijk vinden ondanks hun ondertal. Team Mario is slordiger met de bal en komt nauwelijks of niet tot gevaarlijke aanvallen. Dan krijgt Hans een schietkans en met een mooi geplaatst schot schiet hij de 2-0 binnen. De stand blijft nu lang ongewijzigd. Met nog een halfuur te gaan wordt de voorsprong nog uitgebreid. Karel jr heeft de bal, Karel sr en Douwe staan in de verdediging, Karel jr probeert zich tussen de heren door te spelen, de heren krijgen de bal niet weg en Karel jr weet zowaar de bal in het doel te wurmen. Het is 3-0. Het is genoeg denkt Mario. Hij komt nu vaak in de aanval, breekt uit en gaat alleen op doelman Frans af. Frans staat een aantal meters voor zijn doel, Mario omspeelt Frans, tikt de bal door naar het lege doel, bedenkt zich plotseling, duikt naar de grond maar mist de bal net met zijn hoofd en brengt zo de stand op 3-1 en helaas voor zijn team niet op 3-2. De wedstrijd zou in het laatste geval wellicht anders zijn afgelopen maar dat is gissen en niet relevant. Team Hans houdt zijn verdediging gesloten en de eindstand blijft 3-1 na het bijna-kopbal-tegendoelpunt.
Paul en Max
Paul en Max speelden samen in één team. Ik wil de andere teamspelers geenszins tekort doen door alleen de namen Paul en Max te vermelden. Voetbal is teamsport. En teams winnen of verliezen, of spelen soms gelijk. In dit geval speelden Paul en Max samen met Hans, Jasper en Frans. Ja, gelukkig was Hans ook weer terug, na een paar weken onder zeil te zijn geweest met Corona en longontsteking. Maar Hans is niet stuk te krijgen en hij was er weer. Hij zei dat hij zich wat inhield tijdens deze wedstrijd maar daar hebben wij eigenlijk niet veel van gemerkt. Hij was een absolute steunpilaar voor zijn team, net als trouwens Jasper en Frans. Jasper is weer op zijn ouderwetse goaltjesmakerstour en voordat de tegenpartij het wist had hij al twee keer gescoord. Ook Frans speelde het spelletje slim. Aan het begin protesteerde hij over de teamsamenstelling maar waarschijnlijk wist hij dondersgoed dat de combi Max en Paul onverslaanbaar is. Hij zag het al gebeuren maar een beetje toneelspel hoort erbij. Of was hij soms echt bang om te verliezen. Ik denk het niet, maar laten we ophouden met een verslag in raadselen te beschrijven.
We zijn met 10 man. Paul, Max, Hans, Jasper en Frans spelen tegen Mario, Karel jr, Douwe, Karel sr en Reinier. Frans protesteert lichtjes. Wellicht is hij bevreesd voor de combi van Mario en Karel jr. Maar kent hij zijn eigen teamkrachten niet of wel? Is het een spelletje of is het serieus? Enfin, we beginnen gewoon. Ziet wat er gebeurt. Paul en Max vinden elkaar vaak blindelings. Ze spelen ook samen in één team bij SVW. Dus logisch nietwaar. Zij zijn continu in de aanval, maar onderscheppen ook continu aanvallen van team Mario, uiteraard volledig gesteund door Hans, Jasper en Frans. De aanvallen van Max en Paul zijn ook continu gevaarlijk en al vrij snel geeft Max een leep passje tussendoor naar Jasper die de bal beheerst even aantikt, de bal in het doel legt en daarmee de 1-0 scoort. Niet veel later krijgt Jasper opnieuw een scoringskans en schiet van iets meer afstand de bal opnieuw in het de doel. De stand is 2-0. Team Mario kijkt beduusd. Wat gebeurt er toch? Ze herpakken zich. Mario zet een aanval op, passeert één of twee spelers, tikt de bal naar de mee sprintende Karel jr die al glijdend de bal langs doelman Frans in het doel tikt. Een zeer fraaie combinatie met een zeer fraaie goal: 2-1. Team Paul gaat echter gewoon door. Aanvallen en verdedigen, de mannen zitten vol energie. Nu schiet Paul van enige afstand op het doel. De bal lijkt houdbaar maar doelman Karel sr verkijkt zich op de bal en deze verdwijnt achter hem in het doeltje: 3-1. Oeps, team Mario krijgt er van langs. En het is nog niet voorbij. Opnieuw komt er een aanval van team Paul en opnieuw is het Paul die nu met een harde onhoudbare knal de 4-1 binnen schiet. Frans geniet, hij weet het, de winst is binnen. Toch wordt hij nog één keer gepasseerd wanneer Mario zich vrij speelt en alleen op doelman Frans afgaat. Laconiek en behendig schiet Mario de bal langs Frans en tikt de 4-2 binnen. Het is de eindstand. Team Paul is de onbetwiste winnaar van dit heerlijke potje Larixvoetbal op een zaterdagmorgen waarop het zonnetje scheen, de temperatuur op zeer aangenaam voetbalniveau was en Frans met een glimlach naar huis fietste.
Een meeslepend doelpuntenfestival
Karel jr wilde nu een lang verslag, hoewel hij niet had gewonnen en niet had gescoord. Maar zijn team verdiende wel een compliment, maar een lang verhaal over onze wedstrijd wilde toch niet één twee uit mijn keyboard rollen, totdat...........ik dit verslag las: "Een moordend tempo. Waanzinnige hoogstandjes. Een idioot scoreverloop met heerlijke goals over en weer. Het kon niet op. Een meeslepend doelpuntenfestival met beide teams één punt rijker". Het zou zomaar van toepassing kunnen zijn op onze wedstrijd van afgelopen zaterdag op het Larixplantsoen. Oké, één puntje is misschien wat discutabel, namelijk "een moordend tempo". Daar doen wij niet meer aan. Ik denk dat Karel jr wel weet waar deze lovende woorden op slaan. Inderdaad, het betreft AZ tegen Utrecht afgelopen zondag. Ik zag de samenvatting, het werd 4-4, ik dacht meteen aan onze pot, maar het werd zelfs nog 5-5. Volgens mij ging Karel jr helemaal uit zijn dak in het AZ stadion, misschien heeft hij er zelfs niet meer van kunnen slapen. Maar laten we de vergelijking nog even doortrekken naar Larix. Eigenlijk presteren wij iedere zaterdag nog beter dan deze enerverende wedstrijd in de eredivisie. Kijk bijvoorbeeld alleen eens naar de doelen. Op een normaal voetbalveld hebben deze een oppervlakte van bijna 18 vierkante meter. En die van ons? Ongeveer 1 vierkante meter. Als wij 4-4 scoren zou je dat met een beetje fantasie kunnen vertalen naar 72-72, dus 5-5 is echt niet zo'n bijzondere prestatie. Toch? Hopelijk ben ik Karel jr een beetje tegemoet gekomen met deze lange inleiding, onder andere over zijn favoriete club. Maar nu is het tijd voor de Larix helden.
We zijn met 7 man Karel jr, Mario en Frans spelen tegen Max, Jasper, Karel sr en Reinier. Het begint een beetje rommelig, ja ja vanwege uw schrijver. Hij heeft vergeten de doellatten mee te nemen. Gelukkig woont hij vlakbij en binnen vijf minuten zijn de doellatten er. Nadat de doeltjes zijn klaargemaakt kunnen we beginnen. Maar oh nee toch. Uw schrijver is ook de bal vergeten. Weer naar huis en gelukkig is na vijf minuten ook de de bal er weer. Hopelijk gaan we dit niet vaker meemaken. Enfin, de wedstrijd begint. En kijk eens. We zijn een kwartiertje bezig en daar komt de eerste poeier van Mario, Karel sr stopt de bal die terugspringt voor de voeten van Mario die direct opnieuw loeihard uithaalt en nu wel het doel treft en de 1-0 scoort. Karel jr, Mario en Frans vormen een stugge verdediging. Lang is er geen doorkomen aan totdat Max de gelijkmaker binnen poeiert. Team Max valt regelmatig aan, team Karel jr profiteert maximaal van regelmatige en gevaarlijke uitvallen. Mario geeft een perfecte assist naar Frans die beheerst de 2-1 binnen tikt. Team Max laat het er niet bij zitten. Reinier en Max breken uit, zijn dichtbij het doel van Frans, spelen elkaar een paar keer de bal toe en Max rond perfect af. De stand is nu 2-2. Team Karel jr blijft gevaarlijker met hun aanvallen, team Max komt er eigenlijk niet door. Mario geeft een knal op goal, nu staat Jasper in het doel, hij wil de bal wegschieten maar tot zijn verbazing is de bal zijn been al gepasseerd wanneer hij uithaalt: 3-2. Niet lang daarna valt weer een beauty van Mario. Hij vangt de door Frans hoog uitgeschoten bal op, tikt de bal met een nonchalant boogje over Karel sr heen in het doel en scoort de 4-2. Team Max krijgt het een beetje benauwd maar geeft niet op. Reinier tikt de bal naar de vrijstaande Jasper die de bal meteen doortikt op het doel en daarmee de 4-3 scoort. Zou het team Max nog lukken om de gelijkmaker te maken. Ja zeker, het is Max zelf die met een beheerst schot het doel vindt. De stand is 4-4. Het was een rustig tempo, met waanzinnige hoogstandjes, een idioot scoreverloop met heerlijke goals over en weer. Het kon niet op, dit meeslepende doelpuntenfestival met voor beide partijen één punt met Karel jr een blij man die één van zijn mooiste voetbalweekenden beleefde!
De jeugd en de vrouw van Rens
Een kopie van drie weken terug? Nee, maar wel speelde de jeugd een zekere hoofdrol en ook Rens liet indirect weer van zich spreken. Laten we beginnen met de jeugd. Zij waren nu met drie man sterk. De ouderen/oudjes wilden een evenwichtige teamsamenstelling maar de jeugd ging daarvoor liggen. Het liefst zagen we de jeugd met één speler bij het ene team en twee spelers bij het andere team. Maar de jeugd wilde bij elkaar blijven en de oudjes streken over hun hart. Dus de drie jeugdspelers bleven bij elkaar en dat merkten de oudjes. Zij gaven nooit op, was je ze voorbij stonden ze er weer, ook pikten ze regelmatig de bal van je af, en dat ging maar door en door. Normaal hebben de oudjes de tijd om met een zekere rust bekeken te verdedigen of aan te vallen maar dat zat er deze zaterdag niet in. De jeugd bleef komen. Hoe dat afliep leest u straks verder. Eén van de drie jeugdige spelers was Wout. Helaas was hij deze keer zonder zijn vader gekomen. Wat hadden toch wel gedacht dat vader Rens na zijn rentree dit jaar met twee doelpunten wel met het Larixvoetbalvirus behept zou zijn. Maar gelukkig was zijn vrouw wel het grootste deel van de wedstrijd aanwezig, helaas niet als speelster, maar - wat wij ook bijzonder waarderen - wel als toeschouwer en zij gaf met een olijke glimlach na afloop de verklaring waarom Rens er niet was. Blijkbaar werkt Rens hard op werkdagen en geniet hij van de zaterdagmorgen door lekker uit te slapen. Daar hebben wij wel een beetje begrip voor, maar toch stellen wij het altijd op prijs dat je zaterdagmorgen op het Larixveld bent als je kunt. Dat neemt niet weg dat wij blij waren met de aanwezigheid van zijn eega. Dan de wedstrijd.
We zijn met 11 man, driemaal maal jong en 8 maal oud. De drie jeugdspelers Wout, Finn en Joost blijven bij elkaar en zij vormen met Marc, Karel jr en Frans het zestal dat gaat strijden met het vijftal van René, Mario, Douwe, Karel sr en Reinier. Mario moet wel even wennen aan de jeugdspelers, hij denkt ze makkelijk te kunnen passeren maar dat valt toch tegen. Passeert hij de één, vindt hij meteen de tweede op zijn weg en als hij die passeert staat nummer één er weer. Hij probeert daarom wat stevig aan te vallen wat soms lukt en soms ook niet. Eigenlijk gaat de wedstrijd min of meer gelijk op, maar het is team René dat weet te scoren. Team Wout krijgt af en toe ook een kans maar zij krijgen de bal niet tussen de palen, mede omdat doelman Karel sr zijn doel potdicht houdt. De 1-0 komt van René, hij schiet op doel en met een beetje geluk rolt de bal langs doelman Frans in het doel. Daarna komt de 2-0 van René, nu met een keiharde knal vanaf links die onhoudbaar tussen de palen vliegt. Zo bouwt team René langzaam de score uit en weet ook het eigen doel dicht te houden. Nu volgen twee soortgelijke acties van Mario. Waarschijnlijk is hij wat geprikkeld door de jeugdige continue manier van verdedigen. Maar Mario blijft soms onnavolgbaar en tot tweemaal toe breekt hij met kracht door de verdediging en weet beide keren met uiterste inspanning de bal over de doellijn te persen en daarmee de score te verhogen naar 4-0. Ook is het scoren nog niet voorbij voor team René en is het missen door team Wout van af en toe een doelrijp kansje ook niet voorbij en volgt het mooiste doelpunt van de wedstrijd. Mario passeert bijna de hele verdediging, wijkt uit naar rechts en geeft een geweldige assist naar René die de bal prachtig in de touwen jaagt. De stand is 5-0 en dat wordt eveneens de eindstand. Het was een lekkere pot voor beide teams met een wellicht enigszins rooskleurige uitslag voor team René. Dit gezegd hebbende triggert dat bij mij het verzoek van Karel jr om een zo kort mogelijk verslag te schrijven van de wedstrijd.
Bij deze: Het team van Karel jr verliest vandaag met een enigszins geflatteerde uitslag.
Het verlaten veld
Op zo’n dag als vandaag met een klein beetje regen is het fijn voetballen.
Om negen uur brengt Reinier de tas met bal, kleding en doeltjes. Kan zelf
niet voetballen in verband met een begrafenis van zijn neef, gecondoleerd
Reinier.
Maar terwijl René een drukke ochtend heeft, dochter al vroeg naar haar zaterdagochtend
baantje brengen, is hij al aanwezig.
Karel sr. komt ondanks de naweeën van draaiduizeligheid ook aanrijden.
Frans trotseert de regen en komt op de fiets, heeft altijd zin in een partijtje.
Mario, verleden week afwezig in verband met een familie vakantie op de Kaapverdische
eilanden, zal daar waarschijnlijk wel een balletje getrapt hebben, komt ondanks
de afstand uit Hoorn.
Allen willen voetballen maar 4 is wel heel weinig.
Na wijs beraad worden de spullen in de auto gelegd om terug te brengen naar
nr. 36 en laten wij een verlaten veld achter waar eigenlijk elke zaterdag
een voetbalwedstrijd op het hoogste Larix-niveau gespeeld hoort te worden.
Uw verslaggever hoopt op een veel grotere opkomst volgende week zaterdag.
Karel sr
De Jeugd en Rens
Wat een wedstrijd. Wat een opkomst. Meteen bij de eerste wedstrijd van het nieuwe jaar 2023 staan er 15 man op het veld. Daarbij zijn 5 van de 15 veelbelovende jonge spelers van rond 10 - 11 jaar. En kijk eens hoe ze voetballen. Vijf jeugdigen met 10 ouderen cq oudjes. Hopelijk zal dit de dertigers en veertigers onder u niet als een belediging in de oren klinken, ten opzichte van de aanwezige jeugd is het wellicht gerechtvaardigd om over ouderen/oudjes te spreken, voor een aantal zeventigers is dit natuurlijk geen enkel probleem. Enfin, laten we de jeugd met en tegen de ouderen wat nader analyseren. In alfabetische volgorde zijn Finn, James, Roover, Thomas en Wout de jeugd. En wat kunnen die mannen voetballen. Finn zoekt voortdurende de aanval, probeert te scoren en dat lukt ook eenmaal. James is snel, behendig en laat soms mooie acties zien en wordt af en toe door vader Willem in stelling gebracht, met bijna een keer een doelpunt. Roover is continu gevaarlijk op de rechtervleugel, heeft er geen moeite mee om af en toe een oudje te passeren en zit tot het einde vol energie. Thomas is een bekeken voetballer, die in het bezit van de bal het overzicht houdt en vaak een medespeler in stelling brengt met een bekeken pass. Bovendien is hij de eerste jeugdige speler die scoort door doelman Karel sr te verschalken. Wout is vol energie, hij is voor en achter te vinden, weet de bal te onderscheppen van aanvallende oudjes en komt af en toe dichtbij een goaltje. Het drietal Finn, Thomas en Wout speelt met elkaar en laat een geweldige mooie actie zien die niet onbesproken mag blijven. In een aanval van dit illustere driemanschap rukken zij via prachtige tikkie-takkies op naar het vijandelijke doel waarbij Finn als laatste de bal in het doel kegelt. Zowaar een prachtige aanval. Hoewel we Rens niet meer tot de jeugd zullen rekenen, verdient hij ook een aparte vermelding in deze inleidende woorden. Voor zijn team opende hij de score en was bovendien de enige speler die daarna nogmaals wist te scoren. Bravo! Laten we nu in detail kijken hoe de wedstrijd verliep.
Zogezegd zijn we met 15 man, dus dat wordt 7 tegen acht. Het zevental bestaat uit James, Roover, Willem, Max, Jasper, Frans en Karel sr. Het achttal bestaat uit Finn, Thomas, Wout, Rens, René, Marc, Karel jr en Reinier. Voor de volledigheid dient vermeld te worden dat er drie vader/zoon combinaties zijn, namelijk Marc en Finn, Willem en James, Rens en Wout en één opa/kleinzoon combinatie, namelijk Reinier en Thomas. Er is weinig discussie over de teams. Het achttal zoekt direct de aanval op, het zevental probeert het af en toe met gevaarlijke uitvallen. Na een kwartiertje weet Rens de openingstreffer te scoren: 1-0. Team Finn houdt de druk op team James. Bij een aanval op het doel van doelman Karel sr krijgt Thomas de bal, hij probeert te scoren, doelman Karel sr kan de bal nog tegenhouden maar in tweede instantie weet Thomas Karel sr te verschalken en tikt de bal binnen de palen: 2-0. Team James laat het er niet bij zitten. Bij een aanval haalt Max ongelooflijk hard uit - zoals we inmiddels van hem gewend zijn - en de bal vliegt loeihard langs doelman Reinier in het doel waarbij de bal stevig ingeklemd tussen de doelspijlen blijft zitten: 2-1. Met enige moeite weet Reinier de bal los te peuteren uit het doel. Enige tijd verandert de stand niet, totdat Rens opnieuw de bal in het doel tikt na een fraaie en bekeken assist van Thomas: 3-1. Daarna breekt Marc knap door en passeert doelman Karel sr met een bekeken balletje in de hoek: 4-1. Team James geeft niet op, integendeel zij blijven de aansluiting zoeken. Nu knalt Willem meedogenloos hard op het doel. De bal blijft niet tussen de spijlen hangen maar ketst meteen weer uit het doel. "Hij zit niet!" claimt team Finn. "Hij zit wel!" claimt team James. Helaas ontbreekt onze rechtvaardige speler/scheidsrechter Hans - die geveld is door de griep - om het eindoordeel uit te spreken. Na wat over en weer protesten wordt toch schoorvoetend door team Finn de goal erkend: 4-2. Nu krijgt team Finn toch wat meer overwicht. Het verschil zit hem in de achtste man is na afloop de conclusie van onze voetbalanalist Frans. Want team Finn gaat uitlopen. Eerst verhoogt René met een mooi schot de score naar 5-2. Dan komt de schitterende tikkie-takkie combinatie van Wout, Thomas en Finn die fraai wordt afgerond door Finn: 6-2. En tenslotte is het Karel jr die de eindstand op 7-2 brengt. Ondanks de wellicht wat geflatteerde uitslag was het een heerlijke wedstrijd van jong en oud met een hoofdrol voor de jeugd en voor Rens!
Rollen omgedraaid
Binnen 5 minuten 2-0 voor, binnen een half uur zijn de rollen omgedraaid. Inderdaad een partij waar enigszins over gefilosofeerd kan worden. Het team dat 2-0 achter kwam had de eerste vijf minuten nodig om in zijn spel te komen, het team dat scoorde ging meteen met succes vol in de aanval. Eigenlijk bleef dat spelbeeld de gehele wedstrijd gelijk met het verschil dat het team dat achter kwam te staan na vijf minuten zijn zaakjes op orde had. Zijn verdediging ging op slot, het aanvallend team kwam er niet doorheen en verwaarloosde af en toe zijn defensie, waardoor juist daar drie tegengoals vielen. Ja, zo ging het maar ik realiseer mij dat dit relaas nogal droogjes overkomt. Ik hoor u al denken, wij willen namen, wie scoorden, hoe groot waren de teams, wie speelde in welk team. Nou, maakt u zich geen zorgen, u wordt op uw wenken bediend.
We zijn met negen man. Mario, Karel jr, Hans en Frans spelen tegen Finn, Marc, Jasper, René en Reinier. Natuurlijk laat Frans een licht protest horen maar de teams blijven zoals afgesproken. Team Finn gaat meteen vol in de aanval en terwijl team Mario nog zoekende is naar de beste verdediging valt de eerste goal. Finn en Marc spurten richting doel, Finn geeft een perfecte assist aan Marc die meteen de bal in het doel tikt: 1-0. Team Mario is nog een beetje beduusd en opnieuw schiet Marc de bal binnen: 2-0. Nou, dat wordt straks wisselen mompel ik tegen mijzelf. Maar dat blijkt niet nodig. Team Mario heeft zijn verdediging op orde, team Finn komt er niet meer doorheen, er volgt een snelle aanval van team Mario, Mario geeft een perfecte pass naar Karel jr die de bal onhoudbaar tussen de palen tikt: 2-1. Nu is team Finn een beetje beduusd, zijn mannen proberen aan te vallen, de verdediging is niet op orde en Mario maakt daar handig gebruik van en scoort de gelijkmaker: 2-2. Daarna komt er een schermutseling voor het doel van team Finn, Mario krijgt de bal en geeft de bal net nog een tikje mee waardoor hij langs doelman Reinier in het doel verdwijnt: 2-3 voor team Mario. Team Finn is hoopvol begonnen maar de rollen zijn binnen een half uur omgedraaid. Eigenlijk verandert daarna het spelbeeld niet echt meer. Team Finn blijft aanvallen maar houdt het nu ook achter dicht, hoewel Marc een keer een magistrale sprint moet trekken wanneer Mario alleen met de bal richting een leeg doel gaat doordat Reinier onhandig bij een aanval de bal verspeelt. Maar Marc is op tijd en weet net nog de uitbraak van Mario te stoppen. Ook Karel jr weet net de bal van de lijn te halen die Finn binnen tikt en omgekeerd weet Finn net de bal van de lijn te halen die Mario probeert binnen te tikken. De stand blijft ongewijzigd, het is elf uur, de strijd is gestreden, een hoopvol begin van team Finn is snel verijdeld, team Mario heeft de rollen omgedraaid en gaat met een knappe 3-2 overwinning naar huis.
PS. Aanstaande zaterdag 31 december slaan we een weekje over. Ik wens een ieder een fijne jaarwisseling en een voorspoedig 2023.
Geen Karel sr, geen Karel jr, Falco weg en misschien terug
Ja, dit is precies het begin van het verslag. Zo beginnen we met "geen Karel sr, geen Karel jr, Falco weg en misschien terug". Dit vraagt om uitleg. Zoals u wellicht nog weet was het behoorlijk glad op de Heerhugowaardse wegen afgelopen week. Dat ondervond ook Karel sr. Hij is een echte fietser, dus weer of geen weer, Karel zit op de fiets. Maar deze keer was het spiegelglad - natuurlijk geen probleem voor Karel - maar door een medeweggebruiker moest hij plotseling uitwijken en belandde pardoes op het asfalt met gekneusde ribben. Het gebeurde op vrijdag en voetballen op zaterdag zat er niet meer in. Hopelijk herstelt hij snel en is hij as zaterdag weer van de partij. Karel jr keek al het hele jaar uit naar de winterse kou. Waarschijnlijk had hij zich hier vorig jaar op verkeken toen het een paar dagen heerlijk schaatsweer was. Toen was hij iedere zaterdag present op het Larixplantsoen. Dit jaar was hij alert en zodra de winterse kou zijn intrede deed haalde hij zijn schaatsen te voorschijn, liet ze waarschijnlijk nog slijpen, bond ze zaterdagmorgen onder en genoot van het schaatsen door ons schilderachtige Noordhollandse schaatslandschap. Dus geen Karel sr en geen Karel jr deze zaterdagmorgen. Ook Falco was opeens weg als wethouder Financiën. Hij staat bekend als een capabele en oprechte bestuurder maar kreeg blijkbaar een dolk in de rug van zijn eigen VVD. Helaas is het jammer dat er in de politiek dit soort gebeurtenissen plaatsvinden. Maar ieder nadeel heeft een voordeel, zoals we hebben gehoord van een beroemde Nederlandse voetballer. Zo kennen wij Falco ook als een zeer capabele voetballer. Jaren geleden was hij immers een trouwe deelnemer aan ons wekelijks partijtje voetballen. Welnu, voor Falco zijn nu rustige tijden aangebroken en wellicht zullen wij hem weer zaterdagmorgen terugzien op het Larixplantsoen. Hij is van harte welkom. Maar nu het verslag.
Wij zijn opnieuw met zeven man. Mario, Hans en Frans binden de strijd aan met Finn, Marc, Douwe en Reinier. Opnieuw vier tegen drie, en opnieuw wint het viertal. Volgens Karel sr is hier geen wiskundig bewijs voor te leveren. Immers, het hoeft maar één keer niet te gebeuren en het bewijs valt in duigen. Toch zal dat ook deze dag niet gebeuren. In het begin speelt Frans hierin een belangrijke rol. Was hij vorige week onpasseerbaar, deze week vallen de goaltjes bij hem als rijpe appelen uit de boom. Wellicht komt het omdat het veld bevroren is en daarom moeilijk bespeelbaar, maar ja, dat geldt voor iedereen. Hoe het ook zij, al snel komt team Finn op voorsprong met 1-0 en dan 2-0, beide keren door doelpunten van Finn. Daarna doet vader Marc met 3-0 een duit in het zakje. Het is nog niet over. Opnieuw scoort Finn tweemaal maar ook Mario scoort met een afstandschot - zijn specialiteit - een tegengoal. De stand is 5-1. Team Finn stelt een wissel voor maar team Mario wil daar niet van weten. Zij voelen dat er meer te halen is en Mario scoort opnieuw van afstand: 5-2. Marc zorgt nog even voor een extra goaltje: 6-2 maar team Mario gaat gewoon lekker door. Het is Mario zelf die nu met een prachtig strak schot doelman Reinier passeert: 6-3 en daarna de allermooiste goal van de wedstrijd scoort. Een hoge bal neemt hij meteen op zijn slof en loeihard verdwijnt de bal volkomen onhoudbaar in het doel. De stand is 6-4. Zou het drietal dan toch kunnen doordrukken. Nee, nu geeft Marc een perfecte poeier op het doel en brengt de stand op 7-4. De tijd zit er langzaam maar zeker op en kort voor elven schiet Finn richting doel, de bal komt bij Hans die blijkbaar team Finn welgezind is en helpt het team door de bal in eigen doel te tikken. De eindstand is bereikt: 8-4, het was een winterse partij, de mooiste goal kwam van Mario en Finn is de absolute topscorer.
Voor de record: as zaterdag 24 december voetballen we weer.
Geen verslag
Karel jr had gelijk. Na afloop vatte hij de wedstrijd kernachtig samen: "Geen verslag waardig!"eken op papier qua sterkte een tikje in het voordeel te wijzen voor het team van Karel jr. Ondanks stevige protesten van Frans werd toch met de voorgestelde teams begonnen. "Ok, als het niet gaat wisselen we wel half-time", de bekende oplossing als één van de teams zich niet comfortabel voelt met de teamsamenstellingen. Maar ziet eens wat er gebeurt. Het team van Karel jr gaat met 4-0 de bietenbrug op en Frans gaat weer met de overwinning naar huis. De aandachtige lezer ziet dat er opnieuw sprake is van een winnend viertal. Het verschil is nu wel dat het andere team ook uit vier spelers bestond. Toch blijkt de wetmatigheid van een winnend viertal weer opgeld te doen. Het lijkt zo langzamerhand wel een wet van Meden en Perzen te worden. Misschien moeten we onze getallenexpert Karel sr maar eens vragen of hiervoor een bewijs is te leveren. Wie weet? Overigens begrijp ik dat u na het lezen van deze toelichting om geen verslag te schrijven toch wel nieuwsgierig bent over het verloop van de wedstrijd. Daarom zal ik geen verslag schrijven zoals u gewend bent, maar slechts een summiere toelichting.
Wij zijn met acht man. Frans, Mario, Hans en Douwe spelen tegen Karel sr, René, Jasper en Reinier. Frans protesteert. Het protest wordt niet aanvaard. Gaat het niet, gaan we half-time wisselen. De strijd begint. Na een kwartiertje spelen geeft Mario een perfecte assist naar Hans die de bal beheerst in het doel schiet: 1-0. Lange tijd blijft de stand ongewijzigd. Dan krijgt Mario een half hoge bal aangespeeld die hij met een nonchalant boogje langs de uitgelopen doelman Reinier tikt en die vervolgens in het doel verdwijnt: 2-0. Niet veel later weet ook Douwe te scoren door met een link balletje doelman Reinier te passeren: 3-0. De koppies van team Karel jr beginnen een beetje te hangen, Mario breekt alleen uit, het doel is leeg en rustig tikt Mario de 4-0 binnen. Voilà, hierbij dus de summiere toelichting, als alternatief voor de uitdrukkelijke wens van Karel jr om hiervan geen verslag te schrijven. Ook wil ik nog melden dat ik geheel tegen mijn gewoonte in na afloop en volledig oprecht alle vier spelers van team Frans de hand drukte en hen feliciteerde met hun fraaie spel en zeer verdiende overwinning.
Viertal versus Drietal en Karel jr
We beginnen natuurlijk met het belangrijkste nieuws. Karel junior is back. Zijn operatie is voorspoedig gegaan, hij ging weer snel aan het werk, de eerste zaterdag in december was hij present op het Larixveld, hij won en scoorde en hij heeft onze Beterschap kaart in goede orde ontvangen. Allemaal mooi nieuws, nou ja, alleen dat hij direct won natuurlijk niet voor het verliezende team. En daar zit meteen nu ook de crux van het eerste deel van de titel van het verslag. Immers, het is al weken zo dat wanneer een viertal tegen een drietal speelt telkens het viertal met de winst naar huis gaat. Dat lijkt ook onafhankelijk te zijn van de samenstelling van de teams. Hoe zou dat nu kunnen. Wie een idee heeft, laat het graag horen. Wat ik in ieder geval kan bedenken is dat het drietal geneigd is aan te vallen terwijl het viertal meer verdedigend is ingesteld en dan de vruchten plukt van uitvallen en schoten op een leeg doel, die ook regelmatig het doel treffen. Hoe ging het dan afgelopen zaterdag.
Wel, we zijn dus met zeven man. Karel jr, Karel sr, Jasper en Douwe spelen tegen Mario, Hans en Reinier. Al vrij snel scoort Jasper uit een mooie assist van Douwe met doelman Reinier op het verkeerde been: 1-0. Niet veel later scoort Mario de gelijkmaker met een doeltreffend afstandsschot in een leeg doel: 1-1. De drie mannen van team Mario zijn in de aanval, hun doel ligt volledig open. Karel jr krijgt de bal, sprint alleen naar het lege doel, hem achterna zitten heeft geen zin meer, Karel wordt gestimuleerd door zijn teamgenoten om al liggend met het hoofd de bal in het doel te koppen maar hij is sportief en tikt gewoon de bal met de voet in het doel: 2-1. Team Karel jr/sr gaat de voorsprong vergroten. Nu vindt Jasper het doel en scoort de 3-1. Jasper is de laatste paar wedstrijden lekker bezig en vindt weer gemakkelijk het doel. Dan blundert doelman Reinier wanneer hij een makkelijk schot van Jasper wil stoppen maar hij mist half en de bal verdwijnt in het doel: 4-1. Een typisch Kareltje. Mario brengt nog hoop voor zijn team. Eerst tikt hij de bal met een boogje over doelman Karel sr en kort daarna schiet hij hard vanaf links in het doel en brengt zo de stand op 4-3. Er is weer hoop voor zijn team maar het is een ijdele hoop. Via een mooie assist van Karel jr tikt Douwe de de bal onhoudbaar in het doel: 5-3 en kort voor het einde schiet Jasper ver vanaf rechts de bal hard en perfect voor naar Karel jr die van dichtbij de bal direct in de touwen jaagt en daarmee de eindstand op 6-3 brengt, een terechte uitslag voor opnieuw een winnend viertal.
Karel sr krijgt gelijk
Geachte leden van het voetbalteam Larixplantsoen,
Hieronder vindt u de bindende uitspraak inzake de puntentelling van de wedstrijd
van 19 november 2022.
Even een paar punten die van belang zijn voor de behandeling.
1. Het bezwaar moet binnen een week na de gespeelde wedstrijd zijn ingediend.
2. De commissie bepaalt of het geschil zwaarwegend genoeg is om te behandelen.
Aan beide punten is voldaan.
Het is even van belang een en ander uiteen te zetten. Van elke wedstrijd wordt
een verslag gemaakt door de wedstrijdsecretaris, dit kan een speler zijn.
Vaak is deze verslaggever eenzelfde persoon maar niet verplicht.
Dan het artikel waaraan gezondigd is.
Artikel 7 sub 3.
Indien de twee partijen onevenwichtig zijn samengesteld en waarbij het verloop
van de wedstrijd hiertoe aanleiding geeft kunnen enige spelers gewisseld
worden tijdens halftime. De stand wordt als einduitslag van de eerste wedstrijd
genomen en een tweede wedstrijd vangt aan. De wisseling van spelers moet
met instemming van alle spelers genomen worden. Op deze wijze kunnen er maximaal
2 wedstrijden per voetbaldag gespeeld worden.
Inhoudelijke behandeling.
A.
De eerste wedstrijd is volgens verslag geëindigd in 1:1. Er zijn geen spelers
gewisseld. 1 speler heeft met een blessure het veld verlaten.
Uitspraak A.
De commissie komt tot oordeel dat er geen enkele aanleiding is om de wedstrijd
te beëindigen en een nieuwe aan te vangen.
Voldoet niet aan art.7 sub.3.
B.
De tweede wedstrijd wordt beëindigd bij een blessure van een speler bij een
stand 2:0. De speler komt uit het team dat voor staat.
Uitspraak B.
Gezien een speler van het voorstaande team het veld verlaat is er in het
geheel geen noodzaak de wedstrijd af te sluiten en een derde wedstrijd te
beginnen.
Toevoeging.
Het spijt de commissie te moeten constateren dat de wedstrijdsecretaris zich
met deze handelswijze onrechtmatig verrijkt heeft met wedstrijdpunten. De
commissie komt dat ook tot haar eindoordeel dat de drie gespeelde wedstrijden
moeten worden gezien als èèn gespeelde wedstrijd en de punten toegekend worden
als èèn gespeelde wedstrijd. De commissie wijst erop dat haar uitspraken
bindend zijn en er niet over gecommuniceerd kan worden en dat ze hoopt dat
de wedstrijdsecretaris zijn verantwoordelijkheid neemt en het geheel gaat
rechtzetten. De commissie geeft ook aan dat indien er geen rectificatie
plaatsvindt de wedstrijdsecretaris voor 3 wedstrijden wordt uitgesloten van
het kunnen krijgen van wedstrijdpunten.
Dan volgt hierbij de reactie van uw wedstrijdsecretaris. Allereerst heb ik natuurlijk direct contact opgenomen met de geschillencommissie en hun de reactie van Karel sr toegestuurd. Wat schetst mijn verbazing dat de geschillencommissie zich niet herkent in de reactie van Karel sr. Allereerst velt de commissie nooit een oordeel zonder beide partijen gehoord te hebben en op de tweede plaats heeft de commissie Karel sr een enigszins andere suggestie gedaan. Zij heeft Karel namelijk gezegd dat wij een een groep verstandige en volwassen kerels zijn die op democratische wijze zelf heel goed tot een eindoordeel kunnen komen. Toch een enigszins ander geluid. Daarom heb ik afgelopen zaterdag meteen aan alle medespelers gevraagd wat hun oordeel is. Toevalligerwijze was de opkomst identiek aan die van vorige week, zodat we ieders stem konden krijgen. Helaas moesten we wel Frans missen maar hij had via de mail aangegeven dat hij het eens is met Karel sr. De stemming ging verder als volgt: Frans, René en Karel sr zijn voor één wedstrijd, Douwe en Reinier zijn voor drie wedstrijden en Jasper en Jacques onthouden zich. Dat betekent dus dat Karel sr alsnog gelijk krijgt, dat de drie uitslagen 1-1, 2-0 en 3-0 worden samengevoegd tot 6-1, dat het puntenfestival zo nog groter is en dat ik de stand daar inmiddels op heb aangepast.
Ik begrijp dat u na het lezen van dit relaas enigszins vermoeid geworden bent maar desondanks rest mij toch de plicht om u op de hoogte te brengen van de gespeelde wedstrijd. Helaas had Frans nog last van zijn knie terwijl Jacques weer present was. Hij had wel de dokter gepolst, vermoedelijk was het een lichte hersenschudding maar het advies van zijn dokter was om wel te voetballen als Jacques dat zelf ook wilde. En dat wilde hij. En zijn aanwezigheid bleek cruciaal. We zijn met 7 man. We gaan in dezelfde opstelling spelen als vorige week, alleen Jacques wordt de doelman van de andere partij. Zo spelen Karels sr, Jasper, Hans en Jacques tegen René, Douwe en Reinier. Wat blijkt. Jacques maakt het verschil. Waar René, Douwe en Reinier met Jacques op doel vorige week makkelijk twee partijtjes wonnen zijn de rollen nu omgedraaid en winnen Karel sr, Jasper en Hans met Jacques op doel met gemak de partij. Al vrij snel scoort Jasper de 1-0 uit een scrimmage bij het doel. René weet echter van afstand met een hard schot de stand gelijk te trekken 1-1. Team René krijgt weer wat vertrouwen in een betere afloop. Maar het is tegen beter weten in. Jasper schiet op doel, via doelman Reinier komt de bal voor de voeten van Karel sr die deze vervolgens onhoudbaar binnen tikt: 2-1. Bij een aanval is het doel van het drietal leeg, Jasper krijgt de bal, schiet van afstand, Reinier kan de bal niet meer belopen en de bal verdwijnt in het doel: 3-1. Opnieuw vindt het drietal een aansluitingstreffer wanneer René met de bal naar het doel sprint, op de huid gezeten wordt door Hans en net voor de achterlijn weet René de bal van de zijkant nog langs Jacques binnen te prikken: 3-2. Team Karel vergroot opnieuw de score wanneer Reinier een te korte terugspeelbal geeft die Jasper onderschept en van afstand de bal in het doel schiet: 4-2. Het is bijna tijd wanneer Douwe en Reinier op elkaar knallen in een poging om Jasper te beletten te scoren. Het resultaat is dat beide heren in de modder belanden en Jasper de bal tussen de palen tikt: 5-2. Het zit erop. Jacques heeft het verschil gemaakt, won hij vorige week met 6-1, nu pakt hij met Karel sr, Jasper en Hans de winst met 5-2. Bravo voor Jacques.
Puntenfestival
Helaas moet ik dit verslag beginnen met een ernstige verontschuldiging. Direct voordat wij met ons zaterdagochtend potje voetbal begonnen maakte Frans mij opmerkzaam op een paar ernstige fouten. Ja, hier was inderdaad sprake van schrijfoverschrijdend gedrag. Het betreft twee ernstige onjuistheden in het verslag van vorige week. Op de eerste plaats ging Frans vorige week na ons partijtje niet naar het hockeyveld maar naar het voetbalveld om zijn kleindochter aan te moedigen. De volgende onjuistheid betreft de tweede assist aan Reinier die onterecht gegeven zou zijn door René, maar die kwam van Frans zelf. Het spijt mij oprecht dat dit schrijfoverschrijdend gedrag een plaats heeft kunnen vinden in onze zaterdagse voetbalverslagen. Hoewel er geen enkel verband kan zijn met deze onzorgvuldige onjuistheden moest Frans helaas ook uitvallen tijdens de wedstrijd vanwege een pijnlijke knie. Daarmee was het leed nog niet geleden toen later ook Jacques uit moest vallen nadat hij ongelukkigerwijze een bal pal op zijn hoofd, pal op zijn neus kreeg. Jacques voelde zich niet lekker en ook hij besloot huiswaarts te keren. We waren begonnen met acht spelers en eindigden zo met zes spelers. Dat betekende drie aparte potjes met drie aparte uitslagen. Het zorgde in ieder geval voor een puntenfestival. Dit zou ook aangemerkt kunnen worden als schrijfoverschrijdend gedrag maar alleen Karel sr protesteerde hiertegen. Hij wilde ondanks de twee uitvallers dezelfde wedstrijd houden, maar daarvoor bleek toch geen meerderheid. Kan er dus sprake zijn van schrijfoverschrijdend gedrag zonder een meerderheid. Een interessante vraag vandaag aan de dag.
Ja, we beginnen dus met acht man. Frans, Karel sr, Hans en Jasper spelen tegen Douwe, René, Jacques en Reinier. Het is meteen in de eerste minuut raak. De bal rolt richting het doel van Jacques, Douwe wil de bal over de achterlijn onschadelijk maken maar schiet pardoes in zijn eigen doel: 0-1. Daarna gaat het spel lang op en neer. Er komen aan beide zijden kansjes maar geen doelpunten. Uiteindelijk tikt Douwe bij een aanval de bal vanaf rechts knap voor naar Reinier die vlakbij het doel via zijn knie en voet de bal in het doel werkt en zo de stand gelijktrekt: 1-1. Kort daarna krijgt Frans last van zijn knie en moet ons helaas verlaten. Hopelijk valt de schade mee en zien wij hem weer snel terug. De eerste pot zit erop. Karel sr, Hans en Jasper gaan verder tegen Douwe, René, Jacques en Reinier. Nu blijkt dat team Douwe iets te sterk is. Doelpunten kunnen niet uitblijven en allereerst weet Douwe de 1-0 te scoren. Daarna komt René alleen voor doelman Karel en wipt de bal met een listig boogje in de bovenhoek en scoort zo de 2-0. Het spel gaat verder en enige tijd later krijgt Jacques de bal ongelukkig tegen zijn neus. Hij voelt zich niet oké en besluit ook huiswaarts te keren. Hopelijk is Jacques weer snel present. De tweede pot zit erop. Karel sr, Hans en Jasper spelen verder tegen Douwe, René en Reinier. Ook nu blijkt team Douwe sterker. Douwe en René weten beiden te scoren en de stand al snel op 2-0 te brengen. Er komen al wat stemmen op om om kwart voor elf te stoppen. Kort daarvoor schiet Reinier de bal van achter richting René bij het doel van Karel. De bal stuit op, Karel raakt de bal nog half en deze verdwijnt onverwacht in het doel. Zo wordt de stand 3-0. De eindstand is bereikt, het zit er op, helaas met twee uitvallers maar voor team Douwe werd het een puntenfestival met 7 winnaarspunten ondanks de protesten van Karel sr.
Hockey
Hoezo hockey? We waren met 7 man deze keer. Na afloop moesten 2 spelers zich haasten om hun dochter en kleindochter te zien hockeyen. Om 11 uur kregen we bovendien hoog bezoek van een tweede grootvader die op weg was om zijn kleindochter te zien hockeyen. Ja, hockey is populair en bovendien kunnen we van het Nederlandse hockeyen heel wat opsteken. Kijk eens naar onze mannen, al drie keer van de veertien keer wereldkampioen geworden. Een grootse prestatie die echter in het niet valt bij onze dames hockey. Onze 'meiden' zijn al twaalf keer van de negentien wereldkampioen geworden. Het wereldkampioenschap hockey bestaat sinds 1971 en wordt sinds de jaren 80 om de vier jaar gehouden. Zowel de vrouwen als de mannen zetten hoge prestaties neer. Daar kunnen onze mannen en vrouwen voetballers wat van leren. Beide één keer Europees kampioen, maar nog nooit wereldkampioen. Volgens onze Louis zou dat voor de mannen nu zomaar kunnen gebeuren in Qatar. We shall see. Even terug naar het begin. Wie was nu ons hoog bezoek? Wel, het was Jan, onze eerste Larix voetballer van weleer. Hij kwam even langs voor een praatje en was op weg naar zijn kleindochter, de dochter van René, die ook richting het hockeyveld ging. De tweede grootvader was Frans, die - als ik het juist heb - ook na het voetballen richting het hockeyveld ging om zijn kleindochter aan te moedigen.
Nu dan de wedstrijd. We zijn met 7 man. Tigo, Mario en Karel sr spelen tegen René, Frans, Jacques en Reinier. Zou het viertal te sterk zijn? Het lijkt er niet op. Er wordt redelijk gescoord maar de wedstrijd gaat gelijk op. René bijt snel de spits af en scoort al in de eerste minuut. Team Tigo zoekt nog naar positie en wordt verschalkt door het afstandsschot van René: 1-0. Het duurt best een tijd voordat het tweede doelpunt valt. Dat is wel een bekend fenomeen, namelijk een harde poeier van Mario die onhoudbaar in het doel vliegt. De stand is 1-1. Af en toe komt team René dicht bij een doelpunt, maar team Tigo verdedigt hardnekkig. Toch weet René uit een schermutseling de bal over de lijn te krijgen en zo de 2-1 te scoren. Het spel blijft op en neer gaan totdat Karel sr een hoog voorzetje van Mario met het hoofd in het doel kopt. De bal lijkt niet echt onhoudbaar maar Jacques verkijkt zich op de plotselinge kopstoot van Karel sr, die daarmee de 2-1 achterstand direct omzet in een voorsprong van 2-3. Team René is even onthutst maar gaat weer op weg naar de gelijkmaker. René geeft een perfecte assist naar Reinier die het presteert om voor open goal de bal toch over te schieten. Zijn team slaakt een zucht van teleurstelling. Maar hij maakt het goed. Wat later krijgt hij opnieuw een perfecte assist van René die hij nu resoluut in het doel knalt: 3-3. Daar blijft het niet bij. Nadat een aanval van team Tigo wordt onderschept krijgt Reinier de bal in de vrije ruimte, het doel is leeg, Karel sr zit hem op de hielen, maar Reinier laat zich niet kisten en prikt de bal in het lege doel: 4-3. Het drietal moet hard werken en wellicht begint de vermoeidheid een rol te spelen. Uit een schermutseling voor hun doel weet René de 5-3 binnen te wurmen. De winst lijkt binnen, maar dan poeiert Mario de bal genadeloos in het doel en brengt de stand op 5-4. De vermoeidheid speelt team Tigo toch een beetje parten. Nu breekt René alleen door, staat oog in oog met doelman Karel en scoort beheerst door de bal door de benen van Karel in het doel te tikken. Het is mooi geweest. Team René wint met 6-4 een toch redelijk gelijkopgaande strijd. En daarna werd het hockey-time.
De uitblinker
Het werd 5-1. Werd het verliezende team afgedroogd? Nou, nee. Werd het opgerold? Nou, nee. Werd het weggespeeld? Nou, ook niet echt. Wat dan? Het spel ging eigenlijk best op en neer. Het verliezende team was echter niet nauwkeurig aan de bal, het winnende team juist wel. Bovendien had het winnende team deze zaterdag een uitblinker. En dat was Mario. Viermaal wist hij te scoren. Alle vier waren het knappe goals. Doelpunt nummer twee springt er bovenuit. Mario springt hoog op, met zijn rechterbeen hoog in de lucht een paar meter naast de goal tikt hij de hoge bal direct naar beneden in het doel. Dergelijke prestaties bijvoorbeeld van Erling Haaland of ook die van Johan Cruyff verbleken hierbij gewoon. Het was pure schoonheid. Aan het eind van de wedstrijd drukte Hans ook nog resoluut door de verdediging, prikte de bal in het doel en bracht de eindstand op 5-1. Hoewel deze introductie u al een aardig beeld zal geven van de wedstrijd, zal ik u toch het gedetailleerde verloop niet onthouden.
We zijn met 8 man. Mario, Frans, Hans en Jacques spelen tegen Douwe, Jasper, Karel sr en Reinier. Team Douwe begint met teveel bravoure. Regelmatig valt het team aan en laat daarbij het eigen doel onbeheerd. Dat moet je dus niet doen als je tegen Mario speelt. Het doel is leeg, Mario staat nog dik op zijn eigen helft, haalt uit en van grote afstand verdwijnt de bal perfect in het doel van team Douwe: 1-0. Mario heef er zin in. Bij een aanval kopt Frans of Hans de bal door naar Mario en met een sierlijke beweging, hoog in de lucht tikt hij met zijn rechterbeen vanaf de zijkant de bal in het doel: 2-0. Haaland en Cruyff zouden er met een jaloerse blik naar gekeken hebben. Team Douwe, verschrikt door de snelle 2-0 achterstand, herpakt zich. Uit een snelle aanval geeft Reinier een perfecte assist naar Douwe, die de bal onhoudbaar langs de benen van Jacques in het doel dreunt. Team Mario maakt zich een beetje zorgen. Zal team Douwe doordouwen? Nee dus. Het team passt regelmatig te nonchalant, doelpogingen zijn ongevaarlijk en de verdediging van team Mario staat als een huis en houdt de boel gewoon dicht. Mario blijft af en toe hangen bij het andere doel, wachtend op een pass van zijn achterhoede en die komt. Hij staat nu oog in oog met doelman Karel en met zijn bekende, ludieke en onnavolgbare bewegingen tikt hij de bal langs doelman Karel nonchalant in het doel: 3-1. De stille hoop van team Douwe op de gelijkmaker is vervlogen. Soms zijn ze wel dichtbij een goaltje maar hun doelpogingen missen overtuiging. Bovendien staat doelman Jacques ook in de weg en is niet te passeren. Van overtuiging is wel sprake bij de mannen van Mario. Reinier bewaakt het doel, hij staat een metertje of 10 vanaf zijn doel, de bal is aan de andere kant, Mario staat in het midden, krijgt de bal hoog aangespeeld, tikt de bal direct door, waarbij de bal vervolgens met een sierlijk boogje over doelman Reinier keurig neerdaalt en in het doel verdwijnt: 4-1. Team Douwe is geveld. Zij geven niet op maar hun passing is niet nauwkeurig genoeg en goaltjes maken zit er niet in. Tenslotte weet Hans zich op een resolute manier door de verdediging van team Douwe te wurmen en de bal bijna hoogst persoonlijk in het vijandelijke doel af te leveren waardoor hij de eindstand op 5-1 brengt. Een zeer verdiende overwinning waarbij team Douwe niet werd weggespeeld maar gewoon geen vuist kon maken en team Mario wel, met absoluut een hoofdrol voor Mario, de uitblinker.
'n klein verslagje
Geachte lezer. Deze keer kan ik u helaas weinig nieuws melden en zal ook het wedstrijdverslag redelijk minimaal zijn. Dit allemaal in verband met de geringe opkomst. In zo'n geval gaan we dan met speciaal aangepaste systemen spelen. Deze systemen hebben echter ook hun voordelen. Deze zaterdag speelden wij met 3-2-3-2-3 systeem. Onder trouwe Larix spelers is het systeem al vele jaren bekend. Als mijn geheugen mij niet in de steek laat denk ik dat het systeem is ontstaan in het brein van Jan of misschien van Frans. Het grote voordeel van het systeem is dat je eindelijk eens een keer naar huis kunt gaan met een lekker aantal doelpunten achter je naam. Enigszins een nadeel is wellicht dat je de hele wedstrijd behoorlijk bezig bent. Luieren in het doeltje is er niet bij. Deze keer was het Max die nota bene met tien voltreffers huiswaarts keerde. We kennen trouwens ook een systeem bij een nog kleinere opkomst van twee of drie spelers. Dan zoeken we twee bomen op en scoor je bij het raken van de boom die de ander of de andere twee verdedigen. Ook dan tikt je saldo lekker aan. Volgens mij is ook dit systeem ontstaan in de gloriejaren van Jan en Frans. Maar weer even terug naar de recente werkelijkheid. Wij waren dus met vijf man en er werden in totaal 22 goals gescoord. Max was de absolute topscorer, daarna volgde Jasper met vijf goals, Reinier met vier en Frans met drie. Helaas lukt het Karel senior niet om een balletje binnen te prikken maar ik geloof niet dat hij daaronder leek te lijden. De twee- en drietallen wisselden elkaar regelmatig af en we hielden het bijna uit tot de klok van elf uur. Uiteindelijk stopten we rond tien voor elf, mede omdat Frans nog een feestje voor de boeg had van de weledele heer Kees Visser die naar ik vernam in het huwelijksbootje stapte en die bovendien alweer heel wat jaartjes geleden regelmatig een potje mee voetbalde op ons Larixveld. Zo gingen we toch tevreden naar huis, maar wel met de hoop dat de opkomst aanstaande zaterdag een stuk beter wordt.
Goaltjes sprokkelen en een wijze zoon
Twee onderwerpen. Waar zullen we mee beginnen? Ik kies de wijze zoon. We zijn met elf man, dus dat wordt 5 tegen 6. Willem en zijn zoon James worden ingedeeld bij het vijftal. Willem wil graag met zijn zoon in hetzelfde team. Het vijftal oogt sterk, maar toch protesteert Willem en wil graag met zijn zoon naar het zestal. Dat voorstel wordt echter niet aanvaard, Willem probeert verschillende argumenten totdat zoonlief de wijze woorden spreekt: "Het is goed zo, papa". Zou James zijn vooruitziende blik dan niet van zijn vader hebben? Dat is een te snelle conclusie maar James had het deze keer goed gezien, maar daarover straks meer. Nu dan het goaltjes sprokkelen. Vorige week was de uitslag 4-3 met vier goals van Max en drie van Marc. Aan het begin van de wedstrijd van deze zaterdag claimt Jasper echter de eerste goal van vorige week zaterdag. Dus niet van Marc. Navraag bij Marc geeft zijn alerte antwoord: "Dan was de uitslag dus 4-4". De tweede claim komt na de wedstrijd van deze week. Willem geeft de bal een geweldige knal die door de benen van Frans in het doel verdwijnt. Na afloop claimt Frans de goal want de bal is een beetje van richting veranderd door het schampen langs zijn been. Thuisgekomen pak ik meteen het inmiddels dikke boek met het Larixreglement. Dat was wel even zoeken naar een relevant artikel. Na veel geblader vond ik uiteindelijk artikel 749, lid 53q: "Op het moment van het eindsignaal staat de uitslag vast en kan niet meer worden gewijzigd. Na afloop dienen claims van spelers op hetzelfde doelpunt bij voorkeur ter plekke worden beslist of in het uiterste geval worden toegekend aan beide claimende spelers". Dit bood mij dus de mogelijkheid om zowel Jasper en Frans alsook Marc en Willem een doelpunt toe te kennen, zonder wijziging van de uitslag.
Dan de wedstrijd van afgelopen zaterdag. We zijn dus met 11 man en James, Willem, Mario, Frans en Karel sr spelen tegen Marc, Jasper, Douwe, Hans, Reinier en Jacques. Zal het zestal sterker zijn dan het vijftal? Het vijftal heeft wel aanvalspower. Krijgt James gelijk of wordt het misschien een gelijkspel? In het begin lijkt het zestal wat gevaarlijker, er worden kansen gecreëerd maar scoren lukt niet. Af en toe zijn er gevaarlijke en snelle uitvallen van het vijftal, met name James is goed bezig en telt als meer dan volwaardige speler van het vijftal. Het zestal is af en toe slordig, maar de stand blijft lang 0-0. Na een lange op en neer gaande strijd weet uiteindelijk Marc de 1-0 te scoren. Het vijftal geeft zich zeker niet gewonnen, het zestal wordt slordiger met af en toe een onbenut kansje totdat de poeier van Willem, zeer licht geschampt door Frans, kansloos voor keeper Jacques in het doel verdwijnt en de score op 1-1 brengt. Misschien een redelijke afspiegeling van de wedstrijd maar niet voor het vijftal. Nu is het Mario die het lot bezegeld. Ook met een harde knal poeiert hij de bal langs de benen van Reinier en langs de benen van Jacques. De stand is 2-1 voor team James. Het wordt ook de eindstand waarbij de overwinning terecht naar het beste team gaat. Het zou me niet verbazen als onze wijze James onderweg naar huis tegen vader Willem gezegd heeft: "Zie je wel papa, ik had gelijk"!
De Knallen van Max
Oh, wat waren ze hard, die knallen van Max. Maar voordat we uitweiden over deze pegels, liet Jasper ons nog meegenieten van zijn geslaagd feest afgelopen weekend. Na afloop trakteerde hij ons op heerlijke chocola en speculaas. Eerder deze week had hij ons al een aantal foto's gestuurd waar de feestelijkheid duidelijk van afspatte. Eén daar van wil ik u niet onthouden. Het geeft een beeld van de schilderachtige omgeving, het mooie weer, een gezellige boottocht en een prachtig beeld van Nic Jonk. Voor de liefhebber zeg ik, zoek Jasper, zoek Marita en zoek het beeld. Ik heb me laten vertellen dat ook neef Nick op deze foto zou staan maar na lang turen heb ik hem toch niet ontdekt.
Nu de pegels. We zijn met 11 man. Marc, Finn, Douwe, Jasper, Karel jr en Jacques spelen tegen Max, Frans, Hans, Karel sr en Reinier. Het vijftal van Max moet het opnemen tegen het zestal van Marc. Enige huiver maakt zich meester van het vijftal. Dat lijkt ook onderbouwd te worden door een snelle goal van Marc. Ook Marc begint met een harde pegel op het doel die onhoudbaar de 1-0 op het scoreboard zet. Team Marc gaat door. Reinier verdedigt fout uit, Marc onderschept en scoort voor de tweede keer: 2-0. Maar team Max herpakt zich. Na een wat moeizame start lijkt het team zijn draai te vinden. De verdediging houdt beter stand en er komen gevaarlijke aanvallen. Dan valt de eerste knal van Max. Ongeveer vanaf de helft van het veld haalt hij genadeloos uit, de bal vliegt keihard recht op het doel af en verdwijnt langs doelmanJacques in de touwen: 1-2. Oef, wat een knal. En jawel hoor, Max doet het nog een keer. Opnieuw een pegel van afstand, onhoudbaar voor Jacques: 2-2. De derde goal is een lucky. Deze keer tikt Max de bal rustig richting het doel, de bal lijkt naast te gaan, Jacques probeert hem weg te schieten, mist half en de bal rolt zowaar in zijn eigen doel. Een mazzeltje en 2-3 in het voordeel van team Max. De snelle achterstand is met dit cadeautje omgebogen in een voorsprong. Maar ook team Marc krijgt een mazzeltje. Frans staat alleen achter, hij heeft de bal en probeert deze af te spelen. Maar het gaat mis, Frans raakt de bal half, Marc is alert, onderschept de bal, gaat alleen op het doel af en passeert doelman Karel sr. De stand is weer gelijk: 3-3. Hoe zou dat aflopen? Er is nog een kwartiertje te spelen. En jawel hoor. Voor de derde keer breekt Max door, haalt meedogenloos uit en poeiert de bal in het doel van Jacques: 3-4. Team Marc zet alles op alles om het tij te keren, zij komen een aantal keren dichtbij een treffer maar het lukt iedere keer net niet. De stand blijft 3-4 voor team Max, met drie knallen en een mazzeltje van Max en drie tegendoelpunten van Marc. En na afloop heerlijke chocola en speculaas.
Helaas zullen we Karel jr een week of zes moeten missen. Eerst gaat hij een weekend naar zijn zoon in Noorwegen, daarna onder het mes om zijn ingewanden binnen te houden en vervolgens een aantal weken rust. Wij wensen Karel natuurlijk een goed en voorspoedig herstel en kunnen hem hopelijk weer op het Larixveld verwelkomen in december.
Jasper en Tigo in 't zonnetje
Jazeker, beide heren verdienen het om in het zonnetje te worden gezet. Overigens voor heel verschillende redenen. Laten we met Jasper beginnen. Dit weekend viert hij dat hij en zijn vrouw Marita 65 jaar zijn en dat zij bovendien 35 jaar getrouwd zijn. Absoluut een heugelijk feit dat Jasper niet in stilte voorbij laat gaan. Familie en vrienden heeft hij uitgenodigd voor een feest dat onder andere plaatsvindt bij de beeldentuin van Nic Jonk in Grootschermer. Een prachtige omgeving met mooie beelden van Nic Jonk en bijzondere gedichten van zijn vrouw Greet Jonk-Commandeur. Een aanrader om eens te bezoeken op een rustige zondagmiddag. Ook gaat het gezelschap van Jasper in acht boten een tocht maken door de schilderachtige omgeving aldaar. Dit ontlokte bij Tigo de vraag aan nummer 7 van de familie Zwemmer of men dan wel kon zwemmen. "Dat zit wel goed" zei Jasper met een glimlach. Hierbij een indruk van het werk van Nic Jonk en zijn vrouw Greet.
De reden om Tigo in het zonnetje te zetten is een heel andere. Die heeft namelijk direct met de wedstrijd van deze zaterdagmorgen te maken. Tigo speelde een fabelachtige wedstrijd. Twee schitterende goals, twee perfecte assists, een perfecte hoge voorzet voor het inkoppen en voortdurend handige en gevaarlijke passes naar zijn medespelers. Tigo was supergoed!
Na al deze loftuitingen en Nic Jonk reclame wilt u gewoon weten hoe er gespeeld is. Wel, we zijn met tien man. Frans doet een snelle suggestie voor de teamsamenstelling, Reinier kan zich daar prima in vinden. Jasper echter niet. Hij probeert nog te interveniëren maar vangt bot. Zo worden de teams Jasper, Mario, Douwe, Hans en Jacques tegen Tigo, Karel jr, Karel sr, Frans en Reinier. Jasper heeft wel een punt want team Tigo blijkt sterker. Wellicht komt er nog een kansje voor team Jasper omdat Karel jr om half elf snel huiswaarts moet om mee te helpen aan het ontzetten van Alkmaar. Al vrij snel valt de eerste goal. Tigo geeft een schitterende assist van links die Karel jr vlekkeloos in de touwen jaagt: 1-0. Niet lang daarna schiet Karel sr een half hoge bal naar voren. De bal gaat richting doel. Iedereen kijkt naar de bal, niemand probeert de bal te stoppen, Jacques verwacht de bal niet en vervolgens rolt de bal rustig in zijn doel: 2-0. Team Jasper doet iets terug door een goal van Mario met een hard en bekeken schot: 2-1. Daarna begint team Tigo echt te draaien. Het team laat vele fraaie combinaties zien en uit één van die combinaties met een assist van Karel jr schiet Tigo de bal schitterend binnen: 3-1. Opnieuw heeft Tigo de bal. Vanaf de achterlijn passt hij perfect naar de toestormende Reinier die de bal meteen op zijn slof neemt en scoort: 4-1. En weer is het Tigo die de score verhoogt. Bijna vanaf de achterlijn tikt hij de bal richting doel en deze rommelt via de benen van Jacques in het goaltje: 5-1. Dan krijgt team Mario een mazzeltje. Mario schiet in de richting van het doel. Karel sr zou de bal rustig kunnen wegschieten. Hij zwaait zijn been met een sierlijke beweging omhoog maar mist volkomen de bal, die vervolgens rustig in de touwen eindigt: 5-2. Team Tigo zet de doelpunten regen voort. Tweemaal scoort Karel jr en brengt de stand op 7-2. Eén van de twee gaat met de truc van Frans. Frans staat vlak voor doelman Jacques, Karel schiet hard in, Frans laat de bal door zijn benen gaan en Jacques is verrast: doelpunt. Bijna ook zorgt Reinier nog voor een tweepunter door een schitterende voorzet van Tigo krachtig richting het doel te koppen maar de bal stuitert via de grond net over het doel heen. Het is tijd voor Alkmaars ontzet en team Frans gaat met vier man verder en speelt meer verdedigend. Maar af en toe wordt ook een aanval opgezet. Reinier dribbelt zich vrij, schiet op het doel en scoort: 8-2. Uiteindelijk weet team Jasper de schade nog enigszins te beperken, daarbij geholpen door een mislukt uittrapje van Karel sr die Mario eenvoudig onderschept en afrondt met een goal: 8-3. Tenslotte vindt Mario nogmaals het doel nadat hij zich fraai vrijspeelt en met een hard schot de touwen van het doel laat bollen: 8-4. De eindstand is bereikt. De teamverhouding was niet helemaal in balans, Tigo speelde een schitterende wedstrijd en Jasper keek al uit naar zijn feestweekend.
PS F1
Voor de F1 fans mag het behalen van het wereldkampioenschap van Max Verstappen natuurlijk niet onbesproken blijven. Iedereen kent waarschijnlijk de bekende Latijnse uitdrukking van Julius Caesar "veni, vidi, vici": ik kwam, ik zag en ik won. De Volkskrant opende het artikel over Max met : "hij kwam, hij zag en declasseerde de rest". De spijker op zijn kop. Dit seizoen is Verstappen soeverein, een klasse apart. Zondag won hij genoeg punten voor het wereldkampioenschap doordat zijn teamgenoot Perez in de laatste ronde op het natte Suzuka circuit in Japan net Leclerc kon afhouden van de tweede plaats omdat Leclerc een bocht afsneed en 5 strafseconden aan zijn broek kreeg. Daarna was het verwarring alom. De wedstrijdleiding verklaarde Max tot wereldkampioen, alle zogenaamde F1 kenners betwistten dat omdat er vanwege het regenachtige weer maar een beperkt aantal ronden was gereden. Maar de wedstrijd werd wel uitgereden, de wedstrijdleiding had gelijk en Max was tot zijn eigen verbazing wereldkampioen. Bravo, bravo!
De man met drie kleine hondjes
Met enige schroom wil ik u vertellen over een tafereel dat zich zaterdagmorgen rond 9 uur afspeelde. Zoals bekend worden de huizen bij het Larixplantsoen opgeknapt en zijn er weinig parkeerplaatsen. Uw schrijver parkeert zijn auto daarom op het gras. Tenslotte is de auto volgeladen met zware voetbalspullen die je van zo dichtbij mogelijk wilt uitladen. Karel jr is er al. We nemen net de week door als één van de bewoners van de genoemde huizen zijn drie kleine hondjes uitlaat. Het is een grote vent, kaal hoofd, gespierde armen en indrukwekkende borstkas. Hij is boos. "Die auto op het gras moet weg. Ik bel zo de politie" laat hij geïrriteerd weten. Uw schrijver is in een enigszins ludieke bui en gooit met een paar opmerkingen olie op het vuur. De sterke man wordt steeds bozer. Gelukkig is Karel jr verstanding en maant uw schrijver te dimmen. Uw schrijver luistert naar de wijze woorden van Karel en zet vervolgens zijn auto op de dichtstbijzijnde parkeerplaats. De boze man verdwijnt. Uw schrijver vroeg zich nog af waarom zo'n grote sterke man drie kleine hondjes heeft maar vond het verstandig deze vraag maar niet meer aan hem te stellen.
De opkomst is laag. We zijn met vier man, Karel jr, Frans, Douwe en Reinier, en er is enige twijfel of we wel zullen gaan voetballen. "Karel sr komt wat later" weet Reinier te melden. Inderdaad komt Karel sr na een minuut of vijf aanfietsen. "Dan het 3-2-3-2-3 systeem tot een uur of half elf?" is het voorstel. Dit wordt gretig aanvaard, de goaltjes worden klaargezet, de regen is voorbij en we beginnen. Eerst spelen Douwe en Reinier tegen Frans, Karel jr en Karel sr. U zult begrijpen dat de wisselingen die volgen niet worden vermeld omdat zij praktisch onmogelijk onthouden kunnen worden. Wel is het spectaculaire doelpunt van Karel sr het vermelden waard. Frans, Karel jr en Reinier hebben net aangevallen zonder te scoren en lopen langzaam terug naar hun eigen doel. Zij kijken niet meer om wat er bij het doel van Karel sr en Douwe gebeurt. Daar legt Karel sr de bal klaar en schiet deze hoog over de nietsvermoedende drie mannen heen. En - jawel - de bal verdwijnt met een plof precies in het doel van de drie mannen. Zonder meer een beauty en een onverwacht en spectaculair doelpunt. Het is rond half elf. Reinier stoomt op, schiet op het doel, de bal springt terug, precies voor de voeten van Douwe die de bal ziedend in het doel jaagt. Een superknal. Het is mooi geweest. Er is gescoord door Karel jr 3x, Karel sr, Frans en Reinier ieder 2x en Douwe met zijn poeier 1x. Het was toch weer een enerverende zaterdagmorgen.
De goalklapper en de bil van Hans
Er gebeurde weer heel wat, deze zaterdagmorgen. Laten we bij het begin beginnen.
Na een paar acties klaagt Hans over zijn bil. Regelmatig masseert hij zijn
bil. Intussen staat zijn team al met 2-0 voor. Dan gooit hij toch de handdoek
in de ring. "Nee, mannen, het gaat niet meer" spreekt hij vertwijfeld. De
teleurstelling is in zijn ogen te lezen. Hans had al verteld dat hij zijn
zere bil had opgelopen tijdens een fietstocht. "Had je dan zoveel gefietst?"
was de voor de hand liggende vraag. Hans, inmiddels 70+, had een fietstocht
van 76 km gemaakt op een elektrische fiets en daar een vervelende bilpijn
aan overgehouden. Dus, 70-plussers, voorzichtig met lange fietstochten ook
al rijd je elektrisch. Hopelijk gaat de bilpijn van Hans weer snel over.
Hans naar huis bij 2-0, enige tijd later is de stand inmiddels 3-5 voor het
andere team. Karel jr onderschept een aanval, het hele veld ligt open en
hij rent alleen op de goal van Jacques af. Karel ziet zich al scoren maar
tot zijn opperste verbazing gooit Jacques het doel naar voren waardoor de
doelopening op het gras verdwijnt en scoren onmogelijk wordt. Jacques heeft
het doel dicht geklapt. We kennen natuurlijk allen het sierlijke zichzelf
opvouwen van Simon in zijn doel, waardoor scoren vrijwel onmogelijk is, maar
deze actie van Jacques spant de kroon. En u voelt het al aan, de Larix emotie
zwelt op. Karel stopt abrupt en keert terug naar zijn eigen goal. Karel sr
claimt de 4-5. Maar er is niet gescoord, dus dat is ongehoord. Laat Karel
jr opnieuw alleen op het - inmiddels heropende - doel van Jacques afstormen.
Of een penalty. Nee, Karel jr heeft het gehad en gaat niet op deze suggesties
in. De emotie begint gelukkig weer te zakken, Jacques wordt vriendelijk verzocht
deze truc niet meer te herhalen en het spel gaat verder met dezelfde stand
van 3-5.
Nu de speldetails. We zijn met 8 man. Tigo, Hans, Karel jr en Karel sr spelen tegen Mario, Frans, Jacques en Reinier. Mario is voornamelijk voor, Frans en Reinier moeten de aanvallen neutraliseren en Jacques moet geen goaltje doorlaten. Dat lukt dus niet. Na een klein halfuurtje spelen is de stand al 2-0 voor team Tigo. De eerste goal komt uit een schot van Karel jr. Jacques probeert de bal uit het doel te tikken maar de bal rommelt toch via zijn benen in het doel. De tweede goal komt uit een perfecte assist van Karel jr die Tigo weergaloos in de touwen jaagt. Hans pakt zijn trainingsjack op, wrijft teleurgesteld over zijn zere bil en keert huiswaarts. De teams en de stand veranderen niet. Is eerst team Tigo duidelijk sterker, nu keert de balans en heeft team Mario meer overwicht. Team Tigo valt soms met drie man aan, het doel is leeg en Mario scoort prachtig van afstand de 2-1. Kort daarna scoort Karel jr met een strak schot de 3-1. Alweer snel komt de tegengoal. Uit een gerichte pass van Mario tikt Frans beheerst van dichtbij de bal in het doel: 3-2. Nu krijgt team Mario echt de overhand. 3-3 uit een afstandsschot van Mario, 3-4 uit een assist Mario naar Frans, 3-5 door Mario. Dan de emotie. Het goalklapper incident. Discussie. Berusting. Het spel gaat verder. Mario scoort 3-6, opnieuw van afstand. Dan scoort Tigo onhoudbaar van dichtbij na opnieuw een perfecte assist van Karel jr de 4-6. Frans tikt de 4-7 binnen, Mario de 4-8 en tenslotte brengt Karel jr de eindstand op 5-8. Ondanks een zere bil en een dichtgeklapte goal was het weer een lekker Larix potje op deze zaterdagmorgen.
We zijn een doelpunt kwijt!
Deze zaterdag (17 september) is de opkomst groter dan het aantal voetballers. Hoe kan dit?
Reinier, een Feijenoorder van het eerste uur, komt op zijn sloffen naar het voetbalveld, niet meer wetend dat die oude sloffen bij een Ajax lied horen. De oude voetbalschoenen heeft hij een week geleden al weggegooid.
Probeert hij hiermee een wedstrijd op Larixniveau te spelen? Nee, er zijn een paar aanhangwagen achterschotten op zijn voet terecht gekomen, voet helemaal blauw en Reinier kreupel. Hij kan niet voetballen en komt alleen de doeltjes brengen en later weer halen.
Dan de wedstrijd, een goede verdeling van de overige 8 spelers levert de volgende teams op. Team Jasper met Karel jr., Douwe en René.
Team Tigo met Hans, Mario en Karel sr.
De teams zijn aan elkaar gewaagd er wordt over en weer lekker gevoetbald.
Team Jasper komt op voorsprong maar wie weet nog wie scoorde?
Binnen 2 minuten staan we weer gelijk, een prachtige beweging van Mario en een goed schot op doel tegen de achter zijstang, 1:1.
Er worden vele kansen gemist maar dan is er een mooie aanval op rechts, Mario neemt de bal mee naar de achterlijn, ziet Tigo vrij staan, passt op Tigo, die zonder nadenken de bal in het doel jaagt.
Dan een aanval op rechts met Jasper, schiet de bal scherp naar Karel jr die hard door de benen van Karel sr. in schiet, stand 2:2.
Met deze uitslag zal iedereen tevreden kunnen zijn, maar niet Mario. Hij krijgt de bal op rechts en heeft alleen nog Karel jr. voor zich, een niet gemakkelijk te passeren voetballer. Mario heeft echter een antwoord, hij krult de bal net boven heuphoogte om Karel jr. heen in het doel, 2:3 voor team Tigo.
Na afloop geeft iedereen aan een lekker partijtje te hebben gevoetbald, maar ja wie scoorde dat ene doelpunt.
Karel jr. zegt, “ het kost nu geen 2 kwartjes meer, zet hem maar op mijn naam”. En zo sluiten we deze voetbalochtend af met de beterschap aan Reinier.
Uw inval verslaggever,
Karel sr.
Raadsel uit vorig verslag.
Frans, 5 wedstrijden, 7 doelpunten en 4 keer gewonnen, dus 12 punten.
Karel II, 5 wedstrijden, 6 doelpunten en 3 keer gewonnen, dus 9 punten.
Karel I, 5 wedstrijden, 5 doelpunten en slechts 2 keer gewonnen, dus 6 punten.
De anderen hebben niet gescoord en hebben alle wedstrijden verloren, dus 0 punten.
NB. Voor degenen die zich op deze zaterdag vervelen, hier een puzzel: Wat moeten de samenstellingen van de teams geweest zijn in deze 5 wedstrijden. Als je er niet uitkomt mag je volgende week wel best komen voetballen!!
Oplossing raadsel .
De teamsamenstellingen zijn geweest: Doelpunten Frank Karel l. Karel ll.
Wedstrijd 1. Frans en Karel l tegen team Rest. 1 3
Wedstrijd 2. Karel l en Karel ll tegen team Rest. 2 2
Wedstrijd 3. Frans en Karel ll tegen team Rest. 2 2
Wedstrijd 4. Frans en Karel ll tegen team Rest. 2 2
Wedstrijd 5. Frans tegen team Rest.
Alle spelers die in het team Rest speelden scoorden niet en verloren.
Karel en Karel
Inderdaad, junior en senior. Karel sr verdient een eervolle vermelding omdat hij het eerste verslag van seizoen 2022-2023 van 3 september 2022 schreef. Hieronder treft u dat aan met als indicatie dat het een puzzelverslag is. Het vereist namelijk enige intellectuele inspanning en dan komt u er waarschijnlijk nog niet uit. Maar hulde verdient Karel zeker.
Dan stappen we over naar zaterdag 10 september 2022. We zijn met 12 man. Meteen dus een prachtige opkomst. Natuurlijk was er weer enige discussie tijdens de samenstelling van de teams. Bottom line ging het over de positie van Karel jr. Moest hij spelen bij het ene team of bij het andere team. Nadat deze discussie na een aantal minuten was bezegeld waren de teams als volgt: Frans, Stew, Hans, Mario, Nick en Jasper speelden tegen Marc, Finn, Karel jr, Karel sr, Jacques en Reinier. Marc had gezorgd voor jeugdige versterking met Finn en Stew. Team Marc leek op papier wat sterker maar daar was in het begin nog niets van te merken. Vrij snel komt team Frans op een voorsprong van 1-0 door een goal van Nick. Marc trekt de score weer gelijk. Opnieuw haalt Nick uit met een hard strak schot van enige afstand waarop de bal onhoudbaar in het doel van Jacques verdwijnt: 2-1. En opnieuw zorgt Marc voor de gelijkmaker: 2-2. En oh, oh, oh, wat gebeurt er nu. Het zou de psychologische omwenteling vormen in de wedstrijd. Er is geen gevaar voor het doel van Frans. Hans schiet rustig terug naar zijn doelman Frans. Een makkelijke bal om op te vangen. Maar ziet eens wat er gebeurt. Net voordat Frans de teruggespeelde bal wil oppakken hobbelt de bal door de wat lager gelegen kale plek voor het doel, verandert daardoor plots van richting en rolt naast de handen van Frans in het doel. Team Marc krijgt het doelpunt cadeau en leidt met 2-3. Het blijk inderdaad de omwenteling in de wedstrijd. Team Marc kan nu rustig met minder tegenstand zijn voorsprong uitbouwen. Eerst scoort Marc de 2-4. Daarna komt het verzoek van Stew om te wisselen met Finn. Stew krijgt - nu in team Marc - via een assist de bal en rondt keurig af en brengt de stand op 2-5. Daarna komt de beauty van de wedstrijd. Vanaf links zet Marc voor met een hoge bal, Karel jr neemt de neerdalende bal meteen op zijn slof en scoort zo bijzonder fraai de 2-6. Team Frans weet deze wat vervelende stand nog met een gelukje terug te brengen doordat Karel sr een schot van Mario wegkopt waarbij de bal zomaar in eigen doel belandt: 3-6. De eindstand is bereikt. De openingswedstrijd viel na een gelijkopgaande start toch in het voordeel uit van team Marc.
Na afloop waren Karel jr, Nick en Reinier nog bezig met de nabeschouwing toen een zwarte bestelbus stopte. De chauffeur begon met veel belangstelling de motor van Karel jr te bekijken. Nadat hij zich verlustigd had aan deze bijzondere machine kwam hij belangstellend informeren wie de trotse eigenaar was. Zo zette hij onze Karel jr in het zonnetje. Hij bleek een groot liefhebber te zijn van dit type motor, had honderden suggesties voor optimalisatie van zitgenot en scrolde op zijn telefoon door wel honderden foto's om te laten zien wat hij allemaal niet voor toeters en bellen had om dit type motor tot een pronkstuk te maken. Karel voelde ongetwijfeld een gepaste trots maar was ook weer blij dat de enthousiasteling na zijn lofzang weer verdween in zijn zwarte bestelbus.
Eerste (puzzel) verslag van seizoen 2022-2023
Zoals elk jaar kijken de voetballers van het Larixplantsoen al weken uit naar de zaterdag dat iedereen weer kan en mag voetballen.Dit jaar is de openingswedstrijd op 3 september.En wat een opkomst, gigantisch. Voordat we aan de teams beginnen hier even alle namen: Frans, Franciscus, François, Franz, Francis, Ferenc, Francesco, Fransisco, Francesc, allemaal grootte voetballers. Maar de opkomst is nog groter,Karel I, Karel II, Karel III, Karel IV, Karel V, Karel VI, Karel VII, Karel VIII, Karel IX en Karel X.
Eerst nemen deze 19 spelers nog even het afgelopen voetbaljaar door waarbij Karel I opmerkt dat hij dit jaar veel minder op doel gaat staan omdat hij bij het bekijken van de filmpjes van Marc zichzelf maar als een houten Klaas in het doel ziet staan en als robot een beetje naar links en naar rechts gaat. Karel II geeft aan dat hij graag wil voetballen en hoopt dat zijn lies het houdt. Over een week of zes volgt nog een operatie. Ook worden nog wat herinneringen opgehaald door Karel II, Kenneth Tayler is afkomstig uit zijn voetbalschool en komt nu uit voor Ajax. Ja iedereen weet dat Karel II scout òf toeschouwer (dat weet ik niet meer) is bij AZ. Frans noemt nog een paar voetbalnamen om te bespreken, maar het wordt nu echt de hoogste tijd om de teams samen te stellen. Wordt een lastige verdeling. 19 kan je niet door twee delen.
Een onevenwichtig team wordt samengesteld met de afspraak dat we vaak opnieuw beginnen met een wedstrijd. Zo worden er op deze prachtige zaterdag 5 wedstrijden gespeeld.
Het score verloop ben ik kwijtgeraakt, maar de aantallen zijn wel genoteerd.
Frans, 5 wedstrijden, 7 doelpunten en 4 keer gewonnen, dus 12 punten.
Karel II, 5 wedstrijden, 6 doelpunten en 3 keer gewonnen, dus 9 punten.
Karel I, 5 wedstrijden, 5 doelpunten en slechts 2 keer gewonnen, dus 6 punten.
De anderen hebben niet gescoord en hebben alle wedstrijden verloren, dus 0 punten.
Overall prachtige wedstrijden mooie doelpunten en iedereen is tevreden naar huis gegaan met de hoop op een nog grotere opkomst volgende week, op 10 september.
Uw eenmalige verslaggever,
Karel I
NB. Voor degenen die zich op deze zaterdag vervelen, hier een puzzel: Wat
moeten de samenstellingen van de teams geweest zijn in deze 5 wedstrijden. Als
je er niet uitkomt mag je volgende week wel best komen voetballen!!
Spectaculair verslag van Marc
Zo is het gegaan afgelopen zaterdag:
Indeling
Team Karel Sr
- Karel Sr
- Paul
- Henk
- Mario
Team Reinier
- Reinier
- Frans
- Max
- René
- Finn
Wedstrijdverloop
Marc is geblesseerd aan zijn enkel en pakt een nieuwe rol als toeschouwer en verslagmaker.
Na 10 minuten het eerste doelpunt: 1-0 Doelpunt van Max, een schot van grote afstand toen hij zag dat Karel te ver voor zijn doel stond. Verder een aantal goede kansen voor Team Karel, maar Team Reinier is iets sterker. Het 2e doelpunt is ook van Max, na een eigen actie.
Het 3e doelpunt komt uit een counter van Max en Finn: Finn scoort na een assist van Max, Karel stond op doel, maar kon er niets aan doen. Overwicht blijft voor Team Reinier. Team Karel doet iets terug! De 3-1 is een prachtig doelpunt van Paul die na een duel met René links voorin naar binnen komt en met rechts in de kruising schiet. Niet veel later wordt de 4-1 gescoord door Finn. Keeper Karel dekte Frans ipv het doel, Finn ziet dat en scoort in het open doel. Na een paar kleine kansen over en weer valt binnen het uur ook nog de 5-1 voor Team Reinier door een doelpunt van Max: Een volley na een slimme hoge voorzet van Finn.
Voor de wissel om 10 uur begaan Frans en Max nog een paar grote missers waardoor
de stand 5-1 blijft.
——-
Wissel om 10 uur, Finn verhuist naar Team Karel en het scoreboard wordt weer op 0 gezet.
De wedstrijd kantelt nu de andere kant op: binnen 1 minuut komen de eerste kansen al voor Team Finn: Finn en Paul schieten allebei rakelings langs het doel van Reinier. De 1-0 wordt gescoord door Finn na een assist van Henk. Zie het doelpunt vastgelegd op video: https://youtu.be/RQMSZ7qOK-M.
Mario scoort de 2-0 van Mario uit een eigen actie. Ook dit doelpunt is vastgelegd op video: https://youtu.be/5INCwLkSieM.
Max doet wat terug namens Team Reinier, en hoe!! Na een hoge bal van Reinier
neemt Max de bal aan op zijn borst en schiet nadat hij a la Richard Witschge
in de wedstrijd Ajax Feyenoord hooghoudend het veld oversteekt en onhoudbaar
hard op doel schiet. Karel heeft geen schijn van kans, en het staat nu 2-1.
Wie het zich niet meer herinnert, zie de actiebeelden van Richard Witschge:
https://www.youtube.com/watch?
Er zijn nog wat kansjes over en weer, maar het laatste hoogtepunt van de wedstrijd kwam van Paul, die de 3-1 scoort nadat Max zijn schot in eerste instantie blockt, maar de rebound blijkt onhoudbaar voor de keeper. Het zit erop en Finn pakt dubbele winnaarspunten!
PS Seizoen 2021-2022 zit erop. We beginnen weer op zaterdag 3 september. Fijne vakantie!
Verslag van Hans
30 juli 2022
Laat ik beginnen met een klacht! Er zijn teveel mensen die zich onttrekken aan hun verantwoordelijkheden op zaterdagmorgen!!! 7 man is eigenlijk te weinig. Of je nu in Timboektoe zit of op de Swahili eilanden op je luie r…. lig te luieren; zaterdagmorgen word je op het Larixveld verwacht!!! Als er nu mensen zijn, die denken dat ik maar wat zit te zeuren: nee, dat is niet zo! Er zit wel degelijk een gedachte achter! Des te meer spelers er zijn; des te minder moe ik word en ik word NU TE MOE EN DOE NA HET HET MIDDAGETEN ZELFS EEN TUKKIE!!! Bah.
Dan de teamindeling: jong tegen oud? Nou, jammer voor jong maar zij hadden dan dik verloren. Dan samba voetbal tegen Hollandse degelijkheid? Dat konden wij Mario niet aandoen! Dan maar een beetje gokken en diehards tegen diehards. Mario, Frans en René tegen Douwe, Henk, Hans en Karel Sr. De eerste goal zat er al in voor dat we goed en wel bezig waren. Mario had de bal, omspeelt twee spelers, zet Douwe op een gewichtige manier aan de kant, zet Karel op het verkeerde been en scoort. Nou, dat gaat lekker worden, denk ik nog. Maar dat viel mee. Hoe goed de drie mannen ook waren, tegen 4 tegenstanders is en blijft het moeilijk voetballen. Maar het spel golft het eerste uur redelijk heen en weer. Het viertal is meer in de aanval maar de afwerking van al die kansen is nou niet direct je van het. Het aantal goals loopt gelijk op maar zo tegen het eind – als de stand 4-3 is voor het viertal – wordt de overmacht van het viertal langzamerhand zichtbaar en bij 5-3 wisselt Karel Sr. van elftal. Jammer voor Karel maar het hielp niet. Het drietal wist toch nog twee keer te scoren en om kwart voor elf vonden we het allemaal welletjes.
We hopen volgende week nog een keer te spelen: vrijdagavond wordt er geïnventariseerd met hoeveel man we dan zijn – met Reinier hopelijk- en daarna vinden we dat we wel recht hebben op een korte vakantie van een week of drie.
De doelpunten zijn gemaakt door: Hans 2, Mario 3, Henk 4 en René 1 ??????? Indien fout svp corrigeren want mijn korte termijn geheugen is niet meer wat het geweest is: mijn lange termijn geheugen is niet bespreekbaar.
Tot volgende week
Hans
Naschrift Reinier: Wie kan nog opheldering verschaffen over twee vragen die ik Hans stelde over zijn verslag? Hij wist het niet meer, vandaar de vragen aan U. Vraag 1: was de uitslag 7-3? Immers, Karel sr. wisselde van partij en daarna wist het (nieuwe) drietal nog twee keer te scoren. Vraag 2: het aantal doelpunten telt correct op naar 10 (bij 7-3) maar de doelpunten van Mario (3) en René (1) tellen op naar 4, terwijl hun team 3 doelpunten totaal heeft gescoord. Heeft René niet gescoord? Wie dan wel?
Dankzij het uitstekende korte termijn geheugen van Douwe hierbij de correcte uitslag:
Derde verslag van Willem: Drie-tegen-vier
Tweede verslag van Willem
Dubbelverslag van zaterdag 9 juli 2022
Verslag van Hans
Het is zaterdag laat in de middag en ik lees opeens in de mail dat ik als vrijwilliger ben aangewezen om een verslag van de topwedstrijd Larixplantsoen 1 tegen Cornusplantsoen 1 te schrijven. Nou, dat is lekker, denk ik bij mijzelf: ik heb geen mentale en hoofdelijke aantekeningen gemaakt, alleen maar lekker gevoetbald. Enfin, laat ik dan maar met het slechte nieuws beginnen: ik weet de eindstand niet meer dus weet ik ook niet of elftal 1 of elftal 2 heeft gewonnen. Als ik het goed begrepen heb heeft Willem na de wedstrijd alle doelpunten gearchiveerd en doorgestuurd naar Reinier. Dus als Reinier de uitslag combineert met dit verslagje, moet het goed komen.
09.15u. De kleine doeltjes worden opgetuigd en neergezet. Dan blijkt dat het aantal deelnemers zo groot is dat we wel met de grote doelen kunnen spelen. Krijgen we uiteraard eerst weer de discussie of we met onze handen mogen keepen of niet maar de angst voor Reinier z’n “Wetboek van Voetbalstrafrecht Larixplantsoen” is zo groot dat we toch maar met onze handen mogen keepen (sommigen doen dat consequent, anderen wat minder, maar dat terzijde). Ook wordt geconstateerd dat het veld gemaaid is. Door wie is niet duidelijk maar dat de bestuurder van de maaimachine waarschijnlijk last had van corona o.i.d. was duidelijk want hij kan morgen wel weer aan de gang. Ook dat terzijde. Zowel Henk als Jasper waren gelukkig weer terug. Tezamen met de door Marc meegenomen jeugd waaronder zoon Finn en James van Willem waren we met wel 12 man. Bij gebrek aan Reinier moesten we zelf de elftallen maar formeren en dat lukte zo goed dat de bij de door Reinier samengestelde elftallen veel gebruikte term “dan gaan we wisselen!!!!” niet eens gevallen is. Tja Reinier: je hebt niet eens meegedaan en toch is je naam al diverse malen voorgekomen. Maar dat stopt nu.
Team Larixplantsoen 1: Willem, James, Wout , Max, Mario en Hans tegen team Cornusplantsoen 1: Henk, Jasper, Karel Jr., Marc, Finn en Paul. De eerste goal zat er vrijwel direct in bij Team L1: wat wil je ook. Hans op doel, geen strategie (nog) en snelle aanvallers bij de tegenstander. Voor de overige goals verwijs ik naar archivaris Willem want ik heb geen flauw idee meer. Wat ik wel weet is dat de beide teams redelijk aan elkaar gewaagd waren want het spel golfde mooi heen en weer. Vooral de jeugd was kwalitatief weer duidelijk aanwezig: de voetbalkwaliteiten van James en Finn zijn al meerdere keren in vorige verslagen genoemd maar Marc had weer een ander pareltje meegenomen: Wout (ik hoop dat ik je naam goed heb onthouden). Je voetbalkwaliteiten in ieder geval wel want van mij mag je meer mee komen. Uitstekend gedaan. Henk en Jasper waren na hun lange afwezigheid ook weer lekker bezig en al doende vielen de doelpunten redelijk om en om. Verder weet ik eigenlijk geen hoogtepunten: de dieptepunten weet ik nog wel; dat waren de doelpunten die vielen bij team L1 en veelal door een keeper (ik zal zijn naam niet noemen) die aldoor uit doel kwam of de bal door zijn benen zag gaan. Dan moet ik toch nog een keer de naam Reinier noteren: zoals boven te lezen is werd hij maar zeer erg ontzettend matig gemist (…hum.) maar hij was er niet vanwege corona…………
Dan klinkt er weer een ping op de pc. Mail van Reinier met een verslag van Willem. Na het lezen zijn verslag besluit ik om maar te stoppen met mijn verslag. Willem is op het veld al niet bij te benen maar ook in het schrijven van beknopte en ter zake doende verslagen voor mij niet bij te houden. De laatste alinea gaat toch weer over Reinier: ik hoop dat je herstel goed verloopt en dat je er volgende week toch weer bij bent.
Verslag van Willem
Mooi voetbal
Zaterdag. 's Ochtends voetballen, daarna vrijwel direct hardlopen. Willem spreekt zijn zoon James vaderlijk toe en zegt: "James, je kunt beter kiezen, of hardlopen of voetballen". U voelt het antwoord van James al aan: "Nee, ik wil alle twee". Willem vond dat eigenlijk wel een goed idee. Zo kwamen vader en zoon zaterdagmorgen lekker voetballen en moesten op tijd, dat wil zeggen vijf voor elf, direct naar Alkmaar vertrekken zodat James daar aan zijn hardloopwedstrijd kon beginnen. Naast James was ook Finn weer van de partij, nu samen met zijn SVW maatje Halefom. En kijk eens, wat werd er weer lekker gevoetbald. Volop talent op het Larixveld, zowel jong als oud!
We zijn met 9 man. Drie jonge mannen, vijf wat oudere mannen. Finn, James en Halefom behoren tot de talentvolle jeugd. Finn, Marc, Halefom, Karel jr en Hans spelen tegen James, Willem, Mario en Reinier. Karel heeft wat last van buikklachten, die soms spontaan opspelen. Hij hoopt de wedstrijd te kunnen uitspelen, gelukkig gaat dat goed en zonder problemen. In no time brengt Finn de stand op 1-0 door vrij voor doel doelman Reinier handig te passeren. Met vijf tegen vier komt af en toe het doel onbemand. Mario ziet dat, profiteert en schiet van afstand de gelijkmaker binnen: 1-1. Team Finn is daar nog niet goed op ingespeeld en opnieuw wordt fraai van afstand gescoord door James: 1-2. Marc laat het er niet bij zitten en zorgt voor de gelijkmaker: 2-2. Het gaat zo lekker gelijk op, totdat...... De verdediging van team Finn verspeelt een aantal meters van het doel de bal, het doel is leeg, Mario heeft de bal, niemand valt hem aan, Mario werpt zich sierlijk op de grond en tikt de bal laconiek en frivool in het onbemande doel. Team Finn kijkt beteuterd toe en staat opeens op achterstand: 2-4. Weer eens een voorbeeld van één van de bijzondere, spectaculaire en enigszins hilarische Larix regels. Dat geeft team Finn toch een psychologisch tikje. Team James profiteert van de teleurstelling van team Finn. Tweemaal forceert team James een uitbraak naar een leeg doel: James scoort 2-5 en Mario 2-6. Team Finn herpakt zich. Karel jr scoort de 3-6, Willem maakt er 3-7 van, Finn scoort opnieuw en brengt de stand op 4-7, Mario vergroot de voorsprong naar 4-8 en tenslotte brengt Marc de eindstand op 4-8. Team James had de score nog kunnen verhogen toen James een prachtige voorzet gaf die Willem perfect richting het doel kopte maar die door een katachtige verdedigingsactie net voor het doel kon worden weggeschoten. Het spel was mooi om te zien. Er werd fraai en zorgvuldig gecombineerd, aan beide zijden, zeker ook door de aanstormende jeugd James, Finn en Halefom: mooie voetballers in spe. Het was kortom een potje fraai en mooi voetbal.
In cadans
Het was een mooie cadans: 3-2-3-2-3-2-3-2, precies zoals Frans het wilde. De niet-aanwezige Larixkenner denkt nu uiteraard dat we met 5 man speelden met het bekende 3-2-3-2 systeem. Dat is dus niet het geval. De cadans zat in het verschil in doelpunten. Telkens bij een verschil van twee doelpunten hamerde Frans erop dat dat er weer drie moesten worden. En dat werd vervolgens keurig uitgevoerd, maar niet in het begin en niet op het einde. Hoe zou dat spelletje dus gaan aflopen, en hoe is het begonnen. Wel, ik zal u niet langer in onzekerheid houden. Daar gaan we dan.
We zijn met 8 man! Bovendien met 3 SVW'ers. Max heeft twee SVW collega's meegenomen: Paul die al een keer eerder van de partij was en Barry. Beiden prima voetballers. De teams worden snel gevormd: Barry, René, Mario en Hans spelen tegen Paul, Max, Frans en Reinier. De wedstrijd is nauwelijks begonnen of het staat al 2-0 voor team Paul, met bovendien beide goals van Paul. "We zijn te sterk" zeg ik nog tegen Frans. Nauwelijks zijn mijn woorden weggestorven of het staat alweer 2-2 door goals van Barry en René. Nu gaat gewerkt worden aan de cadans door team Paul. Het wordt 3-2, 4-2, 5-2 door twee goals van Max en één van Frans. Drie doelpunten verschil wordt weer teruggebracht tot twee door een doelpunt van Barry: 5-3. Coach Frans wil drie punten verschil, dus scoort Frans zelf de 6-3. Het duurt niet al te lang wanneer Mario met een keiharde poeier de 6-4 scoort. Opnieuw gebiedt Frans de score te verhogen en na een mooie assist van Reinier scoort Max de 7-4. De cadans is nog niet uitgewerkt wanneer Hans met een mooi strak schot het verschil terugbrengt tot 7-5. U raadt het al. Frans spoort zijn mannen aan om het verschil weer terug te brengen naar drie goals waarop Max zijn vierde doelpunt scoort en de stand op 8-5 brengt. En natuurlijk, volgens de cadans wordt het nu 8-6 door een goal van René. Het is een wedstrijd met een telkens terugkerende cadans van verschil in doelpunten: 3-2-3-2-3-2-3-2. Maar oei, oei, oei. Team Barry is gespitst op een beter eindresultaat, de mannen van Barry zetten extra druk en de stand wordt 8-7 door Mario. Cadans gebroken, team Paul krijgt het een beetje benauwd, maar het is bijna elf uur. Dan brult Frans het verlossende einde: "tijd!". Team Barry wil nog 5 minuten doorgaan, Frans voelt de hete adem en houdt kordaat vast aan de vaste eindtijd van 11 uur. Zo wordt de wens op de eventuele gelijkmaker in de kiem gesmoord door Frans: "Tijd is tijd, en ik wil met drie punten naar huis". Het was een heerlijke en toch evenwichtige pot met een mooie cadans, weliswaar ten faveure van team Paul.
PS Ik heb misschien enige vrijheid genomen in de volgorde van de personen die scoorden, maar niet in het scoreverloop en de cadans. Maar wees gerust, het aantal goals van ieder klopt als een bus.
Een Finntrick
Ja, zo kan het wel weer, hoor ik u al denken. We hebben pas gehoord over een Henktrick, een Mariotrick, een Kareltrick en nu weer een Finntrick. Wat is dat dan weer? Wel, het is opnieuw een bijzondere prestatie, waar - laten we eerlijk zijn - het Larixvoetbal vol van zit. Deze keer werd de bijzondere prestatie geleverd door Finn. Nog geen tien jaar oud scoort deze jongeman binnen tien minuten driemaal achter elkaar tegen een team met 'oudere' spelers en een leeftijdgenoot en brengt zo de score op 3-0. Zowaar een perfecte hattrick die de Larixboeken ingaat als de Finntrick. Later in de wedstrijd werd er nog al wat gehusseld. Naast Finn speelde Joost mee, een leeftijdgenoot en ook lid van SVW, beiden gecoacht door Marc. Halverwege de wedstrijd wisselden Finn en Joost van team. Daarna moest Hans ons verlaten. Hij voelde zich niet tof en nam het wijze besluit om te stoppen. Vervolgens meldde Sjaak dat hij ging schieten bij zijn schietclub - ja, ja, met echte geweren. Daarop ging Finn in het team bij Joost spelen. Zo werd er dus nogal wat gehusseld, maar het bleef qua scoreverloop gewoon één wedstrijd. Die verliep als volgt.
We zijn - in het begin met - 10 man. Finn, Marc, Hans, Tigo en Sjaak spelen tegen Joost, René, Karel jr, Douwe en Reinier. Heel snel vallen de eerste drie doelpunten. Al na een paar minuten geeft Tigo een assist op Finn, die de bal beheerst langs doelman Reinier in het doel schiet: 1-0. Na een paar minuten is het weer raak. Nu geeft Marc de assist die Finn opnieuw binnen tikt: 2-0. Er zijn nog geen tien minuten voorbij wanneer Finn alleen op het doel afgaat en de bal voor de derde keer langs doelman Reinier in het doel schiet: 3-0! Een ware Finntrick. Team Joost is een beetje overdonderd maar begint zich langzaam te herpakken. Zijn verdediging wordt nu meer solide en zijn aanvallen meer doelgericht. Toch blijft de stand 3-0 nog een tijdje op het scorebord. Maar dan neemt René de bal hard op zijn slof vanaf rechts en scoort de 3-1. Niet veel later herhaalt hij dit maar nu vanaf links en knalt van afstand de bal keihard in het doel van Sjaak: 3-2. Ondertussen zijn Finn en Joost op advies van Marc van team gewisseld. Beide jongemannen spelen goed en af en toe gevaarlijk mee, waarbij Finn natuurlijk al zijn visitekaartje heeft afgegeven. Dan valt de gelijkmaker wanneer Reinier met een afstandsschot Sjaak passeert: 3-3. Het loopt tegen half elf. Hans geeft aan dat hij moet stoppen. Finn gaat terug naar zijn eerste team. Korte tijd later laat Sjaak weten dat hij eerder weg moet vanwege schietoefeningen bij zijn schietclub in Langedijk. De teams zijn nu Finn, Joost, Marc en Tigo tegen René, Karel jr, Douwe en Reinier, met dezelfde stand 3-3. Karel jr staat dichtbij het doel van team Finn, Reinier geeft een hoge bal van achteren, Karel vangt de bal een beetje lucky op en scoort de 3-4. Het spel gaat gelijk op, Finn en Joost draaien goed mee, de 4-4 zou kunnen vallen maar dat gebeurt niet. In plaats daarvan schiet Douwe de bal beheerst in het doel en brengt de stand op 3-5. Het is tijd, er werd lekker gevoetbald, er werd gehusseld, Finn opende met drie fraaie goals en met Hans is het gelukkig weer goed. Door de drukte van de verhuizing en een aantal korte nachten speelde vermoeidheid hem parten.
In verband met afwezigheid van veel spelers gaan we zaterdag 18 juni niet spelen, maar wel weer op zaterdag 25 juni.
De Jeugd
9 uur. Ik kom aan bij Larix. Wat is dat nou? Er wordt al gevoetbald. Twee jeugdige spelers met een volwassene. Oeps. Dan moet ik ze toch wegsturen. Een meer dan 45 jarige traditie kan toch niet zomaar onderbroken worden. Maar dan herken ik de spelers. Het is Marc met zijn zoon Finn en Ralf, zoals ik later hoorde. Marc heeft een team jeugdige SVW spelers onder zijn hoede en nu dat het competitie seizoen voorbij is willen de jongemannen graag blijven voetballen. Af en toe hebben ze nog een toernooi maar meestal zijn ze zaterdags nu vrij. En wat is er dan niet leuker om een partijtje te spelen met de mannen van het Larix team. Ook wij, als good old Larix boys, vinden het heerlijk wanneer een aantal jeugdige spelers met ons meedoen. Zo gaan we graag in op het voorstel van Marc om nu iedere zaterdag een aantal van zijn jeugdige spelers mee te nemen om zich te meten met de ervaren Larix mannen. Hoe verliep het deze zaterdag?
Wel, we zijn met 8 man. Finn, Marc - zijn vader -, Frans en Nick spelen tegen Ralf, - de clubgenoot van Finn -, Mario, Hans en Reinier. Al vanaf het begin speelt team Finn wat soepeler dan team Ralf. Mede doordat Marc altijd zowel voor als achter lijkt te spelen. Hij is voortdurend overal. Toch weet team Ralf de score te openen. Met vier tegen vier zoekt vaak het voltallige team de aanval en laat zijn doel dan onbemand achter. Van zo'n situatie maakt Mario dankbaar gebruik. Hij onderschept een aanval van team Finn, en schiet meteen van afstand de bal in het lege doel: 0-1 voor team Ralf. Team Ralf houdt nog een tijdje stand maar dan valt toch de 1-1 uit een aanval dichtbij het doel van team Ralf waarbij Marc de bal in het doel werkt. Team Finn gaat nu door. Zij voeren de druk op en scoren van dichtbij de 2-1 door Frans die een mooie assist soepeltjes in het doel tikt. Team Finn drukt door en nu is het Nick die de 3-1 voor zijn rekening neemt. Team Ralf komt nog even terug wanneer Reinier een aanval opzet, een assist geeft naar Ralf die de bal knap langs doelman Frans in het doel schiet: 3-2. Maar dan loopt team Finn snel uit naar 4-2 en 5-2 door mooie en onhoudbare goals van Marc en Finn. Mario brengt de schade nog terug tot 5-3. Niet voor lang. Team Finn is gewoon beter en Frans scoort zijn tweede goal waarmee hij de stand op 6-3 brengt. Opnieuw breekt Marc door, staat alleen voor een leeg doel, en laat dan zoon Finn de bal over de doellijn tikken: 7-3. Tenslotte scoort Mario nog twee keer een tegengoal, waarbij de laatste een cadeautje is van Frans die de bal uitschiet in de voeten van Mario die alleen maar de bal hoeft binnen te tikken in het door Frans verlaten doel. Zo wordt de eindstand 7-5 voor team Finn, een verdiende overwinning in een lekkere wedstrijd met oud en jong! Daar gaan we dus nog even mee door.
Een symmetrische wedstrijd
Wat is nou een symmetrische pot? Nog nooit van gehoord, hoor ik u al mompelen. Voor mij is het ook iets nieuws. Ik stoeide al een paar dagen met het vinden van een toepasselijke titel totdat vandaag als reactie op mijn mondeling verslag over afgelopen zaterdag het woord symmetrisch viel. En inderdaad was er heel wat symmetrie aan te wijzen in onze pot. Het begon echter asymmetrisch. Nick kwam met zijn zoon Vince - hulde! - en claimde de sterkste aanvallers in zijn team. Die vlieger ging natuurlijk niet op. Er zou absoluut sprake zijn van asymmetrie in de teamindeling. Waarschijnlijk zag Nick dat ook in en de teams bleven zoals voorgesteld. Nota bene stond het team van de Nick de hele wedstrijd op voorsprong, totdat.......Maar laat ik niet vooruitlopen op het spelverloop en eerst de symmetrie van de wedstrijd toelichten. U zult zich verbazen. We waren met 4 tegen 4, de uitslag werd 4 tegen 4, een aanvaller van het ene team scoorde een hattrick, een aanvaller van het andere team scoorde een hattrick, en voor de rekenaars onder u scoorde een andere aanvaller van het ene team 1 doelpunt en scoorde een aanvaller van het andere team ook 1 doelpunt en tenslotte heeft Nick dit seizoen nu 4 wedstrijden gespeeld en 4 punten gehaald en zoon Vince 1 wedstrijd en 1 punt. Nou, als dat geen symmetrie meer is weet ik het ook niet. Dus u begrijpt nu de achtergrond van deze enigszins mysterieuze titel. Hoe kwam de 4-4 tot stand?
We zijn met 8 man. Nick, zijn zoon Vince, Marc en Miguel spelen tegen Max, René, Hans en Reinier. Gelukkig een mooie opkomst na een aantal afzeggingen. Team Nick gaat meteen goed van start. Zoon Vince tikt lekker mee, vader Nick houdt de boel achter goed dicht en Miguel en Marc zorgen voor gevaarlijke aanvallen. Een goal kan niet uitblijven. Marc is gretig en na een paar pogingen passeert hij doelman Reinier met een hard schot: 1-0. Team Max vecht terug, is ook gevaarlijk maar doelman Nick houdt zijn doel dicht. Dan valt weer een doelpunt aan de andere kant, nu door een harde en gerichte punter van Miguel: 2-0. Ja, in het begin was er nog geen sprake van symmetrie. Nu vindt Max toch het doel van team Nick en schiet de 2-1 binnen. Tenminste weer aansluiting. Reinier begint een aanval, Hans, Max en René zijn ook in de aanval, Reinier passt te zacht naar René, Marc onderschept en scoort makkelijk van afstand de 3-1. Nick en zijn zoon Vince zijn in hun nopjes, hun team speelt lekker en staat weer met twee punten verschil voor. Maar kijk wat gebeurt er. René krijgt de bal op links en knalt van afstand met zijn bekende keiharde schot de bal in het doel van Nick: 3-2. Toch is team Nick telkens een tikje gevaarlijker. Vince draait lekker mee in de aanval, met name Marc onderschept aanvallen van team Max en is ook voortdurend gevaarlijk in de aanval. Hij komt nu alleen voor de goal en schiet de bal hard door benen van doelman Reinier in het doel: 4-2. Weer geen vuiltje aan de lucht voor team Nick. Maar onderschat je tegenstander nooit. Max geeft niet gauw op en scoort uit een aanval dichtbij het doel van Nick de 4-3. Nog een minuut of tien. Miguel voelt de vermoeidheid, ook Hans begint last te krijgen van zijn spieren. Team Max is gebrand op de gelijkmaker, team Nick wil zijn voorsprong weer uitbouwen. Toch is het Max die opnieuw met een gericht schot het doel weet te vinden en de stand op 4-4 brengt. Het is de eindstand, 4 tegen 4, opgebouwd door twee teams van 4 man, met een hattrick van Marc, een hattrick van Max, 1 goal van Miguel, 1 goal van René en in de seizoenstand 4 wedstrijden van Nick met totaal 4 punten en zoon Vince 1 wedstrijd en 1 punt. Ware symmetrie van de bovenste plank.
Doelpuntenfestijn
Het was lange tijd niet gebeurd. Een ware doelpuntenregen. Ze vielen als rijpe appelen van de boom. Bovendien werd de Henktrick geëvenaard en werd er zelfs een zestrick gescoord. Laten we eerst de zestrick onder de loep nemen. Jawel, zes goals in één wedstrijd gescoord door één persoon. Deze eer valt te beurt aan Mario. Nu begreep ik van Mario dat zijn vriendin hier een belangrijke rol in heeft gespeeld. Hoe zit dat? Wel, vorige week was zij onze full-time toeschouwer en constateerde onder andere dat haar Mario niet gescoord had. Deze zaterdag had zij Mario laten weten andere bezigheden te hebben. Ongetwijfeld voorvoelde zij dat zij door haar aanwezigheid een flinke druk op Mario zou leggen om te scoren. En verstandig als zij is gunde zij Mario deze druk niet. Hij moest vrijuit kunnen spelen zonder haar aanwezigheid en bevrijd van deze psychologische druk scoorde Mario er nu vrolijk op los. Ja ja, onze vrouwen zijn slim.
Aanstaande zaterdag zou de opkomst wel eens aan de lage kant kunnen zijn. Karel jr gaat met zijn dochter naar Parijs, Karel sr gaat voor zes weken naar zijn vakantiestekje bij Twello en Frans viert de bruiloft van zijn schoonzoon Peter. Daarom doe ik bij deze een oproep aan een ieder die kan om aanstaande zaterdag te komen voetballen.
Nu dan de wedstrijd. Wij zijn met 7 man. Karel jr, Karel sr en Hans binden de strijd aan met Mario, Frans, Reinier en Sjaak. Het is direct raak, in de eerste minuut, bij de eerste aanval. Hans, Karel jr en Karel sr zijn in de aanval, Hans neemt meteen de bal op zijn slof en schiet met een droge knal de bal in het doel: 0-1. Mario reageert pijlsnel. Hij ziet dat het doel van het drietal niet bewaakt is en schiet direct vanaf zijn doel de bal in het lege doel: 1-1 in dezelfde minuut. Een supersnelle opening. En nog twee keer treft Mario het lege doel van het drietal en brengt de stand op 3-1. Karel sr zorgt nu voor de aansluitingstreffer en brengt de score op 3-2. Beide teams zoeken de aanval zodat het een open wedstrijd wordt met vele kansen. Opnieuw verzilvert Mario zo'n kans in een aanval: 4-2. Dan komt de fraaiste goal van de wedstrijd. Vlakbij het doel van het drietal geeft Mario een assist aan Reinier, die de bal direct terug passt richting doel, de bal gaat omhoog en Frans kopt de bal in het doel. Het is een razendsnelle aanval afgerond met een tweepunter van Frans: 6-2. Een beauty. De score blijft voortdurend oplopen. Karel jr maakt de 6-3, Mario de 7-3 en Karel jr weer de 7-4. Dan weet Reinier met een handige actie de bal in het doel te werken: 8-4. Opnieuw brengt Karel jr de achterstand terug tot 8-5, Mario maakt er nog 9-5 van en tenslotte scoort Karel jr de 9-6 en dus ook weer met vier doelpunten een Henktrick, of moeten we nu zeggen een Kareltrick, terwijl Mario, bevrijd van druk, een Mariotrick afleverde van 6 doelpunten! Het was een open aanvallende wedstrijd met nieuwe tricks en een ware doelpuntenregen.
De toeschouwer en een wonderschoon doelpunt
De titel lijkt wel de naam van een sprookje. Dat is het niet. Het gaat over twee bijzondere voorvallen op het Larixveld afgelopen zaterdagmorgen. Allereerst de toeschouwer. Het gaat om een unicum in de geschiedenis van het Larixvoetbal. Nog nooit, maar dan ook nog nooit bij mijn weten, hebben wij bij het Larixvoetbal een toeschouwer gehad die van het begin tot het einde bleef kijken. Natuurlijk hebben wij regelmatig een eega, een dochter, een voormalige Larixvoetballer als toeschouwer gehad. Die blijven dan een klein tijdje, soms aan het begin, meestal tijdens de laatste vijf minuten maar nooit de hele wedstrijd, tot dus deze zaterdag. Degene aan wie deze eer en dank te beurt valt is de vriendin van Mario. Zij bleef de hele wedstrijd, zag de mannen in de lome warmte strijden, haalde bijna nog een bal uit de bosjes en complimenteerde ons na afloop. Een unicum. Een mijlpaal. Hulde aan Mario's vriendin. Dan het doelpunt. Die komt geheel op het conto van de bal. Hoe kon dat zo gebeuren? Vanuit de verdediging wordt de bal hoog naar voren geschoten, de bal komt neer, stuit toevallig tegen een knie, de doelman wil hem onderscheppen, de bal stuit op, draait in een halve pirouette om de doelman heen, stuitert nog eenmaal en rolt dan rustig in het lege doel. Ongelofelijk zoals de bal dat deed, een wonderschone actie van de bal waar de spelers stomverbaasd naar keken.
Henk viel helaas een halfuurtje voor het einde uit. Hij voelde zich niet lekker, had last van zijn buik en moest stoppen. Hopelijk is alles goed en mogen we hem aanstaande zaterdag weer verwelkomen.
We zijn met negen man. Frans, Mario, Henk en Karel sr strijden tegen Hans, Karel jr, Tigo, Sjaak en Reinier. Aan het begin is de lucht nog fris maar de temperatuur stijgt snel en weldra daalt een zomerse loomheid over de mannen. Maar de strijd gaat onverminderd door. Team Hans is wat meer in de aanval, team Frans breekt af en toe gevaarlijk uit. Dan profiteren Karel jr en Reinier van een onderschepte aanval en gaan richting het lege doel van team Frans. Karel jr geeft een pass op maat aan Reinier, de teruggekomen Karel sr probeert van vlakbij de aanval nog te onderscheppen maar net op tijd schiet Reinier de bal in het lege doel: 1-0. Team Frans laat het er niet bij zitten. We zijn een kwartiertje verder wanneer Henk een perfecte assist geeft aan Frans die van vlakbij beheerst de bal langs doelman Sjaak in het doel tikt en zo de gelijkmaker scoort: 1-1. Het spel blijft op en neer gaan, Mario en Henk zijn soms dichtbij een doelpunt maar team Hans weet toch meer gevaarlijke kansen te creëeren. Zo knalt Karel jr vanuit de tweede lijn de bal hard in het doel en scoort de 2-1. Niet veel later doet Hans hetzelfde. Met een prachtige knal met links passeert hij de verdediging van team Frans en ziet zijn schot onhoudbaar in het doel verdwijnen: 3-1. Dan komt de wonderschone goal. Karel jr schiet vanuit de verdediging de bal hoog naar voren naar de vrijstaande Reinier. Hij probeert de bal te stoppen maar de bal stuitert tegen zijn knie, maakt een halve pirouette om doelman Karel sr heen en verdwijnt laconiek en tot ieders verbazing in het doel. Zo komt de stand op deze bijzondere manier op 4-1. Helaas valt Henk rond half elf uit. Wij wensen hem het beste en hopen hem zaterdag weer te zien. Hans gaat nu naar team Frans en de strijd gaat verder met vier tegen vier. Er vallen geen doelpunten meer en de eindstand blijft 4-1. Het was een bijzondere zaterdagmorgen met voor het eerst in de Larixgeschiedenis een echte toeschouwer en een merkwaardig maar wonderschoon doelpunt.
De jeugd....
.....heeft de toekomst. Ze waren met drie man sterk. Finn, James en Thomas. Finn met vader Marc, James met vader Willem en Thomas met vader Dara. En! Dara met vader Reinier. Jawel, opnieuw drie generaties op het Larixveld. Maar nog even over de toekomst. Dat schept ook verplichtingen. Vader Dara zei het al tegen de jongelui. "Nu dat jullie bij Larix spelen, moeten jullie dat ook minimaal 60 jaar blijven doen! Kijk maar naar de stoere 70 plussers die nog steeds een knap partijtje mee voetballen". De jongemannen waren met z'n drieën, de 'oudere' garde met dertien. Dus een prachtige opkomst van 16 man! Bijna een record.
Helaas zal Simon stoppen met voetballen. Na zijn infarct en nu een operatie om een wond onder zijn schedel te verwijderen heeft hij besloten om niet meer te komen spelen. Wij zullen zijn tomeloze inzet, zijn verdedigende capaciteiten, zijn afstandsknallen naast, over en vaak in het doel, zijn opgevouwen lichaam in het doel waardoor de bal er niet meer in past, zijn zorg voor materiaal en shirtjes en zijn winnaarsmentaliteit missen. Hopelijk komt hij zaterdagochtend soms nog even buurten. Simon, bedankt!
Zoals gezegd zijn we met 16 man. Thomas, Dara, James, Willem, Hans, Mario, Karel sr en (later Frans) nemen het op tegen Finn, Marc, Douwe, Henk, Karel jr, Tigo, Sjaak en Reinier. Aanvankelijk klaagt het zevental dat het een man minder heeft waaronder twee jongelui. Nou, dat snijdt dus geen hout. Het zevental heeft volgens het achttal een geduchte samenstelling, James en Thomas zijn stevige tegenstanders en dus moet het zevental niet zeuren. Het inzicht van het achttal blijkt juist. Het spel gaat voortdurend op en neer. Beide teams krijgen kansen, beide teams kunnen gevaarlijk aanvallen maar beide teams komen niet tot scoren. Om tien uur meldt Frans zich en versterkt het zevental. Hij heeft nog wat last van zijn knie maar probeert het weer. Nu is het acht tegen acht. Maar het spelbeeld verandert niet. Opnieuw kansen en kansjes aan beide kanten. Thomas schiet net over, James tikt de bal bijna in het doel, Sjaak redt net vanaf de doellijn, Finn probeert aan de andere kant te scoren, Willem knalt af en toe richting doel maar de bijgaande krachtterm geeft aan dat de bal er niet in vliegt, Henk probeert zijn succes van vorige week te prolongeren maar loopt telkens vast op de solide verdediging, Karel jr weet niet echt een doelrijpe kans te creëeren, ook Marc kan het doel niet vinden, Reinier schiet twee keer net naast, kortom ieder probeert maar niemand heeft succes. Het klokje tikt rustig door en tegen elfen is het nog steeds 0-0. Ook in de laatste minuut wordt er niet gescoord, het blijft 0-0 en het gelijke spel geeft een juiste afspiegeling van de spelverhouding. Het was een heerlijke pot met een prachtige verdeling van leeftijden, zoals geïllustreerd in onderstaande foto van de voetbalsterren.
Finn en Henk...
...zetten we in het zonnetje. Waarom en wie is Fin? Wel, onze jeugdvoetbaltrainer Marc was weer van de partij. Zijn team had een weekje rust vanwege de meivakantie. Dus kwam hij naar Larix en vroeg of zijn zoon Finn ook mee kon doen. "Natuurlijk" was het antwoord en Marc appte naar huis waar Finn al klaar stond met zijn voetkleren en -schoenen aan. Vijf minuten later staat Finn op het Larixveld. En voetballen kan ie. Gewoon een prima combinatie van de genen van papa Marc en mama Stephanie. Hij speelde een uitstekende partij mee met de volwassenen en de wat 'oudere' mannen. Zelfs wist hij spelers als Mario en Ivan de bal te ontfutselen. Duidelijk een speler met talent. Soms kwam hij ook dichtbij scoren maar dat lukte net niet. Wie dat wel lukte was Henk. In de eerste partij scoort Henk driemaal achter elkaar, en in de tweede partij scoort hij meteen zijn vierde goal. In de eerste partij kreeg Henk al de naam "Henk Hattrick", maar toen Henk direct in de volgende partij opnieuw scoorde was het vier keer achter elkaar raak. In voetbaljargon vind je dan namen als "een super hattrick" of "poker" maar dat klinkt mij niet eervol genoeg. Daarom zou ik deze topprestatie graag in de Larix geschiedenis willen vastleggen als een "Henk-Trick". In ieder geval verdienen Finn en Henk een dikke pluim. En U leest het al, het was een twee wedstrijden partij. Hoe zat dat?
Wel, we zijn met 12 man. Ivan, Mario, Tigo, Hans, Karel sr en Sjaak spelen tegen Henk, Max, Marc, Finn, René en Reinier. Hans en Karel sr zijn niet echt happy met de verdeling wetende dat onze balgoochelaars Ivan en Mario het liefst solo schitteren met spectaculaire acties. Mogelijk dat een half time wissel een oplossing kan bieden. Team Henk begint meteen lekker te tikken en zijn spelers vinden elkaar makkelijk. Team Ivan zoekt het meer in individuele acties die soms tot gevaarlijke aanvallen leiden maar niet tot doelpunten. Team Henk slaagt daar wel in. Solide verdedigend zorgen zij aanvallend voor gevaarlijke acties. Marc probeert Finn in stelling te brengen, Finn speelt super mee in team Henk, Max en René proberen het met doelgerichte schoten en Henk zorgt telkens voor de afronding. Na een klein kwartiertje scoort Henk de openingstreffer na een gevaarlijke aanval met zijn team, en datzelfde herhaalt zich nog tweemaal. Zo loopt de stand uit tot 3-0 met drie fraaie goals van Henk, een pure hattrick. Half-time! Wisselen! De animo bij team Ivan is hiervoor toch niet zo groot, totdat iemand oppert "keeperswissel". Dat wil dus zeggen Sjaak voor Reinier en de rest van de teams blijft hetzelfde. Zo gezegd, zo gedaan. Dat brengt toch wel een nieuwe dynamiek op het veld, hoewel Henk meteen alweer met zijn vierde achtereenvolgende treffer de stand op 1-0 brengt en de Larixboeken ingaat met een Henktrick. Maar team Ivan wordt nu gevaarlijker en zijn verdediging moeilijker te passeren. De aanvallen van team Ivan zijn frequenter en gevaarlijker. Een doelpunt hangt in de lucht en inderdaad weet Mario de gelijkmaker te scoren: 1-1. Team Ivan zet door. Team Henk komt soms ook bijna tot scoren, Finn speelt best mee, ontfutselt zelfs de bal bij Mario en ook bij Ivan, komt bijna tot scoren maar dat lukt net niet. Het lukt Ivan wel en hij brengt de stand op 2-1 en tenslotte maakt Tigo er 3-1 van. Mario krijgt nog wel enkele kansen maar drie keer knalt hij de bal hard tegen de onverstoorbare Sjaak. Het waren twee enerverende wedstrijden, met hoogstandjes van onze balgoochelaars Mario en Ivan, met een talentvolle Finn, met een topprestatie van Henk met zijn Henktrick en een belangrijke keeperswissel.
De laatste minuut
Oh, wat is dat zuur. De wedstrijd ging gelijk op. Een gelijkspel zou eer doen aan de uitslag. Zelfs zat er een overwinning in voor de partij die nu de deksel op zijn neus kreeg. Nota bene in de laatste minuut. Dat wil je toch niet meemaken. Zo blijkt het maar weer, het is nooit saai bij Larix. Het is pas voorbij als het voorbij is. Klinkt een beetje Cruyffiaans. Er werd nog even geprobeerd om de laatste minuut uit te wissen maar dat was natuurlijk lariekoek. Degene die dat suggereerde begreep dat ook wel en liet het snel daarbij. Hoewel het niet met zoveel woorden wordt gezegd begrijpt u als lezer natuurlijk dat in die vervelende laatste minuut de winnende treffer werd gescoord. Puur zuur voor de ene partij, een heerlijke ontlading voor de andere partij. En als lezer begint u nu langzamerhand ook te denken: "Houd nu maar op met je gejammer en vertel ons gewoon hoe het spelletje ging". U heeft gelijk.
We zijn met negen man. Snel worden de teams gemaakt. Zo beginnen Henk, Karel jr, Tigo en Karel sr tegen Hans, Douwe, Mario, Sjaak en Reinier. Team Henk heeft er zin in. Zijn mannen zijn vaak in de aanval, met zijn vieren. Een consequentie is dan dat hun doel in de verte leeg staat en uitnodigt tot afstandsschoten. Mario probeert het diverse keren en is aan het oefenen. Na een klein halfuurtje is het raak. Team Henk is met vier man in de aanval, zijn doel is leeg, Mario schiet van afstand en nu is het raak: 1-0. Sjaak houdt zijn doel dicht, team Henk blijft aanvallen en nu krijgt Mario een kans van dichtbij. Onder druk maar praktisch alleen voor doel tikt hij de bal net naast. Ook Reinier krijgt later een bijna niet te missen kans wanneer Mario een mooie assist geeft op Reinier die de bal vlak voor het doel toch over het doel weet te schieten. Het blijft 1-0. Dan onderschept Henk handig een terugspeelballetje van Reinier op Mario, Karel jr rent mee, beide mannen komen voor doelman Sjaak, Henk passt beheerst vlak voor het doel naar Karel jr, die de bal keurig en fraai in het doel tikt: 1-1. Het spel gaat door. De teams zijn aan elkaar gewaagd. Een gelijkspel lijkt onafwendbaar. Tigo moet om 10 voor elf stoppen en ieder vindt dat een goed moment voor het eindsignaal. Een lekkere pot, twee teams even sterk en afsluiten met een gelijkspel. Maar oh jee. Wat gebeurt er nu. De laatste minuut is aangebroken. Karel jr krijgt de bal, rent in de open ruimte, Henk rent mee, Reinier er achter aan, Karel jr omspeelt Hans, tikt de bal keurig naar de meerennende Henk, de mannen staan voor het doel van Sjaak, Henk tikt de bal beheerst binnen: 2-1, net voor het eindsignaal. Oh, wat zuur voor team Hans, oh wat een ontlading voor team Henk. Wat is voetbal toch een heerlijk spelletje. Nou ja........meestal wel, maar soms is het even slikken, zeker bij een winnende goal in de laatste minuut.
PS. Voor de F1 liefhebbers: na de fraaie comeback van Max, notabene op de thuisbasis van Ferrari, en de tegenvallende prestaties van Mercedes is onderstaande straatverkoop in Alkmaar gesignaleerd, naar het schijnt in de woonwijk van Karel jr tijdens de Oranje feesten.
Simon, René en Hans
Helaas begint dit verslag met een minder bericht. Simon was er zaterdag niet, hij was niet lekker, zijn vrouw bracht de shirtjes en de bal, maar later in de week berichtte Simon dat hij in het ziekenhuis opgenomen werd met evenwichtsklachten. Hopelijk komt het snel weer goed. Wij wensen Simon het allerbeste. Na lange afwezigheid mochten we René weer verwelkomen. Vanwege familie ontwikkelingen was hij een tijd verhinderd maar hij is van plan dat goed te maken met een wekelijks potje Larix. Na een wat kortere afwezigheid van ongeveer twee maanden was Hans weer van de partij na herstel van zijn blessure en een verhuizing naar Lapis Lazuli waar hij samen met zijn eega hoog en droog uitkijkt over Dijk en Waard. Voor geïnteresseerden is Lapis Lazuli een natuursteen met een intense azuurblauwe kleur, voornamelijk gewonnen in Afghanistan. Wellicht is het de kleur van de badkamer van Hans. Hopelijk kan hij ons in geuren en kleuren uitleggen waarom voor deze naam is gekozen. Het klinkt in ieder geval heel bijzonder.
Goed, goed, goed, nu graag van azuurblauw naar grasgroen. Laten we verslag doen van de wedstrijd. We zijn met elf man. Simon's eega had de doeltjes niet meegenomen, dus spelen we met de grote doelen. Nou ja, zo groot zijn ze eigenlijk niet, maar er was dus geen keus. Tigo, Karel jr, Selwyn, Douwe en Karel sr spelen tegen Max, René, Hans, Jasper, Sjaak en Reinier. Even wordt er iets gemompeld over wisselen bij half-time maar die geluiden komen tijdens de wedstrijd niet meer terug. Want ja, het wordt zomaar 3-1 voor team Tigo. Hoe kwam dat? Het spel begint gelijk op. Toch zijn de aanvallen van team Tigo gevaarlijker. Aanvallen van team Max worden makkelijk afgeslagen, schoten op doel worden door Karel sr professioneel, effectief en nonchalant met het vuistje uit het doel getikt. Team Tigo maakt slim van de open ruimte gebruik met snelle en gevaarlijke aanvallen. Na een minuut of tien tikt Tigo een voorzet beheerst in het doel: 1-0. Team Max vecht terug maar het duurt nog even voordat de gelijkmaker valt. Dan komt er een open ruimte voor Max, hij krijgt de bal, omspeelt een verdediger en schiet de bal langs doelman Karel sr in het doel: 1-1. Team Tigo heeft er zin in. Tigo schiet de bal voor, Karel jr tikt de bal binnen, maar doelman Sjaak is meedogenloos. "De bal was al uit" zegt Sjaak stellig. Team Max ziet dat wel zitten, team Tigo berust, de stand blijft 1-1. De mannen ruiken hun kansen. En jawel, kort na de harde beslissing van Sjaak, zet Selwyn de bal hoog voor, Karel jr wurmt zich langs Hans en tikt met zijn knietje de bal binnen: 2-1. En oh la la, niet veel later poeiert Selwyn de bal op het doel die via een been van Hans opnieuw tussen de palen verdwijnt: 3-1. Het vijftal is lekker bezig. Nog ruim een kwartiertje te gaan. Team Max heeft weliswaar redelijk wat doelpogingen gedaan maar telkens was daar weer het vuistje van Karel sr die de bal een andere richting gaf. Toch geeft team Max zich nog niet gewonnen. Het laatste kwartier doet het er een schepje bovenop. Wellicht is er sprake van lichte vermoeidheid bij team Tigo, team Max wil nog extra knokken voor een gelijkspel. En kijk eens. Dat lukt. Tweemaal weet Max zich handig vrij te spelen en tweemaal weet hij de bal fraai in de touwen te schieten. Zo wordt het kort voor tijd toch nog een gelijkspel met 3-3. Eigenlijk wel een goede afspiegeling van de krachtsverhouding. Hans hield zich wijselijk nog in, René werkt nog aan zijn onhoudbare afstand schoten en Simon zien we hopelijk snel en gezond weer teug.
Topvoetbal
Op veler verzoek opnieuw een naamloze eerste alinea.
Tikkie. Met links. De verdediger omspeeld. Tak. Direct met rechts geschoten. De aanvaller scoort. De wedstrijd is net tien minuten oud. De aanvaller hoort bij het viertal, de verdediger bij het vijftal. Het vijftal tekent aan het begin protest aan. Het viertal zou te sterk zijn. Zij hebben gelijk. Het viertal speelt de sterren van de hemel. Tikkie, takkie, tikkie, takkie. Wat een prachtige combinaties. Het vijftal staat voortdurend op het verkeerde been, het viertal geniet en tikt de bal heerlijk rond. Daar komt weer zo'n flitsende combinatie. De bal wordt vrolijk rond getikt, langs de ene verdediger, langs de andere verdediger, een schitterende pass en de aanvaller tikt hem binnen. Het viertal zou niet misstaan bij de veteranen van Ajax. Weer een combinatie, nu wordt de bal even terug getikt en boem. Een hard schot en de bal verdwijnt in de touwen. Het viertal biedt een herschikking. Het vijftal gaat er niet op in. En dus gaat het viertal vrolijk verder met het enerverende tikki-takkie spel. En jawel, opnieuw een prachtige combinatie van aanvaller naar aanvaller, afgerond met een doelpunt.
Ok. genoeg, genoeg. Nu graag de namen. Wie waren die vier? Wie waren die vijf? Dus negen in totaal. Het vijftal bestaat uit Mario, Douwe, Tigo, Simon en Sjaak, het viertal uit Henk, Karel jr, Jasper en Reinier. Het vijftal ziet het wat somber in, dus de optie van wisselen na half-time wordt voorgesteld. Het vijftal gaat met enig protest akkoord. Team Henk draait lekker. De mannen vinden elkaar gemakkelijk. Na tien minuten krijgt Henk de bal, hij passeert Simon met links en schiet meteen met rechts op het doel: goal! 1-0. Een fraaie actie. Team Henk blijft heerlijk combineren en snijdt regelmatig soepeltjes door de verdediging van team Mario. Henk, Karel, Jasper en Reinier tikken elkaar de bal toe voor het doel van Sjaak, team Mario komt er niet tussen, Henk geeft tenslotte een perfecte assist aan Karel, die de bal beheerst in het doel tikt: 2-0. Team Mario probeert een tegengoal te maken, maar loopt telkens stuk op de solide verdediging van team Henk. Dan volgt weer een mooie combinatie van team Henk. De bal komt dichtbij het doel van Sjaak, maar nu speelt Henk de bal terug naar de vrijstaande Jasper die op zijn bekende wijze snoeihard uithaalt en de bal perfect in het doel schiet: 3-0. Half-time. Laten we wisselen oppert het viertal. Het vijftal weigert. Ok, dan gaan we zo verder. Het spelbeeld verandert niet. Team Henk blijft elkaar lekker vinden en team Mario krijgt de bal er niet in. Opnieuw rond Henk een fraaie combinatie af met een doelpunt: 4-0. Kwart voor elf. Bij een aanval wordt Mario van de bal gezet en raakt geblesseerd aan zijn knie. Doorspelen lukt niet en besloten wordt te stoppen. Hopelijk is het geen ernstige blessure. Zo wordt de eindstand 4-0 voor team Henk dat een prachtig partijtje voetbal speelde. Het was tikkie-takkie op hoog niveau en voelde als topvoetbal.
De openingstreffer
De eerste minuut. Twee tegen drie. De aanvaller van het tweetal speelt zich soepel langs twee spelers van het drietal. De twee denken dat het niet zo'n vaart zal lopen. Rustig beginnen en opwarmen nietwaar. Bovendien staat de beste keeper van Larix in het doel. De aanvaller gaat door. Hij komt bij het doel. Probeert de bal binnen te prikken. De keeper blokkeert de bal tussen zijn benen. De aanvaller geeft niet op. De keeper komt in een lastiger parket, hij verliest zijn grip op de bal. De aanvaller ruikt zijn kans. Nogmaals tikt hij stevig tegen de bal. Het onverwachte gebeurt. De keeper is verslagen. De bal ligt in het doel. De aanvaller heeft direct in de eerste minuut gescoord. En daar blijft het niet bij. Binnen tien minuten scoort de aanvaller nog tweemaal. Eenmaal met een afstand schot en eenmaal na weer een doortastende aanval. Het drietal heeft nog niet gescoord. Het tweetal heeft al drie goals op hun conto, alle drie van dezelfde aanvaller, zowaar een hattrick, zowaar nog nooit vertoond, zowaar een topprestatie.
Ja, zo kan het wel, hoor ik u al denken. We willen namen. Wel, we waren dus met vijf man. De laatste paar keer gaat de opkomst met pieken en dalen. Deze zaterdagmorgen moet dus met vijf man het oude vertrouwde 2323 systeem uit de kast gehaald worden. Karel sr en Karel jr beginnen tegen Jasper, Simon en Reinier. En wie is dus onze briljante aanvaller. Is het junior of senior? Alle lof gaat naar senior. Karel sr begint met een ongeëvenaarde openingstreffer in het doel van Simon, scoort meteen een hattrick, de eerste drie goals van de wedstrijd als speler van het tweetal. Briljant. Daarna gaat het 2323 systeem echt beginnen en wordt er met de regelmaat van de klok gewisseld. Uiteindelijk wordt de verdeling van de goaltjes: Karel jr 7, Karel sr 3, Jasper 3, Simon 3 en Reinier 0. Ja, dat laatste leest u goed. Reinier deed zijn best, kwam soms dichtbij een goaltje maar het wilde niet lukken. Zijn commentaar na afloop was dat hij een dienende rol speelde. Eenmaal zorgde dat voor een zeer fraaie goal. Reinier wipt de bal tussen Jasper en Simon naar Karel jr die de bal perfect opvangt en direct langs doelman Karel sr de bal in de touwen jaagt. Een fraaie aanval met een fraaie goal. Zo rond half elf komen de eerste geluiden van "jongens, het is mooi geweest". Met name Karel sr dringt aan op stoppen maar niet iedereen is nog overtuigd, met name Reinier niet die nog graag een goaltje wil maken. Toch blijft Karel sr aandringen om af te blazen. Om tien voor elf wordt gestopt. Terug fietsend naar huis pijnig ik mijn hersens waarom Karel sr er zo op gebrand was om eerder te stoppen. Ik kon daar eigenlijk geen goede verklaring voor vinden. Na afloop had ik hem nog gevraagd of hij misschien moe was maar dat was niet het geval. Toen viel het kwartje. Ik weet dat iedere donderdagmorgen, na publicatie van het verslag, Karel sr het verslag aan zijn vrouw voorleest. Zij heeft oprechte belangstelling voor het sportieve gedrag van haar echtgenoot. Al fietsend flitsten deze gedachten door mijn hoofd. Zo begreep ik dat als Karel zaterdag thuiskomt zijn vrouw ook direct zal vragen: "En manlief, hoe ging het vanmorgen?" En nu begrijpt u het ook. Karel kon na zijn schitterende openingstreffer en hattrick niet langer wachten en wilde pijlsnel naar huis om zijn vrouw met gepaste trots te kunnen vertellen dat hij magistraal gespeeld en gescoord had.
Een heerlijke voetbalmorgen
Om 9 uur staan er 10 mannen klaar om op het hobbelveld (Larix plantsoen)
hun wekelijkse potje voetbal te spelen.
De teams zijn snel gemaakt: Douwe, Sjaak, Frans, Mario en Henk nemen het
op tegen Jasper, Karel jr., Simon, Tigo en Karel sr. Ze lijken aan elkaar
gewaagd.
Het spel gaat inderdaad gelijk op, al is de verdediging van team Jasper wat
hechter.
Na een halfuurtje spelen krijgt Tigo op links de bal, Simon denkt dat Tigo
niet de vrijlopende Karel jr. ziet en schreeuwt “rechts, rechts”. Dan krijgt
Karel jr. de bal en als zo vaak knalt hij hem in de linkerhoek hard in.
Stand 1-0 voor team Tigo.
Tijdens het verdere verloop van de wedstrijd merken we dat één van de jongsten,
Karel jr. ook wat ouder wordt en oppert dat half elf voor vandaag wel genoeg
voor hem is.
Na kort beraad stemt een ieder in met een ingekorte wedstrijd.
Het spel gaat nog een tijdje op en neer, waarbij Mario verwoede pogingen
doet om de stand gelijk te krijgen. Maar helaas dit keer lukt het hem niet,
dit door het voortreffelijk keepers werk van Karel sr, al mag deze doelman
ook wel eens heerlijke blunders maken waar spelers als Simon en Karel jr.
het schijt in de broek van krijgen.
Tegen half elf komt de aap uit de mouw, Karel jr. moet iets met de caravan van
zijn schoonouders en heeft beloofd op tijd aanwezig te zijn.
We sluiten deze mooie voetbalochtend af met nog wat geklets en dat de gemeente
ook eens het binnenveld moet maaien en niet alleen de randjes.
Uw vervangende verslaggever, Karel sr.
Sport is sport
Het leek een teleurstellend weekend voor uw schrijver. Ik noteer: zaterdag twee keer verloren, zondag verliest Feyenoord van Ajax en valt Max in tweede positie uit in Bahrain, twee rondjes voor het einde. Maar sport is sport. Zaterdag hadden we lekker gevoetbald, zondag speelde Feyenoord goed en werd niet weggespeeld, Ajax blijft een mooie ploeg, heeft kans op het kampioenschap, kon zijn kater weer wegspoelen na het verlies tegen Benfica, Max had nu pech, Hamilton bofte en waren de rollen omgedraaid vergeleken eind vorig jaar in Abu Dhabi toen Max met enige mazzel wereldkampioen werd. Dat is het mooie van sport, het blijft verrassend en vaak onvoorspelbaar. Bij ons was in ieder geval de opkomst onvoorspelbaar.
Waren we vorige week nog met 13 man, afgelopen zaterdag stonden we met 7 man op het Larixveld. Frans moet om half elf weg. Na enig puzzelen spelen Jasper, Frans, Karel sr en Sjaak tegen Simon, Douwe en Reinier. We kijken hoe het gaat en of er misschien nog gewisseld moet worden. Nou, dat blijkt niet echt nodig. De beide teams zijn aan elkaar gewaagd en het duurt lang voordat er een doelpunt valt. Het is Jasper die na een fraaie assist van Frans de bal hard in het doel schiet: 1-0. Team Simon probeert de score gelijk te trekken maar kan geen gevaarlijke kansen creëeren. Zo tikt het klokje naar half elf met de 1-0 voor team Jasper als eindstand. Frans neemt afscheid, met drie punten in zijn zak, en Karel sr suggereert om er maar mee op te houden. Dat is natuurlijk tegen dovemansoren gezegd, team Simon wil toch graag een revanche. Sjaak gaat nu naar team Simon en Douwe naar team Jasper. Nieuwe teams, nieuwe stand, 0-0. Opnieuw zijn de teams aan elkaar gewaagd. Toch weet Jasper opnieuw te scoren na een prima assist van Douwe vanaf de achterlijn die Jasper alleen maar hoeft binnen te tikken. En weer is de stand op het scorebord 1-0. Karel sr is sportief, blijft gewoon tot 11 uur en houdt zijn doel dicht. Wel kreeg Reinier een kans om te scoren na een uitbraak. Hij gaat alleen op het lege doel af, Douwe zit hem op de hielen, Reinier schiet op het lege doel en de bal verdwijnt niet in het doel maar over het doel. Dus ook nu weer winst voor team Jasper met 1-0. Ja, het waren twee lekkere potjes, en sport is sport.
En ook Walking Football is sport, strijd en gezelligheid. Zoek de bekende gezichten.
'n Potdichte verdediging
Dinsdagavond. Ajax-Benfica. Ik kijk er al naar uit, het wordt vast een mooie pot. Dat klopt ook. Ajax speelt heerlijk, vloeiende combinaties, veel sterker dan Benfica en heel af en toe een doelpoging. Maar die verdediging van Benfica zit potdicht. Er lijkt geen doorkomen aan. De eerste helft zit erop. De tweede helft hetzelfde spelbeeld. De verdediging van de Portugezen blijft potdicht. Ajax komt er gewoon niet doorheen. De eerste unheimische gedachten komen al op. Als de goal nu maar niet aan de Ajax kant valt. Af en toe creëert Ajax nog wat kansjes, maar de winnende goal valt niet. Nou, jawel dus maar aan de verkeerde kant. Tien minuten voor het einde scoort Benfica de 0-1 met een kopbal uit een corner. Ajax sputtert nog een beetje tegen maar helaas helaas, ze liggen eruit. De verdediging van Benfica zat de hele wedstrijd potdicht. Zo was het bij ons afgelopen zaterdag ook.
We zijn met 13 man. Ja zeker, een mooie opkomst. Dus het wordt 7 tegen 6. Het zevental bestaat uit Selwyn, Karel jr, Karel sr, Henk, Jasper, Frans en Simon, het zestal uit Américo, Mario, Nick, Douwe, Sjaak en Reinier. Jawel, u leest het goed, Américo is sinds heel wat jaartjes weer van de partij. Het zestal heeft er wel vertrouwen in. Eventueel half-time wisselen wordt afgesproken afhankelijk van de score. Team Américo speelt lekker, team Selwyn is regelmatig gevaarlijk met snelle aanvallen van Karel jr, Henk en Selwyn. Het is nog niet duidelijk waar de eerste goal gaat vallen. Wel is het duidelijk dat de verdediging van team Selwyn moeilijk te passeren is. Dan komt er een rommeltje voor het doel van Sjaak, Reinier krijgt de bal niet goed weg, de bal ketst terug pal voor de voeten van Karel jr die hem alleen maar hoeft te aaien om hem in doel te krijgen: 1-0, een mazzeltje. Team Américo knokt verder, maar loopt zich telkens vast op de verdediging van team Selwyn. Opnieuw een mazzeltje bij het doel van Sjaak. De bal wordt opnieuw niet goed weggewerkt, valt opnieuw voor de voeten van Karel jr en hij hoeft opnieuw de bal een aaitje te geven om de 2-0 te scoren. Team Américo knokt opnieuw verder maar de verdediging van het zevental zit potdicht. Ze komen er niet door. Dan zorgt Selwyn voor de 3-0. De bal wordt tot driemaal toe gekeerd door de verdediging van team Américo, maar de derde keer schiet Selwyn keihard raak. Dus wordt het nu inderdaad tijd om te wisselen. Henk gaat naar team Américo en nu proberen de zeven mannen de score gelijk te trekken, op zoek ook naar de overwinning. Maar dit blijkt een ijdele hoop, ondanks een poeier van Nick, technische foefjes van Mario en twee kopballen van Reinier, die eenvoudig en nonchalant door doelman Karel sr uit het doel worden getikt. De verdediging van team Selwyn blijft gewoon potdicht. De score verandert niet meer en om 11 uur is de stand gewoon nog 3-0. Het leek wel een voorbode van de wedstrijd van Ajax tegen Benfica, met wel de opmerking dat bij ons de teams aan elkaar waren gewaagd terwijl de mannen van Benfica puur mazzel hadden dat ze geen goal tegen kregen, nou ja, of dat ze gewoon een sublieme verdediging hadden zoals de mannen van team Selwyn.
PS. In ieder geval verheug ik me alweer op aanstaande zondag, F1 Bahrain, Max versus Hamilton-Larbalestrier. Kost me wel een extra tientje per maand.
Reflectie en gelijk
Helaas zorgde mijn gedrag afgelopen zaterdag voor een negatieve sfeer tijdens het voetballen. Dat was niet correct en zal ook niet meer gebeuren. Deze sfeer ontstond voor de wedstrijd door een te verhitte discussie over de oorlog in Oekraïne, een oorlog die indruist tegen het volkerenrecht, onze beschaving en de medemenselijkheid.
We waren met 11 man. Dus net geen grote goals. Max, Frans, Karel sr, Tigo en Simon spelen tegen Mario, Karel jr, Douwe, Jasper, Sjaak en Reinier. Het vijftal van team Max wil direct een afspraak over wisselen. Dat is afhankelijk van het scoreverloop, krijgt het te horen van het zestal van team Mario. En kijk eens wat er gebeurt. Praktisch in de eerste minuut komt de bal naar het doel van Sjaak, Max kan de bal nog net een tikje geven, Sjaak mist en de bal rolt in het doel: 1-0 voor het vijftal. Het zestal komt vaker in de buurt van het doel van het vijftal, de verdediging van de vijf blijft echter potdicht en ook de aanvallen van het vijftal zijn gevaarlijker. Uiteindelijk weet Karel jr toch een gaatje te vinden en scoort de gelijkmaker: 1-1. Deze stand is echter van korte duur. Max breekt door, omspeelt een paar verdedigers en schiet de bal beheerst in het doel: 2-1. Maar ziet, wat gebeurt er. In een flits gaat de bal naar de andere kant, de verdediging staat paraat maar Mario puntert door alle benen heen en de stand is binnen één minuut 2-2. Half elf gaat Tigo weg. Jasper neemt zijn plaats in maar de stand zal niet meer veranderen. Na afloop wordt er natuurlijk nabeschouwd. Ernstige verschillen van mening mogen geen negatieve invloed hebben op ons wekelijks partijtje voetbal. Het zal niet meer gebeuren.
Net geen kopie
Karim Khan, hoofdaanklager van het Internationale Strafhof in Den Haag, begint een onderzoek om Poetin aan te klagen voor oorlogsmisdaden. Terecht, terecht, terecht! Hopelijk komt dat onmens zonder ziel in de gevangenis. Meer woorden wil ik niet aan dat onmens vuil maken.
We waren afgelopen zaterdag met 12 man. James, Willem, Karel jr, Karel sr, Frans en Simon spelen tegen Max, Henk, Kevin, Sjaak, Douwe en Reinier. Het lijkt wel weer een partij te worden zoals de afgelopen twee weken. In ieder geval wijst het scoreverloop in die richting. Bovendien zijn vader Willem en zoon James van de partij. Dat betekent snelle akties, snelle aanvallen en gevaar voor de tegenpartij. James heeft ons al eerder verbaasd over zijn voetbalklasse, deze keer was hij weer beter en gevaarlijker, nu ook met een spetterend schot in zijn benen. Het is een genot om vader en zoon te zien combineren. Maar de teams zijn aan elkaar gewaagd. Aan beide kanten komen er kansen maar het scorebord blijft lang op 0-0 staan. Totdat Max de bal aanneemt en meedogenloos uithaalt. De bal vliegt onhoudbaar langs diverse verdedigers in het doel en de stand is 1-0 voor team Max. Zou zijn team deze stand vasthouden? Of zelfs vergroten? Nee dus. Een halfuurtje later doet Karel jr precies hetzelfde als Max. Hij poeiert de bal in het doel van Sjaak met zo'n vaart dat de bal ingeklemd tussen de palen blijft steken. Het kost doelman Sjaak zelfs enige moeite om de bal weer los te peuteren. De stand is nu 1-1. Een herhaling van de vorige twee weken zou betekenen dat team James de winnende goal gaat scoren. Dat lijkt bijna te gebeuren als James vlakbij het doel de bal krijgt en deze bijna in het doel weet te tikken. Het gevaar wordt tijdig door doelman Sjaak gekeerd. De stand blijft 1-1. Het wordt geen kopie van vorige week, de gelijke stand geeft de krachtsverhouding goed weer, na afloop uiten we opnieuw onze verontwaardiging over het smerige russische oorlogsgeweld in Oekraïne en keren dan huiswaarts.
Een kopie
Ja, een kopie van vorige week leek het wel. Hetzelfde scoreverloop, dezelfde uitslag. Niet dezelfde spelers, ook niet hetzelfde aantal. Dat zou toch wel een wonderlijke gebeurtenis zijn als dezelfde spelers een week later hetzelfde spel zouden spelen met dezelfde uitslag. Gelukkig dat zoiets niet kan gebeuren - nou ja, alleen theoretisch dan - het zou een saaie boel worden. Deze keer waren we met acht man en het werd weer 2-1 voor het team dat eerst met 1-0 achter kwam. Maar laat ik het spelverloop nog niet verklappen. Eerst wil ik nog even stilstaan bij een bijzondere gebeurtenis in het begin van de wedstrijd. De stand was nog 0 tegen 0. We waren misschien net tien minuten onderweg. Het ene team was met z'n vieren in de aanval, Selwyn ontfutselt de bal aan Mario, breekt alleen door, heeft een vrij veld, waarschijnlijk volop kans om te scoren maar als een soort laatste redmiddel om dit te voorkomen laat Mario Selwyn struikelen. Kans foetsie. Larix kent geen gele en rode kaarten. Thuisgekomen wilde ik toch even checken wat het Larixreglement zegt over dergelijke situaties. Ik vond het volgende: Als een speler doorbreekt en een tegenstander in een soort van spontane verdedigingsaktie de doorgebroken speler blokkeert dienen beide partijen in goed overleg tot een gemeenschappelijke beslissing te komen over het spelverloop. Zo was het ook precies gegaan. Selwyn's team kreeg de bal, het spel werd hervat, de kans was wel weg en er werd zonder gemor doorgespeeld.
We zijn met acht man. Selwyn, Karel jr, Karel sr en Tigo spelen tegen Mario, Kevin, Simon en Reinier. De verdeling is evenwichtig. Toch is team Selwyn ietsje gretiger. Het team valt vaker aan en met name schiet Karel jr een aantal keer gevaarlijk op het doel. De schoten kunnen ternauwernood door doelman Reinier worden gestopt. Dan onderschept Selwyn de bal, alle spelers van team Mario staan voor, Selwyn heeft ruim baan en de rest weet u uit de inleiding. Maar niet veel later treft Karel jr nu wel het doel met een prachtig hard en onhoudbaar schot. Lange tijd blijft de stand ongewijzigd op de borden. Er is misschien nog een kwartiertje te spelen. Team Selwyn wordt wellicht een beetje geplaagd door vermoeidheid. In een schermutseling voor het doel van team Selwyn wordt de bal niet goed weggewerkt, Mario krijgt de bal, geeft een slimme assist naar Simon die de bal rustig binnen kan tikken. De stand is gelijk. 1-1 is weer een goede afspiegeling van de spelverhouding. Nog vijf minuten te gaan. Mario heeft de bal op rechts, poeiert de bal op het doel, paal-paal of paal-binnenpaal, de bal ketst weer uit het doel. Het gebeurt achter de rug van doelman Karel sr. Hij beweert dat de bal niet zit, maar kan dat niet gezien hebben. Tigo spreekt het verlossende woord: "Het is een doelpunt". De stand is 2-1 voor team Mario. Nog een paar minuten en de wedstrijd is voorbij. Een kopie van vorige week, leekt het wel. Na afloop check ik nog bij Tigo waarom hij dacht dat het schot van Mario toch een doelpunt was. Ziehier zijn onverwachte antwoord: "Het was zo'n mooi schot, die tellen we gewoon!"
Net geen gelijkspel
Twaalf man. Een mooie opkomst. Grote doelen. Helaas zonder Hans en Douwe. Hans verwacht een week of 5 a 6 niet te kunnen voetballen vanwege zijn gekneusde ribbenkast en Douwe had Corona opgelopen en sloeg wijselijk een weekje over. Douwe voelde zich gelukkig al weer beter en Hans wensen we een voorspoedig herstel.
Dus twaalf man. Mario, Henk, Frans, Kevin, Karel sr en Simon spelen tegen Selwyn, Jasper, Sjaak, Karel jr, Tigo en Reinier. Op papier evenwichtig, in de praktijk ook evenwichtig. In het begin van de wedstrijd zoeken beide teams vaak nog naar hun draai. Dat geeft af en toe kansen op scoren. Dat gebeurt deze wedstrijd ook. Team Mario is achter nog een beetje zoekende, de bal komt in de doelmond, hij wordt niet lekker weggewerkt, komt voor de voeten van Jasper, die geen moment aarzelt en de bal binnen tikt: 1-0. Hierna wordt de verdediging van team Mario behoorlijk ondoordringbaar. Aan de andere kant komen er wat meer kansen. Mario blijft vaak voor hangen en hij loert op een tegengoal. Regelmatig leidt dat tot gevaarlijke momenten maar de bal verdwijnt niet tussen de palen. Totdat...., jawel, Mario weer een hoogstandje laat zien. Hij neemt de bal aan, wipt hem een beetje omhoog en geeft een ziedende knal op het doel waarop de bal onhoudbaar tussen de palen vliegt. Doelman Sjaak heeft hem waarschijnlijk niet eens gezien: 1-1. Het is een correcte afspiegeling van de krachtsverhouding tussen beide teams. We worden nog getrakteerd op een Kareltje en een Sjakie, maar beide lopen goed af voor hun teams. Het begint al een beetje naar elf uur te lopen, Mario blijft voortdurend voor hangen, hij wil scoren en drie punten binnenhalen voor zijn team, maar het begint er langzamerhand op te lijken dat het een gelijkspel blijft. Toch niet......Mario krijgt de bal, omspeelt Reinier en geeft opnieuw een pegel op het doel. Zijn team juicht. De bal is onhoudbaar in het doel verdwenen: 2-1 voor team Mario. Team Selwyn is een beetje beduusd en probeert nog de gelijkmaker te zoeken. Mario is niet meer voorin te zien, hij wenst zijn bijdrage te leveren om de gelijkmaker te voorkomen. Dat lukt. Het is elf uur, team Mario gaat met de winst naar huis na een gelijkopgaande strijd. Naar huis fietsend had ik er nog een beetje de pest in, al fietsend ebde dat gevoel snel weg, thuisgekomen vroeg mijn eega: "En, gewonnen?" waarop ik zoiets mompelde als "bijna, net niet, wel lekker gespeeld!". Gelukkig vroeg ze niet door.
Toch een verslag.......
Helaas zullen we Hans een aantal weken moeten missen. Zijn val afgelopen zaterdag op zijn arm en borst heeft hem een pijnlijke ribbenkast gegeven. Wij wensen hem van harte voorspoedige beterschap en hopen dat wij hem weer snel op ons Larixveldje terugzien.
Zoals uw schrijver zaterdag na de wedstrijd liet doorschemeren had hij na afloop geen zin om een verslag te schrijven. Hoogstens één regel: we gingen met 3-0 de bietenbrug op met goals van Frans, Jasper en Max. Maar zijn geveinsde frustratie zakte snel en hij neemt graag de pen weer ter hand.
We zijn met 11 man. 12 man is de grens voor spelen op de grotere goals, maar met 11 man is dat eigenlijk ook al wenselijk. Het spel wordt daardoor meer open en we vermijden welpenkluitjes voor de kleine goals. Maar een aantal van onze spelers blijft toch de voorkeur houden voor de kleine goaltjes, en afspraak is afspraak, dus na enige heen en weer discussie gaan we met de kleine goaltjes spelen. Jasper, Frans, Max, Karel sr en Simon spelen tegen Douwe, Tigo, Hans, Karel jr, Sjaak en Reinier. Al snel ontrolt zich een bekend Larix beeld bij in aantal ongelijke teams. Het zestal valt vaker aan, het vijftal verdedigt compact, de aanvallen van het vijftal zijn gevaarlijker want het zestal geeft meer ruimte in zijn verdediging aan het vijftal. Al vrij snel valt de eerste goal, niet zozeer uit een aanval van het vijftal met ruimte maar meer uit een schermutseling voor het doelvan Sjaak. De bal wordt niet goed weggewerkt door de verdediging, Frans krijgt de bal en tikt van dichtbij de bal over de doellijn: 1-0. Het spelbeeld blijft hetzelfde. Team Douwe valt aan, komt niet door de verdediging en team Jasper pakt af en toe een kans. Uit zo'n moment krijgt Jasper de bal, hij haalt weer eens ongenaakbaar hard uit en knalt de bal keihard in de touwen: 2-0. Een domper voor team Douwe. Team Douwe kan zijn draai niet vinden, passes komen regelmatig niet lekker aan en het loopt stuk op de solide verdediging van team Jasper. Dan komt Hans ongelukkig ten val met zijn arm onder zijn lichaam. Hij blijft nog door voetballen maar na een minuut of tien moet hij helaas stoppen vanwege zijn pijnlijke borstkas. Team Jasper biedt sportief een herschikking aan maar team Douwe gaat ongewijzigd zonder Hans verder. Het speelveld trekt nu meer open maar team Douwe weet nog steeds geen gevaarlijke kansen te creëeren terwijl team Jasper elkaar goed vindt en gevaarlijk blijft. Een kwartier voor tijd breekt Max fraai door, komt alleen voor keeper Sjaak en schiet beheerst de bal in het doel: 3-0. Dat is ook de terechte eindstand. Team Douwe kon zijn draai niet vinden, team Jasper speelde duidelijk beter en ging verdiend met de overwinning naar huis.
Karel sr wilde graag laten weten dat het geheugen van Joop nog prima in orde is, omdat hij correct zijn zwager Tjerk had genoemd als rabona schutter.
En voor de F1 liefhebbers: de eerste race is zondag 20 maart in Bahrain. Ik ga een tientje per maand extra betalen aan Ziggo!
Correspondentie 2
Naar aanleiding van het vorige verslag met de reactie van de Larixcommissie volgen hier in chronologische volgorde het bezwaarschrift van Karel(tje), het begeleidend advies van Mario, het antwoord van de Larixcommissie, de verdwijning van een elektronisch adres en de opheldering van het rabona mysterie.
Geachte secretaris,
Het advies van Mario:
Karel,
Uiteraard heb ik de aankondiging van een bezwaarschrift doorgestuurd naar de Larixcommissie. Tot mijn niet geringe verbazing ontving ik het volgende antwoord:
Geachte Heer/Mevrouw,
Wij kunnen helaas geen passende reactie geven op uw verzoek. U heeft dit verzoek aan een verkeerde instantie geadresseerd en een onjuist elektronisch adres gebruikt. Wij zijn namelijk "De vereniging voor bescherming en onderhoud van Larixbomen in Nederland".
Ik had echt de vorige keer hetzelfde email adres (info@larixcommissie.nl) gebruikt toen ik wel een passend antwoord kreeg. Ik probeerde de commissie opnieuw te mailen en kreeg nu tot mijn opperste verbazing het bericht dat dit email adres niet (meer) bestaat! Volgens mij hebben ze na mijn eerdere email snel hun adres verwijderd.
Tenslotte kon gelukkig wel het tweede verzoek van Karel opgelost worden. De rabona ster van jaren geleden is inderdaad Tjerk, de zwager van Joop en Douwe. Gelukkig beschikt Douwe nog over een scherp geheugen! Maar genoeg over alle correspondentie en nu dan het verslag van afgelopen zaterdag.
We waren met 10 man. Nick, Karel jr, Jasper, Tigo en Simon spelen tegen Henk, Mario, Karel sr, Frans en Reinier. De verdeling wordt evenwichtig bevonden. Team Henk speelt, net als team Mario vorige week, aanvallender dan team Nick. Team Nick consolideert na een aanval meteen zijn verdediging en is bovendien gevaarlijk met zijn aanvallen. Maar ja, dan is er altijd weer Mario. We hebben een kwartiertje gespeeld, team Henk valt aan, de verdediging van team Nick lijkt gesloten maar dan wipt Mario de bal omhoog over een verdediger, de bal valt weer precies voor zijn voeten, en Mario knalt meteen de bal onhoudbaar in de touwen: 1-0. De stand blijft voorlopig ongewijzigd totdat de bal in de doelmond van team Henk wordt getikt, doelman Karel sr probeert de bal weg te schieten, Karel jr is een fractie sneller, haalt de bal terug met zijn linkerbeen en tikt de bal in het doel met zijn rechterbeen: 1-1. Team Nick voelt dat er meer in zit. Team Henk valt wel aan maar komt niet door de verdediging. Jasper heeft de bal, hij rukt op op links en jaagt met een ongelooflijk harde poeier de bal in het net en zet zijn team op een 2-1 voorsprong. Ook deze stand wijzigt lange tijd niet, totdat Henk de bal slim door een kluwen van verdedigers in het doel schiet: 2-2. Het is weer gelijk. Het is ook een afspiegeling van de krachtsverhouding. Zou het nog veranderen? Simon en Tigo breken uit. Zij passeren Reinier. Tigo passt perfect op Simon die meteen op het doel schiet waar links een gaatje zit. Zijn bal gaat net langs de verkeerde kant van de paal. Het blijft 2-2. De klok loopt tegen elven. Maar dan komt toch weer een hoogstandje van Mario. Hij omspeelt een verdediger, hij omspeelt doelman Tigo en tikt de winnende goal in het doel: 3-2. Nog vijf minuutjes en het is over. Eigenlijk zou een gelijkspel een juist beeld geven van het wedstrijdverloop, maar ja, de bal is rond en hij rolde nu in het voordeel van team Henk.
Nog een laatste goed bericht: aanstaande zaterdag is Hans weer van de partij! Een zaterdagdagje niet fit, een zaterdagdagje verslapen, het kan verkeren........
PS De scherpe lezer heeft wellicht geconstateerd dat wanneer we spreken over Jasper dit Jasper Z betreft en niet meer Jasper S die nog steeds door drukke werkzaamheden op zaterdag is verhinderd maar wel nog voornemens is om weer na oplevering van het werk te zijner tijd terug te keren naar Larix.
Correspondentie
Voordat we het verslag optekenen, wil ik eerst ingaan op de correspondentie van afgelopen week. Het begon met de zogenaamde matchwinnaar mail van Karel sr. Met zijn twee Kareltjes zorgde hij indirect voor een doelpunt, gescoord door Mario. Mario's team won met één doelpunt verschil. Dit bracht Karel op het idee om ook winnaarpunten te claimen. Ik had zijn vraag doorgestuurd naar de Larixcommissie. Over het algemeen krijg je geen of heel laat pas antwoord van de commissie. Deze keer waren ze sneller. Ze hadden blijkbaar moeten gniffelen om de vraag maar verwezen de claim helaas voor Karel resoluut van tafel. Karel had nog een vraag. Niet voor de commissie, maar voor Joop. Volgens Karel had een familielid van Joop in het grijze verleden ook al eens een rabona gescoord. Wie was dat, vroeg Karel. Joop moest eerst even uitzoeken wat een rabona is, dacht toen dat het misschien zijn zwager Tjerk was, bedacht zich en volgens hem was hij het zelf. Dus nu is de vraag, heeft iemand ooit wel eens Joop een rabona zien maken? Genoeg over de correspondentie. Tijd voor het verslag.
We waren met 12 man. Een mooie opkomst en grote goals. Frans, Karel jr, Kevin, Karel sr, Jasper en Tigo spelen tegen Max, Mario, Douwe, Sjaak, Simon en Reinier. Er wordt nog even gesteggeld over de verdeling maar de partijen vinden elkaar. Team Max heeft met het duo Max-Mario een gevaarlijk aanvalswapen, maar team Max geeft team Frans wel meer speelruimte. Max en Mario staan vaak in de aanval zodat team Frans bij uitbraken zorgt voor gevaarlijke aanvalscombinaties. Ook de verdediging van team Frans blijft hecht. Toch weet Max met een poeier de score te openen. Niet lang daarna vindt Mario ook met een gericht schot het doel. De stand is 2-0. Het spel blijft in evenwicht. Zeker wanneer Sjaak de bal ongelukkig uitgooit voor de voeten van Jasper, die handig van de gelegenheid gebruik maakt en van dichtbij de bal binnen tikt: 2-1. Deze stand houdt het lang vol, totdat Mario vanaf links de bal in het centrum richting doel schiet, Max de bal lijkt aan te nemen, geraffineerd over de bal springt, iedereen op het verkeerde been zet waardoor het schot van Mario in het doel verdwijnt: 3-1. Dat is toch een psychologisch tikje en team Frans verliest even de grip op zijn verdediging. Max profiteert en weet kort na elkaar tweemaal met een hard en doeltreffend schot de stand op te hogen naar 5-1. Kort voor het einde prikt Frans op zijn bekende en listige wijze van dichtbij de bal nog net door een gaatje van de verdediging in het doel en brengt de eindstand op 5-2. De eerste helft ging gelijk op, de tweede helft was voor team Max. Deze keer zonder rabona en waarschijnlijk zonder correspondentie.
2022 primeurs
Blij dat we weer konden voetballen vielen we meteen met ons neus in de boter, of toepasselijker gezegd in de primeurs. Ik som op: een zuivere hattrick van Mario, een rabona, twee poeiers van Henk, twee Kareltjes en de aanwezigheid van Nick en Ivan. Zowaar begon 2022 met deze zes primeurs. Laten we uit de doeken doen wat er allemaal gebeurde.
We waren met negen man. Leidt dat vaak tot een lastige verdeling, deze keer was het makkelijk. Immers, Ivan telt gewoon voor twee. Zo begonnen Ivan, Henk, Hans en Karel sr tegen Mario, Frans, Nick, Jasper en Reinier. Team Ivan moet eerst zijn draai nog vinden. Wellicht logisch als je bedenkt dat de meeste voetballers graag aanvallen. Zo ook team Ivan. Dat geeft team Mario in het begin lekker wat kansen. Maar ook Mario moet er weer even in komen en mist een paar keer een mooie kans. Totdat Nick de bal vanuit de verdediging hoog naar het doel van Karel schiet. Karel stopt de bal, deze springt terug voor de voeten van Mario die nu wel raak schiet en de stand op 1-0 brengt. Niet lang daarna tikt Karel de bal in het veld, maar oh la la, in de voeten van een tegenstander. De bal gaat naast. Opnieuw brengt Karel de bal terug in het veld voor de voeten van een tegenstander, in dit geval Mario. Mario aarzelt geen moment en tikt beheerst de 2-0 in het lege doel, met dank aan de twee Kareltjes. Langzamerhand herpakt team Ivan zich. Zij letten nu beter op de verdediging en zorgen voor gevaarlijke situaties bij het doel van team Mario. Uit een schermutseling voor het doel krijgt Henk de bal en knalt de 2-1 binnen. Er ontstaat nu meer evenwicht tussen beide teams. Toch weet Mario zijn zuivere hattrick te maken met een prachtige rabona wanneer hij alleen voor doelman Karel komt en met zijn rechterbeen links achter zijn linkerbeen de bal langs doelman Karel in het doel tikt. Mario's rabona brengt de stand op 3-1. Team Ivan houdt nu het spel onder controle. Telkens met vier man terug in de verdediging, foute passes van team Mario onderscheppend en met snelle uitvallen proberen te scoren. Uit zo'n situatie ontstaat opnieuw een schermutseling bij het doel van Frans, Henk krijgt een terugspringende bal voor zijn voeten en knalt snoeihard de bal langs vele benen in het doel. De stand wordt 3-2. Team Ivan blijft gevaarlijk, is nu sterker, team Mario houdt stand, vermoeidheid gaat een rol spelen en Hans vraagt om te stoppen om 10:45 uur. Iedereen gaat akkoord en uiteindelijk klinkt het eindsignaal om 10:50 uur. De eindstand blijft 3-2. Het was een lekkere pot, een mooie start van 2022 met zes primeurs en een kantelende strijd van team Mario naar team Ivan.
Na afloop is Nick heel blij. Zijn team heeft gewonnen en hij heeft drie punten verdiend. Dat geeft met één gespeelde wedstrijd een gemiddelde van 3. Dus komt Nick bovenaan in het gemiddelde klassement ........ denkt hij. Het viel mij daarom bijzonder zwaar om Nick te moeten teleurstellen, omdat het gemiddelde klassement pas geldt bij een minimum van 10 gespeelde wedstrijden. Die Larix regeltjes toch altijd ........ Helaas één primeur minder.
Doelpuntloos
We waren met 11 man. Vijf tegen zes, daarna zes tegen vijf maar dit had geen invloed op de score. Die bleef gewoon 0-0. Geen doelpunten gebeurt in onze Larix geschiedenis niet zo vaak. Doelpunten geven vaak ook aanleiding voor wetenswaardigheden in het verslag en die ontbreken nu dus. Daarom deze keer een persoonlijk analyse. Voor de goede orde vermeld ik eerst de teams. Frans, Karel jr, Karel sr, Kevin, Jasper Z en Hans begonnen tegen Simon, Mario, Douwe, Henk en Reinier. Na half-time wisselde Jasper naar het team van Simon. Jasper deed van zich spreken toen hij de bal van achteren over zich heen lobte, voor zich neer liet komen en professioneel verder speelde. Zonder meer een hoogstandje. Frans tikte geraffineerd als vanouds maar soms ging het balletje wel eens de verkeerde kant uit. Karel jr wilde graag scoren, snelde soms naar voren, gaf dan een fraaie assist of schoot op doel maar kwam toch niet tot scoren. Karel sr liet weer al zijn kwaliteiten zien, met soms onnavolgbare passeeracties, degelijk keeperswerk en soms een Kareltje met een verkeerde uittrap waarbij zijn medespelers maar net een doelpunt konden voorkomen. Kevin was lekker bezig met snelle sprints en doelpogingen, maar zonder resultaat. Hans speelde rustig en bekeken, probeert altijd de vrije man te vinden en probeert af en toe een doelpoging. Simon was zoals altijd moeilijk te passeren maar had deze keer moeite met een pass op maat. Mario, nu 53 jaar, liet weer hoogstandjes zien maar liep vaak vast op een solide verdediging. Douwe ging onverschrokken door, soms even naar adem happend en kreeg helaas tegen het einde last van zijn hamstring. Henk gaat altijd maar door, meestal voor maar ook achter, probeerde combinaties maar kwam ook niet door de verdediging. Reinier had nog last van zijn kuit en deed het voorzichtig aan. Zo sloten wij dus het jaar 2021 af. Ik wens U allen fijne dagen en een sportief en voorspoedig 2022.
Rest mij nog de correspondentie te vermelden tussen Mevrouw Bes, de eega van Hans en uw schrijver. Dit naar aanleiding van onder andere het schitterende hakballetje van Hans dat de Larixboeken ingaat als de mooiste goal ooit. De correspondentie begint met een mail van uw schrijver naar Mevrouw Bes vanwege het verzoek van Hans om te voorkomen dat zijn vrouw het verslag zou lezen. Het verslag staat in 'de tweede mail' (zie hieronder).
Geachte Mevrouw Bes,
Ik dank u hartelijk voor uw vriendelijke wensen met betrekking tot de
Kerst- en nieuwjaarsdagen. Ik wens u en de uwen ook alle goeds voor de
komende periode.
Wat mijn man betreft zal dat niet zo best lukken, ben ik bang. Toen hij
vorige week uit de auto stapte zag ik aan zijn manier van lopen al dat
er iets vreselijks zwaars op hem drukte. Bij binnenkomst moest hij
gelijk op de bank gaan liggen en heb ik zijn hand vastgehouden ten einde
hem in zijn eigen tempo zijn verhaal te laten doen. Normaal gesproken
heeft hij het op de voetbalzaterdagen alleen maar over medevoetballers
die zijn passes weer niet begrepen, medespelers die niets van tactiek
begrijpen enz. enz. Ik zal al zijn klachten niet opnoemen; dat duurt te
lang. Dit keer had hij het echter ook over achterlijnen waar je niet
over mocht komen, slappe happen (veel) die bij elke moeilijke situatie
de bal maar achter schieten terwijl de karaktervolle voetballers
(weinig) altijd proberen om de situatie voetballend op te lossen,
ondoorzichtige reglementen en commissies en wat dies meer zij. Ook had
hij de hele wedstrijd moeten vechten tegen zogenaamd grappige
opmerkingen over hakjes e.d. Kortom; hij was zwaar aangeslagen.
Ik weet het niet: hij had het nog over nieuwe voetbalschoenen maar is
vanmorgen zonder teruggekomen. Wat het a.s. zaterdag wordt? afwachten maar.
Ik verzoek u vriendelijk dit antwoord niet te plaatsen. Gezien de
fragiele geestelijke staat van mijn man en ter vermijding van een
zaterdagse depressie lijkt mij dit voor zijn gezondheidstoestand het
beste. En dan laat ik mijn rol als (voetbal)vrouw - al meer dan 50 jaar
ervaring - achter de voetbalman nog maar even onvermeld.
Met vriendelijke groeten.
Tiny Bes
|
|
|
|
Geachte Mevrouw Bes, Beste Tiny,
De mooiste goal en de mooiste race ooit
De echte liefhebber weet het meteen. We hebben het over Hans en Max. We beginnen met Max. Afgelopen zondag reed Lewis Hamilton in Abu Dhabi soeverein op de F1 WK titel af. Max startte slecht vanaf pole en Lewis greep meteen de eerste plaats, die hij niet meer zou afstaan, leek het. Het gemoed van ons Nederlanders zakte rondje na rondje. Gezichten somber, feeststemming verdwenen. Nog vijf ronden te gaan. Lewis ligt 10 seconden voor op Max. Maar dan crasht Nicholas Latifi. Safety car, alle auto's in slakkengangetje achter de safety car totdat de ravage van Latifi is opgeruimd, Max wisselt in de pit naar snelle rode banden, de wedstrijdleiding laat Max vijf auto's die al een ronde achterstand hebben tussen hem en Lewis passeren, Max kruipt een millimeter voor Lewis (mag niet - artikel 48.8) om even de kleur van zijn banden te laten zien, Lewis rijdt op de langzamere witte, de wedstrijdleiding laat één ronde voor het einde de safety car van de baan gaan (mag niet - artikel 48.12) zodat er nog één echte race ronde over is. Lewis en Max gaan vol gas. Max in de slipstream van Lewis, passeert majestueus Lewis in de voorlaatste bocht van de laatste ronde. Max is wereldkampioen. 5 miljoen Nederlandse kelen brullen! De mooiste race ooit! Onze Max did it. Miracles happen! Team Mercedes tekent protest aan. Protest afgewezen. Het racen zegeviert, niet de regeltjes!
Nu Hans. Hans heeft de bal, dichtbij zijn achterlijn. Even wil hij een hoogstandje laten zien, voordat zijn team weer gaat aanvallen. Met een professioneel hakje, à la Ajax, tikt hij de bal achterwaarts naar zijn doelman Karel sr. Karel sr verwacht het begin van een aanval, niet een terugspeelbal en ziet plots de bal langzaam langs zijn benen rollen richting het doel. Iedereen is verbaasd. Wat gebeurt er? De bal rolt rustig verder en eindigt in het eigen doel. Het team van Hans staat perplex. Het team van de andere partij staat perplex. Hans staat perplex. Karel sr staat perplex. Het is een doelpunt! Hans heeft de stand zojuist op 1-0 voor de tegenpartij gebracht. Algehele opwinding op het Larix veld. Ongeloof bij zijn team, vreugde bij het andere team. Thuisgekomen moest ik toch even het Larix reglement ter hand nemen. Artikel 48.8 zegt dat wanneer een speler opzettelijk in eigen doel schiet het doelpunt telt voor de tegenpartij maar niet voor de speler zelf (is hier niet van toepassing). Artikel 48.12 zegt dat wanneer een ingeschoten bal door een speler van de tegenpartij via een eigen speler in het doel belandt het doelpunt telt voor de speler van de tegenstander maar niet voor de eigen speler zelf (is hier niet van toepassing). Blijkbaar voorziet het Larix reglement niet in deze schitterende goal van Hans. Vandaar dat ik een wijzigingsvoorstel heb gestuurd naar de reglementencommissie, namelijk artikel 48.16 dat stelt dat een eigen doelpunt, geheel onopzettelijk en zonder enige betrokkenheid van de tegenpartij, als doelpunt telt voor de tegenpartij en voor de speler in kwestie. Normaal gesproken krijg ik nooit een reactie terug van de reglementencommissie zodat ik de vrijheid heb genomen om artikel 48.16 alvast van toepassing te verklaren. Zo krijgt Hans de eer en het punt van de mooiste goal ooit, en de tegenpartij het cadeau van een 1-0 voorsprong. Hans did it. Miracles happen! Er volgt geen protest.
We zijn met negen man. Opnieuw maken we de afspraak om na half-time te wisselen, afhankelijk van de stand. Het viertal bestaat uit Hans, Selwyn, Frans en Karel sr. Zij spelen tegen Douwe, Karel jr, Jasper Z, Simon en Reinier. Reinier heeft last van een kuitblessure en blijft de hele wedstrijd in zijn goal. Het gaat redelijk gelijk op. Er zijn wat meer aanvallen bij het doel van team Hans dan bij team Douwe. Toch wordt er niet gescoord. Totdat..................de mooiste goal ooit wordt gescoord. Jawel, het nonchalante maar technisch hoogstaand hakje van Hans belandt tot ieders verbazing in het doel. Team Douwe staat zomaar op een 1-0 voorsprong. Team Hans is ontdaan. Het kost even voor ze zich herpakken. Intussen profiteert Simon door vanaf rechts een hard schot op doel te schieten. De bal passeert een aantal verdedigersbenen en eindigt in de touwen: 2-0. Het evenwicht herstelt zich weer. Het is bijna half-time. Karel jr krijgt nog een kans. Hij komt vrij op links, het doel is leeg en met een gericht schot schiet hij de 3-0 binnen.
Dan zien we een statig heerschap het veld op schrijden. Donkere broek, lichtgekleurd jasje, statige grijze haren. Wie zou dat zijn. Nee maar, het is Ary. Wat een verrassing. Ary voetbalde voor het laatst bij ons tot 2007 toen hij met zijn eega naar Heemstede verhuisde. Ary was een geduchte tegenstander, zowel met de bal als met de mond. We zijn blij hem weer te zien. Het spel stopt. We praten graag even bij. Hij volgt ons via de wekelijkse verslagen en heeft soms last om de beide Karels uit elkaar te houden. Hij suggereert een andere naam voor Karel sr, bijvoorbeeld Pythagoras, maar dat lijkt ons toch een beetje te gek. Alles gaat goed! Ary voetbalt niet meer maar hij is nog een fanatieke tennisser. Wederzijds blij met dit verrassend weerzien schrijdt Ary terug naar zijn auto en wij gaan wisselen.
Jasper gaat naar team Hans. Het is nu eigenlijk vijf tegen drie en een half door de blessure van Reinier. Toch lukt het team Hans niet echt om overwicht te krijgen. Wel is team Hans meer in de aanval maar ook team Douwe krijgt soms een kansje. Team Hans valt aan. De bal wordt onderschept, komt voor de voeten van Karel jr, het doel is leeg en van afstand brengt Karel de stand op 4-0. Een domper voor team Hans. Maar ze gaan door. In een schermutseling voor het doel van team Douwe schiet Selwyn op het doel, doelman Reinier houdt het schot tegen, de bal springt terug voor de voeten van Jasper, Jasper aarzelt geen seconde en schiet meteen de bal hard terug in het doel: 4-1. Het spel gaat verder maar er vallen geen doelpunten meer. Team Douwe houdt de boel dicht, team Hans komt er niet doorheen. De eindstand blijft 4-1.
Zo werd het een bijzonder weekend op 11 en 12 december 2021. Hans en Max zorgden voor de mooiste goal en de mooiste race ooit, een unicum in de F1 en Larix geschiedenis.
Max en Simon balen
Max en Simon wilden beiden winnen, Max en Simon eindigden beiden gelijk, Max en Simon baalden beiden. Max liet zijn ongenoegen blijken dat de Formule 1 strafregeltjes belangrijker zijn dan het pure racen, Simon dacht dat een gemaakte afspraak niet werd gehonoreerd. Afgelopen zondag was het in Jeddah een knotsgekke F1 race. Crashes, safety cars, stilgelegde race, titanenstrijd tussen Max en Lewis, het kon niet op. Ze staan nu beiden gelijk in het WK klassement met ieder 369,5 punten en aanstaande zondag in de laatste race van het seizoen in Abu Dhabi valt de beslissing. Ik wordt nu al zenuwachtig als ik er aan denk. Maar wat gebeurde er nu afgelopen zaterdag op het Larixveld en waarom baalde Simon?
Wel, we waren met 9 man, dus 4 tegen 5. Dat is altijd een uitdaging om gelijke teams te krijgen. In het Larix reglement staan enkele aanwijzingen om hier eerlijk mee om te gaan. Eén zo'n optie is bijvoorbeeld om halverwege een speler van team te laten wisselen. Welnu, de teams werden Simon, Mario, Henk en Jasper Z tegen Karel jr, Douwe, Tigo, Frans en Reinier. Team Simon zag het voor aanvang somber in. "Ok, dan kunnen we half-time wisselen", werd geopperd en genoteerd door Simon, waaraan werd toegevoegd "als het niet gaat" wat Simon vervolgens niet noteerde. De strijd begint. Team Simon speelt sterk. De vier mannen vinden elkaar goed, Mario laat veel hoogstandjes zien, Henk is voor en achter en altijd aanspeelbaar, Jasper probeert af en toe te knallen en staat ook verdedigend zijn mannetje, Simon houdt gewoon het doel dicht, af en toe in zijn bekende doelverdedigers houding, namelijk geheel opgekruld in het doel en daarmee het gehele doel afschermend. Team Karel komt niet tot scoren maar team Mario wel. Mario speelt zich vrij en passeert met een snoeiharde knal doelman Reinier: 1-0. Het wordt half-time en Simon claimt een extra speler. Gezien de stand wordt dit onlogisch gevonden door team Karel, team Mario mokt maar gaat wel - schoorvoetend - akkoord. De teams blijven ongewijzigd. De teams geven elkaar weinig cadeau en gaan gelijk op. Beide teams krijgen kansjes maar er vallen nog geen goals. Dan verdedigt team Karel uit, de bal wordt te zacht uitgeschoten, Henk ziet het gebeuren, ontfutselt de bal, doelman Frans is net te laat en Henk scoort de 2-0 in het lege doel. Een mazzeltje. Het spel gaat verder. Dan krijgt Karel de bal, doelman Simon staat een stukje voor zijn doel, Karel omspeelt Simon en vanaf links weet hij net de bal in de touwen te schieten: 2-1. Nog een klein kwartiertje te gaan. Douwe geeft vanaf rechts een hoge voorzet, Mario wil koppen, maar de bal glijdt langs hem naar beneden, pardoes voor de voeten van Karel die geen moment aarzelt en het het cadeautje over de doellijn duwt: 2-2. Ook een mazzeltje. De eindstand is bereikt. Natuurlijk had Simon liever het extra mannetje gehad en met de overwinning naar huis gegaan maar hij had de tweede zin "als het niet gaat" niet gehoord terwijl het voor zijn team juist wel goed ging. Bovendien was het een mooie en gelijke strijd.
Gelijk speelveld maar geen gelijkspel
Beste_Larixvrinden.pdf (de pdf leest makkelijker)
Beste Larixvrinden
De Sint weet ook U te vinden
Nee, niet met cadeaus, oh nee
Die krijgt u wel thuis, daar zit ik niet mee
Deze keer met een gerijmd verslag
Hopelijk stimuleert dat uw lach
Ik lees altijd met plezier
Over uw wekelijks vertier
Deze week drukt Frans zijn stempel
Maar hij is er niet, warempel
Simon en Reinier moeten uit elkaar
Zij worden bijna een niet te passeren paar
Zo krijgt Frans toch zijn zin
En de goaltjes vliegen erin
De regen valt behoorlijk neer
Maar dat doet de acht mannen geen zeer
Het wordt zo vier tegen vier
Met Mario, Douwe, Karel sr en Reinier
Tegen Simon, Jasper Z, Karel jr en Hans
Op papier zeker in balans
Gaat het in het begin nog gelijk op
Weldra raakt team Mario van de regen in de drop
Jasper schiet de bal tussen Karels benen
Team Mario staat bijna te wenen
Team Mario moet opnieuw wenen
Bij een bal van Simon tussen Reiniers benen
Ja, zonder flauwekul
Zo is het alweer twee nul
Dan schiet Hans een hele hoge bal
Hij lijkt achter, maar gaat een beetje mal
Hij komt neer bij de paal, Reinier blijft koel
En drukt hem over de lijn in het doel
Lijkt de aansluiting nabij
Toch keert snel het tij
Karel jr geeft een perfecte assist
En Jasper zorgt knap dat hij hem niet mist
Drie tegen één is nu de stand
Team Mario lijkt er niet tegen bestand
Douwe blijft ook sjouwen
Maar krijgt de bal niet in de touwen
Nu geeft Mario een punter, oh zo cool
De bal vliegt keihard zomaar in het doel
Laat Simon maar lekker ballen,
Hij kan ook heel hard knallen
Zo poeiert hij de vier-twee binnen
Goed op weg om zijn team te laten winnen
De regen komt nu behoorlijk neer
Maar dat doet de mannen geen zeer
Het doel is open
Karel jr zet ‘m op een lopen
Op zijn heupen zitten Mario en Reinier
Maar dat doet Karel geen zier
Hij glijdt rechts van het doel over het natte veld
En scoort fraai de vijf-twee, die telt!
De eindstand is daar
De mannen zijn klaar
Zo ging het paar
Uit elkaar
Frans blij
Maar niet erbij
Nat en voldaan
Gaat ieder weer op huis aan
PS. De assist van Mario
Staat nu in het vorige verslag, oh zo!
Gelijk speelveld
Toto Wolff en Christian Horner gaan bijna rollebollend over het F1 circuit. De teambaas van Mercedes en de teambaas van Honda leggen op ieder slakje zout. Wat zijn de mannen gespannen. De DRS opening is een millimeter te groot, er zitten tapes op de auto waar het niet hoort, Max racet Lewis van de baan, zomaar een paar voorbeelden. Nog twee races te gaan, Max staat 8 punten voor, de strijd ligt nog volledig open. De teambazen laten bij persmomenten telkens hun spanning en onvrede blijken. Zij betichten elkaar van een ongelijk speelveld maar zij zouden beter een voorbeeld kunnen nemen aan hun topcoureurs. Lewis en Max blijven er onverstoorbaar onder. Mooi om te zien. Zij vechten het uit op het circuit - waar het hoort - eerst op 5 december in Jeddah en dan de laatste op 12 december in Abu Dhabi. Inderdaad zorgt een gelijk speelveld voor de mooiste strijd. Dat vindt Frans ook. Iedereen trouwens. Daarom wil Frans dat Simon en Reinier niet in hetzelfde team zouden moeten zitten. Zij zijn lastig te verdedigen en staan in het klassement beiden bovenaan met de meeste winnaarpunten, ieder nu op 43. Maar zij hebben ook de meeste wedstrijden gespeeld. Eigenlijk is de meest nauwkeurige analyse om naar het gemiddeld aantal winnaarpunten per wedstrijd te kijken. Kijk eens wie daar bovenaan staat. Jawel, Frans met 1,83. Misschien wil Frans zijn positie veiligstellen. Of beweeg ik me nu op het terrein van de complotdenkers. In ieder geval proberen wij iedere zaterdagmorgen te zorgen voor een gelijk speelveld.
Deze zaterdag leek dat ook zo. We waren met 12 man. Hans, Mario, Kevin, Frans, Karel sr en Sjaak spelen tegen Jasper Z, Karel jr, Douwe, Ko, Simon en Reinier. Ja, u leest het goed. Douwe is gelukkig weer van de partij na twee maanden afwezigheid door een verrekte spier. En hij voetbalt weer alsof hij niet is weggeweest. Op papier een gelijk speelveld. Toch lijkt team Hans niet lekker in zijn ritme te komen. Team Jasper valt vaker aan en is ook vaker gevaarlijk. Na een klein halfuurtje leidt dat tot het eerste doelpunt, fraai ingetikt door Karel: 1-0. Vrij snel daarna tikt ook Jasper de bal binnen en brengt de stand op 2-0. Team Jasper gaat nog even door. Karel vangt een hoge bal op uit de lucht en poeiert de bal direct onhoudbaar in het doel: 3-0. "Zullen we de teams een beetje aanpassen?" stelt Reinier voorzichtig voor. "Geen sprake van" is het resolute antwoord. Misschien is dit een aansporing voor team Hans. Het is Hans zelf die na een perfecte assist van Mario met zijn hak a la Depay de 3-1 scoort. Een fraaie goal. Opnieuw is het raak, nu weer aan de andere kant. Het is een discussie goal. Karel heeft hard ingeschoten, maar de bal ketst meteen weer terug in het veld. Volgens Douwe zit ie, volgens zijn team ook, volgens team Hans niet, en dus wachten we op het professionele oordeel van onze arbiter Hans. Hij zit niet. De stand blijft 3-1. Team Hans creëert ook kansen. Tweemaal komt Mario alleen voor doelman Reinier, tweemaal probeert hij Reinier te poorten en tweemaal mislukt het. De stand blijft 3-1, terwijl het volgens Frans net zo goed 3-3 had kunnen zijn. Misschien dat hij thuis tegen eega Tineke wel zegt dat het eigenlijk 3-3 is geworden, dat het toch wel een gelijk speelveld was, maar dat de volgende keer Simon en Reinier niet in één team mogen spelen. Als het maar een gelijk speelveld blijft!
PS Als u een vliegreis plant, dan weet u het: Niet met de Emirates maar met
de KLM!
Balen, Ontlading, Discussie, Hans en Jasper Z
Het is zondagavond. Het is nog geen tijd om het voetbalverslag te schrijven. Dat doe ik het liefst woensdagavond. Dan is het wel en wee van de wedstrijd lekker door mijn grijze cellen gehusseld en komt er hopelijk een voor u grappig en redelijk feitelijk verhaaltje uit. Maar nu jeuken mijn vingers mateloos en moet ik ze laten dansen op het toetsenbord. Als het straks woensdagavond is is misschien alle emotie weg. Maar nu is het balen, balen, balen. We gaan nog een dagje terug. Het is zaterdagavond, rond kwart over tien. Onze mannen staan met 2-0 voor en zijn gekwalificeerd voor het WK. Immers, die malle Noren hebben gelijkgespeeld, dus we zitten goed. Maar oh, SHIT. Het wordt 2-1. Nee he. Het zal toch niet. Ja he, het gebeurt wel. 2-2. Niet te geloven, niet te bevatten, niet te verkroppen. Gelaten zak ik onderuit. Balen, balen balen. Hoe is het mogelijk. Verdoofd hoor ik Virgil, Memphis en Louis nog wat mompelen maar ik kan het nog steeds niet geloven. Naar bed, morgen is een nieuwe dag. Het is zondagavond 18 uur. Max scheurt van P2 meteen na de start naar de koppositie. Prachtig, prachtig. Hamilton start op P10 en is aan een indrukwekkende inhaalrace bezig. En ja hoor, tien ronden voor het einde passeert Lewis Hamilton onze Max. Wel verdiend trouwens. Hamilton reed fantastisch. Weer een klein beetje balen, maar een stuk minder dan gisteravond. Max staat nog 14 punten voor in het WK klassement. En nu afwachten wat het dinsdagavond wordt. Ik houd mijn hart vast.........
Dinsdagavond 20.45u. Kriebels in mijn buik. Eerste helft 0-0. Begin tweede helft, nog meer kriebels. Nog 10 minuten te gaan, nog steeds gelijk. De spanning wordt bijna ondraaglijk. Als het maar geen laatste 10 minuten worden zoals tegen Montenegro. Dan jaagt Bergwijn de bal ziedend in de touwen. Kriebels meteen weg, ontlading volledig. Daarna nog een schitterende combi tussen Bergwijn en Depay die de 2-0 maakt. Zoals Willem Vissers in de VK zegt: "Een wedstrijd van monumentale saaiheid met een zinderende spanning om de afloop". En: "Het elftal bewoog zich als een groep jongens, voor het eerst in de disco en huiverig voor de blikken van de meisjes". Dat leidde tot de volgende ontlading:
Dat waren drie enerverende gebeurtenissen. Maar de meest enerverende gebeurtenis is toch het Larixvoetbal op zaterdagmorgen. Opnieuw was er discussie, nu over de teamsamenstelling. We waren met 14 man. Langzaam vormden zich twee groepen bij iedere goal. Maar de ene groep vond de andere groep veel te sterk. Eerst wilde de sterke groep niet wijken, zodat de andere groep niet wilde voetballen. Oh, wat kan de discussie op het Larixveld soms toch heerlijk oplopen. Uiteindelijk werd een oplossing gevonden. Maar toen was Hans opeens weg. Omdat hij gesignaleerd was werd verondersteld dat hij wel weer zou komen opdagen. Waarschijnlijk zijn voetbalschoenen vergeten. Dat bleek niet te kloppen. Hij herinnerde zich plotseling dat zijn lieve eega jarig was en ging daarom snel nog even een mooie bos bloemen kopen. Ondertussen was de wedstrijd al begonnen met zeven tegen zes. Het zevental bestond uit Max, Karel jr, Ko, Jasper Z, Frans, Simon en Reinier, het zestal uit Mario, Henk, Kevin, Ton, Karel sr en Sjaak. Hans zal bij zijn terugkeer de zevende man worden. De strijd begint. Het zestal houdt goed stand. Het zevental valt meer aan maar er vallen geen doelpunten. Dan komt gelukkig Hans terug. Nu is de strijd gelijk. Tenminste het eerste halfuur. Dan gooit doelman Sjaak de bal ongelukkig uit, hij valt voor de voeten van Max die zo een makkie voor open doel krijgt: 1-0. Even later verspeelt de defensie van team Mario onnodig de bal en Karel jr straft dit direct af: 2-0. Dat geeft team Mario een psychologische tik. Het team komt niet meer lekker in het spel terwijl Karel jr en Max er een doelpunten feestje van maken. Zij bouwen samen de score uit naar 6-0 met ieder nog twee goals. Alleen Henk redt in de slotfase nog de eer met een tegengoal, waardoor de eindstand 6-1 wordt. Wellicht was de verhouding tussen de twee teams na de discussie niet evenwichtig genoeg of rolde de bal voor team Max net een beetje beter dan voor team Mario. Aanstaande zaterdag nieuwe ronde, nieuwe kansen.
Het belangrijkste nieuws van deze zaterdag was dat Jasper Z het goede bericht had gekregen dat er geen uitzaaiingen bij hem zijn geconstateerd. Heel mooi nieuws!
Discussie Goaltjes
Opnieuw is de poging om een wiskundige formule toe te passen op het Larix voetbal faliekant mislukt. Daarom treft u deze formule ook niet meer in de titel aan. Afgelopen zaterdag bleek namelijk dat de stelling zou moeten luiden "Gelijk plus gelijk is ongelijk". Inmiddels is dit de derde versie van de stelling dus de conclusie is terecht dat het Larix voetbal niet in wiskundige stellingen is te vangen. Gelukkig maar. Een ander telkens terugkerend fenomeen is de discussie of de bal nu zit ja of nee. Deze discussie laait vaak op bij het gebruik van de grotere goaltjes. Wat gebeurt er namelijk? Bij een hard schot op doel waarbij de bal via één kant van het doel naar de andere kant van het doel ketst en vervolgens weer terug in het veld komt is de discussie steevast aanwezig. De aanvallende partij weet dan zeker dat de bal zit, de verdedigende partij weet dan zeker dat de bal niet zit. Gelukkig hebben we in zo'n moeilijke situatie een verstandig man onder ons, inderdaad Hans. Hans was een gerenommeerde scheidsrechter die vakkundig boven de partijen stond en staat. Wanneer de Larix discussie weer eens oplaait ("hij zit wel, hij zit niet!") velt Hans het salomonsoordeel waar ieder zich bij neerlegt. Overigens zorgde Karel jr deze zaterdag ook voor een doelpunt waarbij iedere vorm van discussie uitgesloten is. Hij schoot de bal zo hard in het doel dat de bal ingeklemd werd tussen twee doelspijlen en zelfs met enige moeite uit de spijlen losgepeuterd kon worden. Kijk, dan is iedere discussie overbodig. Welnu, hoe verliep de wedstrijd afgelopen zaterdag? Allereerst mochten we twee nieuwe spelers verwelkomen: Ton en Ko. Heren welkom!
We waren met 12 man, dus jawel spelen met de grote - discussie - goaltjes. Hans, Mario, Frans, Henk, Karel sr en Sjaak nemen het op tegen Ton, Ko, Karel jr, René, Simon en Reinier. De voetbaltalenten Ton en Ko zijn ons nog onbekend maar al snel blijkt dat ze vroeger vaker een balletje hebben getrapt. Het spel gaat redelijk gelijk op. Team Hans let wat beter op zijn verdedigende taak dan team Ton. Ook aanvallend is team Hans gevaarlijker. Na een kwartiertje spelen scoort Hans met een gericht schot de openingstreffer: 1-0. Niet lang daarna maakt Henk er 2-0 van. Een domper voor team Ton. Maar zij komen terug. Karel jr scoort de 2-1 en niet veel later poeiert hij ook de gelijkmaker binnen die met enige moeite uit de doelspijlen moet worden verwijderd: 2-2. Weer gelijk op dus. Maar niet voor lang door een geweldige knal van Mario die praktisch ongezien langs doelman Reinier in het doel vliegt: 3-2. Team Hans blijft aandringen. Henk schiet de bal hard tegen één kant van het doel. Met dezelfde vaart vliegt de bal via de andere kant weer uit het doel. Discussie. "Hij zit niet". "Hij zit wel". Tijd voor onze wijze arbiter. Hans geeft helder aan hoe de bal van de ene zijde van het doel naar de andere zijde ging, daarbij 100% zeker de achterlijn heeft gepasseerd en dus een zuiver doelpunt is. Iedereen legt zich zonder mokken neer bij deze professionele beslissing. De stand is dus 4-2. Langzamerhand begint het klokje richting elven te gaan. Er volgt een schermutseling voor het doel van team Ton. Frans geeft een listig voorzetje. Reinier raakt hem half. Hij komt voor de voeten van Hans, die het leer vervolgens beheerst in het doel tikt: 5-2. Het spel gaat nog even verder totdat de laatste minuut wordt bereikt. De bekende brul "Laatste aanval" wordt gehoord. Team Ton heeft de bal. Reinier schiet de bal van afstand keihard langs doelman Sjaak in het doel en brengt de eindstand op 5-3. Het was een lekkere pot. De goaltjes zorgden weer voor discussie die professioneel werd beslecht door onze onfeilbare arbiter Hans!
De Eerste Stelling van Larix
Die kan dus meteen in de vuilnisbak. Net een week oud en hij wordt proefondervindelijk al onderuit gehaald. Voor diegenen die nu denken "Waar heeft ie het in godsnaam over", nog even een geheugensteuntje. Vorige week was de titel van het verslag "Ongelijk plus ongelijk is gelijk". Niet alleen werd deze wiskundige formule proefondervindelijk bewezen op het Larix veld, maar ook wiskundig uit de doeken gedaan door Karel sr. In het kort: twee ongelijke teams beginnen, halverwege wordt gewisseld waardoor er weer twee ongelijke teams komen, de score wordt gecontinueerd en het resultaat is een gelijk spel. Deze zaterdag ging die vlieger dus niet op. Hoewel, het zou ook nog kunnen dat we met een kwantummechanische wet te maken hebben waarbij ieder deeltje een tegendeeltje heeft. Want afgelopen zaterdag werd aangetoond dat ook het tegendeel bestaat, namelijk "Ongelijk plus ongelijk is ongelijk". Wellicht dat Karel sr hier nog zijn wetenschappelijk licht over kan laten schijnen. Misschien is de schoonheid van de Eerste Stelling van Larix dat beide resultaten kunnen voorkomen, net als op afstand verstrengelde deeltjes in de kwantummechanica. Maar nu raken we wel erg ver van het padje, en daarom terug naar de realiteit. Afgelopen zaterdagmorgen liet de buienradar regen zien, terwijl het 's morgens op het Larixveld gewoon droog bleef. Misschien dat daardoor de opkomst kleiner was dan voorgaande zaterdagen, namelijk zeven man. Het bleek lastig om twee gelijkwaardige teams te maken. Daarom werd direct afgesproken dat er halverwege gewisseld zou worden, met continuering van de score. Zo begonnen Mario, Hans en Karel sr tegen Simon, Karel jr, Frans en Reinier. Dus op papier overwicht voor team Simon. In de eerste tien minuten moeten de teams doorgaans een beetje settelen waarbij er soms snel gescoord wordt. Zo ook deze keer. Karel jr begint rap en scoort snel tweemaal. Daarna gaat het spel meer op en neer. Toch weet Frans de score te verhogen naar 3-0. Team Mario herpakt zich. Eerst schiet Hans met een mooi strak schot de 3-1 in het doel en kort daarna knalt Mario met een geweldige poeier de stand op 3-2. Het is bijna half-time en het ziet er een beetje dreigend uit voor team Simon om met deze stand aan de tweede helft te beginnen. Gelukkig voor team Simon scoort Karel jr net voor half-time de 4-2. Dan gaat Frans naar team Mario. Nu is team Mario het sterkst op papier. Dat blijkt ook want Mario produceert weer een keiharde poeier waarbij doelman Reinier de bal uit het net moet peuteren: 4-3. Het wordt spannend. Zou de Eerste Stelling van Larix weer bewezen worden? Wordt het weer 4-4? Mario heeft de bal, het doel is leeg, Mario tikt de bal zachtjes richting de lege goal maar voordat de bal over de doellijn rolt weet de terug stormende Reinier de bal net met zijn hak te raken waardoor de bal naast het doel verdwijnt. De 4-4 komt niet op het scorebord. In plaats daarvan deelt Simon een psychologische tik uit. Vanaf rechts schiet hij de bal op doel, het is geen poeier zoals we van hem gewend zijn, maar de bal verdwijnt wel in het doel en de stand is nu 5-3. Dit wordt ook de eindstand. De Eerste Stelling van Larix is weerlegd, want nu werd "Ongelijk plus ongelijk is ongelijk". Of hebben we op het Larix veld toch te maken met kwantummechanische verschijnselen en kan de Eerste Stelling van Larix gewoon gelijk en ook ongelijk zijn. Wie het weet mag het zeggen. In ieder geval gaat team Simon, inclusief Frans, met drie punten naar huis. En 's middags begon het pas te regenen.
Ongelijk plus ongelijk is gelijk
Wellicht ziet u sombere wolken verschijnen in uw gedachten over die vervelende wiskunde op de middelbare school. Ik kan me voorstellen dat de titel van dit verslag daar aanleiding toe kan geven. Maar treur niet, wij hebben Karel sr. Karel sr lost dit vast wel voor ons op met ontzagwekkende wiskunde formules die alleen maar tot de conclusie kunnen leiden dat ongelijk plus ongelijk is gelijk. Net zoals hij samen met de Engelse wiskundige Andrew Wiles het bewijs leverde voor "De laatste stelling van Fermat". Waar Wiles dat deed met de computer - die in de dagen van Fermat helemaal niet bestond - deed Karel dat gewoon met pen en papier gedecoreerd met de al eerder genoemde ontzagwekkende formules. Alleen is het probleem nog dat een aantal gerenommeerde wiskunde professoren moet bevestigen dat onze Karel gelijk heeft. En daar zit hem nou net de kneep, die oude mannen komen maar niet over de brug. Mogelijk dat Karel zich nu gaat buigen over het wiskundig bewijs van de titel, in ieder geval heeft hij ook al meegewerkt aan de opzet en het proefondervindelijk bewijs daarvan afgelopen zaterdagmorgen op het Larixveld. Ik begrijp het, ik begrijp het. Langzamerhand bent u zat van dat semi wiskundig geleuter. U wenst gewoon te weten wat er toen op dat Larixveld gebeurde. Dat ging zo. Wij waren met 12 man, waarvan Mario en Hac, de zoon van Tigo, wat later op het veld verschenen. Hac had een jaar of zes geleden ook al eens meegedaan, maar zijn favoriete sport was toen kickboxen waarmee hij zelfs wereldkampioen is geworden! Waarvan acte! We waren bijna begonnen met de kleine goaltjes toen het quorum met Mario en Hac op twaalf kwam en we overstapten op de grotere goals, enigszins tot ongenoegen van Karel en Simon. De teams werden nu bepaald. Hac, Henk, Selwyn, Hans, Jasper Z en Karel sr gaan spelen tegen Tigo, René, Mario, Sjaak, Simon en Reinier. Protest van team Tigo. "Dit is een ongelijke verdeling". Karel sr en Jasper houden hun poot stijf. "Dan wisselen we halverwege Sjaak" is het antwoord van team Tigo. Zo begint de ongelijke strijd. En jawel hoor, team Tigo krijgt gelijk. Jasper scoort al snel de 1-0, Henk maakt er daarna 2-0 van en even later alweer 3-0. Team Tigo is een beetje moedeloos, maar vestigt zijn hoop op de wissel. Dan volgt een onachtzaamheid bij het doel van team Hac. De bal wordt in het veld gebracht, niemand let op behalve René, hij sprint naar de bal en scoort de 3-1 voordat de verdediging van team Hac op orde is. En jawel hoor, daar gaan we weer. Opnieuw treft Jasper het doel en de stand is 4-1. Selwyn gaf al aan dat hij er zo niet veel aan vindt en Tigo was pissig dat hij te weinig in het spel werd betrokken. Kortom frustratie, maar nu tijd om te wisselen na deze ongelijke helft. Sjaak gaat naar team Hac, Selwyn gaat naar team Tigo. Kijk eens wat er gebeurt. Het is weer ongelijk. Team Tigo heeft nu het overwicht. Het team weet flink wat kansen te creëeren maar het scoren lukt nog niet echt totdat Selwyn met een mooi schot de 4-2 scoort. Hoewel ook team Hac af en toe kansen krijgt is team Tigo gevaarlijker. Een goaltje kan bijna niet uitblijven maar op een wonderbaarlijke manier weet doelman Sjaak de bal telkens te stoppen. Toch vind René een gaatje en scoort de 4-3. Dat lijkt de eindstand te worden. De klok kruipt naar elf uur, nog een paar seconden totdat de brul "Tijd!" wordt verwacht. De laatste seconde breekt aan en Mario prikt met een tergend langzaam rolletje de bal net nog in het doel: 4-4. "Tijd!". Zo werd proefondervindelijk bewezen dat ongelijk plus ongelijk is gelijk. Rest mij nog te zeggen dat conform ons prachtig Larix reglement Selwyn de eerste helft van de wedstrijd wint met 4-1 en de tweede helft eindigt met 4-4, zodat hij welverdiend met 4 punten huiswaarts keert.
De rollen omgedraaid
De vloeiende combinaties van het met 7-4 winnende team van vorige week zaterdag doemden weer op. Dat wil zeggen voor spelers van het toen verliezende team. Wat gebeurde er namelijk. Deze zaterdag waren we met 12 man. Uiteraard werden dat twee teams van 6 man met de grote vaste goals. Het ene team bestond uit de sterspelers Jasper Z, Mario, Hans en Miguel van vorige week, nu aangevuld met Kevin en Simon. De eerstgenoemde vier spelers zorgden een week eerder voor een afgemeten, welverdiende en prachtige overwinning. Een vergelijking met Ajax-Dortmund voert misschien iets te ver, maar team Jasper had toen wel een sterke indruk achtergelaten. Het andere zestal bestaande uit Karel jr, René, Selwyn, Tigo, Sjaak en Reinier begon met enige vrees aan het gevecht, met name verwoord door Karel en Reinier die na vorige week toch enige slapeloze nachten achter de rug hadden. "Niet zeuren, we gaan er gewoon tegen aan" was de spirit van René, Selwyn en Tigo. En dat werkte. Doelman Reinier schiet in de eerste tien minuten tweemaal de bal hoog door de lucht dichtbij het andere doel. Karel jr vangt de eerste bal perfect op, omspeelt Simon en scoort meteen de 1-0. Kort daarna komt er weer zo'n hoge bal. Nu vangt René de bal op, passt precies naar Karel die opnieuw vlekkeloos afrondt en de 2-0 binnen schiet. Deze psychologische tik komt team Jasper niet meer te boven. De vloeiende combinaties, het geraffineerde samenspel van Mario, Hans en Miguel, de knallen van Jasper komen niet meer uit de verf. Team Jasper blijft zoeken naar de vorm van vorige week maar vindt deze niet. Team Karel blijft gevaarlijk en zorgt telkens voor een solide verdediging. Een derde goal kan dan ook niet uitblijven. Halverwege de wedstrijd verschalkt René de defensie en tikt de 3-0 binnen. Deze keer heeft team Jasper wel een weerwoord en binnen een paar minuten krijgt Jasper de bal aangespeeld en tikt deze behendig in het doel: 3-1. Rond half elf moet Kevin weg, team Jasper probeert nog een herschikking te krijgen maar ziet deze wens niet gehonoreerd. Het spel gaat gelijk op, beide teams creëeren nog gevaarlijke kansen maar meer goals blijven uit en de eindstand blijft 3-1. Voor team Karel was het toch een beetje dat de rollen van vorige week waren omgedraaid.
Voor de liefhebbers van het onderwijs wil ik graag een lans breken voor het boek "Die ene leerling" van Volkskrant journalist Rik Kuiper. Een bundeling van eerder verschenen artikelen over docenten en een leerling die hun kijk op de wereld veranderde. Een sterk ingekort voorbeeld. Net na de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo hield een leraar een kringgesprek in een mbo klas. Brahim, een jongen uit een arm gezin, 23 jaar, gescheiden ouders, afgewezen voor sommige baantjes, met baard en lang gewaad had begrip voor de aanslag. Zoiets was toegestaan volgens de Koran, zei hij. Er ontstond spanning in de groep. Toen nam een Surinaams-Nederlandse jongen uit een Jehova gezin het woord. 'Eén van ons is ooit doodgeslagen toen hij voor de zoveelste keer bij dezelfde man aanbelde. Nadat deze man zijn straf uitgezeten had, werd weer bij hem aangebeld door een Jehova getuige. Nu raakten zij aan de praat, de man ging een paar keer mee langs de deuren en wilde ook in de Jehova gemeenschap opgenomen worden. Hij wilde eerst vergiffenis vragen aan de familie van zijn slachtoffer. De persoon met wie hij steeds op pad was geweest zei: "Dat is goed, ik vergeef je, ik ben zijn vader"'. Brahim was onder de indruk van het verhaal en zei: "Als de profeet nog geleefd zou hebben, had hij de tekenaars van Charlie Hebdo waarschijnlijk vergeven". Brahim veranderde hierna, werd een ander mens en een voorbeeldige leerling.
Blauwe bessen en een appel
Dit is dus het geheim. Voor de wedstrijd een licht ontbijt. Na de wedstrijd vertelde hij het geheim. Tijdens de wedstrijd ondervonden we het resultaat. Het begon redelijk gelijk op. Toen kwam de knal. Kei- en keihard in de bovenhoek. Iedereen was doodstil. Niemand had dit verwacht, iedereen was verbaasd en vol lof over dat schitterende doelpunt. Met een brede glimlach ontving Jasper (Z) de complimenten. Hij had met een schitterend schot de 1-0 gemaakt. Maar dat was nog niet genoeg. Kort daarna schoot Jasper een rustige bal door de verdediging die je makkelijk denkt te stoppen en die toch zomaar het doel in rolt: 2-0 voor zijn team. Jasper was gewoon ontketend en nam zijn team op sleeptouw. Hij was voor, hij was achter, hij schoot opnieuw hard in, complementeerde zo zijn hattrick en zette daarmee de stand op 5-2. Zijn teamgenoot Hans had de 3-0 gemaakt, Miguel - gelukkig weer van de partij - zorgde voor 4-1, en Mario rondde met twee goals af op 7-4. Zo scoorde Jasper met een schitterende openingsgoal plus twee erbij een overtuigende hattrick. We waren met acht man. Karel jr van het andere team zorgde met een bescheiden hattrickje voor drie tegengoals en Kevin rondde af met de 4de goal. Karel sr en Reinier deden hun best maar hun team had geen weerwoord op het geraffineerde spel van Jasper en zijn team. Na afloop werden hij en zijn team gecomplimenteerd met het welverdiende resultaat en toen vertelde Jasper ons zijn geheim. Hij had deze keer een licht ontbijt genomen van blauwe bessen en een appel. "Zou dat geholpen hebben?" vroeg hij zich af met een knipoog. We zullen zien wie aanstaande zaterdag de dag begint met blauwe bessen en een appel.
Dan nog een ps-je over de F1. Op een natte baan in Istanbul reed onze Max in zijn witte wagen en witte pak van startpositie 2 onbedreigd naar de 2de plaats. Valtteri Bottas met Mercedes startte op pole position en won overtuigend. Lewis Hamilton in zijn Mercedes startte op positie 11 vanwege een motorwissel, maakte bovendien te laat een bandenwissel en eindigde daardoor op de 5de plaats waardoor Max weer 6 punten voor staat in het WK klassement. Maar Mercedes was toch sneller dan Max in zijn Honda, dus het blijft bloedspannend, voor de liefhebber...........
De tien doeltjes
Het kwam door Ary. Hij wilde graag weten met wat voor doeltjes we nu spelen. Ik begrijp de vraag wel, want de ene keer spelen we met de kleine doeltjes en de andere keer met de grote. En we spelen al meer dan veertig jaar, met doeltjes. Zo kon het gebeuren dat bij mij de vraag opborrelde met wat voor doeltjes we zo al niet gespeeld hebben. In de jaren 70 van de vorige eeuw is het voetbal begonnen. Eerst in de duinen, kort daarna bij het meertje van Obdam en daarna al snel op het Larixplantsoen. Alleen Jan (uit St Pancras) die helaas niet meer meedoet weet waarschijnlijk hoe de doeltjes in de duinen en in Obdam eruit zagen. Dat zijn er dus al twee. Voor zover ik weet waren de eerste doeltjes op het Larixplantsoen twee bomen of twee stapeltjes kleren, afhankelijk van de opkomst Dat zijn er weer twee. Wellicht kan Frans dit nog verduidelijken. Uw schrijver kwam er begin jaren tachtig bij en toen kwamen de doeltjes die bestonden uit een ijzeren ronde staaf die met twee hoeken van negentig graden jarenlang als doel dienden. Dus we zitten nu al op vijf. Die laatste doeltjes hadden geen netten en zo is de regel uit het Larixreglement ontstaan dat bij discussie of de bal zat een beroep moet worden gedaan op de redelijkheid en berusting van alle spelers. Meestal ging dat goed. Daarna werd de behoefte gevoeld aan een iets professioneler doel. Dat werd ontworpen door Jasper en gemaakt door Mark, de schoonzoon van Frans. Dit doel, waar wij nog steeds mee spelen, heeft bovendien twee standen, een slimme constructie bedacht door Jasper. Dus komen er weer twee bij en zitten we op zeven. Soms kwam het aantal spelers ruim boven de tien en werd de behoefte gevoeld aan een nog groter doel. Op het Larixveld stonden twee vaste hele grote gemeente doelen, waarmee we soms - maar niet te vaak - gespeeld hebben. Een aantal spelers vond deze doelen gewoon te groot want dat leidde maar tot harde en hoge knallen van afstand. Dit bracht Simon op een briljant idee om de doeltjes van Jasper uit te breiden met een plastic buis die als bovenlat dient op de twee lange stangen van het doel van Jasper. Simon kwam ook al eerder op het slimme idee om de groene netten te gebruiken zodat een einde gemaakt kon worden aan de regelmatig voorkomende discussie 'zit ie wel, zit ie niet'. Inmiddels zitten we dus op negen. En nadat de gemeente spontaan besloot om de grote doelen te verwijderen en te vervangen door vaste doelen die een fractie groter zijn dan de plastic buizen variant van Simon zitten we dus op 10 verschillende doeltjes. Ary, nu ben je weer helemaal bij. Ter illustratie hierbij de foto van het 'Jasper' doel (met het groene net) en het huidige 'gemeente' doel. Karel jr is zich geestelijk aan het voorbereiden op de wedstrijd, Simon kijkt of het andere, niet zichtbare, doel op de juiste afstand staat en Hans laat zien hoe hoog de nieuwe gemeentedoelen wel niet zijn.
Dat was dus de geschiedenis van de doeltjes. Deze zaterdag waren we met zeven man. Gelukkig was René ook weer van de partij. Hij speelde met Hans, Simon en Reinier tegen Mario, Karel jr en Karel sr. Dat bleek een goede en evenwichtige verhouding. Nu kwam ook geen goal in de eerste minuut. Het spel gaat lekker gelijk op. Mario probeert met allerlei passeertrucs een goaltje te forceren maar voorlopig zonder resultaat. Aan de andere kant proberen René en Simon met afstandschoten om doelman Karel sr te passeren maar de meeste ballen vliegen ver naast of hoog over. Team René staat in aanvalspositie, Simon schiet de bal naar voren maar oh oh oh, hij plaatst niet goed en de bal komt bij Mario in de voeten. Als twee bliksemschichten sprinten Mario en Karel jr naar voren, Mario passt de bal perfect voor en Karel jr knalt de bal onhoudbaar langs doelman Reinier in het doel: 1-0 voor team Mario. Deze stand blijft lang staan. Dan krijgt Hans de bal op rechts. Ook hij schiet perfect voor naar René die van dichtbij doelman Karel sr passeert en zo zorgt voor de gelijkmaker 1-1. Deze stand verandert niet meer en om half elf moet René huiswaarts keren. Na enig overleg besluiten de zes overgebleven mannen om er een punt achter te zetten. De groene netten worden losgeknoopt, de Jasper doeltjes uit elkaar gehaald, de wedstrijd en Ajax, PSV, AZ en Feyenoord worden nabeschouwd waarna ieder tevreden huiswaarts keert. Tijdens de fietstocht naar huis begint het verhaal van de tien doeltjes op te borrelen in het hoofd van uw schrijver, getriggerd door een vraag van Ary, die nog steeds sportief actief is.
Het commentaar van Jan:
Dag Reinier,
Keurig relaas van de goaltjes maar ik heb nooit in de duinen gevoetbald. In Hensbroek gebruikten we stokken uit het bos als doelpalen. Op het Larixplantsoen gebruikten we in het begin 2 bomen als doel, waarbij je om de boom heen mocht voetballen, dus je kon ook vanaf de achterzijde scoren. Verder hebben we natuurlijk op ‘’het veld bij de dooie dokter’’ ook gespeeld op ijzeren doelen. Veel voetbalplezier komende zaterdag, ik lees jullie verslagen natuurlijk nog wel, al speel ik helaas niet meer mee. Daarentegen tennis ik een keertje vaker in de week.
Groeten,
Jan
De vliegende Hollanders
Ja, we hebben het over Max en Max. De ene Max vloog over het veld, de andere Max vloog over de baan. Toch kunnen we beter spreken over de scorende Hollanders. Daarbij scoorde de ene Max en won, de andere Max scoorde ook maar won net niet. Ja, alles goed en best, hoor ik U al denken, maar waar heb je het eigenlijk over. Hoewel de echte enthousiasteling en/of medespeler van afgelopen zaterdag wel voelt hoe laat het is. Maar laat ik ophouden om in raadselen te spreken. Onze Larix Max haalde vier keer uit, terwijl onze Formule 1 Max oprukte van de twintigste naar de tweede positie. Max Verstappen moest afgelopen zondag bij de Formule 1 van Sotsji starten vanaf de twintigste positie. Wij kennen het Larix reglement, zo is er ook een Formule 1 reglement. Dat zegt als je er al drie motoren hebt doorgejaagd en je nu met een vierde motor begint, je 'als straf' moet starten vanaf de laatste positie, in dit geval dus plek 20. Max leverde een bijzondere prestatie en rukte tijdens de wedstrijd op van plek 20 naar plek 2, daarbij wel geholpen door de regen die vier ronden voor het einde neer plensde op Sotsji. Weliswaar won Lewis Hamilton, hij staat weer één in het WK klassement maar onze Max staat slechts een paar puntjes achter hem. Het blijft bloedstollend spannend. Maar genoeg over de F1, nu het spectaculaire relaas over onze Larix Max.
We waren met 10 man. Henk, Selwyn, Hans, Jan en Karel sr spelen tegen Max, Kevin, Frans, Simon en Reinier. Team Max oogt wat sterker maar er volgen geen protesten van team Henk. Zoals bijna iedere wedstrijd is het meteen raak in de eerste minuut. Max zet de bal hard en strak voor vanaf rechts, Frans staat pal voor het doel en tikt de harde bal onhoudbaar in het net: 1-0. Het spel gaat weliswaar op en neer maar Simon en Reinier houden de boel achter dicht. Bovendien is Max goed op dreef en hij scoort al snel de 2-0. Henk, Selwyn en Hans proberen een tegengoal te maken maar lopen telkens stuk op de defensie. Dan plaatst Simon van achter de bal perfect naar Max op rechts. Max neemt de bal meteen op zijn slof en schiet fraai van afstand de 3-0 binnen. Af en toe probeert Karel sr door de verdediging heen te frommelen, Jan doet zijn best, maar een tegengoal blijft uit. Dan valt de 4-0 uit een mooie combinatie tussen Max en Kevin, waarbij Kevin de bal fraai in de touwen schiet. Het wordt ook nog 5-0 nadat Reinier net vanaf de achterlijn een boogballetje geeft naar Max, die de bal vervolgens keurig in het doel tikt. Helaas krijgt Frans last van zijn heup en ook Jan wordt weer geplaagd door zijn rug. Beide spelers moeten jammer genoeg het veld verlaten en de strijd gaat verder met vier tegen vier. Team Henk vindt een herschikking of een beginstand van 0-0 niet nodig en zo gaat het eerste spel gewoon door. Daarbij vindt Max opnieuw het doel en brengt de eindstand op 6-0. Zo was het een weekendje van de vliegende Hollanders Max en Max, met vier goals van onze Larix Max en een ijzersterke Formule 1 Max.
Alles of niets
We waren met acht man. Karel sr en Simon zijn blij dat de kleine goals weer hun dienst gaan bewijzen. In het ene team spelen Selwyn, Andy, Karel sr en Simon, in het andere team Jasper Z, Jan, Karel jr en Reinier. Team Selwyn oogt sterker dan team Jasper. Daarom tekent team Jasper een licht protest aan maar zij wordt overruled door team Selwyn en laat het daarbij. Inderdaad blijkt het overwicht van team Selwyn al snel. De wedstrijd is nauwelijks begonnen wanneer een aanval van team Jasper wordt onderbroken. Hun verdediging is nog niet op orde, het doel is leeg en van afstand schiet Andy beheerst de 1-0 binnen. Korte tijd later is het weer raak. Selwyn heeft de bal, Karel jr en Reinier rennen terug naar hun lege goal, laten in hun haast de lijn naar het doel open en Selwyn plaatst de bal keurig langs beide heren in het uitnodigende doel: 2-0. Team Jasper herpakt zich. De verdediging is nu beter onder controle en zij weten af en toe met Jan en Jasper kansjes te creëeren. Karel en Reinier steken de koppen bij elkaar: "Er zijn mogelijkheden. We schakelen nu over op Alles of Niets". Zo gezegd, zo gedaan. Reinier ziet Karel dichtbij de goal. Hij plaatst een hoge bal, Karel vangt hem beheerst op, omspeelt Karel sr en prikt de bal in het doel: 2-1. De Alles of Niets strategie lijkt te werken. De droom wordt werkelijkheid. Karel heeft de bal, Reinier sprint naar voren, krijgt de bal en knalt hem in het net: 2-2. Oh, oh, oh, de droom komt uit. Nog vijf minuten te gaan. Jan, Jasper, Reinier en Karel zetten nu alles op alles. Karel heeft de bal, hij zet Simon op het verkeerde been, doelman Karel sr laat één gaatje open, Karel knalt de bal keihard en onhoudbaar in dat ene gaatje: 2-3: YEEEEEEES, YEEEEEEES, brult Reinier. Zijn vrouw schrikt zich rot. Midden in de nacht ligt haar man in bed te brullen. "Wat is er, wat is er?" vraagt ze bezorgd. Ze maakt Reinier wakker en langzaam maar zeker keert hij uit zijn droom terug in de werkelijkheid, mompelt "Shit, er is niks aan de hand, gewoon een droom" en beide echtelingen vallen weer in slaap. Maar net voordat hij de slaap opnieuw vat speelt zich het werkelijke verloop van de wedstrijd in zijn ruw ontwaakte geest af. Selwyn heeft de Alles of Niets strategie ruw verstoord. De stand is gewoon nog 2-1, Selwyn krijgt de bal en scoort fraai de 3-1. Team Jasper blijft proberen maar krijgt nog twee keer de deksel op zijn neus. Beide keren weer door beheerste doelpunten van Selwyn die daarmee de eindstand op 5-1 brengt voor zijn team. Reinier droomde even van succes, maar het was Alles voor team Selwyn en Niets voor team Jasper. Nou, zo erg was het nou ook niet, we hebben toch lekker gevoetbald. En zo viel Reinier weer rustig in slaap.
'n Hattrick voor Mario en Max
Een hattrick. Waar komt dat woord eigenlijk vandaan? Het komt uit de cricketsport. Als je drie keer scoorde (zogenaamd drie wickets) met drie opeenvolgende ballen, kreeg je als beloning een nieuwe hoed. Zo werd dit gebruik bekend als "he did the hat-trick", of "hij deed de hoeden-truc". Ok, dat weten we nu. Ook weten we nog dat Mario een pure hattrick scoorde afgelopen zaterdag. Daarover later meer. Maar Max ook? Max was er toch niet. Klopt, het is onze F1 Max. Hij scoorde afgelopen zondag in Monza ook een hattrick, maar wel een beroerde. Het was een hattrick van drie keer pech. Waarschijnlijk is dit een vorm van vrij taalgebruik, maar taal is tenslotte een levend iets. Dus wat was nou de drie keer pech van 'onze' Max. Wel, hij stond vooraan bij de start, in pole position voor de liefhebber, maar liet zich direct na de start passeren door Daniel Ricciardo, die zijn eerste plaats niet meer afstond en zo de F1 van Monza won. De tweede pech voor Max was in de pit toen zijn banden werden gewisseld. Daarbij ging iets mis en het duurde 11 seconden voordat hij weer weg kon. Normaal duurt zoiets 2 a 3 seconden en 8 a 9 seconden verliezen is veel en pure pech. Maar het ergste moest nog komen. Max komt uit de pitstraat, Hamilton is hem net voor, Max probeert Hamilton in de bocht alsnog te passeren maar dat gaat helemaal fout. Max raakt Hamilton, zijn auto wordt gelanceerd, komt half bovenop die van Hamilton, beide auto's vliegen in het grind en komen nog steeds half op elkaar tot stilstand. Gelukkig zijn Lewis en Max ongedeerd, de race is voor beiden afgelopen, geen winst voor Max maar wel een hattrickje pech. Genoeg F1. Nu de voetbal.
We waren met 14 man. Jawel, weer een mooie opkomst. Deze keer was Sjaak onze nieuwe man, ook geronseld door Jasper bij de walking voetballers. Zeven tegen zeven, dus met grote goals en gele hesjes van Simon. Mario, Frans, Kevin, Jasper Z, Karel sr, Henk en Simon spelen tegen Sjaak, Jan, Douwe, Selwyn, Karel jr, Hans en Reinier. De wedstrijd is nauwelijks een paar minuten begonnen of Mario knalt de bal op het doel, doelman Reinier probeert de bal nog met zijn handen te stoppen, dat lukt niet, de bal vliegt in het doel en kaatst er net zo snel weer uit: 1-0. Gelukkig voor team Sjaak komt de tegengoal snel hierna. Selwyn zet strak voor en Douwe tikt de bal onhoudbaar binnen: 1-1. Het spel gaat op en neer. Grote kansen komen er niet, maar Mario blijft gevaarlijk. Uit een aanval en een korte schermutseling voor het doel, prikt Mario de bal door de benen van doelman Reinier en brengt de stand op 2-1. Douwe krijgt last van zijn kuitspier en neemt het doel over. Beide teams proberen te scoren maar alleen Mario weet voor de derde keer opnieuw uit een schermutseling voor de goal de bal weer binnen te prikken en zo de stand op 3-1 te brengen. Een echte, pure hattrick. Douwe krijgt teveel last en ook Hans moet stoppen. Het is nog geen tijd, dus volgt een nieuwe wedstrijd. Kevin gaat nu naar team Sjaak en zo wordt het zes tegen zes. Beide teams zijn tegen elkaar opgewassen en beide teams houden hun doel dicht. Om kwart voor elf komen er signalen om te stoppen. Zo eindigt de tweede wedstrijd in 0-0 en de eerste wedstrijd in 3-1 met een pure hattrick van Mario.
Henk Helpt 'n Handje mee
Wat een geweldig weekend, inclusief de dinsdag. Het begon allemaal met Henk. De winnende goal viel via Henk. Weliswaar klonk er geen Hoi, Hoi, Hoi of Hiep, Hiep, Hoera maar het winnende team was wel blij. Helaas was Henk niet bij het winnende team. Hoe dat kon wordt later uit de doeken gedaan. Het tweede hoogtepunt was de 4-0 overwinning op Montenegro van het Nederlands elftal, zaterdagavond. De oranje mannen hadden er duidelijk plezier in. Was de hand van Louis al zo zichtbaar? Of was Montenegro gewoon te licht? Dinsdag Turkije. Dan wordt het pas echt serieus. En toen was het zondag. Ik vermoed dat meer dan de helft van de Nederlanders opeens de Formule 1 een warm hart toedraagt, of komt dat vooral door onze sympathieke Max. Natuurlijk zijn er ook velen die het helemaal niks vinden dat Zandvoort wel mag en de evenementenbranche nog op slot blijft. Dan zijn er ook nog de virus wappies die toch zondag 20000 man op de been kregen in Amsterdam. Hopelijk dat de verdeeldheid in ons mooie landje niet de overhand gaat krijgen. Terug naar Max. Wat deed hij het fantastisch. Direct van pole position de leiding houden en deze 72 ronden lang niet meer afstaan. Soeverein won hij Zandvoort, gaf Lewis Hamilton geen kans en herpakte de eerste positie in het WK klassement. Wat een klasse. Zo schreef Willem Vissers treffend in de VK van 6 september dat Max één van de Nederlanders is die vreugde schept in een tijd die vraagt om scheppers van vreugde. Het prachtige weekend was nauwelijks voorbij of de echte krachtmeting vond plaats op dinsdag tegen Turkije. Wat een genot, puur plezier en top klasse. Ik kan mij niet herinneren dat ik het Nederlands elftal zo mooi heb zien spelen. Zes prachtige doelpunten tegen Turkije, inclusief de gedurfde panenka van Memphis. Zelfs onze eeuwige criticasters Pierre van Hooijdonk en Rafael van de Vaart hadden alleen maar complimenten voor de uitzonderlijke prestatie van Nederland. Turkije kon nog net op het nippertje de eer redden met één tegengoal na een slordigheidje in de verdediging. Maar dat was totaal irrelevant. Wat is Louis goed bezig! Niet alleen Max maar ook Louis en zijn Nederlands elftal zijn scheppers van vreugde.
Terug naar Larix. We waren blij Kevin Does opnieuw te kunnen verwelkomen. Kevin was enkele jaren geleden ook al van de partij. Hij had er weer zin in en zou zijn stempel achterlaten. Mario, Henk, Selwyn en Karel sr spelen tegen Kevin, Karel jr, Jan, Simon en Reinier. In de eerste minuut is het meteen raak. Mario heeft duidelijk aan zijn conditie gewerkt en prikt op zijn onnavolgbare wijze de bal meteen binnen: 1-0. Team Kevin is gewaarschuwd. En ziet. Na ruim een kwartier knalt Selwyn snoeihard de 2-0 in het doel. Langzamerhand herpakt team Kevin zich een beetje. Het spel gaat gelijk op. Kansen komen er aan beide kanten. Mario speelt zich vrij en kan de bal net nog een rolletje naar het lege doel geven. De bal lijkt over de lijn te gaan maar blijft liggen, net nog een stukje op de lijn. Geen 3-0. Het spel gaat verder. Aan de andere kant krijgt Kevin de bal op rechts, geeft een halve punter en de bal vliegt langs doelman Karel in het doel: 2-1. Tien minuten later haalt Kevin opnieuw uit en scoort de gelijkmaker: 2-2. Hoe gaat dat aflopen? Gelijkspel? Toch een winnaar? Het spant erom. Karel jr heeft de bal in schietpositie. Hij knalt de bal hard richting het doel. Henk maakt een sliding om de bal te onderscheppen maar de bal is hem al voorbij, treft de paal, ketst terug en belandt alsnog via de rug van Henk in het doel: 3-2. Team Kevin blij, Henk niet. Het wordt kwart voor elf, Henk heeft last van zijn dijbeen, Jan heeft last van zijn rug, de wedstrijd wordt afgeblazen. Onbedoeld helpt Henk een handje mee aan de overwinning van team Kevin.
Met de reactie van Mario en de CHAPS van Louis
... En wat is nog mooier dan een 6 1 overwinning op Turkije? De persconferentie van LvGaal. Inderdaad, bij minuut 80 dacht ik. Acht ja, mag het aub sneller gaan?
Muziek
Al voor negenen klonk er mooie muziek op het Larix veld. Was het een prachtige Portugese fado, een ode aan Charlie Watts of waren het heerlijke Abba nummertjes. We weten het niet. Karel jr en Simon hadden wel iets gehoord maar waren er te kort om het thuis te brengen. Het was Mario. Hij was er al voor negen uur, had zijn gitaar mee en speelde op een Larix bankje heerlijke muziek. Hopelijk is hij er aanstaande zaterdag opnieuw met zijn gitaar. Als je er dan ruim voor negen uur bent kun je wellicht genieten van prachtige muziek en weet je dan wat voor muziek Mario speelt.
Over de wedstrijd moet ik helaas kort zijn. We waren met negen man, in de eerste minuut scoort Karel jr de enige goal, Tigo viel heel snel uit en daarna ging de wedstrijd redelijk gelijk op en werd er niet meer gescoord. Zo wonnen Karel jr, Jasper Z, Jan, Tigo en Reinier met 1-0 van Frans, Mario, Hans en Simon. Om toch enig licht te werpen op het verloop van de wedstrijd volgt hier een overzicht per persoon:
- Karel jr omspeelt bij de eerste aanval doelman Frans die een paar meter voor zijn doel staat en schiet de bal beheerst tussen de palen: 1-0
- Mario begon met een gitaarsolo maar tijdens de wedstrijd lukten zijn bekende voetbalsolo's niet
- Frans werd in het begin verrast, bleef tijdens de wedstrijd slimme balletjes geven die echter niet tot doelpunten zouden leiden
- Tigo kreeg al snel last van een spier bij zijn knie, moest daarom Larix verlaten, zodat het een wedstrijd van vier tegen vier werd
- Hans had last van zijn lies, had de hele week deze goed verzorgd en kon daarom toch een goede wedstrijd spelen
- Jasper gaf af en toe harde poeiers maar kreeg de bal niet tussen de palen
- Jan deed ook zijn best, kwam soms dichtbij een goaltje maar ook hij kreeg de bal niet tussen de palen
- Simon was zoals altijd moeilijk te passeren, hij speelde eerst bij het team van Karel en nam de plaats in van Tigo in het team van Frans, toen Tigo uitviel
- Reinier had gelukkig geen last van zijn kuit en wist tweemaal de paal te raken
Nog een PSje
- Louis speelt gelijk maar heeft wel mazzel dat Turkije hetzelfde doet
Groene groei
Na onze wedstrijd bespreken wij voetbal en politiek. Zowel bepalen wij wie dit seizoen kampioen wordt alsook geven wij vaak een aanzet tot oplossing van nationale en wereldproblemen. Zo ook deze zaterdag. Kampioen wordt Ajax of PSV. Daarna bespreken we het grootste probleem, de klimaatcrisis. Een belangrijke oorzaak is onze voortdurende drang naar groei. Zouden we dat niet moeten omturnen. Maar kijk eens even naar de cijfers. Op ons aardbolletje wonen nu 7.7 miljard mensen. Verwacht wordt dat de bevolkingsgroei langzaam afneemt maar de prognose is dat het stabiliseert naar 11 miljard in 2100. En zolang het aantal mensen toeneemt zal de wereldwijde economie blijven groeien. Deze groeit al sinds 1960 met zo'n 2 a 3% per jaar. Tenslotte wil iedereen een graantje meepikken. Krimp lijkt mij daarom een utopie. Groene groei is hopelijk een uitweg, dus nieuwe huizen allemaal met zonnepanelen, alle auto's elektrisch, vliegtuigen met zonnepanelen, gas, olie en CO2 uitstoot in de ban. Hopelijk blijft ons aardbolletje zo leefbaar voor straks 11 miljard mensen. Maar misschien zegt de natuur wel ho. Misschien is corona wel een wrang voorbeeld. Who knows, maar groen groeien lijkt mij sowieso verstandig.
Toen ik zaterdag na ons voetbalpartijtje thuis kwam pakte ik direct het Larixreglement. Ik zocht naar het artikel over de penalty. Die was heel eenvoudig, namelijk "Larix kent geen penalties". Ik heb daar maar met de hand bijgeschreven dat wanneer er een groter doel aanwezig is de spelers gezamenlijk beslissen om na een handsbal waarmee een mogelijk doelpunt wordt voorkomen een penalty toe te kennen op het grotere doel. Hoe dit zo ter sprake kon komen leest U hierna.
We waren met 10 man. Frans, Henk, Hans, Max en Simon spelen tegen Jasper Z, Jan, Karel jr, Tigo en Reinier. Team Frans lijkt een ietsje sterker. Team Jasper valt toch wat meer aan, maar kan geen opening vinden in de solide defensie van team Frans. De aanvallen van team Frans zijn ook gevaarlijker. Zo neemt Henk de bal van afstand op zijn slof, doelman Reinier staat een stukje voor zijn doel, de bal komt langs hem en in een reflex slaat hij de bal weg met zijn linkerhand. Protest, protest protest. Wat nu? Larix kent geen penalty. Hans legt resoluut de bal op de stip, 6 meter van de goal. Maar bij de kleine doeltjes is dit natuurlijk onbegonnen werk. De oplossing dient zich makkelijk aan. We verplaatsten ons naar de grotere goal. De bal gaat op 6 meter, Henk neemt de eerste penalty in de Larix historie, Reinier stopt de bal, de stand blijft 0-0 en een nieuw artikel wordt toegevoegd aan het Larix reglement. De wedstrijd gaat verder en Henk laat zich niet zo makkelijk kisten. Opnieuw schiet hij van afstand op het doel, doelman Reinier moet hals over de kop terugrennen naar zijn doel maar de bal vliegt al langs hem heen in het lege doel: 1-0. Een verdiende voorsprong. Dan moet Jan helaas afhaken. Hij heeft last van zijn rug en stopt. Wij wensen hem een snel herstel. Zo eindigde de eerste wedstrijd in 1-0 voor team Frans.
Een kleine herschikking vindt plaats. Hans neemt de plaats in van Jan. Team Frans is nu met vier man. Team Jasper heeft een numeriek voordeel maar team Frans speelt goed, blijft gevaarlijk en creëert kansen. Ook team Jasper komt dichtbij een doelpunt. Karel jr speelt de bal vrij en geeft een hoge bal richting het lege doel van team Frans, de bal daalt en lijkt te verdwijnen in de linkerbovenhoek, maar dan komt Max. Hij heeft een olympische sprint ingezet, glijdt in de laatste meters voor het doel op zijn rug en knalt al liggend de dalende bal net voor het doel hoog over de bovenlat. Een superieure prestatie van Max die veel lof krijgt toegezwaaid zowel van zijn teamgenoten alsook van team Jasper. Kort daarna schiet Tigo de bal hoog voor, Karel staat vlakbij het doel en tikt de dalende bal keurig achter doelman Frans in de goal: 1-0. Team Jasper is blij maar ze zijn nauwelijks van hun vreugde bekomen of Max breekt van rechts door, plaatst de bal van de achterlijn perfect voor naar de vrijstaande Henk die feilloos de bal binnen tikt: 1-1. Het spel gaat door maar beide teams zijn aan elkaar gewaagd. De afgesproken eindtijd van kwart voor elf wordt bereikt, de stand 1-1 is een terechte afspiegeling van de krachtsverhouding.
Louis van Gaal
Ja, Louis is weer helemaal in het nieuws. Ik verwacht binnenkort toch wel een telefoontje, net als tijdens de WK in 2014. Dat telefoontje van toen is gelukkig vastgelegd in de Larix historie en voor de liefhebbers treft u het aan na het verslag van afgelopen zaterdag.
Zaterdag waren we met 12 man. Opnieuw een mooie opkomst en opnieuw een nieuwe aanwinst: Jan van de Heijden. Jan speelde samen met Henk, Ivan, Selwyn, Jasper Z en Simon tegen het team van James met Willem, Marc, Hans, Karel sr en Reinier. Team James begint goed. Willem en Marc zijn bijna tegelijkertijd voor en achter. De plotselinge rushes van Ivan zijn bekend en worden door beide mannen goed geneutraliseerd. Doelpunten blijven nog uit totdat Ivan enigszins nonchalant van ver achter zijn doel de bal in het spel brengt. Was hij zelf vaak degene die zo'n bal meteen afstraft, nu is het Willem die bliksemsnel de bal onderschept en deze rustig in het nog lege doel tikt: 1-0. Team Jan zoekt de gelijkmaker. Henk is af en toe gevaarlijk vanaf zijn geliefde rechtsbuiten positie maar echte kansen komen er nog niet. Wel aan de andere kant. Een hoge voorzet wordt door James prachtig ingekopt en verdwijnt in het doel van Jan: 2-0. Het lichte overwicht van team James begint daarna wat te kantelen naar team Jan. Simon houdt de goal dicht, Jan begint er wat in te komen, Selwyn en Ivan worden dreigender, Jasper blokkeert de aanvallen, Henk en Ivan zijn soms dicht bij een doelpunt maar Karel sr en Reinier, bijgestaan door Marc, Willem en Hans houden de poort dicht. Dan scoort James opnieuw. Hij schiet de bal hard in het doel maar die stuitert direct terug in het veld. U voelt het al aan: discussie. De woorden "hij zit niet, hij zit wel" worden vele malen gehoord op het Larix veld. Is het nu 3-0 of blijft het 2-0? Het zal niet meer uitmaken. Een paar keer komt Marc nog alleen voor doelman Simon om de score verder te verhogen maar Marc heeft pech en het lukt niet. Simon houdt zoals gewoonlijk zijn doel potdicht. Ook team Jan krijgt de nul niet van het scorebord. Het is elf uur, de strijd is gestreden en James heeft volgens velen twee keer gescoord. Team James wint en in de Larix boeken wordt 3-0 genoteerd.
Nu dan het telefoontje van Louis in de zomer van 2014, opgetekend in het verslag van 21 juni 2014 met de veelzeggende titel: 5-3-2.
5-3-2
Telefoongesprek
Dinsdag 24 juni, 2 uur 's middags. De telefoon gaat.
Ik pak op en herken de schorre stem: << He Louis, helemaal uit Brazilië,
dat had ik niet verwacht.>>
<<Ja, ik dacht ik moet je effe bellen.>>
<<Ja leuk man, en je hebt het gister weer geflikt, he. Goed hoor!>>
<< Ja, daarvoor bel ik je ook. Ik dacht, ik ga vanochtend effe de Nederlandse
kranten scannen op mijn tabletje. Toch effe nieuwsgierig, weet je. En soms
wil je een veer in je eigen -je weet wel- steken.>>
<<Nou, dat had je beter niet kunnen doen.>>
Ik hoorde Louis zuchten. <<Ja, dat klopt. Pak ik eerst de Volkskrant,
en wat lees ik over ons: "Een luizige counterploeg, Poldercatenaccio, Zonder
flair en branie, Net een investeringsmaatschappij: resultaat goed, bonussen
goed, Afbraakvoetbal, Tactiek van de verschroeide aarde, De Oranje Machine
van vroeger is nu de Oranje Muur, Eerst doodmaken dan toeslaan!>>
<<Oh Louis, hou op man.>>
Louis zucht weer: <<Daar word je toch helemaal depri van.>>
Ik moet hem nu toch een hart onder de riem steken: <<Louis, je doet het
super, 1 in je poule, alles gewonnen, de hele wereld staat paf!!>>
<<Je hebt ook wel gelijk, niet meer naar de kranten kijken en gewoon
doorgaan. Maar ik wilde ook wat advies. Jullie voetballen al meer dan 40
jaar en hebben alles al meegemaakt. Maar vertel eerst hoe het afgelopen zaterdag
ging.>>
<< Dat was eigenlijk een gelijkopgaand potje. Je kent ze nog he. Selwyn,
Johan, Nico, Nel, Maaikel, Karel jr en Frans tegen Jan, Simon, Peter, Matthijs,
Marc, Miguel, Sander en ik.>>
<<Nou, wel alle jonkies bij elkaar. Gingen jullie wel akkoord?>>
Ja, die Louis heeft het meteen door.
<<Kijk Louis>> zei ik <<Af en toe moet je de jeugd wat gunnen.
Maar ze pakten de kans niet. Wij kregen meer kansen dan zij. Toch bleven
ze gevaarlijk tot het einde. En één mooie combinatie was genoeg. Nico speelt
een paar mannetjes uit, tikt naar Johan, die de 1-0 maakt. Dat werd ook de
eindstand.>>
<<Toch knap gedaan>> zei Louis <<Maar vertel eens, ik heb
wat advies nodig. Zondag moeten we tegen Mexico. Hoe pak ik dat aan?>>
Toch wel leuk he, als Louis graag wat advies wil hebben van de Larixboys!
<<Nou, Louis, kijk. De Zuid-Amerikanen zitten vol passie. En die passie
moet eruit. Daar hebben wij een mooie oplossing voor. Bij teveel passie,
tikken wij de bal even over de achterlijn. Je ziet dan het vuur meteen doven.
Jullie kunnen hem natuurlijk niet over de achterlijn spelen. Je zit niet
te wachten op gevaarlijke corners. Maar gewoon op het veld, effe tegen een
Mexicaan aan schieten, en een ingooi forceren.>>
Ik hoor Louis denken: << Daar moet ik effe over prakkeseren.>>
Ik ga verder <<Je catenaccio moet je houden. Als wij een sterke tegenstander
hebben, gaan we gewoon met z'n allen voor de goal hangen. Beginnen onze tegenstanders
soms flauwe grappen te maken: Willen jullie op de foto? Allemaal effe voor
de goal en lachen. Maar het is wel verrekte effectief. Dus Louis, gewoon
doorgaan met je poldercatenaccio!>>
<<Bedankt>> zei Louis <<Dat had ik toch effe nodig!>>
<<Oh Louis, voordat je ophangt, weet je de betekenis van je 5-3-2 systeem??>>
<<Ja, tuurlijk.>>
<<Het heeft nu een nieuwe dimensie: 5 goals in de eerste wedstrijd, 3
in de tweede en 2 in de derde.>>
<<Ha ha, die is goed, had ik nog niet gehoord.>>
<<Blij dat het je spirit weer opbeurt, dus weer poldercatenaccio, de
laatste 20 minuten 4-4-2, en we zitten in de finale!>>
<<He, dankjewel he.>>
<<Geen dank Louis, en zondag winnen he - oh, oh Louis, wacht nog even,
ik heb nog twee vragen voor je.>>
<<He, wat zeg je?>>
<<Welke 8 teams gaan door naar de kwartfinales?>>
<<Wij natuurlijk en ....>> De lijn wordt slecht....
<<En wie wordt er wereldkampioen?>>
<<Wij natuurlijk.......>> De verbinding wordt verbroken.
Naschrift:
Wie weet krijg ik nog een telefoontje van Louis voordat Nederland tegen Noorwegen speelt. Mijn advies aan Louis zal dan zijn om zo snel mogelijk Arne Slot als assistent toe te voegen. Als hij belt zal ik hem dit zeggen: <<Kijk eens hoe Arne in no-time voetbalplezier en resultaten bij Feyenoord heeft gebracht. Onze kritische sportjournalist Willem Vissers schreef zelfs in de VK over de wedstrijd Willem II - Feyenoord: Feyenoord doet, danst, draaft en dartelt en is een genot om te aanschouwen. Zo willen we ook het Nederlands elftal zien, Louis.>>
De Larix spelen
Wellicht kijkt u enigszins verbaasd naar de titel van het verslag. Zou dat niet de Olympische spelen moeten zijn nu dat we zoveel medailles hebben gewonnen. Sorry, ik bedoel natuurlijk dat niet wij maar onze topsporters het goud, zilver of brons hebben behaald. Schitterend wat zij hebben gepresteerd. Wat heeft ons landje het weer goed gedaan. Wat een geweldig gevoel hebben onze topatleten gevoeld toen zij het hoogst haalbare in hun sport bereikten. Hoe mooi is het niet dat wij bijvoorbeeld Sifan Hassan in ons hart sluiten. Geboren in Ethiopië, maar nu uitkomend voor Nederland. Maar laten we eerlijk zijn. Dat gevoel wat sport je kan geven voelen wij iedere zaterdag. Zaterdagmorgen word je wakker, een blij gevoel maakt zich van je meester, je gaat weliswaar niet naar de Olympische spelen, nee je gaat naar de Larix spelen. Al meer dan 40 jaar vinden de Larix spelen plaats. Iedere keer na het partijtje voetbal verdient iedereen als 't ware een medaille want je hebt met je team toch weer een prima prestatie verricht, of je nu wint, verliest of gelijkspeelt, het voelt gewoon of je weer een virtuele medaille hebt gewonnen. Bovendien is het iedere zaterdagmorgen een nieuwe belevenis. Zo ook deze zaterdag. We waren met 18 man (!), twee nieuwe spelers Henk en Paul, Willem met zijn zoon James en Dara met zijn zoon Tommy, zoon en kleinzoon van Reinier, waarbij voor de tweede keer in de Larixgeschiedenis 3 generaties op het veld stonden. Prachtig, prachtig, die Larix spelen. Maar nu ter zake.
We waren inderdaad met 18 man, bijna een unicum. Karel sr en Simon probeerden nog de kleine goaltjes op het veld te moffelen maar dat leek toch niet zo'n goed idee met 9 tegen 9. Na wat puzzelen bonden de volgende teams met elkaar de strijd aan. Team Henk met Willem, James, Hans, Marc, Selwyn, Jasper Z, Douwe en Tigo speelde tegen het team van Paul met Dara, Tommy, Max, Andy, Karel jr, Karel sr, Simon en Reinier, De balans is goed, het spel gaat gelijk op. Henk en Paul zijn nieuwe talenten, de één een paar jaartjes ouder dan de ander. Net als Max blijkt ook Paul een balvirtuoos. Team Paul begint met verve. De wedstrijd is nog geen tien minuten oud wanneer Paul uit een snelle aanval de 1-0 scoort. Maar de teams houden elkaar in balans en na een assist op maat van Marc tikt Tigo de gelijkmaker binnen: 1-1. James (9 jaar!) en Tommy (8 jaar!) staan hun mannetje. Zij draaien prima mee, gaan af en toe met elkaar in gevecht en geven beiden goede passes en voorzetten. Dan is het Karel jr die de bal behendig in het doel werkt en de stand op 2-1 brengt. Opnieuw knokt team Henk terug en het is Henk zelf die zorgt voor de 2-2 door de bal vanuit de lucht direct in de goal te schieten. Team Henk wordt sterker en sterker maar het loopt toch telkens vast op de solide verdediging van Dara, Simon, Reinier, Andy en Karel sr, die als een rots in de branding zijn doel verdedigt en zelfs een bal die in het doel lijkt te verdwijnen nonchalant met zijn hand naast de paal tikt. Het blijft 2-2. Dan krijgt Karel jr de bal, hij omspeelt de doelman en tikt fraai de bal in het lege doel: 3-2. De strijd gaat door tot elf uur. Team Henk blijft zoeken naar de gelijkmaker die toch niet komt. In de laatste minuut speelt doelman Douwe de bal van achter het doel in het veld naar een medespeler, Max ziet wat er gebeurt, rent op de bal af, onderschept de bal en schiet de 4-2 binnen. Eerlijkheidshalve zou een gelijkspel een goede afspiegeling zijn geweest maar dat neemt weg dat alle 18 mannen weer een virtuele gouden medaille op de Larix spelen hebben verdiend.
Max en Max
Onze Larix Max was er weer. Balvirtuoos en soepele schutter. Het vijftal van Max speelde tegen het vijftal van Marc. Maar de tegenstand was heftig voor Max, het liep niet zoals gehoopt. Net als voor onze andere Max tijdens de F1 op zondag van Hongarije. Opnieuw werd hij indirect door Mercedes van de baan getikt maar zonder kwade opzet. De baan was glad door de regen en direct in de eerste bocht na de start botsten een aantal auto's tegen elkaar, waaronder die van Max. De wedstrijd werd stilgelegd, voor een aantal coureurs was de wedstrijd meteen voorbij, maar niet voor Max. Hij kon nog wel doorrijden maar zijn wagen was behoorlijk beschadigd. Zijn wagen werd zo goed mogelijk met tape (!) gerepareerd maar de aerodynamica was foetsie en hij eindigde in de achterhoede. Lewis Hamilton kon zo makkelijk veel punten pakken waardoor hij weer bovenaan in het WK klassement staat, acht punten voor op Max. Het blijft spannend. Dat was onze wedstrijd eigenlijk niet.
Max speelde met Frans, Jasper Z, Tigo en Simon tegen Marc met Hans, Douwe, Karel sr en Reinier. Max had er duidelijk zin in maar zijn team kreeg al na een paar minuten een psychologische tegenvaller toen Douwe vanaf de zijkant een hoog balletje gaf die Marc handig in het doel kopte: meteen 2-0. Dat was geen lekker begin voor team Max. De wedstrijd ging daarna lang gelijk op. Team Max probeerde de schade te beperken maar kreeg de bal niet in de goal. Schoten van Max, Simon en Jasper troffen geen doel. Dat werd praktisch de hele wedstrijd verdedigd door Reinier die vrij snel na het begin last kreeg van een verrekte kuitspier. Marc bleef ouderwets gevaarlijk. Gelukkig had hij minder last van afnemende energie zoals vorige week en regelmatig brak hij gevaarlijk door. Zo wist hij nog twee keer te scoren en liep de stand uit naar 4-0. Ook brak hij een keer door, kwam alleen voor een leeg doel en tikte de bal net naast. Kort voor het einde - opnieuw half elf - gaf Douwe weer een assist op Marc die de bal tussen een paar benen precies in het doel tikte waarmee de eindstand 5-0 werd voor team Marc. Beide Maxen hadden dit weekend pech.
PS. De gehaktballen met piccalilly bleken Mexicaanse worstjes met Mexicaanse
sausjes te zijn. Dat is gelukkig weer rechtgezet.
Vijf minuten
Het gebeurde in de eerste vijf minuten. Net zo bijzonder waren de laatste vijf minuten. Wat was er aan de hand? We speelden met vier tegen drie. Marc was bij het drietal, overrompelde meteen het viertal en scoorde drie keer in de eerste vijf minuten. Het viertal had nauwelijks de kans gekregen om in hun spel te komen. Marc had er duidelijk zin in. Vorige week was hij er niet want hij had veertien dagen geleden Corona opgelopen, tijdens een feestje. Nu was hij weer ok, zeker in de eerste vijf minuten. Hij ervaarde alle kenmerken van Corona: koorts, moe, reuk weg, smaak weg. Zijn vrouw had op hetzelfde feestje ook Corona opgelopen maar een stuk minder erg. "Je hele smaak is weg, nog steeds" vertelde Marc. "Je voelt de structuur van wat je eet maar proeft het niet. Een plakje kaas voelt stug, een broodje jam voelt glibberig". Zijn vrouw had hier geen last van en maakte meteen van de gelegenheid gebruik door gehaktballen met piccalilly saus te serveren, waar zij dol op is maar Marc helemaal niet. "Ja, maar dat lust ik toch niet, dat weet je toch", zei hij enigszins ontstemd. "Niet zeuren" was haar directe antwoord, "jij proeft toch niks"! Ook dat gebeurt dus door Corona. Maar ook de vermoeidheid is niet een, twee, drie weg. Was Marc vol bravoure gestart en scoorde meteen drie keer, gaande de wedstrijd lukte minder en minder en zat hij in de laatste vijf minuten behoorlijk stuk. Ja, die gekke, rare, vervelende, ongewenste Corona. Hopelijk snel verleden tijd.
Zoals gezegd waren we met zeven spelers. Marc, Simon en Tigo speelden tegen Douwe, Hans, Karel sr en Reinier. Team Douwe was nog druk bezig om de stramme spieren los te krijgen terwijl Marc de vier mannen handig omspeelde alsof ze er niet stonden en binnen no time zijn team op 3-0 zette. Langzamerhand krijgt team Douwe iets meer grip op het spel en weet de aanvallen van Marc te neutraliseren. De mannen van Douwe zoeken ook meer de aanval. Douwe staat rechts voor, Simon staat niet in zijn doel en met een sierlijke krul schiet Douwe bijzonder fraai met zijn linkerbeen de bal in het doel: 3-1. Simon probeert het met harde poeiers, Marc probeert tevergeefs de verdediging van team Douwe te verschalken en Tigo speelt een handig partijtje mee alsof hij nooit is weggeweest. Opnieuw is het doel van Simon leeg. Reinier krijgt de bal en voordat Marc hem op de huid zit schiet hij de bal van afstand keurig in de goal: 3-2. De energie van Marc loopt terug, team Douwe krijgt nummer drie er niet in en in de laatste vijf minuten van de speeltijd zit Marc behoorlijk stuk. Iedereen is blij met het laatste fluitsignaal om half elf, waarna Marc ons bijpraat over het omgaan met Corona en hoe zijn vrouw daarvan weet te profiteren.
PS. De gehaktbal met piccalilly is uit mijn fantasie ontsproten, misschien dat Marc het werkelijke gerecht bekend maakt.
Ajax - Feyenoord en een vleugje EK
Ajax-Feyenoord? EK? Hoezo? Wat heeft dat nu met Larix te maken. Nou, dat zit namelijk zo. Ajax-Feyenoord was behoorlijk in het nieuws deze dagen. Het begon eigenlijk met Frans. Ja, Frans was weer van de partij en hij houdt van de speelwijze van Ajax. Zijn ploegje scoorde zowaar twee fraaie Ajax goaltjes. Tegenstand kwam van het ploegje van Simon, die het - à la Feyenoord - regelmatig met harde poeiers op goal probeerde. Het was Frans zelf die zo'n poeier van Simon uit de bovenhoek tikte met een nonchalant maar effectief beweginkje met zijn hak. Mario zorgde voor een Ajax goaltje en tevens voor een vleugje EK. Natuurlijk stonden de kranten bol van de overgang van Berghuis naar Ajax. Dat wordt straks wat met de competitie wedstrijd Feyenoord-Ajax. Maar de meest bijzondere vergelijking kwam van onze NOS Sport verslaggever Henry Schut, maandagavond in OP1. Dit naar aanleiding van de F1. Zoals u wellicht hebt begrepen ben ik sinds Corona en Max Verstappen een liefhebber van de F1 geworden. Zondagmiddag zat ik weer met spanning in mijn buik te kijken naar de start van de F1 op Silverstone, Engeland. Max vooraan op P1, Lewis Hamilton op P2. Start. De wagens vliegen weg. Max houdt de leiding. Hamilton zit hem vlak op de hielen. Probeert te passeren. Lukt net niet. Vlak bij elkaar naderen ze de flauwe bocht "Copse Corner". Hamilton wil binnendoor maar Max houdt het gat dicht. Hamilton tikt met zijn linker voorwiel het rechterachterwiel van Max aan. Het wiel breekt bijna af. Max vliegt van de baan en knalt met een snelheid van 300 km per uur tegen een wand van banden. Ik schrik me rot. Hamilton heeft hem eraf gereden, krijgt 10 seconden straf, Max gaat naar het ziekenhuis, de race wordt herstart en Hamilton wint. Henry Schut heeft de beelden vele malen teruggekeken en dit is zijn analyse. Het is en blijft sport en dan wil je winnen, kost wat kost. Vergelijk het eens met een penalty bij Ajax-Feyenoord. Stel Feyenoord krijgt een penalty mee. Ajax supporters woest. Volkomen onterechte penalty brult het Ajax legioen. Volkomen terecht brult het Feyenoord legioen. Stel de penalty is voor Ajax. Feyenoord supporters woest. Volkomen terecht brult het Ajax legioen. Volkomen onterecht brult het Feyenoord legioen. Precies zo reageerden de Nederlandse en Engelse F1 fans op Silverstone. Gelukkig misschien nog dat Hamilton er niet door Max afgereden is. Waarschijnlijk waren die Engelsen dan niet meer te houden geweest. Ok, sport is sport, je wilt altijd winnen. Gelukkig is Max ongedeerd. Maar Hamilton rent na zijn overwinning als een klein kind met de Engelse vlag over het gras. Schandalig. "Respectloos en onsportief" is de reactie van Max vanuit het ziekenhuis.
Genoeg over Ajax-Feyenoord. We waren met ons achten: Simon, Mario, Douwe en Jasper Z strijden tegen Frans, Hans, Karel sr en Reinier. Hoewel acht man sterk, zorgen Simon en Karel sr met een snelle actie dat de kleine goaltjes weer verschijnen in het schaduwrijke deel van het Larix veldje. Er volgen geen protesten. Team Frans blijft lekker tikken en houdt de bal kort. Na een kwartiertje leidt dat tot de eerste goal wanneer Hans van dichtbij de bal binnen prikt na een mooie assist van Frans: 1-0. Maar Mario blijft gevaarlijk. Via hoogstandjes met de bal weet hij soms zijn tegenstander te verschalken. Zo lukt het hem om van dichtbij de bal geraffineerd door een paar benen te spelen en in het doel te prikken: 1-1. Mario zorgt ook voor een vleugje EK wanneer hij de doorgebroken Reinier even bij de arm grijpt. Kans om zeep. Ondanks afstandsschoten van Simon - één briljant gestopt door Frans -, een knal van Jasper en techniek van Mario, houdt team Frans zijn verdediging goed op slot en blijft het kansen creëeren met kort aanvalsspel. Opnieuw valt een goal uit een korte combinatie met Hans en Karel sr waarbij Frans de bal handig in het doel frommelt: 2-1. Dit wordt ook de eindstand om half elf. De zon wordt feller, de schaduwen korter, het is mooi geweest. Na afloop beklaagt Frans zich nog dat hij zomaar pardoes uit de "Stand" is verdwenen, terwijl hij nota bene het klassement van winnaarpunten leidt. "Nee, nee, Frans" zegt Karel sr, "Je bent niet verdwenen, gewoon effe naar beneden scrollen, daar sta je in het groen met 47 punten, bij seizoen 19-20". Frans was eerst ontdaan, maar fleurt snel op wanneer Reinier hem misschien wel een biertje in het vooruitzicht stelt. Frans fleurt nog meer op als hij zijn dochter met twee kleindochters ziet. Zij dachten dat de stoere mannen gewoon tot elf uur zouden spelen maar misten zo het Ajax spelletje van Opa Frans !
De glibberende bal
"De bal is nat, hij glibberde zomaar door mijn handen" was het commentaar van Karel sr. Net toen zijn team weer aansluiting vond, viel zo toch een tegengoal. Waarschijnlijk gaf ook Pickford een soortgelijk commentaar toen hij de bal half raakte, de bal via de paal terug in het veld stuitte en Bonucci voor Italië de bal in het doel prikte en de verdiende gelijkmaker scoorde. Het luchtte mij op. Ik was voor Italië. En Italië won zowaar via penalties. Waarom was ik voor Italië? Niet zoals Wim van Hanegem in het AD verkondigde dat die Engelsen maar een stelletje houthakkers waren. Nee, zo slecht voetbalden ze niet. Maar Italië was toch beter. Bovendien had die druktemaker Pickford met een idiote actie onze Virgil van Dijk een zeer ernstige knieblessure bezorgd. Had Virgil van Dijk wel met het Nederlandse team meegedaan had het misschien anders afgelopen. Ook zijn die Engelsen niet meer onze Europese maatjes door hun kortzichtige Brexit keuze. En het blijft toch ook een apart volkje, de goeie niet te na gesproken. Kortom, wat onterechte redenen om tegen het Engelse team te zijn maar via penalties ging de winst toch naar Italië, mijns inziens het betere team. Bovendien begreep ik hun coach Southgate niet dat hij zijn twee jongste spelers één minuutje speeltijd gaf om ze daarna strafschoppen te laten missen. Blijkbaar omdat enkele oudere spelers niet durfden. Mijns inziens onbegrijpelijk.
Maar nu terug naar Larix. Karel sr liet dus de natte bal door zijn handen glippen. Zijn maatjes Karel jr, Hans en Reinier waren even ontsteld, maar gingen vol goede moed door. Toen de wedstrijd begon kwam team Karel al snel op een achterstand van 2-0 via twee fraaie goals van René die speelde met Marc, (grote) Jasper en Simon. Karel jr had net met een paar onnavolgbare passeerbewegingen doelman Simon verschalkt, de 2-1 gescoord en zo voor de aansluiting gezorgd toen een zacht kopballetje van René door de handen van Karel sr glipte en de stand 3-1 werd voor team René. De aanwezigheid van Marc was duidelijk merkbaar. Hij was voor, hij was achter, was gevaarlijk en gaf goede assists. Eén van die assists nam Jasper vol op zijn schoen en knalde de 4-1 binnen. Hans kon de score nog terugbrengen naar 4-2 maar al snel vonden René en Jasper opnieuw de goal, waardoor de score uitliep naar 6-2. Kort voor het einde zorgde Reinier nog voor een goaltje zodat de eindstand 6-3 werd voor team René. Een verdiende overwinning met een overtuigende rol van Marc. Hij traint nu een jeugdelftal van SVW en hopelijk weet hij weer regelmatig de weg naar Larix te vinden.
Het weekend en de week van.........
Het was een weekend met een mooie opkomst, maar niet het weekend van de hond van Karel jr, het asielhondje van de vrouw van Hans of van het VAR optreden van Karel sr, hoewel dat bijna nodig was toen Andy de bal keihard van paal naar paal poeierde. De bal vloog met dezelfde snelheid weer in het veld maar niemand meende dat de bal ook nog eens de doellijn zou hebben gepasseerd. Dus geen VAR nodig. Het was niet alleen ons vertrouwde Larix weekend, maar vooral ook het weekend van onze Max. Nee, niet onze Larix Max, maar onze Formule 1 Max. Nu dat Nederland uitgeschakeld is voor het EK kunnen we in ieder geval ons chauvinisme voeden met de prestaties van onze topcoureur Max Verstappen. Eerst vond ik er niks aan, die Formule 1 races. Keihard dezelfde rondjes racen, je weet nooit wie op kop ligt en je krijgt medelijden met de moeders wanneer zoonlief een aantal malen over de kop vliegt. Maar nu begon onze Max te winnen. Toch eens beter kijken. En toen zag ik het. Het staatje links op het scherm. Daar gaat het om. Nummer één bovenaan, de onderlinge tijdverschillen, het tijdverschil met nummer 1, de bandenkleur, wie gaat in de pit, wie rijdt nu op geel, rood of wit, wie gaat inhalen en zet zijn DRS aan, wie wisselt slim van banden, pakt ieder rondje een halve seconde en passeert in de voorlaatste ronde alsnog nummer 1. Als je dat een beetje door hebt voel je dezelfde spanning in je buik als Oranje achter staat en toch weet te winnen. Zo pakte onze Max al drie keer op een rij de overwinning, loopt hij steeds verder weg in het WK puntenklassement van de lang ongenaakbare Lewis Hamilton en wordt hij misschien dit seizoen wereldkampioen Formule 1. Prachtig, prachtig, prachtig.
Maar toen wisten we nog niet dat het ook de week zou worden van Peter R. de Vries. Vreselijk, misdadig, ongehoord. Hoe het met hem gaat weten we nog niet, maar hopelijk komt hij er goed uit. Maar het is van alle tijden, zei de immer scherpe advocaat Gerard Spong in het ingelaste TV programma OP1. De menselijke geschiedenis kent ellenlange lijsten van slachtoffers: Derk Wiersum, Pim Fortuyn, Theo van Gogh, Daphne Galicia, Ján Kuciak, Aldo Moro, Hanns-Martin Schleyer, John en Robert Kennedy, Martin Luther King, John Lennon, Gandhi, Johan van Oldenbarnevelt, Julius Caesar, en zo gaat de lijst altijd maar door. Hopelijk komt Peter R. de Vries niet op deze lijst.
Wij blijven voetballen. Zoals gezegd is de opkomst mooi. Negen man. Ivan komt
iets later en hij zal half-time van team wisselen. Zo beginnen Karel jr,
Karel sr, Hans en Andy tegen Mario, Selwyn, Simon, Ivan en Reinier.
Het vijftal heeft duidelijk enig overwicht en weet dat om te zetten in twee
goals. Mario laat nog enige staaltjes van hoogstaand voetbal zien waarbij
hij zijn tegenstander verbluft en gepasseerd achterlaat. Via een fraaie combinatie
van Mario en Selwyn, scoort Selwyn de 1-0 en niet veel later zorgt Mario
voor de 2-0. Tien uur, half-time. Ivan gaat naar team Karel. Nu staat het
viertal onder druk. De vier mannen houden nog een klein kwartiertje stand
maar dan scoort Karel jr de 1-0. Kort daarna poeiert Ivan op zijn bekende
wijze, voorlangs passeren en van dichtbij de bal in de hoek knallen, de 2-0
in het doel. Maar ook deze keer weet het viertal een hogere score te voorkomen,
stoppen we om half elf en worden het twee wedstrijdjes van ieder 2-0. Nog
even napraten en ieder gaat voldaan naar huis, niet wetend wat voor een bizarre
week het gaat worden.
Zat ie wel, zat ie niet
Zaterdagnacht. Slecht geslapen. De hele nacht liggen woelen. Zondagnacht precies hetzelfde. Beide nachten bleef dezelfde film door mijn hoofd spoken. De stand is 4-4. Nog 5 minuten te gaan. Ik omspeel Simon. Het doel is leeg. Ik schiet op de lege goal. De bal raakt de goal aan de bovenkant en ketst met dezelfde vaart weer uit het doel. Volgens Simon en zijn maatjes zat ie niet. Volgens ons team zat ie wel. Volgens mij ook. Maar toch voelde ik ook een heel klein beetje twijfel, die mij twee nachten uit mijn slaap zou houden. Er was maar één oplossing. Maandagmorgen vroeg naar Larix met de bal. Helemaal alleen schiet en gooi ik vanaf een metertje afstand telkens op de goal, net op of onder de bovenlat. Soms schiet ie erin, soms schiet ie eruit. Ik was al minstens een kwartier zo bezig, toen er een dame met een hondje langskwam. Ze had al een paar keer naar die 70 plusser staan kijken, met zijn rare spelletje. Ze vertrouwde het niet helemaal en vroeg mij of ik in orde was. "Zeker, zeker" was mijn antwoord en legde haar uit wat mij dwars zat. "Maar meneer, de stand is 4-4, iedereen is vast blij met die uitslag. Waar maakt u zich toch druk over!" Even was ik verbouwereerd. Toen vielen de schellen van mijn ogen. Plotseling verdween alle spanning uit mijn lichaam. "Mevrouw, ik kan u wel omhelzen!" flapte ik eruit. "Doet u dat maar niet, ga vanavond maar lekker slapen" was haar nuchtere antwoord. Zo gezegd, zo gedaan. Maandagavond sliep ik als een roos.
Zo werd de eindstand dus 4-4. Simon, Hans en Selwyn speelden tegen Andy, René en Reinier. Team Andy begint sterk en René opent de score: 1-0. Het grotere veld nodigt Simon uit om van afstand het goaltje te vinden. En dat lukt: 1-1. Opnieuw scoort team Andy, eerst 2-1 door Andy, daarna 3-1 door René. Dan brengt Hans de stand terug naar 3-2 en wederom weet Simon met een afstandsschot de stand gelijk te trekken: 3-3. Selwyn breekt door op rechts en schiet met uiterste precisie de bal tussen de paal en doelman Reinier. Team Simon leidt met 3-4. Uit een mooie combinatie met een voorzet van René prikt Andy de gelijkmaker binnen: 4-4. We stoppen om half elf. Er staan nog 5 minuten op de tijdwaarneming. Andy geeft een mooie pass in de vrije ruimte. Reinier snelt met de bal richting het doel van Simon, omspeelt Simon en scoort...............wel of niet. Discussie, berusting, plus twee slapeloze nachten van Reinier. Gelukkig bracht de dame met het hondje de rust terug.
De bal rolt weer
Niet te geloven. Het is zaterdagmorgen 19 juni 2021 tegen 9 uur. Honderden mensen staan bij het Larixplantsoen, met vlaggen en toeters! Blijkbaar was hun ter ore gekomen dat de Larixmannen weer gaan voetballen. Geweldig. Wat een enthousiasme. René en Douwe komen. Applaus en gejuich! Reinier komt aanfietsen. Applaus en gejuich. Een auto stopt. Selwyn en Willem stappen uit. Applaus en gejuich. Daarna komt Hans. Als Larixbewoner krijgt Hans het meeste applaus en gejuich. Zou hij misschien de aanstichter zijn van dit huldebetoon? Wel laat ik U uit de droom helpen. Het was mijn droom van de vrijdagnacht. We gaan weer voetballen. Ik kan bijna niet wachten tot het ochtend is en in mijn dromen zie ik dat alle Larixbewoners klaar staan om ons te ontvangen. Helaas. Het was slechts een droom. Zaterdagmorgen 9 uur was er geen enkele toeschouwer. Wel werd ik met een zalig gevoel wakker, pakte mijn voetbalspullen en snelde naar het Larixplantsoen. Het enige dat klopt aan deze dromerige inleiding zijn de spelers.
We waren dus met ons zessen. Iedereen had veel zin om de bal weer te laten rollen. Wel moesten René en Reinier eerder stoppen, wat voor een eerste krachtsinspanning na een lange rustperiode goed uitkwam. Willem had er zin in en maakte meteen de teams. Hans, René en Selwyn speelden tegen Douwe, Willem en Reinier. De afstand tussen de nieuwe goaltjes vormde geen probleem. Willem rende weer als vanouds over het veld en kwam regelmatig gevaarlijk dicht bij de goal maar het scoren bleek toch lastiger dan gedacht ondanks de grotere goals. Aan de andere kant wist Reinier regelmatig een inzet op de goal te stoppen, vaak met zijn handen wat tot enige verbazing leek te leiden. Echter wist hij te vertellen dat het Larixreglement (art 87, lid 15) vermeldt dat keepen met de handen is toegestaan bij het gebruik van grotere goals. Dan weet Willem de score te openen met een hard schot en de stand is 1-0. Team Hans laat het er niet bij zitten en het is Hans zelf die met een gericht afstandsschot de stand op gelijke hoogte brengt: 1-1. Het begint al een beetje tegen tienen te lopen - de geplande eindtijd - wanneer Willem opnieuw de goal vindt, nu met een zacht rolletje dat net genoeg snelheid heeft voor de bal om de doellijn te passeren. Zo wordt de eindstand 2-1. Selwyn en Willem hadden nog verder willen spelen, maar Douwe en Hans vonden het ook genoeg voor deze eerste keer. Wel gaan we deze zomer gewoon door met voetballen, uiteraard bij voldoende opkomst. Zo werd deze zaterdag in ieder geval de spits afgebeten van het seizoen 2021-2022. Het was heerlijk, ook zonder de honderden juichende Larixbewoners.
Van Hans:
22-10-2020
Wanneer de echte noodzaak ontbreekt heb ik altijd wat moeite om mijzelf aan te zwengelen en over te gaan tot wat conditionele activiteiten. Vanmorgen besloot ik om maar weer eens wat aan mijn conditie te gaan doen na een paar rustige weken. Nou, dat heb ik geweten. Wie vanmorgen een amechtig hijgende, gepijnigd kijkende >70jarige over Heerhugowaards dreven heeft zien zwoegen: ik was het niet; althans ik wil het niet wezen. Wat een verval in conditie in die paar weken, ik schrok er van. Dus heb ik mijzelf voorgenomen – let wel: voorgenomen – om maar weer vaker te gaan hardlopen. Met als enige doel: zaterdags op ons grasveldje aan het Larixplantsoen zo goed mogelijk voor den dag te komen. Ik hoop dat de tijd waarin ik alleen nog maar op ballen kan wachten nog ver voor mij uit ligt.
Ik noemde net al het grasveldje. Op de terugweg van mijn “training” liep
ik al uitrustend en mijmerend over de groene grasmat (******) waarbij mij
een voorval van enige weken geleden te binnen schoot. Eén van de spelers
– we noemen hem hier Q - liet een aantal scheten (broekhoest)
en uiteraard werd er flink commentaar geleverd op deze speler. Al deze
argumenten werden van tafel geveegd want het was buiten, niemand had er
last van etc. etc. Maar op de opmerking dat er wel geur-aerosolen verspreid
werden kwam geen goed antwoord.Het voorval liet mij niet los mede vanwege
de corona-
Dit alles speelde zich af een week voor dat Rutte met de extra speciale cororna-maatregelen kwam. En ergens heb ik het idee dat alle extra maatregelen genomen zijn omdat Van Dissel zijn nieuwe zorgen heeft gedeeld met het kabinet. En dus zitten we nu door mij zonder voetbal. Mijn excuses en ik zal het nooit meer doen.
***** lees: akker met weegbree, klaver en andere troep waarin het nog aanwezige gras een bij voorbaat verloren strijd levert (Gemeentelijke Groendienst???)
Noot: Het hackersprogramma op mijn Commodore 64 (alleen voor kenners) heeft n.a.v. het bovenstaande het onderstaande telegram onderschept:
----------
To: President
Subj.: Pantscoughing
Re: Pantscoughing supposed to be “faked” fake-news. According to mathematical rules this must be true (false+false=true).
Advise: switch to human gas exploring and close fracking-company’s
Advantage: at least you can say you’ve “locked down” something
From: Quasimodo Appleton Neruda Oppenheimer Neuman (founding member)
Na de persconferentie van Rutte/de Jong van dinsdag 13 oktober 2020:
Voetballiefhebbers,
al mijn voetbalspieren/zenuwen/neurone
mijn hersenen hebben besloten om voorlopig mijn voetbalschoenen
in de
kast te zetten (uiteraard schoongemaakt). Het zat er al aan te
komen
maar het voor mij belangrijkste argument is toch wel het enorme
afschalen van de reguliere zorg met alle bijkomende maatregelen.
Iedereen die niet opgenomen of verplaatst of anderszins het
slachtoffer
wordt van het virus is een pluspunt. Vandaar mijn besluit.
Ik hoop van harte dat het zo snel mogelijk weer anders
wordt: als het zo
ver is gooi ik (of iemand anders) wel weer een balletje
op (figuurlijk)
om te kijken waar we dan staan.
blijf allen gezond en tot ziens.
Hans
PS
ik zal mij in de tussentijd om de bal bekommeren. Mocht
ie toch nodig
zijn, laat het mij dan even weten dan breng ik 'm zaterdagmorgen
naar
Zaterdag 10-10-2020 - IJshockeydoelmantechniek en Ware Woorden
Ondanks het uitgezonden SOS waren we helaas niet in grote getallen op komen dagen: het weer? Corona? Kou? Ik weet ’t niet maar we hebben toch gevoetbald. Met z’n vijven op het grote veld met de “grote” doelen.
En we hebben het geweten. Half elf was bij iedereen de energievoorraad op en zijn we gestopt. Het scoreverloop is volstrekt onduidelijk want door het wisselen van de partijen – 3 tegen twee en degene van de drie die scoorde moest bij de tegenpartij – kon mijn zakjapanner i.c.m. mijn bovenste harde schijf en webcam het allemaal niet meer volgen.
Vorige week was de grote vrees nog dat er met die nieuwe grote doelen heel veel doelpunten zouden vallen; nou, wees gerust, dat gaat niet gebeuren. Zo groot zijn ze nu ook weer niet! Wat je wel langzaam aan zag komen was het besef dat de doeltjes 2x zo hoog zijn als de oude doeltjes en dat er daarom steeds meer schoten gericht werden op de linker- en de rechterbovenhoek. Dat wordt voor Simon nog lastig als ie zijn ijshockeydoelmantechniek moet toepassen op de bovenkant! Niet dat de vele schoten nu resulteerden in meer doelpunten, maar goed. We (Karel Sr.+Jr., René, Tigo en Hans) zijn evengoed toch lekker in de weer geweest.
Na de wedstrijd hebben we toestand in de wereld nog even doorgenomen en geconstateerd dat Donald T. te A., Vladimir P. te R. en Recep Tayyip E. te T. niet onze type presidenten zijn; dat Mark R. te N. het toch niet zo slecht doet, dat de oorlog tussen Azerbeidzjan en Armenië niet zou moeten kunnen in deze tijd en dat machtswellustelingen geen openbare functie meer zouden moeten mogen bekleden!!!
Volgende week wordt een belangrijke week in de strijd tegen covid19. Houdt het nieuws in de gaten want als het advies wordt gegeven dat ook sportwedstrijden beter niet gespeeld kunnen worden is het voor ons ook weer een tijdje over!!!
Houdt afstand, was je handen kapot, mondkapje gebruiken, je verstand blijven gebruiken en gezond blijven.
Hopelijk tot aanstaande zaterdag.
Vizier, ??????, tactiek, hartslag, onze Willem en S.O.S.
Tsjonge wat gebeurt hier zou je zo denken als je de aanhef leest! Er wordt toch alleen maar gevoetbald???? Niet dus!
Allereerst de “????????”. Iedereen – ik ga er tenminste van uit dat iedereen het verslag leest - weet nog dat er in het verslag van vorige week bij de genoemde doelpuntenmakers een aantal vraagtekens waren gezet. Schrijver dezes wist niet meer wie het laatste doelpunt had gezet. Dit raadsel is opgelost: de beste doelverdediger die we hebben was nu als aanvaller ingezet en scoorde. Over wie hebben we het dan: natuurlijk. Over Simon! Bij deze, alle statistieken kunnen nu weer waarheidsgetrouw ingevuld worden.
Thé Lau schreef het al: …. Met open vizier. Nou, dat deden we maar wat stonden al die vizieren slecht afgesteld zeg. Droevig. Alle schoten naast en over. Tactisch was het echter af en toe van hoog niveau: prachtige aanvallen van team K2+Hans resulteerden in 1 doelpunt. Aanval via Karel Sr. in het midden, Karel Jr. rechts buiten en Hans links. De bal van Sr. naar Jr. , Hans sprint van links naar rechts en neemt twee verdedigers mee, Karel Sr. staat nu links vrij voor doel, krijgt de bal op maat van Jr. en scoort zeer beheerst het enige doelpunt. Daar hadden René, Simon, Jasper en Douwe niet van terug. Daarna nog weer enig oponthoud bij het andere doel. Na een sprint moest zonodig iemand – ik zal zijn naam niet noemen maar ik ken hem zeer goed – zijn hartslag controleren. Zeker een nieuw speeltje of zo. De hartslag bleek wel hoog maar niet té. Doorgaan dus. Maar er veranderde verder niets aan het spelbeeld of aan de uitslag.
Om half elf stopten we omdat Sr. + Hans weg moesten. Bij het opruimen refereerde Jr. nog even aan een artikel in de Volkskrant van vandaag over het afgesloten akkoord bij de KLM. “Onze Willem” had dat toch maar mooi voor elkaar gekregen zei Jr. met enige trots in zijn stem. Willem, als je dit leest: ga zo door. Het zal niet gemakkelijk zijn allemaal maar vergeet niet: ben je het zat kom dan even zaterdags twee uur zonder gezeur ontspannen aan het Larixplantsoen. Daar knap je van op.
Brengt mij gelijk bij het laatste punt: de S.O.S. Volgende week is Simon er niet EN spelen we tussen de grote doelen. Met zes man voetballen is te weinig: dat wordt hartslagen meten, zuurstof toedienen etc. etc. etc. Daarom bij deze het S.O.S verzoek: komt allen ballen. Vele voeten maken afstanden korter.
Zaterdag 26 september 2020 - Geen verslag
Tijdens het voetballen werd er van een paar kanten geopperd dat er geen verslag gemaakt hoefde te worden: waardoor deze gedachte naar boven kwam weet ik eigenlijk niet. Ik ben bang dat het kwam door het vertoonde spelpeil maar dat is een gedachte die ik niet wens te hebben.
Ik was eerlijk gezegd wel blij met het idee van geen verslag. Mooi, dacht ik, dan hoef ik niet op te schrijven dat we met z’n achten waren (helaas geen Douwe en geen Max), dan hoef ik niet te noteren dat team K2 (Karel’s Sr. en Jr., Tigo en Simon) superieur waren aan het andere team (Hans, René, Jasper en Andy.). Verdere niet vermeldenswaardige dingen zijn dan nog dat Karel Jr. 4x scoorde, Tigo 1x en ?????????? 1x. Voor onze partij scoorde Jasper met een flinke peer in doel –rechterbovenhoek- en redde daarmee de eer van de verliezende partij. Ondanks dat paal en lat menigmaal geteisterd werden door onze kanonskogels was er voor ons geen beginnen aan; we konden niet op tegen de combinaties van Tigo en Karel Jr. Voeg daar bij de slinkse bewegingen van Karel Sr. en het doelmangedoe van Simon en boem, hatsekidee: dik verloren! Gelukkig komt dit zoals gewenst niet in het verslag te staan en wordt dus ook niet verder verspreid . Allen Reinier mag het weten.
A.s. zaterdag ben ik er uiterlijk tot half elf (huizenjachtgedoe) dus dan mag iemand anders niks noteren.
Zaterdag 19 september 2020
Allereerst een vraag aan Reinier: je schreef dat je geen handen in doel mocht gebruiken tijdens een pandemie en dat dat stond in artikel 47, lid 17. Ik heb denk ik een oud exemplaar van het Larixreglement want bij mij stond het wel in artikel 47 maar niet in lid 17 (ik moet er niet aan denken dat ik 17 lid-den zou hebben maar dat even ter zijde) maar in onderdeel: Voetbal niet in competitieverband, afdeling: Heerhugowaard, groep: Bomenrijk, subgroep: Larixgroen, paragraaf:13, alinea 84 onder het kopje “Pandemieën”. Zou je mij een nieuw exemplaar kunnen sturen? Doe maar via de mail, dat spaart weer een bos.
Dan nu het verslag. Het was mooi weer, het gras was gemaaid en jammer genoeg weer niet opgeruimd. We speelden uit nostalgische overwegingen met onze oude doeltjes.
Zal ik de uitslag gelijk verklappen of zal ik de spanning langzaam opbouwen? Ik zal de spanning iets verlichten: er werd 7x gescoord. We waren met z’n achten: Max en Douwe waren er ook weer en samen met Andy en Simon vormden zij partij 1. Hans, de beide Karel's en Jasper Z. vormden partij K2. De score werd al redelijk gauw geopend door Hans die met prachtige schijnbewegingen zich zelf wist vrij te spelen en met een gericht hard schot rechts in de bovenhoek wist te scoren (superlatieven zijn van medespelers, niet van mij anders zou het kunnen gaan stinken en dat laat ik over aan Karel Jr. – specialist op dat gebied). Maar al snel daarna wist Max (zijn naam komt u nog meer keer tegen) aan de andere kant ook op een fraaie manier te scoren. 1 – 1. We waren toch wel redelijk tegen elkaar opgewassen. Alleen Max was de dissonant; die zat in het verkeerde team en wist even later weer te scoren, 3 – 1. Max heeft ook nog van die ingebouwde schijnbewegingen, lastig te verdedigen en Max (he,he hij weer) maakte ook nog het 4e doelpunt. Maar team K2 kwam toch langzaam aan weer terug. Karel Jr. wist nog 2x te scoren en zo kreeg team K2 toch het idee dat we vóór half elf nog wel gelijk konden komen. Helaas, dat lukte net niet. We stopten om half elf omdat Karel Sr. weg moest en het Hans de gelegenheid gaf om nog even naar zijn kleinzoon bij AFC in Alkmaar te gaan kijken. En ik zal jullie een geheim verklappen: ik vind het niet erg om om half elf te stoppen: meestal loop ik dat laatste halfuur toch alleen maar naar adem te happen.
Maar we hebben weer lekker gebald. Volgende week hopelijk
weer. En we gaan er van uit dat Douwe dan weer verlost
is van zijn spierblessure en er weer volledig tegen aan
kan gaan.
Naschrift Reinier: Het blijkt onmogelijk om een exemplaar per mail op te sturen. Voor het raadplegen van het Larixreglement moet ik namelijk eerst een verzoek indienen aan de KNVB die mij vervolgens een tijdelijke toegang geeft tot de site met het Larixreglement. Deze site hebben ze blijkbaar zo goed afgeschermd dat je niets kan kopiëren of printen. Dus helaas. Dit roept natuurlijk wel de vraag op hoe Hans een oud exemplaar in zijn bezit heeft kunnen krijgen. Misschien had hij als scheidsrechter ook een tijdelijke toegang.
Verslagen van Hans:
Zaterdag 5 september j.l.
Na een lange stilte werd er in onze …..divisie weer gevoetbald. Na een oproep om het weer te proberen was er genoeg animo om weer van start te gaan. Ook weer een paar lang niet geziene spelers waaronder Max en Douwe waren van de partij. Helaas is niet alles of liever gezegd niets gedocumenteerd van deze wedstrijd; dus zijn de statistieken van Reinier niet helemaal betrouwbaar meer. Pech maar we stonden er in ieder geval weer. Weliswaar maar tot half elf omdat een aantal speler op tijd weg moesten maar dat kwam eigenlijk iedereen wel goed uit.
Er ontstond nog een discussie over het gebruik van handen van de keepers in de nieuwe doelen die iets groter zijn dan onze oude standaard doelen. Argumenten als “schietschijven”, “bij de oude grotere doelen gebruikten we ook onze handen” gingen over tafel, sorry, grasveld maar een definitief besluit werd niet genomen. Ik stel voor dat onze wandelende geschiedschrijver annex bewaker van het “Larixreglement” daar een uitspraak over doet nadat hij deze reglementen zorgvuldig heeft doorgenomen. Wat mij betreft: ik ben TEGEN het gebruik van handen. Simpelweg omdat het volgens mij het voetbalspelletje ten goede komt.
Maar goed. We zullen het merken.
Zaterdag 12 september j.l.
Een redelijke opkomst mede omdat Andy zijn zoon Dean en een neef (sorry, ik weet je naam niet meer) had meegenomen. Helaas ontbraken er ook een paar cracks van de vorige week maar we waren met z’n negenen (in het begin) . Andy, zoon Dean, neef en Karel sr. tegen Hans, Simon, Karel jr., Tigo en René. De partij van Hans moest het eerst afleggen tegen de snelheid en het uithoudingsvermogen van de partij van Andy. De eerste goal viel dan ook in het doel van Hans (door wie weet ik niet meer) maar daarna werd het spel toch merendeels bepaald door Karel en René wat resulteerde in een voorsprong van 4 – 1 door 2 doelpunten van Karel en 2 van René. Tot het 10 uur werd. Toen werd Cees - de schoonvader van Andy – verwelkomd door zijn familie en kantelde het spel een beetje. Prompt scoorde Cees omdat doelman Hans dacht dat de bal over zou gaan EN zijn handen niet wenste te gebruiken . Gelukkig scoorde Karel jr. nog een keer. En toen werd het half elf: de neef stopte met voetballen wegens maagklachten en Hans stopte er toen ook mee omdat zijn accu al lange tijd helemaal leeg was. Beiden gingen naar huis, vandaar dat de afloop van de wedstrijd mij niet bekend is. Een laatste blik achterom naar het veld voor dat ik de straat naar mijn huis in ging was dat de altijd met het milieu bezig zijnde Simon in de struiken bezig was het lage grondwaterpeil aan te vullen. Dat was het.
Niet veel gedaan en toch bekaf. Bah.
Naschrift Reinier: Met geruststelling zag ik dat het Larixreglement prima bestand is tegen onzekere tijden. Zo las ik in artikel 47, lid 17, dat het de doelman tijdens een pandemie periode niet is toegestaan om de bal met de hand op te vangen of weg te stompen. Ik denk dat deze regel niets aan duidelijkheid te wensen overlaat.
JAMES
Willem kwam afgelopen zaterdag met zijn zoon James. James is 8 jaar oud en speelt al de sterren van de hemel. Onder zijn gele shirt vlogen zijn snelle behendige beentjes over het veld, boven zijn gele shirt zag hij met zijn mooie koppie waar de kansen lagen. Hij had er zin in. Net als vader Willem vloog hij over het veld, van achter naar voor, van rechts naar links. Hij kijkt, hij passt, hij staat vrij, hij rent en hij scoort. Zelfs wist hij een enkele keer één van onze oudere en ervaren voetballers te passeren. Kortom, James was een aanwinst voor zijn team. Ook was na lange tijd Jasper Z weer aanwezig. We waren blij hem te zien en te horen dat zijn behandeling prima is aangeslagen. Hij staat nog onder controle maar voelt zich goed en had weer zin in een echt partijtje voetbal. Bovendien ging het hem goed af en hij zorgde voor een supersnelle openingstreffer. Ook liet hij zijn jongenshart zien door trots zijn nieuwe Porsche te showen en na afloop met een bloedgang weg te scheuren. Hans maakte ons blij door ons uit te nodigen voor een borrel na de wedstrijd van aanstaande zaterdag vanwege zijn 71ste verjaardag. Maar helaas doet het Corona virus ons de das om. Voorlopig kunnen we niet meer gaan voetballen en samenkomen. Hopelijk stelt Hans zijn feestje uit totdat de situatie weer genormaliseerd is. Het zijn surrealistische tijden. Het lijkt of we in een bizar verhaal verzeild zijn geraakt. Niets of niemand kon Larix stoppen, behalve dus Corona.
Hoe ging het afgelopen zaterdag? We waren met 9 man. Frans, Hans, Karel jr en Karel sr speelden tegen James, Willem, Jasper Z, Jasper S en Reinier. Vader en zoon Schmid lieten meteen hun aanwezigheid voelen met snelle acties. Team Frans speelde daarom vanuit de verdediging. Toch wist team James deze verdediging binnen vijf minuten te doorbreken toen Jasper Z met een harde poeier fraai de openingstreffer scoorde: 1-0. Na deze snelle goal ging het lang gelijk op. Team James viel telkens aan, team Frans verdedigde goed en probeerde met uitvallen de gelijkmaker te scoren. Dan valt Willem aan, James rent mee, Willem passt naar James en James tikt beheerst de bal in het doel: 2-0. Het spel gaat verder en de score gaat nog oplopen. Reinier heeft de bal op rechts, hij zet voor, en de bal ketst via het been van Karel sr in het doel: 3-0. Voorzichtig informeert team James of we misschien moeten wisselen. "Geen sprake van" was het antwoord van team Frans. Dat is lef, nietwaar. Opnieuw gaat team James scoren. Vele keren probeerde vader Willem aan te vallen en zoon James in een scoringspositie te krijgen maar de verdediging van team Frans wist dat telkens te voorkomen. Nu kwam Willem alleen op keeper Karel sr af en behendig tikt hij de bal in het doel: 4-0. Daarna krijgt Karel jr een soortgelijke kans. Hij komt alleen op doelman Reinier af en tikt de bal precies in de vrije hoek: 4-1. De strijd is gestreden. Team James heeft verdiend gewonnen en vader en zoon Schmid hebben een knap staaltje voetbal laten zien.
Helaas, helaas, zullen we enige tijd niet meer kunnen voetballen. Zodra het Corona licht van rood op groen springt zal ik u graag uitnodigen om ons Larixvoetbal weer op te pakken.
Hoe heet een inwoner van Burkina Faso: A Burkina'a,
B Burkinabé, C Burkinacé, D Burkinadé? Een grappige
vraag nietwaar. Het juiste antwoord is B Burkinabé.
Overigens kun je Burkinabés weer onderverdelen in
zo'n 160 etnische groepen. Enkele van deze stammen
zijn herkenbaar tijdens traditionele dansen aan kleurrijke
verenpakken en houten maskers. We gaan in het zuidwesten
de grens over en komen in Ivoorkust. Het land is
gehard door een zwaar verleden en is niet rijk, maar
ze zijn verenigd in hun grote trots en liefde: het
nationale voetbalelftal. Wat is de nationale kleur
van Ivoorkust: A zwart, B groen, C oranje, D rood?
Wellicht een profetische uitspraak van Cruijf van toepassing op de Corona uitbraak: "De waarheid is nooit precies zoals je denkt dat hij zal zijn".
JR
Voor de spelers van afgelopen zaterdag zal de titel niet vreemd zijn - na enig nadenken waarschijnlijk. Maar de meeste mensen van de generatie die opgegroeid is met de televisie zullen het associëren met JR van de televisie serie 'Dallas'. JR was de onberekenbare, keiharde en onsympathieke zoon van Jock en Miss Ellie Ewing. De naam JR staat voor John Ross en werd gespeeld door Larry Hagman. De serie speelde van 1978 tot 1991 en ondanks zijn gemene karakter was JR toch een zeer populair personage in de serie. Maar genoeg nostalgie en de JR in de titel heeft helemaal niets maar dan ook helemaal niets te maken met JR uit Dallas. Onze JR staat gewoon voor Jasper en Reinier. En dat zat zo.
We waren met 7 man. René, Karel jr en Simon namen het op tegen Jasper, Hans, Frans en Reinier. Het viertal verwachtte een lastige wedstrijd. Binnen vijf minuten leek dat ook bewaarheid te worden. Het viertal had afgesproken het doel niet onbemand te laten gezien de reputatie van Karel, René en Simon die er alle drie niet voor terugdeinzen om van verre te scoren. Toch was doelman Reinier mee naar voren gekomen, Frans verwachtte dat hij in zou lopen op zijn assist maar Reinier hield in, de bal kwam bij René, die de bal meteen van afstand in het lege doel schoot: 1-0. Vanaf dat moment bewaakte team Jasper zijn doel beter. Ook speelde het viertal verdedigend waardoor team René regelmatig de aanval zocht. Daardoor was hun doel af en toe onbemand en wist Reinier na een onderschepte aanval de bal van afstand in het lege doel te schieten: 1-1. Team Jasper kreeg wat meer grip op de wedstrijd. Reinier schiet hard richting het doel naar Jasper die met een laconiek tikje de bal in het doel werkt: 1-2. Enige tijd later krijgt Jasper de bal voor zijn voeten uit een onderschepte aanval en ook hij schiet van afstand de bal fraai in het lege doel: 1-3. Dat ziet er goed uit voor team Jasper. Maar dan. Oei, oei, een foutje. Karel krijgt de bal, rent op het doel af en passeert doelman Frans die de bal langs zijn been in het doel voelt gaan: 2-3. En oei, oei, oei, weer een foutje. Nu krijgt René de bal, rent vanaf links op het lege doel af en schiet de bal perfect binnen, net voordat de teruggerende Reinier zijn schot kan blokkeren. De stand is 3-3. Weg is de voorsprong van team Jasper. Nog een klein kwartiertje te gaan. Beide teams kampen met vermoeidheid. Hans staat vlakbij het doel van doelman Simon. Reinier schiet hard op de goal, Hans doet een stap opzij en de bal zeilt voor Simon langs in het doel: 4-3. Team Jasper weet toch de overwinning binnen te slepen. Zij vormden een sterk viertal met Hans en Frans, waarbij Jasper en Reinier ieder voor twee goals zorgden. Vandaar de JR.
De Quizvraag was: Welk volk leeft in het noorden van Mali: A Bosjesmannen, B Himba, C Moren, D Toeareg?. Het goede antwoord is D Toeareg. De Toeareg is het meest herkenbare volk van de Sahara. Het zijn woestijnreizigers op dromedarissen. Zij dragen tulband, sluier en sjaal in één. Timboektoe is een belangrijke pleisterplaats voor hun. We verlaten de woestijn en gaan zuidwaarts. Eerst zien we gras, dan acacia's en baobabs. Dan rotsen, bomen en ronde rietgedekte hutjes. We zijn in Burkina Faso. Hoe heet een inwoner van Burkina Faso: A Burkina'a, B Burkinabé, C Burkinacé, D Burkinadé?
Johan is nog niet klaar met zijn wijsheden: "Toeval is logisch".
Simon, Frans en Joop
Voordat we u gaan informeren over dit illustere drietal, wil ik eerst iets bijzonders onder uw aandacht brengen. Zoals wellicht bekend volgen Slot en Zidane altijd met veel belangstelling iedere zaterdagavond de samenvatting van Larix 1 tegen Larix 2 op Larix Sport. Ook deze zaterdag werden zij weer getrakteerd op geraffineerd voetbal. Immers, het raffinement en de ervaring van 40 tot meer dan 60 jaar voetbal spat dan van de buis af. Deze zaterdag was er ook jong talent dat maar wat graag leert van deze grandioze voetbal virtuozen. Slot en Zidane zagen deze zaterdag op Larix Sport subliem, hoogstaand en strategisch voetbal wat natuurlijk moest leiden tot een verdiende en solide overwinning van 2-0. Beide trainers namen de strategie en het raffinement van het winnende Larix team mee in hun voorbespreking van hun beide teams. En zie daar, AZ rolt Ajax op met 2-0 en Real doet idem dito met Barcelona. Eigenlijk had ik wel een dank appie verwacht van beide heren, maar dat komt misschien nog wel een keertje.
Nu dan het illustere drietal Simon, Frans en Joop. Waar we van Simon lange tijd gewend waren aan keiharde pegels op goal, of aan listige boogballetjes van afstand die precies in het doel terecht komen, was het de laatste weken een beetje kommer en kwel. Zijn schoten waren wel hard, maar verdwenen hoog over of ver naast. Maar gelukkig was het deze zaterdag weer raak. Met een ziedend schot opende Simon de score. Hij kan het gelukkig weer. Ook waren we blij dat Frans er weer was. Hij had nog een beetje last van zijn heup maar het ging wel goed. Een kwartiertje voor het einde kwam Joop ons toejuichen. Hij constateerde dat het voetbal dat hij zag veel leek op wandelvoetbal. Nu was dat niet zo vreemd want het veld was loodzwaar, met blubber en hoog gras, en we hadden er al meer dan een uur op zitten. Volgens niet bevestigde berichten was Joop ook aan het lobbyen voor zijn wandelvoetbal. Natuurlijk mag ieder reclame maken voor zijn hobby maar het zou Joop prijzen als hij bij zijn wandelvoetbal ook zou lobbyen voor het echte Larixvoetbal.
Genoeg inleidende woorden. We waren met 8 man. Gelukkig was ook de FC Schermerhorn voltallig aanwezig. Jeroen en Thomas waren beiden van de partij. Bij het maken van de teams kwamen zij tegen elkaar uit. Thomas speelde met Hans, Frans en Karel sr. Jeroen speelde met René, Simon en Reinier. Zoals al gememoreerd was het veld heel zwaar. Tussen de grote goals veel blubber, daarnaast erg nat en hoog gras. Onder deze zware omstandigheden werd er toch lekker gevoetbald. Aan beide kanten kwamen er kansen voor open doel die toch net naast gingen. Zo kreeg Thomas na een mooie actie een kans voor een leeg doel maar hij schoot naast. René kreeg zelfs tweemaal een kans voor open goal zonder te scoren. De teams waren aan elkaar gewaagd. Lang bleef de stand 0-0. Toen gebeurde het. Simon krijgt de bal, meedogenloos haalt hij uit en zijn ziedende schot vliegt door de verdediging in het doel. De stand is 1-0 voor team Jeroen. Ziehier ook een impressie van de knal van Simon.
Het spelbeeld blijft gelijk. Af en toe kansjes maar geen goals. Het doel van team Thomas is leeg. De bal komt vrij op links. René rent op de bal af, Thomas rent op de bal af, maar René is een fractie eerder en schiet de bal richting het lege doel. En jawel, de bal verdwijnt in het doel. De stand is 2-0. Kort voor het einde komt Thomas ongelukkig terecht in een duel met René. Even heeft hij last van zijn knie maar hij kan toch weer verder spelen. De stand blijft 2-0. De strijd is gestreden. Het was een gevecht op blubber dat wellicht ook twee uitzonderlijke voetbaltrainers heeft geïnspireerd en waarvan de uitslag door twee uitzonderlijke teams werd gekopieerd.
Het antwoord op de vraag: Op welke helft liggen de meeste landen: A Zuidelijk halfrond, B Noordelijk halfrond, C Oostelijk halfrond, D Westelijk halfrond? is B het Noordelijk halfrond. Alle Aziatische landen, alle Europese landen en de meeste Afrikaanse landen liggen ten noorden van de evenaar. We reizen verder door Mali en varen per boot de rivier de Niger af. Nergens is er groen, enkel een rivier die stroomt door het eindeloze zand. Welk volk leeft in het noorden van Mali: A Bosjesmannen, B Himba, C Moren, D Toeareg?
En onze Johan weet het weer: "Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat".
Tweetallen
Het was de zaterdag van tweetallen: twee frommelgoals, twee afstandgoals, twee mooie goals, twee wedstrijden, twee gelijke spelen, twee goals van Tigo, twee goals van Jeroen. Kortom, een zaterdagmorgen van tweetallen en tweetallen. Tigo zette zijn illustere start van 2020 direct voort. Binnnen een klein halfuur scoorde hij twee keer. Maar daarna moest hij huiswaarts keren. Zijn spierblessure is niet over en verhinderde hem verder te spelen. Hopelijk gaat zijn blessure snel voorbij en kan hij zijn zegetocht op het Larixveld continueren. In ieder geval had hij zijn stempel weer gezet. Laten we het verloop van deze zaterdag nu in een logische volgorde gaan plaatsten.
We waren met 7 man. Hans kwam trots aanlopen met zijn kleinzoon Jeroen. De FC Schermerhorn hoefde niet te spelen vanwege de voorjaarsvakantie. Helaas was Thomas thuisgebleven. Waarschijnlijk wilde hij lekker uitslapen. Geef hem eens ongelijk. Zo begonnen Tigo, Karel jr en Karel sr tegen Jeroen, Hans, Simon en Reinier. De wedstrijd was nauwelijks vijf minuten oud of Tigo scoorde de 1-0. Doelman Reinier en verdediger Simon rommelden met de bal, alerte Tigo frommelde de bal in het doel. Niet lang daarna rommelde doelman Karel sr met de bal en frommelde alerte Jeroen de gelijkmaker binnen: 1-1. Het doel van team Jeroen is onbemand. Tigo ziet de opening. Hij schiet van verre op het lege doel. Maar zie, hij durft niet te kijken of de bal in het doel gaat verdwijnen. Hij draait zich om naar zijn teamgenoten en kijkt hun vragend aan: "Zit ie?" vroeg hij voorzichtig. "Ja, Tigo, een prachtgoal!" was het enthousiaste antwoord. Tigo had van afstand de 2-1 gescoord. Snel daarna is de situatie omgekeerd. Het doel van team Tigo is onbemand. Hans ziet de opening, haalt uit en de bal verdwijnt perfect in het doel: 2-2. Helaas moet Tigo korte tijd later het veld verlaten. Zijn blessure is nog niet over. Tweemaal zette hij zijn team op voorsprong, tweemaal maakt team Jeroen gelijk. Nu nam Jeroen de plaats in van Tigo en werd het drie tegen drie. Net als de eerste wedstrijd ging het voetbal gevecht gelijk op. Aanvallen, verdedigen, kansjes maar geen goals. Totdat Hans de bal dichtbij het doel mooi afgeeft aan Reinier die met een snelle en onverwachte beweging doelman Karel sr verrast en de bal in het doel tikt: 1-0. Het loopt tegen elven. Team Hans krijgt last van vermoeidheid. Zou het de voorsprong kunnen vasthouden? Een aanval van team Jeroen. Hans verdedigt maar valt. Team Jeroen gaat door. Karel jr heeft de bal, hij ziet Jeroen in vrijstaande positie, tikt de bal naar Jeroen. Jeroen haalt ferm uit en schiet de bal prachtig en onhoudbaar in het doel: 1-1. De stand is gelijk en verandert niet meer. Net als de eerste partij, is het opnieuw gelijk, deze keer met twee prachtige goals, en wederom een bezegeling van een zaterdagmorgen van tweetallen.
De quizvraag was: Welke munt delen Senegal en Mali: A de CFA-frank, een soort West-Afrikaanse euro, B de Senegalese dollar, C de escudo, D schelpen die in Senegal en Mali voor kleine uitgaven worden gebruikt. Het juiste antwoord is A de CFA frank. "Le franc des Colonies Français d'Afrique (CFA franc)" is de munteenheid die gebruikt wordt in Senegal, Mali, Ivoorkust, Kameroen, Congo-Brazzaville en nog negen andere West-Afrikaanse landen. Nu een algemene vraag. Op welke helft liggen de meeste landen: A Zuidelijk halfrond, B Noordelijk halfrond, C Oostelijk halfrond, D Westelijk halfrond?
En natuurlijk weer onze Johan: "Als wij de bal hebben, kunnen zij niet scoren".
Tigo
Deze keer verdient Tigo het dubbel en dwars om de titeldrager van het verslag te zijn. Al sinds het begin van 2020 speelt hij iedere keer een uitstekende wedstrijd. Maar laten we eerst even stilstaan bij zijn naam. Zijn eigenlijke naam is Tigran. Jasper S is de enige die Tigo consequent Tigran noemt. Tigo zelf houdt het voor ons op Tigo. "Dat is makkelijker voor jullie" zegt hij dan. Waarschijnlijk is het ook zijn koosnaampje van zijn moeder. Tigran is van oorsprong een Perzische naam en betekent Tijger. In Armenië wordt de naam vaak gebruikt. Zo heette bijvoorbeeld de premier van Armenië in de periode 2008-2014 Tigran Sargsian. Laten we terugkeren naar de verdiensten van onze Tigo op het Larix veld. Hij speelt de laatste tijd de sterren van de hemel. Hij staat altijd vrij, zwerft van links naar rechts over het veld, geeft prachtige voorzetten en slimme assists. Een paar weken geleden gaf Tigo een uitgemeten hoge voorzet naar Karel sr die toen zijn wereldgoal scoorde. Ook deze keer was hij niet te stoppen. In mijn herinnering zorgde hij in het begin van de wedstrijd voor twee perfecte assists waaruit doelpunten vielen. Helaas blesseerde hij zich tijdens een snelle sprint en nam toen weer glansrijk de rol van doelman op zich. En zijn partij won. Niets dan lof voor Tigo en hopelijk is zijn blessure weer snel over.
We waren met 9 man. Tot onze vreugde was Selwyn deze keer van de partij. Tigo, Jasper S, Karel jr, Karel sr en Simon speelden tegen Selwyn, René, Hans en Reinier. Team Tigo speelde slim, team Selwyn veelal aanvallend. Team Tigo keerde telkens terug in de verdediging, team Selwyn kon er geen bres in slaan. Bovendien waren de aanvallen van team Tigo gevaarlijk. Snelle omschakeling vanuit hun verdediging naar de aanval zette druk op team Selwyn. Zo was het al snel raak. Team Tigo valt aan, Tigo - in mijn herinnering - geeft een perfecte assist op Karel jr die de bal direct langs het been van doelman Reinier in de goal tikt: 1-0. Niet lang daarna volgt een zelfde situatie. Opnieuw in mijn herinnering zet Tigo de bal voor en nu is het Karel sr die met zijn bovenbeen de bal in het doel weet te frommelen: 2-0. Team Selwyn is gewaarschuwd en let beter op zijn verdediging. Dan blesseert Tigo zich en wordt doelman. Het spelbeeld verandert. Was team Tigo eerst voortdurend gevaarlijk, nu ligt het accent op de verdediging. We zijn een klein uurtje verder. De veter van Tigo is los, Karel sr helpt Tigo, het spel gaat gewoon door, team Tigo vraagt geen time-out, Hans schiet op doel en de bal rolt rustig in het verlaten doel. Team Selwyn eist de goal op, team Tigo protesteert, team Selwyn telt de goal, team Tigo legt zich er schoorvoetend bij neer. Het is 2-1. "We krijgen ze nog wel" is hun stille gedachte. Ze kregen gelijk. Karel jr heeft de bal, het doel is leeg en met een prachtige lob legt hij de bal in het doel: 3-1. Team Selwyn blijft aanvallen , team Tigo houdt de boel op slot. Er is geen doorkomen aan. Toch lukt het één keer wel. Selwyn heeft de bal, speelt zich behendig vrij en schiet hard op het doel en scoort zo fraai de 3-2. Maar de tijd zit er praktisch op en de stand blijft 3-2. Een knappe overwinning van team Tigo met opnieuw een hoofdrol voor Tigran, onze Tigo.
Nog een kleine correctie op het vorige verslag. Goal 4 was van René en goal 5 van Reinier.
Ook de interessante nabeschouwing van Karel sr over het getal nul mag niet ontbreken:
Een titel 0-0 is ook een titel.
Het getal 0 is overal in de wiskunde te vinden. Hoewel het getal zelf een waarde heeft die gelijk staat aan niets, is het getal enorm belangrijk. Denk maar eens aan het verschil tussen 1, 10, 1.000 of 1.000.000.000. Wanneer het getal 0 er niet was geweest, zou het allemaal worden geschreven als 1. Zo zie je maar, hoewel het getal 0 op zichzelf niet zo veel betekent, kan het in een context voor heel grote betekenisverschillen zorgen. Maar waar komt het getal 0 vandaan?
EgypteDe Egyptenaren waren de eersten die een teken gebruikten om ‘niets’ aan te geven. Dit ‘niets’ moest worden aangegeven in de administratie wanneer de inkomsten en uitgaven gelijk waren. Dit teken voor ‘niets’ werd uitgesproken met de medeklinker nfr, de klinkers die bij de uitspraak werden gebruikt, zijn niet achterhaald. Behalve als teken voor ‘niets’ gebruikten de Egyptenaren het teken ook als een basis. Verschillende Egyptische bouwwerken zijn gerealiseerd met nfr als referentiepunt. Het gebruik van nfr diende hier dus als ‘bouwhulp’.
Babylonië
De Babyloniërs hadden geen teken voor nul. In plaats daarvan gebruikten ze een lege ruimte. Hierdoor kon één combinatie van cijfertekens meerdere betekenissen hebben. Op den duur zagen ze in dat dit een probleem was. Daarom hebben ze een teken ontwikkeld om een lege plaats aan te geven. De Babyloniërs gebruikten het teken echter nooit individueel. Ze zagen ‘niets’ gewoon niet als een cijfer.Grieken en Romeinen
De Grieken en Romeinen hadden eerst ook geen teken voor nul. De Grieken dachten namelijk: “Kan niets wel iets zijn?”. Dit leidde tot een filosofisch debat.Rond 130 AD gebruikte Ptolemaeus een symbool voor nul. Hij was namelijk beïnvloed door de Babyloniërs. Ptolemaeus ging echter nog een stap verder dan de Babyloniërs. Hij gebruikt het getal nul ook als losstaand gegeven. De Romeinen gebruikten eerst ook geen cijfer voor nul. Wanneer ze het hadden over niets, gebruikten ze het woord ‘nulla’ en wanneer een berekening uitkwam op niets, gebruikten ze ‘nihil’. Op den duur raakten ook de Romeinen onder invloed van de Grieken en Babyloniërs en ze begonnen de letter N te gebruiken als nul.
India
Het idee van nul werd voor het eerst echt gebruikt in berekeningen in India rond de 9e eeuw AD. Echter enkele eeuwen eerder in 628 AD stelde de Indiase wiskundige Brahmagupta regels op voor de berekeningen met het getal nul. Tegenwoordig zijn enkele van deze regels achterhaald, deze zijn aangegeven met een asterisk (*). De regels staan hieronder opgesomd:- De som van nul en een negatief getal is negatief.
- De som van nul en een positief getal is positief.
- De som van nul en nul is nul.
- De som van een positief en een negatief getal is het verschil tussen beide tenzij hun absolute waarde gelijk is, dan is deze som nul.
- *Een positief of negatief getal gedeeld door nul is een breuk met nul in de noemer.
- Nul gedeeld door een positief of negatief getal is nul of een breuk met nul in de teller.
- *Nul gedeeld door nul is nul.
Karel ten Hoeve
En niet te vergeten de quiz. De vraag was: Waar is de Grote Moskee van Djenné van gemaakt: A poep, B kiezelstenen, C zand, D riet? Het juiste antwoord is C zand. Het is het grootste uit zand opgetrokken bouwwerk ter wereld. Overigens is heel de stad Djenné van zand. De stad lijkt nog hetzelfde zoals zij er in de 13de eeuw uitzag, toen het een belangrijk Islamitisch studiecentrum was. De volgende vraag is: Welke munt delen Senegal en Mali: A de CFA-frank, een soort Westafrikaanse euro, B de Senegalese dollar, C de escudo, D schelpen die in Senegal en Mali voor kleine uitgaven worden gebruikt.
En tenslotte de uitsmijter van Cruijff: "Voetbal is een spel van fouten. De ploeg die de minste maakt, is de beste".
1-2-3......4.....5
Wat is dat nu voor titel, hoor ik u denken. Heeft het iets te maken met de stelling van Pythagoras, is het een nieuw soort wiskunde, of misschien de titel van een liedje op het aanstaande Eurovisie songfestival in Rotterdam. Nee, geen van deze. De spelers van afgelopen zaterdag herkennen dit dus direct. Het ene team kan hier nog lang van nagenieten, het andere team heeft zijn best gedaan om het zo snel mogelijk te verdringen, waarschijnlijk zonder succes. U begrijpt het al. Het heeft iets te maken met de score. Inderdaad. We lichten de sluier op. Het ene team scoorde min of meer plotseling heel snel drie goals achter elkaar binnen drie minuten. Tigo zat in het andere team en er was nog een half uur te gaan. Hij beurde zijn team meteen op. "Als zij er in drie minuten drie scoren, kunnen wij er in dertig minuten dertig scoren en winnen we met 30-3" waren zijn optimistische woorden. Het liep anders. Team Tigo was aangeslagen. Zij probeerden nog tegen te scoren maar het vuur was uit. Zo kon het andere team vrij makkelijk de vierde goal scoren en niet lang daarna ook nog nummer vijf. Aldus de verklaring van de titel. Uw schrijver zal hier geen gewoonte van maken. Stel immers dat de uitslag nul tegen nul wordt. Hoewel dit bij ons zelden voorkomt krijgt u in dat geval geen titel. En dat mag toch niet gebeuren. Maar hoe verliep deze bijzondere wedstrijd?
We waren met 8 man. Helaas was Frans afwezig. Na zijn val vorige week bleef hij last houden van zijn heup. Hopelijk is hij er snel weer bij. Tigo, Karel jr, Karel sr en Simon namen het op tegen René, Hans, Jasper S en Reinier. Aanvankelijk was team René een beetje huiverig voor de sterkte van team Tigo. Dat had eigenlijk zomaar bewaarheid kunnen worden. Lange tijd gaven de teams elkaar weinig toe maar Karel jr was toch dichtbij een fraaie goal met het hoofd. Maar zijn kopbal werd gestopt door doelman Jasper. Had de kopbal er wel ingegaan, zou het spelverloop er heel anders hebben uitgezien. Beide teams kregen kansen, soms met schoten richting een leeg doel, maar het bleef 0-0. Ruim een uur na het begin valt toch de eerste goal. Hans heeft de bal, het doel is even onbemand, Hans ziet de kans en schiet de bal langs een paar verdedigers prachtig in het lege doel: 1-0. Kort daarna verdedigt Simon uit. René snelt op hem af, Simon kan de bal niet meer afspelen, René ontfutselt Simon de bal, tikt de bal naar voren, sprint naar het lege doel en kan net nog de bal in het doel tikken: 2-0. Opnieuw verdedigt Simon uit, nu met een hard schot richting het doel van team René. De bal ketst af op een speler, stuit terug richting het doel van team Tigo, Jasper rent erachter aan en kan de bal gemakkelijk in het lege doel tikken: 3-0. Binnen drie minuten staat team René met 3-0 voor. Team Tigo is ontsteld. Tigo zelf ziet nog een mogelijkheid om ook één goal per minuut te scoren. Maar dat blijkt "wishful thinking". Integendeel. Team Tigo is een beetje van slag. Probeert nog wel een tegengoal te maken maar het vuur is eruit. Een kwartiertje later heeft Reinier de bal en met een fraai en hard schot treft hij het doel: 4-0. Tegen elfen breken René en Jasper samen uit. Alleen doelman Karel sr verdedigt zijn goal en na een prima assist van Jasper scoort René de 5-0. Zo kan het scoreverloop gecomprimeerd worden tot 1-2-3.....4....5. Een geflatteerde uitslag was het commentaar van team Tigo na afloop. Ze hadden wel een beetje gelijk maar met een uitslag van 5-0 voelde team René zich toch in de zevende hemel.
De quiz vraag was: Wat is een veel gehoord woord in Gambia: A sorry, B jambo, C smile, D salut? Het goede antwoord is A sorry. Gambianen zijn erg meelevend. Overkomt je iets vervelends dan spijt dat hen. Struikel je bijvoorbeeld, kun je op hun medeleven rekenen. Omstanders zeggen "sorry" ook al hebben ze er niets mee van doen. We reizen langs de Gambiarivier, door Senegal naar Mali naar de stad Djenné. Onze aandacht gaat uit naar de Grote Moskee aan de markt. Waar is de Grote Moskee van Djenné van gemaakt: A poep, B kiezelstenen, C zand, D riet?
En natuurlijk weer een rake opmerking van Cruijff: "Het goeie doel is niet je eigen doel".
PS. Hopelijk mogen we aanstaande zaterdag een nieuw speler verwelkomen, de man met de hond!
Revanche
Het viertal leek onverslaanbaar. Het vijftal, nu met René in plaats van Andy, wilde persé revanche. Dat lukte. Maar het was kantje boord. Wellicht speelde de bidon van Karel sr hierbij een rol. Volgens Karel zat hierin het geheim van zijn succesvolle start in 2020. Misschien dat zijn vrouw hierin stiekem een paar druppels jenever had gedaan om het succes van haar eega te stimuleren en te continueren. Dat pakte helaas verkeerd uit. Ook voor Karel jr was het een domper. Na afloop trof uw schrijver, onderweg fietsend naar huis, Karel jr samen met zijn schoonvader al klussend aan. Er moesten nog wat herstelwerkzaamheden worden gedaan aan het huis dat door zijn schoonouders in de verkoop was gedaan. Karel keek nog een beetje sip. Maar zijn schoonvader monterde hem op. Als beloning voor zijn hulp werden Karel en zijn eega dezelfde avond nog beloond met een diner. Karel was weer blij.
Ja, we waren dus weer met 9 man. Opnieuw wilde het vijftal het opnemen tegen het hetzelfde viertal dat al een paar weken met de winst naar huis was gegaan. Het vijftal zon op een revanche. Het viertal stemde toe. Zo speelden Karel jr, Karel sr, Frans en Tigo tegen Hans, René, Jasper S, Simon en Reinier. Nu had René de plaats ingenomen van Andy. Opnieuw leek het viertal de betere partij. Net als de vorige keren konden ze elkaar telkens goed vinden, er was altijd iemand vrij aanspeelbaar en ze creëerden regelmatig gevaarlijke kansen. Het vijftal deed zijn best, kreeg in het begin nog wat leuke kansen maar scoorde niet, had weinig snelheid en verloor regelmatig de bal. En jawel, daar ging het weer. Bij een aanval van team Karel kan team Hans de bal niet goed wegwerken. De bal komt voor de voeten van Karel jr, hij schiet hard in en via de hand van doelman Simon verdwijnt de bal in het doel: 1-0. Het lijkt alweer een herhaling te worden van de vorige keren. Maar team Hans blijft gaan voor een revanche. Uiteindelijk lukt het hun om de gelijkmaker te scoren. René zet de bal voor, Reinier kan hem net raken en met een mazzeltje rolt de bal langs doelman Karel sr in de goal: 1-1. Team Karel is nu gebrand op de 2-1, team Hans is nu gebrand op de 1-2. Karel sr zet prachtig een hoge bal voor, Karel jr staat een paar meter van de goal en neemt de bal direct keihard op zijn slof perfect richting het doel. Het zou een wereldgoal zijn geworden ware het niet dat doelman Jasper de bal pareert en de 2-1 voorkomt. Het laatste kwartier is aangebroken. Team Hans probeert er nog een slotoffensief uit te persen en zet team Karel af en toe onder druk. Wellicht speelt vermoeidheid een rol, wellicht misschien de druppels jenever in de bidon van Karel sr. Simon zet Karel sr onder druk. Karel verliest de bal, Simon zet voor naar Reinier, Karel jr probeert nog te blokkeren maar Reinier weet met een draaiend schot het lege doel te vinden en scoort de 1-2. Niet lang daarna volgt een gelijke situatie. Opnieuw zet Simon Karel sr onder druk, hij ontfutselt Karel sr de bal, zet voor naar Hans, het doel is leeg, Hans haalt uit en scoort de 1-3. Het is elf uur. De revanche is binnen. Toch gaan de complimenten naar het viertal dat opnieuw een prima wedstrijd speelde maar deze keer niet beloond werd met een overwinning.
Het juiste antwoord op de vraag: Hoe heet de bekende Kaapverdiaanse muziek: A fado, B morna, C blues, D rumba? is B morna. De morna klinkt melancholiek en overal op de Kaapverdiaanse eilanden. Zij is met de vele emigranten over de hele wereld geëxporteerd. De bekendste morna-zangeres is ongetwijfeld "de diva op blote voeten": Cesária Évora. We gaan weer terug naar het vasteland, kiezen voor een vlak tropisch zandstrand en gaan naar Gambia. Wat is een veel gehoord woord in Gambia: A sorry, B jambo, C smile, D salut?
En Cruijff houdt ons nog even bezig met zijn wijsheid: "Je gaat het pas zien als je het doorhebt".
Een wereldgoal
Eigenlijk had ik als titel van dit verslag 'Een prachtgoal' in mijn hoofd. Dinsdagmorgen speelde Joop met Karel sr hun wekelijks potje wandelvoetbal. Karel sr was nog steeds lyrisch over zijn goal van afgelopen zaterdag en beschreef deze in geuren en kleuren aan Joop. Met Joop speel ik dinsdagavond een wekelijks potje tennis. Joop memoreerde meteen Karel's beschrijving van zijn prachtige doelpunt en typeerde dit terecht als 'een wereldgoal'. Een nieuwe titel was geboren. Inderdaad was het doelpunt van een bijzondere schoonheid, ingeleid door een schitterende assist van Tigo. Karel is 2020 onstuimig begonnen. In de eerste pot van 2020 scoort hij de openingsgoal, in de tweede pot scoort hij fraai na een typische Karel zigzag door de verdediging en in de derde wedstrijd scoort hij een weergaloze goal, jawel een wereldgoal. Wat is zijn geheim? Krijgt hij speciaal eten van zijn vrouw, slikt hij een epo pilletje voor de wedstrijd, begint hij aan zijn derde jeugd, heeft hij goede voornemens gemaakt voor 2020, waar komt die grote klasse vandaan? Misschien dat hij aanstaande zaterdag een tipje van de sluier oplicht.
Laten we ook de problematiek van de leraar niet onbenoemd laten, tenslotte het mooiste beroep dat er is. Deze week wordt er gestaakt in het Basisonderwijs en het Voortgezet onderwijs, maar niet overal. Langzaam maar zeker lijkt er een beetje schot te komen in de aanpak van de problematiek. Karel jr heeft daar als directeur van de Zonnewijzer een mooie brief over geschreven, die ik u niet wil onthouden: De Zonnewijzer staakt niet.
Andy was weer van de partij. We waren bijna met dezelfde spelers. Alleen was Hans er nu in plaats van Miguel. Team Andy wilde wel een revanche. Zo speelden Karel sr, Karel jr, Tigo en Frans opnieuw samen tegen Andy, Hans, Jasper S, Simon en Reinier. Het viertal begon weer over half-time wissels te roepen, maar dit bleek opnieuw onterecht. Waarschijnlijk is het een soort psychologische beïnvloeding, die nota bene nog werkt ook. In ieder geval werd er lekker gevoetbald zonder gemopper. Beide teams waren aan elkaar gewaagd. Af en toe komen er kansjes. Team Karel sr vindt elkaar goed, team Andy doet het redelijk goed maar kan geen vuist maken. Er is een klein halfuurtje gespeeld. Tigo heeft de bal op rechts. Hij ziet Karel sr vrij staan aan de andere kant van de verdediging. Tigo geeft een boogbal over de verdediging, de bal daalt perfect naar Karel. Karel neemt de bal direct op zijn slof en schiet de bal van een metertje of acht langs het been van doelman Reinier in het doel: 1-0. Even is er verbazing. Zit ie echt? Wat een prachtige aanval. Wat een prachtige voorzet. Wat een prachtige goal. Jawel, een absolute wereldgoal van Karel sr. Van alle kanten krijgen Karel sr en Tigo complimenten. Het spel gaat door. De bal gaat over en weer. Er komen voor beide teams kansen en kansjes. Team Karel schiet zelfs nog twee keer op het ijzer, maar de stand blijft gewoon 1-0. Een heerlijke pot, zonder gemopper en met een wereldgoal van Karel sr.
Het antwoord op de vraag: Wat betekent Senegal: A Waar komen jullie vandaan, B Welkom withoofden, C Dit zijn onze boten, D Ga van ons strand? is C Dit zijn onze boten. Toen de Portugezen in de zestiende eeuw de kust van dit land bezochten hoorden ze de vissers roepen "sunu gaal". De Portugezen dachten dat de vissers hun land aanduiden, maar het betekent "dit zijn onze boten". Vanuit Dakar gaan we naar Kaapverdië. Op een terrasje genieten we van de lokale live muziek. Hoe heet de bekende Kaapverdiaanse muziek: A fado, B morna, C blues, D rumba?
We besluiten opnieuw met Cruijff: "Je moet schieten, ander kun je niet scoren".
Andy
Andy is een man met karakter. Op een gegeven moment zaterdagochtend was hij het zat. "Als het zo moet, ben ik weg". En hij voegde de daad bij het woord. Hoe kon dit gebeuren? We speelden met vijf man tegen vier. Bij het vijftal liep het voor geen meter. Snel keek het vijftal, waaronder Andy en uw schrijver, tegen een achterstand aan. In plaats van het accent te leggen op het voetbal begon het vijftal te mopperen en te kankeren. Dit is uiteraard niet de bedoeling en past niet bij ons wekelijks Larix potje voetbal. Uw schrijver trekt ook het boetekleed aan. Uiteindelijk was Andy het zat en vertrok. Het zat mij niet lekker en na een mail naar Andy zaterdagavond schreef hij zondag terug: "Don't worry, aanstaande zaterdag ben ik weer van de partij". Kijk, dat is nou een man met karakter.
We waren dus met vier tegen vijf. Karel jr, Karel sr, Tigo en Frans, speelden tegen Andy, Miguel, Jasper S, Simon en Reinier. Het viertal speelde direct tactisch slim. Accent op de verdediging en snelle uitbraken wanneer mogelijk. Het vijftal leed vanaf het begin aan het overtal syndroom, vond elkaar moeilijk, kreeg geen grip op het spel en bleef slecht spelen. Ziedaar de oorzaak van het gemopper. Al snel schoot Karel jr met een hard schot de 1-0 binnen. Kort daarna zigzagde Karel sr door de verdediging van het vijftal heen en tikte de 2-0 binnen. Team Andy wist zijn spel enigszins te consolideren en het lukte Reinier met een harde poeier de stand terug te brengen naar 2-1. Maar het werd er niet beter op. Opnieuw vond Karel jr de goal en bracht de stand op 3-1. De moraal van team Andy zakte weer in. Het gemopper en gekanker nam toe en Andy trok aan zijn stutten. Het spel ging verder met vier tegen vier. Het 'nieuwe' viertal had nu blijkbaar geen last meer van het overtal syndroom en kon elkaar wat beter vinden. Lang bleef de stand ongewijzigd. Toch wist Karel jr opnieuw te scoren toen hij na een misverstand tussen Simon en Reinier de bal plotseling voor zijn voeten kreeg en de bal rustig en beheerst van afstand in de goal plaatste: 4-1. Kort voor tijd kwam eigenlijk de mooiste combinatie van de wedstrijd. Simon krijgt de bal, tikt deze direct door naar Reinier, Reinier tikt direct doort naar Miguel, Miguel tikt de bal direct in het doel. Het is 4-2, een prachtige tikkie-takkie combinatie vlak voor het doel van team Karel. Het werd ook de eindstand. Het was een speciale zaterdagmorgen, niet geschikt voor herhaling.
De quizvraag was: Hoe heette de rally die van Frankrijk naar Senegal crosste: A de Sahara Challenge, B de Parijs-Dakar rally, C de Nomad Race, D de Red Bull Desert Masters? Het juiste antwoord is B de Parijs-Dakar rally. Later werd de rally omgedoopt tot Dakar rally, omdat hij niet meer in Parijs startte. Nu is deze woestijnrace zelfs verplaatst naar Zuid-Amerika met behoud van de naam Dakar rally. We zijn inmiddels na een avontuurlijke woestijntocht aangekomen in Dakar. Wat betekent Senegal: A Waar komen jullie vandaan, B Welkom withoofden, C Dit zijn onze boten, D Ga van ons strand?
En natuurlijk weer een speciale uitdrukking van Johan Cruijff: "In je laatste jas zitten geen zakken".
De Foto's en ...... het vuurwerk
Zaterdag 9 uur. Hans en zijn vrouw Tiny zitten aan de keukentafel. Tiny achter haar tablet, Hans met de krant voor zich. Hij gaat niet voetballen. Hij is een beetje grieperig en slaat een weekje over. Straks om 11 uur brengt hij nog wel even een stickie met de foto's. De foto's zijn van veertien dagen terug. Hans speelde toen met Thomas en Karel sr tegen Jeroen, Simon en Reinier. Het is rond kwart over negen. "Let op", zegt Hans tegen zijn vrouw, "Straks hoor je een knal". Tiny kijkt verbaasd op. "Een knal, hoezo?". Hans had geen tijd om een antwoord te geven. Daar klonk de knal al. "Ja, weet je wel, mijn voetbalmaatjes steken vanmorgen vuurwerk af. Vorige week had ik het je al gezegd". "Oh ja, kwajongens zijn het, gelukkig dat je daar nu niet bij bent". Hans kijkt een beetje sip. En daar klinkt de tweede knal al. "Nou, zo is het wel genoeg, hoop ik", zei Tiny. En ze had gelijk. Twee vuurpijlen had Reinier afgestoken. Voor hem is het nu afgelopen en uit, zegt hij. Om elf uur brengt Hans het stickie met de foto's. Deze foto's, waaronder indrukwekkende actiefoto's, kunt u bewonderen door boven aan in het menu van deze site 'Galerie' te kiezen. Daar kunt u genieten van de voetbalkunsten en rustmomenten van het zestal van twee weken geleden. Een absolute aanrader. Hier alvast een voorproefje.
Ook deze zaterdag waren we weer met zes man. Karel jr, Karel sr en Jasper S bonden de strijd aan met Frans, Simon en Reinier. Hoe zou dat aflopen? Ja, altijd lastig te voorspellen. De verdeling lijkt evenwichtig maar je weet maar nooit. De wedstrijd begint. In het begin was het nog even zoeken voor beide teams. Reinier kreeg zowaar een paar kansen van afstand op een leeg doel, maar zag zijn schoten langs gaan. Al snel hadden beide teams hun strategie gevonden. Na een aanval snel terug en het eigen doel verdedigen. Soms werd een aanval onderschept en ontstonden er scoringskansen. De eerste kwam toen Karel jr aanviel en Simon zich half verstapte waarna Karel rustig de 1-0 scoorde. Waarschijnlijk prikkelde dit ook de scoringslust van Simon. Al een paar weken had hij van dichtbij en van verre kansen gemist, maar nu brak hij de ban. Het doel van team Karel is leeg. Simon schiet van afstand en de bal verdwijnt perfect tussen de palen: 1-1. Karel jr is op dreef en opnieuw scoort hij beheerst de 2-1. Het spel gaat redelijk eentonig op en neer. Met drie man in de verdediging, aanval afslaan, andere team nu in de verdediging, aanval afslaan, etcetera. Af en toe een uitbraak of een schot van afstand, meestal zonder succes. Reinier geeft een boogballetje naar Frans, de bal komt met effect vlakbij het doel, Frans geeft de bal een tikkie, en Karel sr rond het af door met zijn bekende Kareltje de bal keurig in zijn eigen doel te werken: 2-2. Zo laat hij meteen al in het nieuwe jaar al zijn kunsten weer zien, te beginnen vorige week met de prachtige openingstreffer van 2020 en nu met zijn onnavolgbare Kareltjes in eigen doel. De stand is gelijk. Reinier breekt uit, Jasper achtervolgt hem, zonder succes, en Reinier tikt beheerst de 2-3 binnen. De voorsprong van team Frans duurt niet lang. Karel jr valt aan, alleen Simon staat op een afstandje van zijn eigen doel nog voor hem, Karel ziet de opening en schiet de bal geraffineerd door de benen van Simon, waarna de bal in het doel verdwijnt: 3-3. De stand is weer gelijk. Team Karel drukt meteen door. Nu heeft Jasper de bal en met zijn typische 'Jasperpunter' puntert hij de bal in het doel: 4-3. Zou dit de eindstand worden? Nee. Kort voor het einde krijgt Reinier de bal, Jasper staat op goal, Reinier schiet hard op de goal, de bal lijkt over het doel te gaan maar treft het lichaam van Jasper die op een of andere manier de bal naar beneden weet te krijgen waar hij in het doel verdwijnt. De stand is 4-4 en na een minuut of vijf zit het erop. Het was een beetje tamme en eentonige partij, maar iedereen heeft toch weer lekker gevoetbald.
De quizvraag was: Hoe wordt het noordwestelijke deel van Afrika genoemd: A Sahel, B Maghreb, C Soedan, D Sahara? Het goede antwoord is B de Maghreb. De letterlijke betekenis van dit Arabische woord is 'plaats van de ondergang van de zon', het westen dus. Vanuit het islamitische Saoedi-Arabië is dit Marokko en omliggende landen. We crossen nu in een landrover door de stoffige zandduinen van de Westelijke Sahara en Mauritanië naar Senegal. Hoe heette de rally die van Frankrijk naar Senegal crosste: A de Sahara Challenge, B de Parijs-Dakar rally, C de Nomad Race, D de Red Bull Desert Masters?
We blijven voorlopig nog even bij Johan Cruijff: "Je kunt een inworp beter tegen krijgen, want dan heb je een man meer op het veld".
Deze keer wil ik U een opmerking van Bert Wagendorp in de Volkskrant van 8 januari niet onthouden: "Twitter is een lugubere afwerkplek voor eenzame zielen met opiniediarree".
VuurwerkVuurwerk staat volop in de belangstelling. Zelfs na afloop van ons partijtje voetbal. Het was namelijk meteen vuurwerk in ons partijtje. Direct twee voltreffers in het begin zette de zaak op scherp. Na afloop moesten we natuurlijk de wedstrijd evalueren maar ook de Oud-op-Nieuw overgang in Nederland. Ook bij ons was de stemming om het vuurwerk te verbieden. Hopelijk pakt de politiek door en komt er door een vuurwerkverbod een einde aan de reeks van dodelijke en ernstige ongevallen tijdens de jaarwisseling. Overigens is uw schrijver een trouwe vuurwerk afsteker tijdens Oud-op-Nieuw. Ook dit jaar had hij weer twee fraaie vuurwerkpijlen klaarstaan om ze samen met vele andere vuurwerkliefhebbers in de nachtelijke hemel af te schieten. Maar het was zo mistig dat ze onzichtbaar in het firmament zouden verdwijnen en uw schrijver besloot om ze daarom niet af te steken. "Ik breng ze terug naar Multimate, ik wil ze niet een jaar lang bewaren. Bovendien sta ik ook achter het vuurwerkverbod en wil ze gewoon kwijt" was zijn commentaar. "Ho, ho, ho" zei Frans, "Dat is geen goed plan. Gewoon aanstaande zaterdag meenemen, en dan schieten we ze af op het Larix veld." Een briljante oplossing. Dus aanstaande zaterdag wordt het weer vuurwerk op Larix!
Nu dan het vuurwerk in ons partijtje voetbal. We waren met 9 man. Eerst leek het op 4 tegen 4 en Frans zag het zitten met Karel jr, Karel sr, Simon en Frans tegen René, Jasper S, Tigo en Reinier. Team René was verontrust maar berustte toch. Toen kwam Hans. Bijna had hij zich verslapen maar werd natuurlijk snel opgenomen bij team René. Team Frans begon meteen het "kwart-over-tien" verdedigingsmechanisme te roepen. "We zullen zien, we zullen zien" was het antwoord. Nou, dat heeft het vijftal van team René geweten. Nauwelijks was de wedstrijd begonnen of ze kregen twee voltreffers om hun oren. Het leek wel vuurwerk. Het begon met een sublieme assist op Karel sr die de bal vervolgens puntgaaf in het doel schoot: 1-0. Karel sr scoorde zo de openingstreffer van 2020. Niet lang daarna was het weer raak. Karel jr breekt door, komt alleen voor doelman Reinier en scoort met een hard schot de 2-0. In 'no-time' staat het viertal van Karel jr met twee-nul voor. Team René heeft geen weerwoord. Het lijkt wel alsof het overtal verlammend werkt. Team Karel sluit telkens zijn verdediging, team René valt voortdurend aan en in plaats van kansen te creëeren verliest het vaak de bal en ontstaan er gevaarlijke situaties voor het eigen doel. Toch weet René na lange tijd via een uitbraak een tegengoal te scoren: 2-1. Maar het spelbeeld blijft hetzelfde. Team René valt aan, veronachtzaamt de verdediging, team Karel houdt de boel op slot en profiteert van de uitbraak. Opnieuw is het Karel jr die snel uitbreekt en doelman Hans passeert met een mooi hard schot: 3-1. De spirit van team René blijft 'low'. Toch weet Hans kort voor het einde met een mooi strak schot de achterstand te verkleinen tot 3-2. Het viertal van Karel raakt vermoeid en snakt naar het einde. Keurig houden zij de boel dicht en halen verdiend de overwinning binnen. Na afloop waren de analyses eigenlijk allemaal eensluidend: team René speelde tactisch slecht, had last van het psychologische overwicht van een mannetje meer, iedereen van team René keek naar elkaar om in te grijpen, ze hadden gewoon de hele tijd pech, maar bottom line speelden ze gewoon slecht en uw schrijver raakte zelfs gefrustreerd. Team Karel daarentegen speelde slim, goed en verstandig en was de terechte winnaar.
De quizvraag was: Waar staat de grootste moskee ten westen van Medina en Mekka: A Istanbul, B Rotterdam, C Londen, D Casablanca? Het juiste antwoord is D Casablanca. De Hassan II Moskee in Casablanca is nog maar 25 jaar oud. Het is uitgerust met vloerverwarming, uitschuifbaar dak, elektrisch gestuurde deuren en een laserstraal die 's nachts vanaf 's werelds hoogste minaret naar Mekka wijst. De volgende vraag is: Hoe wordt het noordwestelijke deel van Afrika genoemd: A Sahel, B Maghreb, C Soedan, D Sahara?
Tenslotte weer een uitsmijter uit de bijna onuitputtelijke reeks van Johan Cruijff: "Voetbal is simpel. Wat moeilijk is, is simpel voetballen".
Terug- en vooruitblik
Rond deze dagen horen en lezen we over beschouwingen over de afgelopen periode en over komende vooruitzichten. Zelf kijk ik altijd liever vooruit zonder me aan voorspellingen te wagen. Ik kan me helemaal vinden in de opmerking van Bert Wagendorp in de Volkskrant dat "voorspellingen wanneer ze eenmaal zijn uitgesproken er een duivels genoegen in scheppen niet uit te komen". Maar laten we beginnen met een terugblik. Als je onder het kopje verslag de "link naar oude site" aanklikt vind je ook een stukje historie van het Larix voetbal, dat - jawel - al ruim veertig jaar teruggaat. Jazeker, al meer dan 40 jaar wordt er iedere zaterdag behoudens de zomervakantie en uitzonderlijke gebeurtenissen gevoetbald op Larix. Afgelopen zaterdag kwam er tegen elfen een fotografe op het Larix veld en schoot ongetwijfeld vele mooie plaatjes. Zouden we dan toch weer eens een keer in de krant komen, met een verhaal en foto's over zo'n stukje unieke Larix historie? Iedere dag spelde ik het Noord-Hollands dagblad op zoek naar het Larix artikel. Maar dat bleek een illusie. Na afloop maakte ik kennis met de fotografe. Het was Tiny, de vrouw van Hans, die vergezeld van nog twee kleinkinderen Julia en Lars graag haar man en haar andere twee kleinkinderen Thomas en Jeroen al voetballend met ons wilde vastleggen. Op dat moment was ik vergeten te vragen of zij ook plaatjes schoot voor het Noord-Hollands dagblad. En ja, hoelang blijven we nog voetballen? Nogmaals ik sluit me aan bij Bert Wagendorp. Geen voorspelling. We blijven gewoon lekker iedere zaterdag voetballen.
We waren maar met 6 man, gelukkig ook inclusief Thomas en Jeroen van de FC Schermerhorn. Zo werd het drie tegen drie: Thomas, Hans en Karel sr tegen Jeroen, Simon en Reinier. Het zou een gelijkopgaande wedstrijd worden met toch een winnaar. Thomas opende de score. Simon maakte een misstapje, viel en Thomas had vrij spel naar het lege doel. Beheerst tikte hij het balletje in het net: 1-0. Reinier wist daarna de score gelijk te trekken met een hard en strak schot op de goal dat doelman Hans door zijn benen in het doel zag verdwijnen: 1-1. Opnieuw zet Thomas zijn team op voorsprong, nu met een hard schot vanaf rechts op goal dat tussen de paal en het linkerbeen van doelman Simon precies in het doel verdwijnt: 2-1. Weer zorgt Reinier voor de gelijkmaker met een schot van afstand in het lege doel: 2-2. Dan krijgt Jeroen de bal. Het doel is leeg en hij passt de bal beheerst en keurig in het doel: 2-3. Nu heeft Jeroen zijn team op voorsprong gezet. Maar zijn broer laat het er niet bij zitten. Van een afstandje van de goal tikt hij de bal geraffineerd door de benen van Simon en brengt de stand weer in evenwicht: 3-3. En dan gebeurt het. Met nog een kwartiertje te gaan geeft Hans een fraaie assist op Karel sr, die de bal direct onhoudbaar in het doel knalt. De stand is 4-3 voor team Thomas. Het zou ook de eindstand worden van een lekker gelijkopgaande wedstrijd die met de drie goals van Thomas en de fraaie goal van Karel toch een winnaar opleverde.
Het had overigens ook een gelijkspel of een grotere uitslag kunnen worden. Beide teams kregen regelmatig kansen. Ook Simon kwam een paar keer in een doelrijpe positie maar zag zijn schoten naast of over gaan. Voor de wedstrijd had hij het blad van FC Knudde meegenomen en gesuggereerd dat er vast wel toepasselijke plaatjes in te vinden zijn. Wellicht dat deze plaatjes herinneringen oproepen.
Alle antwoorden op de quizvraag "Waar kun je Aït Ben Haddou onbewust van kennen: A van 'Babel', B van 'The Mummy', C van 'The Gladiator', C van 'Game of Thrones'?" zijn goed. Deze versterkte stad aan de rand van de Sahara heeft met zijn oude lemen burchten zijn authentieke uiterlijk behouden, waardoor het een favoriet decor is voor historische films, al sinds 'Lawrence of Arabia'. Waar staat de grootste moskee ten westen van Medina en Mekka: A Istanbul, B Rotterdam, C Londen, D Casablanca?
Wederom een typische Johan Cruijff opmerking: "Voordat ik een fout maak, maak ik die fout niet".
6-5-3-3-0
De scherpe lezer ontwaart twee bijzonderheden in de titel. De eerste zijn priemgetallen. De tweede wordt straks uit de doeken gedaan. Priemgetallen zijn alleen deelbaar door 1 en door zichzelf. De 3 en de 5 zijn inderdaad priemgetallen en als je de getallen 0-3-3-5-6 bij elkaar optelt krijg je 17 en dat is ook een priemgetal. Nu is Karel sr onze top expert in priemgetallen. Maar ook in grootste gemene delers (GGD's) en kleinste gemene veelvouden (KGV's). Met behulp hiervan heeft Karel een bewijs geleverd voor 'De laatste stelling van Fermat'. Deze zegt dat de stelling van Pythagoras alleen opgaat voor kwadraten en niet voor hogere machten. Er is al eens een Engelsman geweest die dit met behulp van een zeer ingewikkeld computerprogramma heeft bewezen. Maar Karel heeft het bewezen met gewone middelbare school wiskunde. Fermat, die leefde van 1607-1665, had tenslotte ook geen computer. Voortdurend daagt Karel Neerlands vooraanstaande wiskunde professoren uit om zijn bewijs te accepteren. Dat blijkt lastig. Ze antwoorden niet of laat, en haken vaak af. Karel zit ze dan wel op hun huid maar alleen Professor Lenstra is onder de indruk van het bewijs en blijft in correspondentie met Karel. Hopelijk zal dit leiden tot erkenning van het bewijs van Karel en vervolgens tot benoeming van Karel tot Professor. Ongetwijfeld zullen wij dan als Larix maatjes aanwezig zijn bij de inauguratie rede van Karel, waarschijnlijk met als titel "Van Fermat tot Larix".
De tweede bijzonderheid is uiteraard de uitslag van ons welbekende Larix spelletje met vijf man. Karel sr, Hans, Jasper S, Simon en Reinier speelden het 2-3-2-3-2-3 systeem. Jasper had er meteen zin in, scoorde al snel twee keer, werd nostalgisch en dacht aan vervlogen tijden toen hij dertig keer scoorde. "Maar toen lag er sneeuw en waren we met ons drieën, Douwe, Reinier en ik". Toch wist Jasper deze keer vijfmaal te scoren, waarin éénmaal met het hoofd, liggend op zijn knieën wel te verstaan. Hans moest nog even wennen aan het wisselen van team door de scorende speler van het drietal, bleef daardoor verbaasd staan zodat Reinier er snel met de bal vandoor ging en zijn eerste doelpunt van de totaal zes maakte. Hans en Karel zelf scoorden ieder driemaal. Ofschoon ieder zijn best deed om Simon ook een goaltje te laten maken bleef dat maar niet lukken. Iedere keer knalde Simon de bal naast of over, van afstand of dichtbij, de bal wilde er niet in. Zo kwam dus de 6-5-3-3-0 uitslag tot stand.
Het juiste antwoord op de vraag "Hoe heet een Marokkaanse stoofpot: A ratatouille, B goulash, C rendang D tajine?" is D tajine. De tajine is eigenlijk typisch voor heel Noordwest-Afrika. De aardewerken pot heeft een kegelvormige deksel waaronder het eten gaar kan stomen en is vaak geglazuurd en beschilderd voor een sfeervolle opdiening. Aan de rand van de Sahara vinden we de oude vestingstad Aït Ben Haddou. Het doet ons dromen over lang vervlogen tijden in een avontuurlijk Noord-Afrika. Waar kun je Aït Ben Haddou onbewust van kennen: A van 'Babel', B van 'The Mummy', C van 'The Gladiator', C van 'Game of Thrones'?
De uitsmijter is van onze Johan Cruijff, die voorlopig goed is voor nog heel wat meer uitsmijters. De eerste is: "In zekere zin ben ik waarschijnlijk onsterfelijk".
4-1
Frans was er helemaal van overtuigd. Met grote stelligheid informeerde hij ons na afloop van ons zaterdagochtend Larix spelletje dat Ajax met 4-1 van AZ ging winnen. Karel jr en René waren enigszins beduusd door de stellige woorden van Frans en gaven geen commentaar. We wachten af, dachten ze, en hadden zin in de wedstrijd op zondag. Gelukkig ging het zondag voor de 17 duizend koukleumende en dakloze toeschouwers, waaronder Karel jr en René, niet regenen, alleen de wind had vrij spel. De wedstrijd is bijna voorbij. 4-1 voor Ajax wordt het niet meer. Het is nog steeds 0-0. Dan kopt spits Boadu in de 90ste minuut de bal achter Onana en wint AZ met 1-0. Alle AZ supporters gingen in het openluchttheater van Alkmaar uit hun dak. Frans, thuis voor de buis, is hevig teleurgesteld, Karel jr en René, met gratis AZ sjaal en muts, zijn lyrisch. Het weekend was wel goed begonnen voor Frans met een mooie solide overwinning op zaterdagmorgen. Ook Karel jr deelde in dezelfde vreugde, alleen voor René begon het weekend minder. Zo werd het saldo van dit weekend voor Karel jr plus-plus, voor René min-plus en voor Frans plus-min. Waarschijnlijk tellen voor Frans het minnetje en voor René het plusje zwaarder dan respectievelijk hun plusje en minnetje (als u dit nog kunt volgen).
We waren met 9 man. Zonder veel discussie werd akkoord gegaan met de teams. De vier waren Nick, Karel jr, Karel sr en Frans. De vijf waren Simon, Hans, René, Jasper S en Reinier. Frans riep nog even iets van wisselen om kwart over tien maar dat werd soepeltjes weggewuifd. Simon had zijn geliefde vederlichte HFC Haarlem voetbal weer mee. Dit keer volgde geen protest. Het begin van de strijd ging gelijk op. De wind was pittig en had soms vrij spel met de bal. Zo schoot Simon na een kwartiertje de bal hoog richting het lege doel van het viertal. Op een windstille dag had de bal netjes naast gegaan. Maar kijk, wat gebeurt er. De bal lijkt naast te rollen maar wordt opgepikt door de wind die daarmee eventjes een soort teamgenoot van het vijftal wordt. Tot verbazing van een ieder waait de wind de bal naar rechts en vervolgens in het doel: 1-0. Langzaam maar zeker krijgt nu het viertal meer overwicht. Het vijftal lijkt te verslappen door de psychologie van het overtal. Nick heeft deze zaterdag een bijna perfecte balcontrole. Hij geeft vanaf zijn doellijn een sublieme boogbal naar Karel jr. Zoals we weten kan Karel jr zo'n bal feilloos uit de lucht plukken en dat is precies wat hij doet. Vervolgens tikt hij de bal beheerst langs doelman Simon in het doel: 1-1. Team Nick gaat gewoon door, team Simon verliest meer en meer zijn grip. Frans krijgt dichtbij het doel van het vijftal de bal, hij schiet richting goal, de bal raakt de paal en stuit terug in het veld. Karel sr voelde dat blijkbaar haarfijntjes aan, hij rent al naar het doel en schiet vervolgens de teruggesprongen bal keurig in het doel: 2-1. Team Simon doet zijn best om gelijk te maken maar kan geen vuist maken en botst voortdurend op de solide verdediging van team Nick. In het vuur van de strijd verdedigt Reinier een enkele keer te stevig en vloert daarbij Nick. De klok van elfen nadert wanneer Reinier nog een aanval probeert in te zetten. Hij schiet de bal slecht tussen Karel jr en Nick in. Karel onderschept, passt direct naar de vooruitsnellende Nick. Na zijn blundertje rent Reinier vertwijfeld achter Nick aan maar het heeft geen zin. Nick tikt de bal beheerst in de goal en brengt de stand op 3-1. Kort daarna klinkt het fluitsignaal. De beste partij heeft gewonnen, daar is ieder het over eens. Na afloop werd nog een tevergeefse poging gedaan om het leraren tekort op te lossen. Misschien dat een beetje meer geld voor iedereen en extra geld voor de grote steden wat soelaas gaat bieden. Karel jr wacht af wat het wordt......
De quizvraag was: "Wat is de belangrijkste cruisehaven van Marokko? A Tanger, B Casablanca, C Essaouira, D Agadir?'' Het juiste antwoord is B Casablanca. Het heeft ook de belangrijkste luchthaven, het is economisch gezien de belangrijkste stad en met 3,3 miljoen inwoners ook de grootste. We gaan nu door het Atlasgebergte naar Marrakech. We trakteren ons op muntthee, een glaasje sinaasappelsap en gaan dan een hapje eten. Hoe heet een Marokkaanse stoofpot: A ratatouille, B goulash, C rendang D tajine?